Jeugdsentiment
de oude schuur
ooit een 'paleis' in kinderogen
kraakt nu in haar voegen
als hendels en scharnieren
tandenknarsend verwelkomen
lost kreunend herinneringen
die sijpelen
langs eikenhouten balken
waar schaduwen tekenen
door vergeten kauwgum
die er ooit
ter bewaring werd gekleefd
gedachten strelen sporen
waar zoethout werd gekauwd
en geschommeld op touwen
die huid striemde
stoffige resten bewaren
een lach en een traan,
van jou en mij
van hij en zij, van hen…
die er reeds niet meer zijn…
heimwee snuift nostalgie
en laat vervlogen tijden
weer even tot leven komen
Marina Geerinck© Hartendame2














2 reacties op dit bericht
zeer pakkend gedicht
mooi