Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket
Vrijdag 17 november 2006

Het zwanenmeer


starend in rimpelloos water
zoekt hij kolken van ‘t verleden
dialoog in gedachten
die dromen ontgrendelen
en vingers laten grijpen naar
randen gekruld van weemoed
tijd ijlt voorbij en laat
schimmen dansen
op planken van ’t verleden

knokige beenderen dragen
zijn dansende ziel waarin
verscholen levenslust herleeft
door vleugelslagen van
witte veren die klinken
als staande ovatie
hij glimlacht en buigt
in herinnering beleeft
'het meer' weer z'n glorietijd
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

marylou18 november 2006 om 21:56

Lieve marina,dit gedicht zou zo voor mijn moeder kunnen geschreven zijn.

Ze leeft in een ongrijpbare wereld.Kan niet meer lopen ,alleen eten of praten.;ze probeert het maar ik kan haar niet verstaan..veel levenskwaliteit is er niet meer.Ik hoop dat sommige zaken toch nog een beetje possitiever worden.Ja tijd brengt raad.Groetjes marylou
Marylinn18 november 2006 om 20:56

Mooi blog!

Het is erg fijn om hier eventjes te vertoeven. Je hebt een mooi weblog.
Groetjes van Marylinn
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Woensdag 15 november 2006

Zwart geld (spreuk)


Zwart geld... geen probleem, het wordt witter dan wit met het witwassend voorstel van de overheid!
'Niet tevreden geld terug' is jammer genoeg niet opgenomen in de akkoordsverklaring!


Marina Geerinck© Hartendame2
1 reactie Reageer op dit bericht
Dinsdag 14 november 2006

Huwelijk (spreukje)









Voor mijn oudste dochter die op 20 augustus 2005 huwde
©    ©    ©    ©    ©    ©    ©    ©    ©    ©     ©     ©   
Ivoorsatijn omhuld de bruid
een lieve lach, een stralende dag
gelukwensen alom
hoop dat dit levenslang
duren mag!

Marina Geerinck© Hartendame2
3 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 13 november 2006

Tijd



onzichtbaar verdwijnend
tussen de kieren van ’t leven
braakt tijd herinneringen
knarsend als oude tandwielen
die huid schaaft en vouwt
draaft hij onverstoorbaar
verder, sporen tekenen
diepe groeven die verhalen
over lief en leed…


Achter elke deur die ik sluit
ligt een hoofdstuk verborgen



Marina Geerinck© Hartendame2

2 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 10 november 2006

Wat je diep treft



het voelde alsof ik jou
eerder had gekend
toen zwijgzaamheid
de stilte doorbrak
en jij me droeg
over de obstakels
van 't verleden
waar holle woorden
lege zinnen vulden
die loze verhalen brachten
zonder waarde...
stoffige netten
ontsponnen waarheden
‘laat los’ zei je…
toen kilte de muren afdroop
en als ergernis spleten
van ‘oud zeer’ opvulden
waar gaten van wanhoop
door tijd waren uitgevreten

ik ontwaakte en begreep…
scheuren dicht je niet
met kauwgum
 
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

4 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 8 november 2006

Ik huil met de wind



ik huil met de wind

die draagt mijn kreet over nevels heen

jagend doorheen mijn ziel

schreeuwt mijn eenzame ‘ik’

om verloren strijden


 


ik huil met de wind

verzameld leed vertel ik aan de bomen

wiens kale takken treuren om eigen verlies

troosteloos rouw ik met hen mee

ongehoord huil ik met de wind



Marina Geerinck©  Hartendame2


4 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 7 november 2006

Kunst (spreuk)


Het is geen kunst een kalme zee te bevaren,

maar wel een kunst om overeind te blijven op woeste golven, terwijl je de storm tracht te bedaren!


Marina Geerinck© Hartendame2

3 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 6 november 2006

Rode rozen



rode rozen kleuren blauwe arduin

zacht fluistert de wind zijn melodie

in gedachten hoor ik jouw woorden:

‘herinneringen blijven’

tussen knisperende herfstbladeren

tekent zich mijn naam

 

rode rozen kleuren blauwe arduin

beloftes bijééngespaard door jaren heen

rusten nu in lege handen

had mij lief, zoals ik jou lief had

het ‘vallen’ van de bladeren…

we hadden het wel overleefd

 

rode rozen kleuren blauwe arduin

waaronder nu mijn liefde rust


Marina Geerinck© Hartendame2

1 reactie Reageer op dit bericht
Zondag 5 november 2006

Afscheid




de klok tikte

verloren zinnen naar ’t verleden

toch spraken ogen een andere taal

gouden vonkjes waren weggevreten

waardoor slecht nog bleef; een doffe glans

flakkerend kaarslicht wierp schaduwen

die dansten onverholen hun einde tegemoet

langzaam ledigde de zandloper zichzelf

tijd was beperkt…
in het bleke aanzicht des doods



Marina Geerinck© Hartendame2



2 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 2 november 2006

Tranen van een engel



gevangen was het zonlicht

dat schitterde in elke traan

die droefheid openbaarde

woordeloos weerklonk

dat huilen verlichting bracht

 

in de palm van mijn hand

bewaarde ik kristallen parels

voor even geschonken

vertelden ze hun verhaal

ik noem ze niet langer…

 

dauwdruppels



Marina Geerinck© Hartendame2
2 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 30 oktober 2006

Hopeloos



zal ik jou?
of...
zul jij mij
de dwarsbalken tonen
die breuklijnen ondersteunen?

het ligt op de punt…
van je tong!
oud zeer
te laten sijpelen
dat tekent
schaduwen aan de wand
waar...
bijeengeschraapte woorden
als laatste pogingen
hopeloos
’t kaartenhuis zullen stutten

want fundamentele gebreken
zullen leiden tot een puinhoop
 
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2


5 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 29 oktober 2006

Dichtersdroom

  

heel lief, m’n lief
wil ik jou bekoren
en streel in gedachten
met woorden, je blanke vel
waar samenvloeiing van
dichterlijke klanken
passievol getint
naaktheid zacht raken
je kleden in
eeuwige schoonheid
door menigeen bewonderd
zal ik jou herinneren
tot ’t ochtendgloren
mijn ziel kust
en ik opnieuw ontwaak
In werkelijkheid…
waarin ik mijn droom
weer even ter zijde leg
tot een volgende
nacht


      Marina Geerinck© Hartendame2  

    
3 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 26 oktober 2006

Het verdict



zachtjes ontvouw ik
jouw papieren hoop
waar zinnen
woorden van onmacht uitbraken
en letters tranen parelen
die 't zicht ontnemen

klankloos lip ik
doorheen sluiers van verwachtingen
angst tekent zich in blauw marmer
waar ongeloof
blinde muren verheft
die rauwe echo’s weerkaatsen

ontkenning sterft op bloedloze lippen
als 't verdict valt…

 
 
Marina Geerinck© Hartendame2




2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten