De winter

Dinsdag 1 januari 2008.

 

 

Nieuwjaar 2008!

 

Zo 2007 gaat,

en klokslag 12  slaat,

’t Nieuwe jaar is begonnen,

wat heeft 2008 verzonnen?

 

Wie zal het weten?

Zo gaat dat in het leven…

Wij drinken een heildrank,

op ’t Nieuwjaar lang.

 

Leute en plezier,

overal vertier

mensen komen en gaan

en wensen het beste voortaan.

 

Doch, elk jaar heeft zijn zin

met verlies of gewin

het gaat zijn stempel drukken

op iets en wat dat niet of wel mag lukken.

 

Toch, laat ons hopen

want de vrede des harten is niet te kopen

Het is niet schoner dan dat

in een zuiver mensenhart.

 

“Gelukkig en goed Nieuwjaar 2008, aan allen!”

 

Francine De Wilde.©

 

Poëziehoekje

 

KERSTMIS

 

Kerstmis ziet men in vele dingen

van het dagelijks bestaan.

In kinderstemmen die zingen

in het werk, met vreugde gedaan.

 

Kerstmis ziet men in vele dingen

zomaar in huis en langs de baan.

In de mensen die ons omringen

soms moeilijk om mee op pad te gaan.

 

Kerstmis ziet men in vele dingen

de arme, de bange, de eenzame, de verlatene, alleen.

Men vindt het in alle rangen en kringen

de herders om ons heen.

 

Kerstmis ziet men in vele dingen

in de dieren hun genegenheid.

En zij die kwamen en gingen

in liefde en blijheid.

 

Kerstmis ziet men in vele dingen

in het diepste van ons hart.

Hoort, de kerstklokken klingen

een Goddelijk Kind werd ons gebracht.

 

Francine De Wilde.©

Wilt u een zonnige dag

begin dan met een glimlach

wil niet altijd meer en meer,

dankt ook eens de Heer.

 

 

Uit ‘levensweerspreuken’

door Francine De Wilde©

 

 

 

Barre, koude vrieslucht

geeft de aarde een korstje.

In het stille winters gehuchtje

trippelt een roodborstje.

 

Uit ‘levensweerspreuken’

door Francine De Wilde©

 

 

Het weer is mistig buiten,

dra zullen de klokken luiden,

Kerstmis,

feest van verlossing en vrede,

voor immer een wijde wereldbede.

 

Uit ‘levensweerspreuken’

door Francine De Wilde

 

WEERSPREUKJE

VAN FRANCIEN

 

De natuur ligt door stilte omgeven,

december brengt barre kou,

wind en regen,

als de laatste maand van ’t jaar,

is zij de feestmaand,

van het gulle gebaar.

 

Uit ‘levensweerspreuken’

door Francine De Wilde

Afscheid van 2007

 

Het was geen pad vol rozen,

jouw afscheid en het laatste liefkozen,

een keerpunt in mijn leven,

besef van eigen tijdelijkheid,

in grote eeuwigheid.

 

De sterren zien in de nacht,

bloemen plukken overdag,

de eenvoud is des dingen,

zoals Gods licht gaat van mens tot mens,

voortaan leg ik in elk gebed een zegenwens.

 

Dagmar©

 

 

 

 

 

Herfstmijmering

 

 

De herfst rukt aan de bomen

dra zal de winter komen.

Bladeren vallen  keer op keer

insgelijks lopen mensen heen en weer.

 

Zo gaat het seizoen,

zo gaat de tijd van toen.

Zo komen wij en gaan,

wie kan er aan weerstaan?

 

Eenmaal zal het licht verschijnen,

en zullen de wolken verdwijnen.

Kunnen velen het nog aan,

om in de schijnwerpers te staan?

 

Want jaren en tijden gaan,

doch de eeuwigheid blijft bestaan.

Blijven dromen, blijven hopen,

de vrede des harten kan men niet kopen.

 

Met de herfst dwalen zovelen af,

als koren tussen het kaf.

Alleen wie in een zuiver hart durft te kijken,

zal zien dat de lente niet veraf is te lijken.

 

 

Francine De Wildeã

ADVENTSTIJD

 

GEBED

 

Eeuwige GOD,

Gij laat ons, mensen, niet alleen

bij ons zoeken naar leven en vreugde.

Daarom keren wij ons

bij het begin van deze Advent tot U,

met ons gezin en met de hele Kerk.

Gij zijt de enige Bron van ons vertrouwen.

 

Help ons openstaan voor de komst van JEZUS

in deze Eucharistie en de stilte van het gebed;

leer ons Hem ook aanwezig zien en dienen

in onze naaste en in de geringsten van zijn broeders,

tot wij Hem eens ontmoeten

van aangezicht tot aangezicht

bij zijn Komst in heerlijkheid.

Met deze gezindheid willen we de Advent binnentreden,

met ons gezin, met de gelovige gemeenschap.

Laat het voor de hele Kerk een heilige tijd worden.

Door CHRISTUS, onze Heer.

Amen.

 

Gebed uit de Eucharistie op deze eerste Adventszondag.

U bent

een vuur dat altijd brandt

maar nooit verteert.

U bent

een vuur dat door uw hitte

alle zelfzuchtige liefde

van de ziel verteert.

U bent een vuur

dat alle koude verdrijft

en dat licht geeft.

 

Catharina van Siena

Vroeg in de morgen, het is nog donker

In  aanbidding voor God, mijn Schepper,

buig ik mij neer tot op de grond

voeling met de aarde ,

die geschapen grond.

 Ik kan  een kleine antenne zijn ,

en mijn gebed

voor deze wereld

stijgt op

naar Hem

wiens genade zonder einde is,

onuitputtelijk zijn erbarmen,

en zijn grote trouw,

iedere morgen weer nieuw .

Uit ‘Anonieme mystiek’Ó 

 CHRISTENEN VOOR DE WAARHEID

HALLOWEEN

 

Van: woordvdweek@yahoogroups.com [mailto:woordvdweek@yahoogroups.com]

Onderwerp: [woordvdweek] Week 44/2007 1 Thessalonicenzen 5:21-22

Onderzoek alles, behoud het goede en vermijd elk kwaad, in welke
vorm het zich ook voordoet. (1 Thessalonicenzen 5:21-22)

Een viering van het kwaad
Halloween is een religieuze dag, maar het is niet christelijk. Tom
Sanguinet, een ex-hogepriester in wicca zei: "Deze moderne feestdag,
die we Halloween noemen, vindt zijn oorsprong in de volle maan het
dichtst bij 1 november, het Nieuwjaar van de heksen. Het is een tijd
waarbij de geesten (demonen) op hun krachtigst zijn en de aarde
herbezoeken. Halloween is door en door kwaad en er is niets dat we
ooit zullen doen of gedaan hebben dat het aanvaardbaar zal maken
voor de Here Jezus."

Dag des doods
Halloween heeft sterke wortels in het heidendom en de hekserij. Het
begon als het Druïdenfestival Samhain. The Kelten zagen 1 november
als de dag des doods omdat, in het noordelijke halfrond, deze dag
het begin van de winter was, de bladeren vielen, het werd vroeger
donker en de temperatuur daalde. Ze geloofden dat hun zonnegod aan
kracht verloor en dat Samhain, de god der doden, de zonnegod
overheerste. De druïden leerden ook dat op 31 oktober, op de
vooravond van het feest, Samhain de geesten verzamelde van allen die
het afgelopen jaar gestorven waren om een bezoek af te leggen aan
hun huizen om de levenden te bezoeken.

Menselijke en dierlijke offers
Op Halloween, gedurende duizenden jaren, leidden druïden duivelse
aanbiddingsceremoniën waarin katten, paarden, schapen, ossen, mensen
en andere offergaven verzameld werden, in wicca kooien opgesloten en
levend verbrand. Deze menselijke en dierlijke offers waren
schijnbaar vereist om Samhain gerust te stellen en de geesten te
verhinderen hen te pijnigen.

Trick or Treat
Om deze offers te verkrijgen gingen de druïden van deur tot deur om
gemeste kalveren, zwarte schapen en mensen te vragen. Diegenen die
gaven, werden voorspoed beloofd en diegenen die weigerden, werden
bedreigd en vervloekt. Dit is de oorsprong van "trick or treat".

Jack-O-Lantern
De Jack-O-Lantern vindt zijn oorsprong in de pompoen of schedel met
een aangestoken kaars erin. Deze dienden als een teken om de
boerderijen en huizen die de religie van de druïden ondersteunden,
en dus de "treat" zochten, aan te duiden als de terreur van
Halloween begon. De Wereld Boek Encyclopedie zegt: "Het schijnbaar
onschuldige, verlichte pompoengezicht van de Jack-O-Lantern is een
oud symbool van een verdoemde ziel."

Dans des doods
Terwijl mensen en dieren schreeuwden van pijn terwijl ze levend
verbrandden, kleedden de druïden en hun volgelingen zich in
dierenhuiden en –hoofden. Ze zongen, dansten en sprongen door het
vuur in de hoop boze geesten af te schudden.

Het woord van God
Jullie moeten onderscheid kunnen maken tussen wat heilig is en wat
niet, tussen wat rein is en wat onrein.
(Leviticus 10:10)

Leer een kind van jongs af aan de juiste weg, en het zal er niet van
afwijken wanneer het oud geworden is.

Laat uw liefde oprecht zijn. Verafschuw het kwaad en wees het goede
toegedaan.
(Romeinen 12:9)

Laten we ons daarom ontdoen van de praktijken van de duisternis en
ons omgorden met de wapens van het licht.
(Romeinen 13:12)

U kunt niet drinken uit de beker van de Heer en ook uit die van
demonen, u kunt niet deelnemen aan de maaltijd van de Heer en ook
aan die van demonen.
(1 Korintiërs 10:21)

Neem geen deel aan de vruchteloze praktijken van de duisternis maar
ontmasker die juist.
(Efeziërs 5:11)

Maar de Geest zegt nadrukkelijk dat in de eindtijd sommigen het
geloof zullen verlaten, doordat ze luisteren naar dwaalgeesten en
naar wat demonen hun leren. Ze worden hiertoe aangezet door
huichelachtige leugenaars, die hun eigen geweten hebben
dichtgeschroeid.
(1 Timoteüs 4:1-2)

Bron en meer informatie op http://www.cft-belgium.com

http://àntmoeting.be

 

 PARELS

 

Parels in het leven
van vreugde en verdriet.
Verpreid  over ieders wegen
als men z’n ziele biedt.

 

Parels zo puur en broos
in ’t harte geborgen.
Zo rijk en pretentieloos
voor geld en macht verborgen.

 

Parels niet van goud

of met enig edelsteen.
Maar ’t gras waarop gij dauwt
door de eeuwen heen.

 

Parels zacht als avondrood
van de aarde reeds ontdaan.
Uw heil is immer groot
om aan de levenskroon te staan.

 

Parels soms diep te graven
zo sierlijk en fijn.
Niet aan de hals te dragen
ontastbaar moet gij zijn.

 

Parels, eenmaal gevonden
is het doel bereikt.
Het zijn duurzame stonden
geschikt voor ’t Goddelijk Koninkrijk.

 

 Francine De WildeÓ

HET DENNENBOS

 

Nergens suist de wind zo vredig

dan in het dichte dennenwoud.

De ranke stammen

boren zich naar omhoog,

in hun rijzige toppen

verwijzend naar ‘t heelal.

Bomen bijna roerloos wuivend ,

genoegend in de zon,

een gouden lichtbundel

weerkaatst.

Een lichte bries doorzingt

het hele bos,

de dennentoppen ruisen

en  in geurend groen

ademt de stilte

de stem der eeuwigheid.

 

Francine

 ZINGEN

 

 

Kom geliefden,laat ons zingen              

      voor de Heer een innig lied.

Zingen is: te samen leven

      woorden vinden van verdriet

Zingen is elkaar begrijpen

      voelen hoe bedroefd gij zijt

      anders worden, huiverend weten

     dat ons hart om liefde schreit.

Zingen is de vreugde horen

     van de kracht die in ons zingt,

     samen nieuwe woorden maken,

     spreken als de geest ons dwingt!

Zingen is elkander kennen

     één zijn in de diepste pijn.

Zingen is Gods adem drinken

     heilig en verrezen zijn.

Tekst van St.- Augustinus over ‘zingen’ 

 

 

De laatste zomergeuren

zonnekleuren,

een gouden schijn reeds in de bomen,

wat een mooie dag,

een wandeling in al die scheppingspracht,

de natuur, het leven,

Gods kracht is ons gegeven.

 

Dagmar

FEEST VAN DE KRUISVERHEFFING   14 september

 

 

Het Kruis van Christus,

bron en kracht van ons geloof.

 

Feest van de Kruisverheffing,

feest van onze redding,

De vreugd van het aanvaarde lijden,

met Jezus Christus mee verrijzen.

 

 uit 'Anonieme mystiek'

POEZIEHOEKJE

 

EEN STONDE

 

Straks als de zon weer 
aan de hemel staat

en de nieuwe dag ligt te gloren,

een intens gevoel

door je heengaat

te mogen leven…

Zo een stonde kan men

alleen maar voelen.

het brengt een mens tot stil zijn,

een stonde vol geluk,

niet te grijpen met je hand,

maar met je hart,

om naar te streven,

dag na dag

trachten er opnieuw mee te beginnen.

 

Francine

Een Ierse zegening

 

 

Moge de weg je tegemoetkomen,

moge je altijd de wind in de rug hebben,

moge de zon warm op je gelaat schijnen,

de regen zachtjes op je velden  vallen

en, tot we mekaar weerzien,

moge God je bewaren ,

in de palm van Zijn hand.