HEIMWEE


HEIMWEE
Kon ik jou heel even horen
laat staan, heel even zien.
Vooraleer ’t heimwee in mij wordt geboren
Terwijl een traan uit mijn ogen viel.
Zo zal ik u steeds beminnen
in ’t heimwee van mijn hart.
Zo zal het steeds beginnen
ik heb u liefgehad.
Laat mij even begaan
om die herinneringen te bewaren.
Zo kan ik even stille staan
bij die vrome dagen.
Immer heimwee, immer zal ik aan u denken
nimmer zal ik u vergeten;
gij kon mij vreugde schenken
ik heb het steeds geweten…
Heimwee in ’t diepste van mijn ziel
hoe kan ik u bedwingen.
Terwijl ik even neder kniel
om ’t heimwee van zovele dingen.
Uit jeugdherinneringen.
Francien©






















