Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Vierling



tussen de grote massa

tekent zeldzaamheid

van ‘één te veel’ het lot

triomfantelijk weggerukt

het levenssap meedogenloos

uit ’t frêle lijf geperst

kwam het aan zijn einde

teer en breekbaar rust het

voorbij bladzijde tien…

 

het klavertjevier


Marina Geerinck© Hartendame2


Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

diaspora27 mei 2006 om 11:13

Zo is het

Ik moest even goed nadenken maar daar zijn ze voor, treft goed het doel ,,,,gegroet diaspora
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Lentekriebels



als een pas ontloken bloem
reikhalzend naar de eerste zonnestralen
een dier dat uit z'n winterslaap ontwaakt
de zwangere lucht ervaren
waarin kindergekweel weerkaatst
snuivend een dosis heerlijke geuren
terwijl het bloed steeds sneller
de aders doorstroomt
ontelbare kleuren
een wereld waarvan je droomt
...
ik noem het lentekriebels


Marina Geerinck© Hartendame


1 reactie Reageer op dit bericht

Begrijp-me-nietjes



ze plukte een rode roos

die gedroogd door tijd

knisperend herinneringen bewaarde

toen ooit ver-geet-me-nietjes als

kattebelletjes nog welig bloeiden

 

stilzwijgendheid bracht nu klaprozen

wiens gebogen hoofden droefheid

tekenden op oud behang

ze proefde wat hij zeggen wou

bloemen waren hun codetaal

 

alleen… begrijp-me-nietjes

waren nergens te koop



Marina Geerinck© Hartendame2

2 reacties Reageer op dit bericht

In een andere wereld...

(autistisch)


eindeloos is de blik
die negeert s’werelds onbegrip
onordelijke gedachten
doorstromen ’t brein

ritmisch vingerdraaien
op onhoorbare tonen
schrille keelgeluiden
doorbreken stilte

anonimiteit treedt buiten oevers
kinderlijke naïviteit stapt
uit haar kleren, gewaarborgd
is nu de aandacht…


Marina© Hartendame2




1 reactie Reageer op dit bericht

ijzerhard



ijzerhard is een plant en werd in de oudheden aanzien als heilig kruid dat bij verzoening en zuiveringsoffers de altaren sierden en de hoofden kroonden van personen die erbij betrokken waren



gebeeldhouwd door onbegrip
is ‘t gehavend hart dat schuilt
onder een rusteloos deken
gerafeld door wantrouwen
vertoont het franjes van ’t verleden

zielennat laat wortels groeien
van ‘ijzerhard’ gevlochten tot krans
zal ’t heilig kruid kronen het hoofd
fier gedragen vervaagt innerlijk leed
en knipoogt de toekomst tegemoet


Marina Geerinck© Hartendame
 
1 reactie Reageer op dit bericht

Dakloos



zonder omkijken naar…
verliet zij haar huis
en trok de wijde wereld in
een pandjeskraker gokte fout
had buiten de waard gerekend
toen een huisjesmelker zich
wilde verrijken op zijn rug
één misstap verbrijzelde
haar hele 'hebben en houden'


het leven van een
huisjesslak is niet alles
 

Marina Geerinck© Hartendame2



1 reactie Reageer op dit bericht

Gesprek tussen twee kinderen over België (verhaaltje)


De oudste zucht, terwijl ze de jongste al voor de derde maal uitlegt dat België, het kleinste land is.
De jongste houdt standvastig vol dat Groot Hertogdom Luxemburg kleiner is en dus is dat voor haar het kleinste land.
Dat is een Hertogdom! Geen land, klinkt het wederom verontwaardigd uit de mond van de grootste.
De jongste gaat aan de tafel zitten en kruist de armen, nee ze is niet akkoord!
Hoe weet de ander dat luxemburg een Hertogdom is en geen land en waarom is België dan een land en geen Hertogdom?
Daar weet de oudste onmiddellijk een antwoord op: 'Hertogdom luxemburg slimmeke! Het zegt het zelf hé? Hertogdom...'
Nee, de jongste is niet tevree met die uitleg, 'als België een land is waarom zeggen ze dan niet Belgenland?'
Nederland en Duitsland ja, dat zijn landen! vindt ze.
'Waarom moet jij zo dom zijn???' klinkt het op een gegeven ogenblik door de oudste die zich in een hoek gedreven voelt.
Ze diepte uit haar boekentas een Atlas tevoorschijn en legde deze open op de wereldkaart.
'Toon eens waar België ligt?' 
De jongste speurde de kaart nauwgezet af en drukte haar neus tegen de bladzijdes aan, om toch maar te vinden wat de oudste opdroeg.
Na een tijdje klonk het teleurgesteld: 'Ik vind het niet.'
De oudste lachte triomfantelijk en verklaarde: 'Tuurlijk niet, dat land is zo klein dat je het er niet eens ziet opstaan!'
Hiermee haar slag thuisgehaald te hebben sloeg ze de Atlas weer dicht.
Waarop de jongste zei: 'Nu ga ik nooit meer naar school, de juf vertelt toch alleen maar leugens!'


Marina Geerinck© Hartendame2

2 reacties Reageer op dit bericht

Tante Lot


 
onuitgenodigd glipte ze
door elke kier
binnen zonder bellen
negeerde het ongenoegen
dat ze bracht
nestelde zich ongevraagd
en sloeg onverwachts toe
het deerde haar niet
zij kende geen slaaploze nachten
jij wel
onvoorspelbaar
al dachten velen haar te
kunnen doorgronden
ze hield stand zonder meer
haar naam was niet voor
niets… lot!

Marina Geerinck© Hartendame2




2 reacties Reageer op dit bericht

Tijd (spreuk)


tijd zal ons leren
wie we zijn
zal ons brengen
waar we moeten wezen
al glipt hij als zand
door onze vingers...
tijd moet er zijn
zodat we kunnen leren!

Marina Geerinck© Hartendame2


 

Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten