Wonder (afor)

Wonder (afor)
Zwart geld (spreuk)
Huwelijk (spreukje)
Tijd
Scherpschutters (afors)
Falen (afor)
Wat je diep treft
Ik huil met de wind
ik huil met de wind
die draagt mijn kreet over nevels heen
jagend doorheen mijn ziel
schreeuwt mijn eenzame ‘ik’
om verloren strijden
ik huil met de wind
verzameld leed vertel ik aan de bomen
wiens kale takken treuren om eigen verlies
troosteloos rouw ik met hen mee
ongehoord huil ik met de wind
Kunst (spreuk)
Rode rozen
rode rozen kleuren blauwe arduin
zacht fluistert de wind zijn melodie
in gedachten hoor ik jouw woorden:
‘herinneringen blijven’
tussen knisperende herfstbladeren
tekent zich mijn naam
rode rozen kleuren blauwe arduin
beloftes bijééngespaard door jaren heen
rusten nu in lege handen
had mij lief, zoals ik jou lief had
het ‘vallen’ van de bladeren…
we hadden het wel overleefd
rode rozen kleuren blauwe arduin
waaronder nu mijn liefde rust
Afscheid
de klok tikte
verloren zinnen naar ’t verleden
toch spraken ogen een andere taal
gouden vonkjes waren weggevreten
waardoor slecht nog bleef; een doffe glans
flakkerend kaarslicht wierp schaduwen
die dansten onverholen hun einde tegemoet
langzaam ledigde de zandloper zichzelf
tijd was beperkt…
in het bleke aanzicht des doods
Marina Geerinck© Hartendame2
Ontdekkingsreis (afor)
Tranen van een engel
gevangen was het zonlicht
dat schitterde in elke traan
die droefheid openbaarde
woordeloos weerklonk
dat huilen verlichting bracht
in de palm van mijn hand
bewaarde ik kristallen parels
voor even geschonken
vertelden ze hun verhaal
ik noem ze niet langer…
dauwdruppels
Hopeloos
Jaloezie (afor)
Dichtersdroom
Het verdict
zachtjes ontvouw ik
jouw papieren hoop
waar zinnen
woorden van onmacht uitbraken
en letters tranen parelen
die 't zicht ontnemen
klankloos lip ik
doorheen sluiers van verwachtingen
angst tekent zich in blauw marmer
waar ongeloof
blinde muren verheft
die rauwe echo’s weerkaatsen
ontkenning sterft op bloedloze lippen
als 't verdict valt…
Limerick 'muziek in de straat'
Uit frustratie kocht meneer van Gingelgom
zich een hele grote trom
waar op hij roffelde tot het late uur
dit tot boosheid van z'n naaste buur
die kocht uit ergernis dan maar een bombardon
Marina Geerinck© Hartendame2
Definitie van een gedicht
Eén met de natuur
dauwparels strelen mijn
lippen als natte kussen en
laten mij lichtvoetig dansen
door nevelslierten heen
die als witte bruidsluiers
mijn naaktheid tooien
huiverende huid
onthaalt klamme handen
van een fluisterende bries
die bloed doet stromen
en mij in euforie naar
’t hoogtepunt begeleidt
één met de natuur, brengt
mij in blijde verwachting
van weer een nieuwe dag
vol verlangen naar de
geboorte van de morgen
die ik groet... met nieuwe hoop
3 reacties op dit bericht
geloven
weer terug
Wonder.
prachtige tekst!
Groeten, Luc.hobbyfotografie.