Meisje

Ik was nog jong en onervaren
Hij was ouder en heel mooi
Niemand kon hem evenaren
En ik zei heel schuchter "hoi".

Toen kwam er op een dag een brief
Hij wist niet hoe mijn voornaam was
Dus stond er op de envelop, heel lief
"Aan het meisje in de blauwe regenjas".

Ik danste van vreugde door de kamer
Met de brief tegen mij aangedrukt
Mijn hart bonkte als een hamer
Hij wilde mij zien, hoe was me dat gelukt?

Wat was ik zenuwachtig, bloednerveus
Wat moet ik zeggen, wat trek ik aan?
Natuurlijk, mijn blauwe regenjas, weinig keus
Zou hij er vanavond echt wel staan?

Ik werd verliefd, ik was zestien jaren jong
Hij had de allermooiste ogen, zó blauw
Wat was ik blij, mijn jonge hartje zong
Toen hij tegen mij zei, "ik hou van jou".

Hij was mijn eerste grote liefde, voorgoed
Wij zouden vanaf nu voor altijd samen zijn
Wist ik veel dat het leven rare sprongen doet
Het leven lachte mij toe, ik dacht niet aan pijn.

Hij kreeg hoofdpijn, veel erger dan ik dacht
Wat was hij ziek, hij kon niet meer praten
Hij werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht
Hoe ernstig het was, kreeg ik toen in de gaten.

Hij werd geopereerd aan een tumor in zijn hoofd
Mijn liefste was zo ziek en had zo'n vreselijke pijn
In die nacht heb ik aan God van alles beloofd
Als hij maar weer beter werd en bij mij mocht zijn.

Maar God kon niet meegaan in die ruilhandel van mij
Er gebeurde ook geen wonder, in tegendeel
Ik weet nog goed wat de dokter tegen mij zei
"Ik opereer hem weer, maar zijn kansen zijn niet veel.

Toen ging hij dood; ik was zeventien en hopeloos alleen
Vol met vragen, waaróm moest hij dood, waarom juist hij?
Ik wist dat met zijn sterven een stuk van míjn leven verdween
Ik was ineens volwassen; mijn jeugd was voorbij.

Willy Kersseboom

Er zijn van die dagen dat het regent
niet buiten tegen 't raam, maar in je hart
Omdat het leven soms zo'n pijn doet
en omdat verdriet je geest verward

Er zijn van die dagen dat je gedachte
door somberheid het zonlicht tegenhoud
Dan kan het licht je bijna niet bereiken
en is je hart van binnen leeg en koud

Maar elke dag, hoe donker het ook lijkt
heeft ook veel goeds, al zie je dat nu niet
Er is hoop, als een warme zonnestraal
Open je hart, zodat je het zonlicht ziet.

Willy Kersseboom

Ik zag een hele grote regenboog
En haar kleuren waren wonderbaar
Ik keek gefascineerd naar de hemel omhoog
Toen zag ik er twee, vlak boven elkaar
Ik werd gevangen door een wonderlijke blijheid
Door de schoonheid die aan de hemel stond
Even stond de wereld stil en vervaagde de tijd
Ik zag in die regenboog Gods belofte en Gods verbond

Nooit zag ik van een regenboog het begin én het eind
Dichtbij, maar zo oneindig wijd was de gekleurde horizon
Ik stond daar, hopend dat de regenboog niet snel verdwijnt
Want ik besefte dat ik het nooit meer zò intens beleven kon
Hoe prachtig geeft God ons zijn teken, met zoveel kleuren
Te mogen weten dat Hij de aarde niet meer met water verwoest
Wij danken U, o Heer, dat U het nooit meer zal laten gebeuren
Maar geef ons tegelijkertijd het besef, waarom dat toen wel moest.

Willy Kersseboom

Bidden is veel meer dan knielen
En je handen vouwen voor gebed
Bidden is niet enkel je ogen sluiten
Je hart wordt voor God opengezet.

Bidden is langs donkere wegen
Zoeken naar een brandend licht
Bidden is met God te praten
Waardoor je hart weer wordt verlicht.

Bidden is in stilte praten
Spreken tot de almachtige Heer
Bidden is door tranen heen, te zingen
Want God luistert naar je, keer op keer.

Bidden is in stil vertrouwen
Geloven, dat de Heer je altijd hoort
Bidden is het zeker weten
Dat God je gebed heeft aangehoord.

Willy Kersseboom

Zie de maan schijnt door de bomen
En de sterren stralen in het heelal
Sinterklaas is weer gekomen
Omdat hij kadootjes weggeven zal.

Overal ziet men zwarte pieten gaan
In winkels, op straat en op de daken
Sint Nicolaas gaat er stevig tegenaan
Hij wil heel veel mensen blij maken.

De Sint vind het leuk om jarig te zijn
Want sommige wensen zijn origineel
Soms ontroerend, van groot en klein
Hij bouwt voor ons een luchtkasteel.

Mensenlief blijf alsjeblieft toch trouw
Trouw aan vijf december en aan de Sint
Bedenk hoe men het echt wel missen zou
Dit feest voor volwassenen en het kind.


Willy Kersseboom

Als je de hoop hebt opgegeven
Dan is er nog een niemandsland
Voel jij je zo verloren in dit leven
Er is toch een toegestoken hand.

Je weg is zo donker, zonder licht
Je huilt, omdat je geen uitweg ziet
Als je bijna voor het einde zwicht
Doe die laatste stap dan toch niet.

Blijf nog even in het niemandsland
Geef jezelf de tijd tot rust te komen
Maar pak dan de toegestoken hand
Je bent in het leven teruggekomen!

Willy Kersseboom

uit de bundel Metgezel
copywright

En dan ineens ben je in de herfst van je leven

Je denkt terug; je schrikt, waar is de tijd gebleven

Maar geloof me, je herfst kan heel erg mooi zijn

Want je bent gevormd door 't leven, liefde en pijn

In de lente zijn de kleuren wonderlijk zacht

Je hebt je idealen, vol bloeiende pracht

Dan komt de zomer en zoals in de natuur

Zijn je kleuren uitbundig, fel en vol vuur

Dan, in de herfst, gaan de kleu­ren vervagen.

Het leven bestaat uit voorspoed en tegenslagen

Je bent milder geworden, oordeelt minder snel

Het felle is weg en dat bevalt je eigenlijk wel

Ben jij in de herfst van je leven, wees dan niet bang

Later zit je ineens ook in de herfst - winter overgang

Maar nu kun je nog zoveel aan anderen geven

Je kleuren zijn prachtig, geniet van het leven



Willy Kersseboom

Ieder voorjaar kijk ik weer met ongelooflijke bewondering.
Naar de verandering van de natuur met stille verwondering.
De struiken en bomen waren de hele winter dor en kaal.
Ineens gaan zij voorzichtig bloeien in volle pracht en praal.
Het gras wordt groen; de krokussen en narcissen bloeien.
De bloembollenvelden laten hun kleuren overvloeien.
Het ontluiken van al dat prille brengt mij in beroering.
Ik vind het een wonder en ik geniet met stille ontroering.

Willy Kersseboom
uit de bundel Metgezel
copywright

Het komt in het leven maar al te vaak hier op neer.
Jij verlangt van die ander net dat kleine beetje méér.
En als je het zomaar niet krijgt voel je dat als gemis.
Dan zeg je dat de mentaliteit aan het veranderen is.

Ja, het is veranderd, maar wie heeft dat gedaan?
Met zijn allen zijn wij daar gewoon schuldig aan.
Gaf jij aan die ander net dat kleine beetje méér?
Of dacht jij ook, zo kan het vandaag wel weer.

Dus kom maar, zet je tijdklokje nu eens even stil.
Luister geduldig naar wat een ander vertellen wil.
Geeft elkaar wat aandacht en begrip, keer op keer.
Dan hebben wij allemaal net dat kleine beetje méér.

willy kersseboom

Kom, ga met mij mee
geef mij je hand
dan gaan wij uitwaaien bij de zee
en wandelen langs het strand.

Kom, ga met mij mee, kom
ik maak me ongerust
kijkt toch vooruit en niet steeds achterom
wordt je weer van je omgeving bewust.

Kom, ga met mij mee, kom maar
ik wil je helpen
nee, dat je verdriet hebt is niet raar
maar je er toch niet door overstelpen.

Kom, leg jouw handen maar in de mijne
geef mij je vertrouwen
nee, ik kan je verdriet niet laten verdwijnen
maar probeer jij je leven weer op te bouwen.

Kom, ga met mij mee
geef mij je hand
laten we lachen of huilen of met z'n twee
ooit heeft het leven weer een zonnige kant.


Willy Kersseboom
uit de bundel Metgezel

Zoals een vogel vliegen kan
Zo hoog en laag; zo frank en vrij
Zo is het leven; als een vogelvlucht,
vliegt 't razendsnel voorbij.
Soms vlieg je hoger dan je dacht
Maar dan val je laag weer neer
Het leven is gelijk een vogelvlucht
Voor je het weet, vlieg je niet meer.

Willy Kersseboom

Hou van mij
Eenmaal nog....

Je wilde mij niet voor altijd
Ik voelde het, ik raak je kwijt
Ik wist niet dat 't zo eindigen zou
Mijn hele wezen verlangt naar jou
Liefste, was het geen liefde dan?
Was hartstocht slechts jouw plan?
Mijn hart en liefde heb ik je gegeven
Laat mij opnieuw mijn dromen beleven

Hou van mij
Eenmaal nog....

Je gaf me hoop en tederheid
Ik zweefde in oneindigheid
Ik wist niet dat 't zo eindigen zou
Mijn tranen van verlangen naar jou
Liefste, was het een avontuur?
Was er bij jou geen liefdesvuur?
Mijn leven wilde ik met jou verweven
Laat mij nog een nacht met jou beleven

Hou van mij
Eenmaal nog...
Misschien voel ik dan jouw bedrog


Willy Kersseboom

Veranderingen

De zon schijnt in mijn leven en groenblauw is de zee.

De golven kabbelen rustig, nemen mijn gedachten mee.

Het geluk is kleurrijk, zoals de mooiste prentenboeken.

Mijn leven is een lach, tranen zijn heel ver te zoeken.

Wolken komen aan de hemel en donkerblauw is de zee.

De golven worden groter, ze brengen storm en onrust mee.

Ik weet niet wat er gebeurt maar tegenhouden kan ik ’t niet.

Mijn leven raakt verward en mijn hart is zwaar van verdriet.

De hemellucht wordt dreigend en zwartblauw is de zee.

De golven zijn gevaarlijk, sleuren mijn vreugdelach mee.

Mijn leven wordt duisternis en jaagt als een wervelstorm.

Alles verandert, niets is blijvend en de chaos is enorm.

De zee verandert van kleur, de golven van klein naar groot.

Ieders leven is als de zee, staat aan veranderingen bloot.

Maar één ding is zeker, de golven zullen ooit weer bedaren.

En na elke storm zal de donkere lucht weer op gaan klaren.

Willy Kersseboom