Nooit meer het kind zijn


Het is al weer vele jaren geleden
Dat mijn beide ouders zijn overleden
Maar toch doet het nog steeds pijn
Dat ik nooit meer het kind kan zijn.
Al ben ik volwassen, toch ging ik nog graag
naar mijn ouders; zomaar, of met een vraag
En na al die jaren doet het nog steeds pijn
Dat ik nooit meer het kind zal kunnen zijn.
Zo lang zij leefden kon ik er altijd terecht
En soms werd er liefkozend "kind" gezegd
Daarom doet het mij nog steeds zo'n pijn
Dat ik nooit meer het kind zal kunnen zijn.
Er zijn soms momenten, dan voel ik mij klein
Dan wil ik, volwassen, het kind nog eens zijn
Toch is dat voor mij helaas voorgoed voorbij
Ik ben de Ouder. Kind geldt niet meer voor mij.
Willy Kersseboom












1 reactie op dit bericht
herinnering