Afscheid van 2007

 

Herfstmijmering

 

 

De herfst rukt aan de bomen

dra zal de winter komen.

Bladeren vallen  keer op keer

insgelijks lopen mensen heen en weer.

 

Zo gaat het seizoen,

zo gaat de tijd van toen.

Zo komen wij en gaan,

wie kan er aan weerstaan?

 

Eenmaal zal het licht verschijnen,

en zullen de wolken verdwijnen.

Kunnen velen het nog aan,

om in de schijnwerpers te staan?

 

Want jaren en tijden gaan,

doch de eeuwigheid blijft bestaan.

Blijven dromen, blijven hopen,

de vrede des harten kan men niet kopen.

 

Met de herfst dwalen zovelen af,

als koren tussen het kaf.

Alleen wie in een zuiver hart durft te kijken,

zal zien dat de lente niet veraf is te lijken.

 

 

Francine De Wildeã

ADVENTSTIJD

 

GEBED

 

Eeuwige GOD,

Gij laat ons, mensen, niet alleen

bij ons zoeken naar leven en vreugde.

Daarom keren wij ons

bij het begin van deze Advent tot U,

met ons gezin en met de hele Kerk.

Gij zijt de enige Bron van ons vertrouwen.

 

Help ons openstaan voor de komst van JEZUS

in deze Eucharistie en de stilte van het gebed;

leer ons Hem ook aanwezig zien en dienen

in onze naaste en in de geringsten van zijn broeders,

tot wij Hem eens ontmoeten

van aangezicht tot aangezicht

bij zijn Komst in heerlijkheid.

Met deze gezindheid willen we de Advent binnentreden,

met ons gezin, met de gelovige gemeenschap.

Laat het voor de hele Kerk een heilige tijd worden.

Door CHRISTUS, onze Heer.

Amen.

 

Gebed uit de Eucharistie op deze eerste Adventszondag.

U bent

een vuur dat altijd brandt

maar nooit verteert.

U bent

een vuur dat door uw hitte

alle zelfzuchtige liefde

van de ziel verteert.

U bent een vuur

dat alle koude verdrijft

en dat licht geeft.

 

Catharina van Siena

Vroeg in de morgen, het is nog donker

In  aanbidding voor God, mijn Schepper,

buig ik mij neer tot op de grond

voeling met de aarde ,

die geschapen grond.

 Ik kan  een kleine antenne zijn ,

en mijn gebed

voor deze wereld

stijgt op

naar Hem

wiens genade zonder einde is,

onuitputtelijk zijn erbarmen,

en zijn grote trouw,

iedere morgen weer nieuw .

Uit ‘Anonieme mystiek’Ó 

 CHRISTENEN VOOR DE WAARHEID

HALLOWEEN

 

Van: woordvdweek@yahoogroups.com [mailto:woordvdweek@yahoogroups.com]

Onderwerp: [woordvdweek] Week 44/2007 1 Thessalonicenzen 5:21-22

Onderzoek alles, behoud het goede en vermijd elk kwaad, in welke
vorm het zich ook voordoet. (1 Thessalonicenzen 5:21-22)

Een viering van het kwaad
Halloween is een religieuze dag, maar het is niet christelijk. Tom
Sanguinet, een ex-hogepriester in wicca zei: "Deze moderne feestdag,
die we Halloween noemen, vindt zijn oorsprong in de volle maan het
dichtst bij 1 november, het Nieuwjaar van de heksen. Het is een tijd
waarbij de geesten (demonen) op hun krachtigst zijn en de aarde
herbezoeken. Halloween is door en door kwaad en er is niets dat we
ooit zullen doen of gedaan hebben dat het aanvaardbaar zal maken
voor de Here Jezus."

Dag des doods
Halloween heeft sterke wortels in het heidendom en de hekserij. Het
begon als het Druïdenfestival Samhain. The Kelten zagen 1 november
als de dag des doods omdat, in het noordelijke halfrond, deze dag
het begin van de winter was, de bladeren vielen, het werd vroeger
donker en de temperatuur daalde. Ze geloofden dat hun zonnegod aan
kracht verloor en dat Samhain, de god der doden, de zonnegod
overheerste. De druïden leerden ook dat op 31 oktober, op de
vooravond van het feest, Samhain de geesten verzamelde van allen die
het afgelopen jaar gestorven waren om een bezoek af te leggen aan
hun huizen om de levenden te bezoeken.

Menselijke en dierlijke offers
Op Halloween, gedurende duizenden jaren, leidden druïden duivelse
aanbiddingsceremoniën waarin katten, paarden, schapen, ossen, mensen
en andere offergaven verzameld werden, in wicca kooien opgesloten en
levend verbrand. Deze menselijke en dierlijke offers waren
schijnbaar vereist om Samhain gerust te stellen en de geesten te
verhinderen hen te pijnigen.

Trick or Treat
Om deze offers te verkrijgen gingen de druïden van deur tot deur om
gemeste kalveren, zwarte schapen en mensen te vragen. Diegenen die
gaven, werden voorspoed beloofd en diegenen die weigerden, werden
bedreigd en vervloekt. Dit is de oorsprong van "trick or treat".

Jack-O-Lantern
De Jack-O-Lantern vindt zijn oorsprong in de pompoen of schedel met
een aangestoken kaars erin. Deze dienden als een teken om de
boerderijen en huizen die de religie van de druïden ondersteunden,
en dus de "treat" zochten, aan te duiden als de terreur van
Halloween begon. De Wereld Boek Encyclopedie zegt: "Het schijnbaar
onschuldige, verlichte pompoengezicht van de Jack-O-Lantern is een
oud symbool van een verdoemde ziel."

Dans des doods
Terwijl mensen en dieren schreeuwden van pijn terwijl ze levend
verbrandden, kleedden de druïden en hun volgelingen zich in
dierenhuiden en –hoofden. Ze zongen, dansten en sprongen door het
vuur in de hoop boze geesten af te schudden.

Het woord van God
Jullie moeten onderscheid kunnen maken tussen wat heilig is en wat
niet, tussen wat rein is en wat onrein.
(Leviticus 10:10)

Leer een kind van jongs af aan de juiste weg, en het zal er niet van
afwijken wanneer het oud geworden is.

Laat uw liefde oprecht zijn. Verafschuw het kwaad en wees het goede
toegedaan.
(Romeinen 12:9)

Laten we ons daarom ontdoen van de praktijken van de duisternis en
ons omgorden met de wapens van het licht.
(Romeinen 13:12)

U kunt niet drinken uit de beker van de Heer en ook uit die van
demonen, u kunt niet deelnemen aan de maaltijd van de Heer en ook
aan die van demonen.
(1 Korintiërs 10:21)

Neem geen deel aan de vruchteloze praktijken van de duisternis maar
ontmasker die juist.
(Efeziërs 5:11)

Maar de Geest zegt nadrukkelijk dat in de eindtijd sommigen het
geloof zullen verlaten, doordat ze luisteren naar dwaalgeesten en
naar wat demonen hun leren. Ze worden hiertoe aangezet door
huichelachtige leugenaars, die hun eigen geweten hebben
dichtgeschroeid.
(1 Timoteüs 4:1-2)

Bron en meer informatie op http://www.cft-belgium.com

http://àntmoeting.be

 

 PARELS

 

Parels in het leven
van vreugde en verdriet.
Verpreid  over ieders wegen
als men z’n ziele biedt.

 

Parels zo puur en broos
in ’t harte geborgen.
Zo rijk en pretentieloos
voor geld en macht verborgen.

 

Parels niet van goud

of met enig edelsteen.
Maar ’t gras waarop gij dauwt
door de eeuwen heen.

 

Parels zacht als avondrood
van de aarde reeds ontdaan.
Uw heil is immer groot
om aan de levenskroon te staan.

 

Parels soms diep te graven
zo sierlijk en fijn.
Niet aan de hals te dragen
ontastbaar moet gij zijn.

 

Parels, eenmaal gevonden
is het doel bereikt.
Het zijn duurzame stonden
geschikt voor ’t Goddelijk Koninkrijk.

 

 Francine De WildeÓ

HET DENNENBOS

 

Nergens suist de wind zo vredig

dan in het dichte dennenwoud.

De ranke stammen

boren zich naar omhoog,

in hun rijzige toppen

verwijzend naar ‘t heelal.

Bomen bijna roerloos wuivend ,

genoegend in de zon,

een gouden lichtbundel

weerkaatst.

Een lichte bries doorzingt

het hele bos,

de dennentoppen ruisen

en  in geurend groen

ademt de stilte

de stem der eeuwigheid.

 

Francine

 ZINGEN

 

 

Kom geliefden,laat ons zingen              

      voor de Heer een innig lied.

Zingen is: te samen leven

      woorden vinden van verdriet

Zingen is elkaar begrijpen

      voelen hoe bedroefd gij zijt

      anders worden, huiverend weten

     dat ons hart om liefde schreit.

Zingen is de vreugde horen

     van de kracht die in ons zingt,

     samen nieuwe woorden maken,

     spreken als de geest ons dwingt!

Zingen is elkander kennen

     één zijn in de diepste pijn.

Zingen is Gods adem drinken

     heilig en verrezen zijn.

Tekst van St.- Augustinus over ‘zingen’ 

 

 

De laatste zomergeuren

zonnekleuren,

een gouden schijn reeds in de bomen,

wat een mooie dag,

een wandeling in al die scheppingspracht,

de natuur, het leven,

Gods kracht is ons gegeven.

 

Dagmar

FEEST VAN DE KRUISVERHEFFING   14 september

 

 

Het Kruis van Christus,

bron en kracht van ons geloof.

 

Feest van de Kruisverheffing,

feest van onze redding,

De vreugd van het aanvaarde lijden,

met Jezus Christus mee verrijzen.

 

 uit 'Anonieme mystiek'

POEZIEHOEKJE

 

EEN STONDE

 

Straks als de zon weer 
aan de hemel staat

en de nieuwe dag ligt te gloren,

een intens gevoel

door je heengaat

te mogen leven…

Zo een stonde kan men

alleen maar voelen.

het brengt een mens tot stil zijn,

een stonde vol geluk,

niet te grijpen met je hand,

maar met je hart,

om naar te streven,

dag na dag

trachten er opnieuw mee te beginnen.

 

Francine

Een Ierse zegening

 

 

Moge de weg je tegemoetkomen,

moge je altijd de wind in de rug hebben,

moge de zon warm op je gelaat schijnen,

de regen zachtjes op je velden  vallen

en, tot we mekaar weerzien,

moge God je bewaren ,

in de palm van Zijn hand.

 

 

 

Verdriet en pijn,

peilloos kan het zijn,

het was er ‘toen’,

en nu naar buiten reeds vergeten,

alleen  in eigen weten

zal het ‘nu’ nog zijn.

 

De verborgen tranen,

de holte van gemis,

alleen-zijn in het dragen,

stil staan bij de vragen.

 

Het tempo wat verstillen

de geur van aarde en lucht

de laatste zomerbloemen

het zich verbonden voelen.

Ik pluk bij Jou de eerste najaarsvrucht.

 

 

Dagmar

 

 

31 Augustus – laatste dag van de vakantie.

Met de Kerk vieren we Maria, als Moeder en Middelares van genade.

 

Gebed tot Maria, onze hemelse Moeder

 

Wees gegroet Maria,

vrouw van alle tijden,

moeder van alle moeders,

draagster van Jezus,

vruchtbare vrouw

in elke zin van het woord.

 

Gezegend is de vrucht

van je schoot,

de Zoon die ons de weg

toont, die ons, zoals Jij,

‘ja’ doet zeggen

op een andere wereld,

een wereld van

vrede en rechtvaardigheid.

 

Wees als een steun voor

allen die gebukt gaan

onder zorgen en pijn,

verdriet en tegenslagen.

Wees als een Licht voor allen

die in de diepste

duisternis zitten, en verder moeten

zonder enige hoop op licht.

Jij bemoedigster

in moeilijke dagen.

Wees met ons in de naam

van de levengevende God

in Wie  wij geloven.

 

 

anoniem Mariagebed.

HEILIGE  MOEDER MARIA,

 

Poort van de hemel,

daar aan de grens tussen hemel en aarde,

daar staat gij:

de schone reine Koningin.

Moeder, gij ziet de nood, de pijn ,de strijd,

van elk mensenkind dat naar U reikt.

 

Hoe schoon uw moederlijke taak,

met al die noden van uw aardse kinderen,

gaat Gij steeds weer tot voor de troon,

tot bij Uw Goddelijke Zoon,

Hij buigt zich toe naar U, Zijn Moeder,

die daar voor ons pleit,

onze voorspreekster zijt.

 

Dan komt gij weer tot ons,

de Hemelpoort gaat open,

Moeder is de deur:

“Wees maar niet bang,

Ik leid u bij de hand,

heb groot geloof en bid.

Mijn zoon zijn hart is enkel liefde,

voor u en alle mensen overal,

doe maar wat Hij u zeggen zal.”

 

Dagmar

 

 

 

VOOR MIJN PEEKIETJE

augustus 1997 – 7 augustus 2007

  

Peekie werd tien jaar

zij was een zwarte langhaar

Een poesje aan mij gehecht

haar vriendschap was oprecht.

  

We waren heel goed op elkaar afgestemd

het vrouwtje wist perfect

mijn Peekie is een lekkerbek

en ’t waren korreltjes van ’t beste merk.

 

Een wandeling samen door het park

en Peekie was al vlug mee op pad.

Klimmen hoog in de denneboom,

veilig, ’t is daar dat ik woon.

 

Een speurtocht in de nacht,

miauw…hier, ‘k heb u een muisje gebracht,

’t venster was altijd voor mij open,

bij ’t vrouwtje mocht ik steeds binnenlopen.

 

Dan sliep ik in haar arm,

lekker warm,

ik was steeds uit op een aai

een beetje deugniet, van mijn kant soms een graai.

 

Men zegt ’t is maar een dier

maar wat een wederkerigheid vindt je hier,

Peekietje, dank u wel,

je was  mijn kleine metgezel.

 

7 augustus 2007

Dagmar

Eenvoudig bidden.

 

 

t’Is zo goed, Heer,

om hier in de stilte en in eenvoud,

eens bij U te komen,

U die van mij houdt,

voorbij de grenzen van de woorden,

rest enkel nog een lied,

hier krijgt mijn ziel die kracht,

die enkel maar Uw liefde biedt.

 

Ik zit bij U,

en voel U zo aanwezig,

in vrede, warmte, wederkerig,

‘k weet niet waarom ik zo naar woorden zocht,

alsof uw liefde diende afgekocht.

 

Maar U bent enkel gave,

en vraagt van mij de overgave,

ik moet niets anders doen,

dan mijn hart en handen open doen,

‘k wist niet dat het zo eenvoudig kon,

elke dag opnieuw putten,

bij U, de Levensbron.

 

Uit anonieme mystiek©

Jezus, mijn Heer en Meester,

 

voorbij mijn schuld,

voorbij mijn fouten,

voorbij mijn zwakten,

 

daar staat Gij,

en wacht op mij,

aan de oever van het meer,

voorbij de storm,

voorbij de strijd,

 

Gij vraagt alleen,

bemint gij Mij?

Volg Mij!

 

 

Uit anonieme mystiek©

 

VAKANTIE

 

Wanneer de zon weer met kracht begint te

stralen en het lekker warm wordt,

als de vogels vrolijk fluiten,

dan gaat men met veel plezier naar buiten;

Dan komt al gauw het vakantiegevoel

en men wil er wel spoedig op uit.

Ver van huis of dichtbij.

Aan heide, strand, zee of kust,

men komt er gauw tot rust.

Heerlijk is het die tijd,

een gevoel van vrijheid,

niets dat dan hoeft.

Geeft voor iedereen

weer frisse moed.

 

Uit parochiekrantje.