Eenzame Kerst


Hij loopt doelloos door de verlichte straten
Zijn handen in zijn zakken van zijn haveloze jas
Hij loopt zachtjes in zichzelf te neuriën en te praten
Soms gaat hij snel, soms vertraagt hij zijn pas.
Hij heeft geen haast, hij wordt nergens verwacht
Waar hij vannacht moet slapen weet hij nog niet
De nacht is koud, de sneeuw knispert zacht
Ergens in een huis zingt iemand zacht een lied
Hij blijft staan en het verlangen komt naar boven
Om daarbinnen te zijn, om er even bij te horen
Maar onmiddellijk laat hij het verlangen doven
Hij hoort er niet bij, hij zou alleen maar storen
Vroeger vierde hij Kerstfeest in een warm huis
Toen zong hij met zijn familie "Stille nacht"
Hij zwerft nu al jaren, hoort nergens meer thuis
Het leven heeft hem geen geluk gebracht
Hij loopt door, want van stilstaan krijgt hij het koud
Zijn handen in de zakken van zijn haveloze jas
Niemand die hem mist, niemand die van hem houdt
Het zal voor hem nooit meer zijn, zoals het vroeger was.
Willy Kersseboom






















3 reacties op dit bericht
Kanjer
Zo Willy je blijft een kanjer in je mooie woorden.
Prachtig gedicht om zo bestaande emotie's te verwoorden.
Het raakte me tot zo ontzettend diep in mijn hart,
dat mijn ogen gevuld waren met mijn smart.
Maar lieve Willy voor dat ik het vergat,
kwam om je alle goeds te wensen voor,
het nieuwe jaar.
lieve Groetjes
Ad van Gansen
Hartkronkels
Geloof, hoop en liefde
Mooi gedicht hoor ! Goed geschreven.
Met een hartelijke groet,
Fedde Nicolai
eenzame kerst
lieve groet marina
src=http://img178.imageshack.us/img178/5148/rooshartjeqb9.gif>