Dinsdag 12 juli 2011
Het sprookje is uit
Eens, lang geleden, waren zij verliefd op elkaar
Zij hield van hem en hij hield evenveel van haar
Ooit konden zij geen dag, geen uur zonder elkaar
Eens, lang geleden, stonden zij voor het trouwaltaar.
Een sprookje begon, hun geluk was meer dan genoeg
Er was een tijd dat zij hun kind in haar lichaam droeg
Hij vervulde haar wens, nog voor zij ergens om vroeg
Geluksgevoel bij de geboorte, dat alle records versloeg.
Maar sprookjes zijn niet echt en blijven niet bestaan
Zij wisten niet hoe de werkelijkheid verder moest gaan
De liefde was ongemerkt aan hun deur voorbij gegaan
Onoplettend hadden zij hun hart niet open laten staan.
Hij werkte en werkte maar en verdiende veel geld
Zij poetste en schrobde alsof alleen de buitenkant telt
Ze vergaten hoe belangrijk aandacht voor elkaar telt
Zo ontstond er een ijskorst, die zonder warmte niet smelt.
Eens, lang geleden, brachten zij samen een sprookje uit
Zij hielden van elkaar, van hun lichaam, van hun huid
Vele jaren later kwamen zij verdrietig tot het besluit
Hun liefde, hun basis van het geluk, hadden zij verbruid.
Het sprookje is uit!
Willy Kersseboom
Geschreven door kerssepitje om 00:00
Reageer op dit bericht
1 reactie op dit bericht
een