Archief

Het komt in het leven maar al te vaak hier op neer.
Jij verlangt van die ander net dat kleine beetje méér.
En als je het zomaar niet krijgt voel je dat als gemis.
Dan zeg je dat de mentaliteit aan het veranderen is.

Ja, het is veranderd, maar wie heeft dat gedaan?
Met zijn allen zijn wij daar gewoon schuldig aan.
Gaf jij aan die ander net dat kleine beetje méér?
Of dacht jij ook, zo kan het vandaag wel weer.

Dus kom maar, zet je tijdklokje nu eens even stil.
Luister geduldig naar wat een ander vertellen wil.
Geeft elkaar wat aandacht en begrip, keer op keer.
Dan hebben wij allemaal net dat kleine beetje méér.

willy kersseboom

Kom, ga met mij mee
geef mij je hand
dan gaan wij uitwaaien bij de zee
en wandelen langs het strand.

Kom, ga met mij mee, kom
ik maak me ongerust
kijkt toch vooruit en niet steeds achterom
wordt je weer van je omgeving bewust.

Kom, ga met mij mee, kom maar
ik wil je helpen
nee, dat je verdriet hebt is niet raar
maar je er toch niet door overstelpen.

Kom, leg jouw handen maar in de mijne
geef mij je vertrouwen
nee, ik kan je verdriet niet laten verdwijnen
maar probeer jij je leven weer op te bouwen.

Kom, ga met mij mee
geef mij je hand
laten we lachen of huilen of met z'n twee
ooit heeft het leven weer een zonnige kant.


Willy Kersseboom
uit de bundel Metgezel

Zoals een vogel vliegen kan
Zo hoog en laag; zo frank en vrij
Zo is het leven; als een vogelvlucht,
vliegt 't razendsnel voorbij.
Soms vlieg je hoger dan je dacht
Maar dan val je laag weer neer
Het leven is gelijk een vogelvlucht
Voor je het weet, vlieg je niet meer.

Willy Kersseboom

Hou van mij
Eenmaal nog....

Je wilde mij niet voor altijd
Ik voelde het, ik raak je kwijt
Ik wist niet dat 't zo eindigen zou
Mijn hele wezen verlangt naar jou
Liefste, was het geen liefde dan?
Was hartstocht slechts jouw plan?
Mijn hart en liefde heb ik je gegeven
Laat mij opnieuw mijn dromen beleven

Hou van mij
Eenmaal nog....

Je gaf me hoop en tederheid
Ik zweefde in oneindigheid
Ik wist niet dat 't zo eindigen zou
Mijn tranen van verlangen naar jou
Liefste, was het een avontuur?
Was er bij jou geen liefdesvuur?
Mijn leven wilde ik met jou verweven
Laat mij nog een nacht met jou beleven

Hou van mij
Eenmaal nog...
Misschien voel ik dan jouw bedrog


Willy Kersseboom

Veranderingen

De zon schijnt in mijn leven en groenblauw is de zee.

De golven kabbelen rustig, nemen mijn gedachten mee.

Het geluk is kleurrijk, zoals de mooiste prentenboeken.

Mijn leven is een lach, tranen zijn heel ver te zoeken.

Wolken komen aan de hemel en donkerblauw is de zee.

De golven worden groter, ze brengen storm en onrust mee.

Ik weet niet wat er gebeurt maar tegenhouden kan ik ’t niet.

Mijn leven raakt verward en mijn hart is zwaar van verdriet.

De hemellucht wordt dreigend en zwartblauw is de zee.

De golven zijn gevaarlijk, sleuren mijn vreugdelach mee.

Mijn leven wordt duisternis en jaagt als een wervelstorm.

Alles verandert, niets is blijvend en de chaos is enorm.

De zee verandert van kleur, de golven van klein naar groot.

Ieders leven is als de zee, staat aan veranderingen bloot.

Maar één ding is zeker, de golven zullen ooit weer bedaren.

En na elke storm zal de donkere lucht weer op gaan klaren.

Willy Kersseboom