IK ZAG JOU


IK ZAG JOU
Ik zag jou en vanaf dat moment
was u geen beeld voor mij.
Al was uw gelaat getrokken in verbetenheid.
Langs deze tekenen kon ik de hardheid
in uw ogen zien, als raakte uw kijken,
uitgekeken op de verstarrende blindheid van deze wereld.
Ik zag het, toen wist ik vanaf dat moment
dat niets meer u kon raken,
alleen mijn handen, die voelde je altijd aan,
’t was alsof je die nooit meer zou loslaten.
Ik hou van jou, ik hou uw beeld mij immer voor de ogen.
Ik zweef bijna, zo immer innig hou ik van jou.
Nog nooit heeft de zon zo verzachtend voor mij
geschenen als toen je zei, ik hou van jou.
Zo zoetig geurde die roze bloesem,
zo streelde hij mijn neus,
als op die lentemorgen,
ik jouw liefde in mijn hart voor altijd sluiten zou.
Gedicht van Fran 29-3-1985 ©




















