Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket
Vrijdag 12 mei 2006

Het positieve (afor)

Geloof in het positieve, dan ben je al voor de helft overwinnaar

Marina Geerinck© Hartendame2
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Vrijdag 12 mei 2006

In een andere wereld...

(autistisch)


eindeloos is de blik
die negeert s’werelds onbegrip
onordelijke gedachten
doorstromen ’t brein

ritmisch vingerdraaien
op onhoorbare tonen
schrille keelgeluiden
doorbreken stilte

anonimiteit treedt buiten oevers
kinderlijke naïviteit stapt
uit haar kleren, gewaarborgd
is nu de aandacht…


Marina© Hartendame2



1 reactie Reageer op dit bericht
Zondag 7 mei 2006

ijzerhard
ijzerhard is een plant en werd in de oudheden aanzien als heilig kruid dat bij verzoening en zuiveringsoffers de altaren sierden en de hoofden kroonden van personen die erbij betrokken waren



gebeeldhouwd door onbegrip
is ‘t gehavend hart dat schuilt
onder een rusteloos deken
gerafeld door wantrouwen
vertoont het franjes van ’t verleden

zielennat laat wortels groeien
van ‘ijzerhard’ gevlochten tot krans
zal ’t heilig kruid kronen het hoofd
fier gedragen vervaagt innerlijk leed
en knipoogt de toekomst tegemoet


Marina Geerinck© Hartendame
 
1 reactie Reageer op dit bericht
Zaterdag 6 mei 2006

Dakloos



zonder omkijken naar…
verliet zij haar huis
en trok de wijde wereld in
een pandjeskraker gokte fout
had buiten de waard gerekend
toen een huisjesmelker zich
wilde verrijken op zijn rug
één misstap verbrijzelde
haar hele 'hebben en houden'


het leven van een
huisjesslak is niet alles
 

Marina Geerinck© Hartendame2


1 reactie Reageer op dit bericht
Donderdag 4 mei 2006

Gesprek tussen twee kinderen over België (verhaaltje)


De oudste zucht, terwijl ze de jongste al voor de derde maal uitlegt dat België, het kleinste land is.
De jongste houdt standvastig vol dat Groot Hertogdom Luxemburg kleiner is en dus is dat voor haar het kleinste land.
Dat is een Hertogdom! Geen land, klinkt het wederom verontwaardigd uit de mond van de grootste.
De jongste gaat aan de tafel zitten en kruist de armen, nee ze is niet akkoord!
Hoe weet de ander dat luxemburg een Hertogdom is en geen land en waarom is België dan een land en geen Hertogdom?
Daar weet de oudste onmiddellijk een antwoord op: 'Hertogdom luxemburg slimmeke! Het zegt het zelf hé? Hertogdom...'
Nee, de jongste is niet tevree met die uitleg, 'als België een land is waarom zeggen ze dan niet Belgenland?'
Nederland en Duitsland ja, dat zijn landen! vindt ze.
'Waarom moet jij zo dom zijn???' klinkt het op een gegeven ogenblik door de oudste die zich in een hoek gedreven voelt.
Ze diepte uit haar boekentas een Atlas tevoorschijn en legde deze open op de wereldkaart.
'Toon eens waar België ligt?' 
De jongste speurde de kaart nauwgezet af en drukte haar neus tegen de bladzijdes aan, om toch maar te vinden wat de oudste opdroeg.
Na een tijdje klonk het teleurgesteld: 'Ik vind het niet.'
De oudste lachte triomfantelijk en verklaarde: 'Tuurlijk niet, dat land is zo klein dat je het er niet eens ziet opstaan!'
Hiermee haar slag thuisgehaald te hebben sloeg ze de Atlas weer dicht.
Waarop de jongste zei: 'Nu ga ik nooit meer naar school, de juf vertelt toch alleen maar leugens!'


Marina Geerinck© Hartendame2
2 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 3 mei 2006

Tante Lot


 
onuitgenodigd glipte ze
door elke kier
binnen zonder bellen
negeerde het ongenoegen
dat ze bracht
nestelde zich ongevraagd
en sloeg onverwachts toe
het deerde haar niet
zij kende geen slaaploze nachten
jij wel
onvoorspelbaar
al dachten velen haar te
kunnen doorgronden
ze hield stand zonder meer
haar naam was niet voor
niets… lot!

Marina Geerinck© Hartendame2



2 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 28 april 2006

Tijd (spreuk)


tijd zal ons leren
wie we zijn
zal ons brengen
waar we moeten wezen
al glipt hij als zand
door onze vingers...
tijd moet er zijn
zodat we kunnen leren!

Marina Geerinck© Hartendame2

 

Reageer op dit bericht
Donderdag 27 april 2006

Leeftijd (verhaaltje)


Leeftijd... in de werkelijke zin van het woord onbelangrijk want men is zo jong of oud als men zichzelf voelt. Toch is men vaak nieuwsgierig naar iemands leeftijd, al was het maar om te kunnen vergelijken. Vrouwen hebben daar meestal een handje van weg... het schaamterood stijgt me naar de wangen, ben tenslotte ook een vrouw.
Hoe vaak gebeurd het niet dat men iemand ontmoet met wie je nog school hebt gelopen en je verbaasd denkt... tsjonge wat is die oud geworden!!
Geef toe, voorzichtig pols je dan even bij je begeleider... heb ik ook zoveel rimpels, zie ik er ook zo oud uit of... zou je nu zeggen dat die van hetzelfde geboortejaar is??
Net als de meeste vrouwen, ga ook ik de strijd aan tegen de tijd en mag ik me gelukkig prijzen dat mijn leeftijd me niet op 't lijf is geschreven maar, weet ook... op een dag is er geen ontkomen meer aan, ik citeer hier een zin uit één van mijn dichten:
'HEB JE OOIT AL GEZIEN RIMPELOOS SATIJN, OP EEN HONDERDJARIG BALDAKIJN...'
(titel: Tol van 't leven)

Eigenlijk speelt leeftijd geen rol, want in werkelijkheid is iedere mens veel ouder dan zijn 'aardse' leeftijd. Als ik dan denk aan al de levens die ik hier voor al heb gehad, ben ik toch blij dat ik iedere keer een nieuw omhulsel krijg voor mijn ziel want... het zou anders echt geen zicht zijn, eerlijk? Denk dat ik alle spiegels uit mijn huis zou bannen dan!



Marina Geerinck© Hartendame2
2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten