Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Stradivarius


tere snaren brengen kostbare noten
vloeiend in zweverige akkoorden
speelt hij in opperste vervoering
een zigeunerwals…
onder ‘t licht van een straatlantaarn
waant hij zich heel even in de spots
een hoopje leed in een te grote jas
waardeloos individu verworpen
door de samenleving en tot
eenzaamheid gedoemd


strelende tonen sterven langzaam
een eerbiedige buiging als dank
naar zijn enige toeschouwer
en metgezel…
schaduwen verdwijnen in het donkere
van de nacht, waar krantenpapier niet
wordt gelezen en kartonnen dozen
gezamenlijk worden gedeeld met zijn
kostbaarste bezit, z’n herdershond
’stradivarius’ genaamd
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

mamalou en Lojoke22 juni 2006 om 13:50

Het doet mij denken ...

Tijdens een verblijf in Parijs , speelde een orgelman in 't bijzijn van zijn dobberman , een vrolijk wijsje en de koffer waar eens een Stradivarius had in gerust , ving alle toegegooide muntjes op het zachte rode fluweel .


mamalou


lojoke
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Zijn tussendoortje



zij was niets meer

dan een simpel “graantje”

dat hij meepikken wou

en achteloos verrobberde

tussen de kiezen van zijn

welbespraakte mond

 

zij was het tussendoortje

dat hij smakelijk genoot
ter afwisseling van zijn
dagelijkse kost, het “ding”

die sleur verbrak en hem door

zijn midlifecrisis helpen moest

 

zij was het domme gansje

dat gulzig zijn beloftes dronk

die als zoete wijn over zijn lippen

druppelde tot ze besefte dat

een “tussendoortje” geen

volledige maaltijd vervangen kon


Marina Geerinck© Hartendame2



Reageer op dit bericht

Mijn tranen



onzichtbaar voor het heden

doorweekten ze ooit

de zachte bodem van mijn hart

waar zoutkristallen gaten vrat

in de goedheid van mijn bestaan

 

onbegrepen droeg ‘k droefheid

om gestapelde schuld van hen

wiens meedogenloosheid trots

hun vaandels sierden

 

het tij zal keren meer dan ooit

want langzaam baant zich een weg

bezaait met waarheden

die in de stilte van mijn eenzaamheid

tranenparels weer zal laten vloeien


Marina Geerinck© Hartendame2


3 reacties Reageer op dit bericht

Reis naar de overkant



haar handen streelden
getaande huid
plukte hoop uit elke vouw

die een glimlach evenaart

zij kust zijn tranen

proeft herinneringen

waarin levenslust verdwaalt

afscheid door poriën geademd

tart de tijd

die overwint als blikken

een laatste maal elkaar ontmoeten

geen reis voor twee…

haar plaats was nog niet gereserveerd

 

 wat zij ‘nu’ niet begreep…

dat komen en gaan
tot het leven behoorde
    

Marina Geerinck© Hartendame2


 

3 reacties Reageer op dit bericht

Vlindertjes (grapje)


Opa was op wandel met kleinzoon toen opeens een wit vlindertje voorbij vloog

‘Kijk zegt opa’ die zijn kleinzoontje wat van de natuur wilde bijbrengen, ‘dit is een vlindertje; een koolwitje’

Even later vliegt er een geel vlindertje voorbij hun neus en opa zegt wederom:

‘dit is een citroenvlindertje’

Opeens ziet het kleine ventje een blauwachtig soort vlindertje en kijkt vragend zijn opa aan, maar deze wist waarachtig niet de naam van dit vliegend wezentje en deed er dus maar veiligheidshalve het zwijgen over.

Thuisgekomen holde het ventje regelrecht naar de keuken en zei:

‘oma wil je nou wat weten? Ik heb een vliegende witte kool gezien, daarna een vliegende citroen en daarnet nog een vliegende pruim!


Marina Geerinck© Hartendame2
1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten