Ontkenning

Veranderingen

 

De zon schijnt in mijn leven en groenblauw is de zee.

De golven kabbelen rustig, nemen mijn gedachten mee.

Het geluk is kleurrijk, zoals de mooiste prentenboeken.

Mijn leven is een lach, tranen zijn heel ver te zoeken.

 

Wolken komen aan de hemel en donkerblauw is de zee.

De golven worden groter, ze brengen storm en onrust mee.

Ik weet niet wat er gebeurt maar tegenhouden kan ik ’t niet.

Mijn leven raakt verward en mijn hart is zwaar van verdriet.

 

De hemellucht wordt dreigend en zwartblauw is de zee.

De golven zijn gevaarlijk, sleuren mijn vreugdelach mee.

Mijn leven wordt duisternis en jaagt als een wervelstorm.

Alles verandert, niets is blijvend en de chaos is enorm.

 

De zee verandert van kleur, de golven van klein naar groot.

Ieders leven is als de zee, staat aan veranderingen bloot.

Maar één ding is zeker, de golven zullen ooit weer bedaren.

En na elke storm zal de donkere lucht weer op gaan klaren.

 

Willy Kersseboom

 

Je hebt je belofte verbroken
Dat verwachtte ik eigenlijk niet
Je hebt mijn hart opnieuw gebroken
Nu huilt het, huilt het van verdriet

Je had het mij zó vast beloofd
Is een belofte van jou niets waard?
Je hebt mij van het vertrouwen beroofd
Ik heb mij er kennelijk blind op gestaard

Had mij die belofte maar niet gegeven
Dan had ik nu niet zo'n pijn gehad
Mijn hart wil bijna niet meer leven
Het is zo moeilijk op het levenspad

Jij hebt je belofte aan mij gebroken
Je hebt gespeeld met mijn gevoel
Je hebt mijn levenslust gebroken
Ik kan niet uiten hoe verdrietig ik mij voel

Willy Kersseboom

Eens, lang geleden, waren zij verliefd op elkaar
Zij hield van hem en hij hield evenveel van haar
Ooit konden zij geen dag, geen uur zonder elkaar
Eens, lang geleden, stonden zij voor het trouwaltaar.

Een sprookje begon, hun geluk was meer dan genoeg
Er was een tijd dat zij hun kind in haar lichaam droeg
Hij vervulde haar wens, nog voor zij ergens om vroeg
Geluksgevoel bij de geboorte, dat alle records versloeg.

Maar sprookjes zijn niet echt en blijven niet bestaan
Zij wisten niet hoe de werkelijkheid verder moest gaan
De liefde was ongemerkt aan hun deur voorbij gegaan
Onoplettend hadden zij hun hart niet open laten staan.

Hij werkte en werkte maar en verdiende veel geld
Zij poetste en schrobde alsof alleen de buitenkant telt
Ze vergaten hoe belangrijk aandacht voor elkaar telt
Zo ontstond er een ijskorst, die zonder warmte niet smelt.

Eens, lang geleden, brachten zij samen een sprookje uit
Zij hielden van elkaar, van hun lichaam, van hun huid
Vele jaren later kwamen zij verdrietig tot het besluit
Hun liefde, hun basis van het geluk, hadden zij verbruid.

Het sprookje is uit!

Willy Kersseboom

Je bent zò dichtbij, dat ik je kan aanraken
Maar tegelijkertijd ben je zo heel ver weg
Mijn woorden laten je gevoel niet ontwaken
Het doet er niet meer toe, wat ik ook zeg.

Je zit naast mij, maar de afstand is groot
Afwijzend en afwezig ben je doof en blind
Je liefde voor mij is afgestorven, is dood
Ik schreeuw tegen je, als een angstig kind.

Je bent zò dichtbij, maar je hoort me niet
Gevoelens van mij horen er niet meer bij
Het raakt je niet, mijn grenzeloos verdriet
Voor jou is het over en voorgoed voorbij.

Je bent zò dichtbij, dat ik je kan aanraken
Ik ben als een verdwaalde in de woestijn
Laat mij uit deze boze droom ontwaken
Dit kan alleen maar een vergissing zijn.

Je bent zo dichtbij, zo dichtbij, zò dichtbij
Kijk mij nu aan en hou mij weer eens vast
Zeg iets, doe iets, maak mijn hart weer blij
Bevrijd me toch van deze ondraaglijke last.

Je bent zo dichtbij, ik wil je zachtjes strelen
Ik wil je smeken, waarom is je liefde voorbij?
Blijf alsjeblieft, blijf je leven met me delen
Ach liefste, ga niet weg, niet weg van mij.

Willy Kersseboom

Zilveren parels vallen op mijn wangen
en als glinsterende diamanten in mijn hand
Zo doorzichtig en breekbaar als glas
verdwijnen ze even snel als korrels los zand.

De zilveren parels druppen uit mijn ogen
en ze bestaan uit warme druppels smart
De glinsterende traan is vol emotie
en zo verlaat onmetelijk verdriet mijn hart



Willy Kersseboom

Ik luister naar de stemmen van de mensen die om mij heen staan
Hun woorden hoor ik ver weg want ze zwellen als golven af en aan
Ik zie hun ogen, gevuld met tranen en ik zie hun handen bewegen
Mijn oren willen het niet horen, maar ik hou de woorden niet tegen

Het doet pijn
Het doet verschrikkelijk pijn
NEE, laat dit niet waar zijn.

Ik duw de mensen weg die mij troostend willen vasthouden, ga weg!
Zij maken mij onpeilbaar wanhopig, verwacht maar niet dat ik wat zeg
Ik voel een pijn in mijn borst en een vuist balt zich samen in mijn maag
Zij komen dichterbij, maar ik zie hun gezichten nu nog maar vaag

Het doet pijn
Het doet onbeschrijflijk pijn
NEE, nee, dit zal niet waar zijn.

Ze zeggen....ze zeggen dat ze haar ergens hebben gevonden
Ik ben haar helemaal niet kwijt, waarom doen zij zo opgewonden?
Ik zag haar net nog, toen hield ik haar handje nog in mijn hand
Ze komt zo terug want dan gaan wij samen nog naar het strand

Het doet pijn
Het doet ongelooflijk pijn
NEE, nee, nee, dit kan niet waar zijn.

Mijn mond opent zich voor een opzwellende schreeuw naar buiten
Het doorboort mijn borstkas, ik denk dat ik stik, ik kan het niet uiten
Mijn ongeloof vermengd zich nu met een wanhopige ontsteltenis
NEE! Ik wankel als ik fluister: "zeg me, zeg me dat het niet waar is."

Willy Kersseboom

voor alle ouders die hun kind op een verschrikkelijke manier verloren
en voor alle kinderen die niet meer veilig waren....zelfs niet thuis...
wat een ongelooflijk leed
mijn hart huilt

Er zijn van die dagen dat het regent
Niet buiten op het raam, maar in je hart.
Omdat het leven soms zo'n pijn doet
En omdat verdriet je geest verward.

Er zijn van die dagen, dat je gedachte
Door somberheid, het zonlicht tegenhoudt.
Dan kan het licht je bijna niet bereiken
En is je hart van binnen leeg en koud.

Maar elke dag, hoe donker die ook lijkt
Heeft toch veel goeds; vergeet het niet
Er is hoop, als een warme zonnestraal
Open je hart, zodat je het zonlicht ziet.

uit de bundel Zoektocht
copywright

Willy Kersseboom

Afscheid is voor mij een ander woord voor nooit meer
Nooit meer samen lachen, nooit meer samen luisteren
Nooit meer samen vrijen, nooit meer samen fluisteren
Afscheid was voor ons gewoon de allerlaatste keer



Willy Kersseboom

Ik hou van de Lente, van het prille ontwaken
Van de ochtendnevel, als de dag gaat naken
Alles wordt groen, de natuur doet wat ze wil
Ik kijk, luister, geniet en word stil.

Ik hou van de Zomer, een strak blauwe lucht
Een kind dat speelt, in de warme buitenlucht
De merel vliegt, hoog en laag, waarheen ze wil
Ik kijk, luister, geniet en word stil.

Ik hou van de Herfst, van de onberekenbare wind
Van regen tegen de ruit, van de bomen in herfsttint
De wind waait op 't strand, blaast waarheen ze wil
Ik kijk, luister, geniet en word stil.

Ik hou van de Winter, van sneeuw en ijskoude vorst
Van rijp aan de bomen en van boerenkool met worst
De koude oostenwind komt en gaat wanneer ze wil
Ik kijk, luister, geniet en word stil


Willy Kersseboom

Ik kan niet slapen
De nacht is zo eenzaam
't Lijkt of iedereen slaapt, behalve ik
De nacht is zo stil
Ik hoor geen geluid, behalve de klok die tikt

Ik kan niet slapen
De nacht is zo donker
't Lijkt of alle lichten uit zijn, ook het sterrelicht
De nacht duurt zo lang
Ik tel de uren tot aan het eerste morgenlicht

Ik kan niet slapen
De nacht is een vijand
't Lijkt of alles onoverkomelijk is, ik voel mij alleen
De nacht is om te slapen
Maar ik kan met mijn geest niet over die drempel heen

Willy Kersseboom

Ik loop te zoeken, alsmaar door

Ik zoek mijn betere leven

Waarom heb ik nog steeds niet door

Dat elke dag mij wordt gegeven?

Waarom zoek ik naar het verleden?

Het maakt mij stil en zenuwachtig

Kon ik maar genieten van het heden

Het leven van vandaag is prachtig

 

Ik loop te zoeken, alsmaar door

Daarom zie ik niet het mooie om mij heen

Als ik kan aanvaarden wat ik verloor

Kan ik de dagen plukken, één voor één.



Willy Kersseboom

Soms schijnt de zon voor jou achter een heuvel
Of hij schijnt om de bocht van de weg
Dan moet je die steile heuvel gaan beklimmen
Of, naar die bocht ben je lang onderweg

Maar als je dan op de top van die heuvel staat
Omdat je de moed niet had verloren
Of je hebt van die lange weg, de bocht gehaald
Dan schijnt de zon als nooit tevoren

Willy Kersseboom

Een beetje warmte, een bloem, een lach
Ik vind dat het iedereen het hebben mag
Daarom ben ik vandaag gul in het geven
Liefde voor elkaar is de kracht van 't leven.


Willy Kersseboom

Het geluk zit in je zelf, je mag er dagelijks van nippen

Of ben je altijd te druk, om te horen dat een vogel fluit?
Kan je nog wel genieten, van de regen tegen een ruit?
Gun je jezelf de tijd om ieder de jaar de lente te zien ontluiken?
Kan je de geur van pas gemaaid gras nog wel ruiken?

Wees niet te druk om te luisteren naar de stilte om je heen
Geef je liefde en aandacht aan de medemens om je heen?
Zie jij het geluk van elke dag, in onschuldige kinderogen?
Ontferm jij je over eenzame mensen, met mededogen?

Dan is geluk heel dichtbij; laat het je niet ontglippen



Willy Kersseboom

Vang eens een zonnestraal op een zonnige dag
Bewaar hem, in een speciaal hoekje van je hart
Zit het leven je soms tegen, met pijn of in smart
Dan is er die zonnestraal, die je verwarmen mag.


Willy Kersseboom

Ter Herinnering aan een bijzondere vrouw
waarvan wij veel te vroeg afscheid hebben moeten nemen....

Jouw warme liefde heeft ons bij elkaar gebracht

En deze bijzondere liefde geeft ons nu de kracht

Met jou hebben wij elkaar in harmonie gevonden

Door jou blijven wij altijd met elkaar verbonden

Wij zullen niet vergeten wat je deed en wat je zei

In onze gedachten en woorden ben jij er altijd bij

Jouw schakel werd verbroken, maar niet weggegooid

De cirkel van liefde is rond en verbreekt daarom nooit!

Willy Kersseboom

het is zo stil in jou
je bent ongeneeslijk ziek, 't is waar
je stem is toonloos en klinkt zwaar
en het is zo stil in jou

het is zo stil in mij
als jij zonder tranen zachtjes schreit
te laat, te laat, 't is een verloren strijd
daarom is het zo stil in mij

wij praten, onze stemmen beven
ik leg mijn handen in de jouwe
het leven kan ik je niet geven
maar laten wij nu samen rouwen

dan wordt het stil in ons....

Willy Kersseboom

Als je aan het einde van een dag nog eens terug kijkt
Dan zal je zien dat geen enkele dag op de andere lijkt
Soms is het een goede dag, maar soms is het ook mis
Besef je dan, dat het zoeken naar geluk overbodig is?
Want elke dag hééft zonneschijn, al is 't soms verborgen
Open je hart, pluk de dag en voel je in warmte geborgen.





Willy Kersseboom