ochot

ik droeg tenslotte een wit kleed
ik had me er onder warm aangekleed
met een zwarte rand onderaan
zou me dat wel niet misstaan
 mijn vriendin stond te claxoneren
ik zou me moeten exuseren
nu nog mijn gordel om
ik keek even achterom
en zag mijn buurvrouw daar staan
die had ook willen meegaan
maar ze moest tot vier uur werken
daar was niets op aan te merken
tenslotte kwamen wij daar aan
en zagen iedereen al klaarstaan
wij gingen naar binnen
nu konden ze beginnen

wie is een dief
en wie is lief
wie is plezant
en wie ambetant
wie wil je omarmen
ocharme
wie is er beleefd
en wie onbeleefd
wie geeft een feest
en wie is een beest
wie drinkt graag wijn
en wie heeft er pijn
wie eet graag mosselen
en wie wil je bosselen
wie is al dood
en wie heeft nood
wie is dit
en wie is dat
het is me allemaal wat

hoe gaat het in Mopertingen
gebeuren er nog rare dingen
hoe gaat het in Spouwen
blijven ze er van mekaar houwen
hoe gaat het in Beverst
wonen er nog bevers
hoe gaat het inTongeren
blijven ze er hongeren
hoe gaat het in Riemst
gebruiken ze er nog de riem
hoe gaat het in Millen
hebben ze daar nog  magere billen
hoe gaat in Hoeselt
blijven ze er nog hoesten
hoe gaat het in Elderen
willen ze je er nog kelderen
hoe gaat het in Hees
woont er nog altijd dat lieve beest
hoe gaat het in Rosmeer
loopt er alles nog gesmeerd
hoe gaat het in Hasselt
blijven ze er brassen
hoe gaat het in Diepenbeek
stroomt er nog altijd die beek
hoe gaat het in Bilzen
woon je nog in Bilzen
hoe gaat het in Eigenbilzen
praten ze er nog van pilsen
hoe gaat het in Munsterbilzen
blijven ze bij Bilzen
hoe gaat het hier, en hoe gaat het daar
wist ik dat allemaal maar

het etentje was zoals ik voorspeld had
iedereen had het over zijn eigen ik
niemand gaf me een gevoelige tik
er was niemand zoals ik
en omdat ik een ander aanbad
en het steeds over hem had
begonnen zij over iets anders te praten
ze konden het niet laten
ik ging ontmoedigd naar huis
ik ben nog liever in mijn eigen huis
ik zit nu in mijn gezellig hoekje
en lees in een boekje
over relaties die stuk gaan
het moet niet altijd over school gaan
ik lees dat ik niet alleen ben
ik praat niet over hen
Suske praat wel tegen mij
en maakt me blij
hij is de enige die over is
en die gevoelig is
hij snuffelt aan mijn voeten
zou hij dat moeten
om mij gelukkig te maken
en om het gezellig te maken
iedereen praatte door elkaar
maar ze verstonden niet mekaar
ik heb een man ,en jij niet meer
tot ziens en tot een volgende keer

mijn broers en zus hebben gevraagd om iets te gaan eten
dan kan ik mijn zorgen een beetje vergeten
het zal daar weer wel gezellig aan toegaan
en iedereen zal zijn zegje wel hebben gedaan

maar daarna word ik terug overgelaten aan mijn lot
maar ik doe hun wel een bod
dat zij mij meer zullen lezen
dan zal ik vlugger genezen

daarna ga ik nog wat lezen
ik moet nog een boek uitlezen
en als ik dan in mijn bed kruip
en de weemoed mij besluipt

dan zal ik opstaan om iemand te telefoneren
ik zal me daarvoor niet generen
mijn vriendin staat altijd voor mij klaar
is het donker of is het klaar

zij hoort mijn klaagzang aan
en zegt: ik zal morgen wel met je meegaan
ik hoop toch dat zij dat zal zeggen
aan haar hoef ik niets uit te leggen

dan hoef ik niet alleen te gaan
ik weet dat zij voor me klaar zal staan

                                    in de prille ochtendgloren
                               wil ik er steeds weer bijhoren
                                    ik hoor bijna geen gerucht
                               alleen zo nu en dan mijn eigen zucht
                                 af en toe rijdt er een auto voorbij
                                     maar dat  hoort erbij
                                 ik voel de warmte in mijn gezicht
                                     en het opkomen van het licht
                                     maakt me schuw in het zicht   
                                        van wat er gaat komen
                                     misschien in mijn dromen
                                           komt het licht
                                             nu in zicht
                                            wil het licht
                                       mij doen blozen
                                 heeft het mij daarvoor uitgekozen

ik heb zijn foto in een lade gelegd
en er een geurzakje bij neergelegd
ik koop hem morgen een geschenk
hij weet  dat ik aan hem denk
 
als de duivel bestaat
dan weet ik dat hij nu naast me staat
als de hemel bestaat
dan weet ik dat hij er niet aan voorbijgaat

ik hoop dat ze daar goed voor hem zullen zorgen
en dat ze hem daar geen last bezorgen

ik heb mijn gehemelte verbrand
de soep is aangebrand
waar is mijn verstand?
wat is er aan de hand?

het is een kort verhaal
maar ik ben niet zo verbaal
ik kreeg ook nog een procesverbaal
ik ga ermee aan de haal

wat is dat voor een taal?
heb ik geen ander verhaal?

ik gaf mijn badkamertje een grote beurt
ik ben helemaal opgefleurd
wat is er met mij gebeurd?
mijn hele voormiddag was ingekleurd
ik heb een mail doorgestuurd
dat heeft niet zo lang geduurd
er heeft me iemand een lieve mail gestuurd
nu kan ik namiddag naar ma gaan
en haar weer in mijn leven toestaan
misschien kunnen we wandelen gaan
en de gure wind in ons gelaat weerstaan
ik blijf bij ma tot 's avonds laat
als ze mij dat toelaat
dan ben ik niet zo alleen
met niemand om me heen
ik moet er alleen maar aan denken en ik ween

ik heb de foto's met water afgeveegd
dat is iets dat me zwaar weegt
de nicotine moest eraf
ik was tevreden achteraf

daarna heb ik de vensters gewassen
en alles afgewassen
de gele kleur moest  weg
daarna alles netjes weggelegd

nu moet ik de vloer nog doen
want dat is ook vandoen
ik moet denken aan toen
hij zei altijd:we zullen alles samen doen

ik zie hem nog stof vegen
ik heb alles met hem klaar gekregen
en wat heb ik nu gekregen?
ik moet mijn tranen afvegen

misschien gaat het beter de volgende keer
en iedere dag meer en meer

ik ben nog niet uitgeraasd
en ook helemaal verdwaasd
dat komt van die slaappil
dat is iets dat ik niet meer wil


ik neem die pil nooit meer
geen enkele keer
mijn ganse nacht was gekleurd
het was zijn geur die geurde

ik moet de lakens verversen
en de kussens verversen
want de geur die ik riek
maakt me alleen maar ziek

die geur kroop in mijn huid
en die moet eruit

nu zit ik hier na  een zware dag
en in holst van de nacht
kan ik de slaap niet vatten
en ik denk ditten en datten

moegestreden
de doom vermeden
ik ga toch maar die slaappil nemen
en een warme kruik meenemen

want met warme voeten
zal ik wel slapen moeten

ik rook een laatste sigaret
en ga dan naar bed
ik heb de ganse dag niet opgelet
maar probeer een gebed

ik zal wel slapen,hoop ik
ik ben toch niet getikt?
en als ik dan het licht uitdoe
en van mijn kamerjas ontdoe

dan hoop ik op een nodige slaap
waarin ik uitgerust ontwaak
als ik nu eens een slaappil nam
en hij naar me toe kwam

dan zou ik ontgoocheld ontwaken
en bij de kachel gaan waken
want ik heb het graag warm
zodat ik de kachel omarm

kon ik hem maar omarmen
maar hij is er niet meer ocharme

ik hoop dat het me alleen ook lukt
maar ik maak mooie dingen stuk
ik moet het roken ook kunnen laten
maar of dat veel zal baten
weet ik nog niet zo zeker
ik voel me daardoor niet beter
mijn gezondheid gaat voor
ik moet er alleen maar door
ik zal met de dokter eens gaan praten
misschien weet hij een middel om er vanaf te geraken
de kinderen en ma zijn ook al ongerust
ik krijg hen maar niet gesust
ze zeggen tegen mij : het is jouw leven
en ik zou liever wat langer leven
ik wil mijn kleinkinderen volwassen zien worden
dan zal ik mij op een hulpmiddel moeten storten
maar dat is vlug gezegd
ik heb mij daar al bij neergelegd

ik rook de  ene sigaret na de andere
ik zal ook nooit veranderen
mijn longen kunnen dat niet langer aan
ik zal voor de gevolgen moeten instaan

zo krijg ik mijn zenuwen misschien de baas
maar mijn gezondheid gaat achteruit helaas

zijn dochter geeft mij niet de schuld
ik ben in een waas van mist gehuld
zij wist dat haar vader vaak dronken was
en dat er iets met zijn lever was

misschien koos hij voor de korte pijn
dat zal het wel geweest zijn
maar waarom heeft hij me dan niets gezegd
en waarom heeft hij me niets uitgelegd ?

we dronken wel samen een glaasje wijn
waarom doet hij mij nu zo pijn?
ik kan niet verder zonder hem
ik sta te kijken naar zijn hemd

ik ga voor een paar dagen naar mijn grote zus
die krijgt me wel gauw gesust
ze zal wel voor mij zorgen
ik voel mij daar altijd geborgen

de kinderen willen mij ook wel troosten
maar ze kunnen alleen maar tranen oogsten
ze doen hun uiterste best
maar het is alleen maar verdriet dat hun rest

ik zal me vlug moeten herpakken
anders krijgt een depressie mij te pakken

ik stel mezelf zoveel vragen
het is niet om te klagen
waarom heeft hij zoveel gedronken?
waarom was hij nooit beschonken,?
hoe kwam hij aan die drank?
waarom heb ik hem nooit bedankt?
waarom had ik hem zo lief?
waarom vond hij mij zo lief?
waarom dit, waarom dat?
ik krijg nog wat
ik moet oppassen als ik met de auto rijd
ik heb bang dat ik iemand omver rijd
ik moet  het ma nog gaan vertellen
en haar de waarheid vertellen
dat oude mens krijgt nog iets
en ik sta daar met niets

naar de instelling gingen we samen
wij wouden het beamen
hij lag daar alsof hij sliep
en of hij op ons riep

op zijn kamer lag een afscheidsbrief
daarin stond : alstublief
vergeef het mij, ik had je lief
maar dit is mijn laatste brief

hij wordt zaterdag gecremeerd
daar had hij om gesmeekt
zijn foto staat nu al op de kast
hij is voor mij nooit een last

nu kan ik hem iedere avond een kusje geven
hij zal me dat wel vergeven
al heb ik nog zo een groot verdriet
ik vergeet hem niet,vooral nu niet

ik zal toch maar naar de crematie gaan
iedereen moet dat toch verstaan