Leven met iemand die depressief is


Een persoon op vier krijgt vroeg of laat eens met een depressie te maken. Als ik zo eens rond me heen kijk vooral deze periode van het jaar "de herfst" zijn er weer vele mensen die in de put zitten de een al een beetje meer als de andere.
Wie depressief is heeft de neiging zich af te zonderen van de omgeving. Een depressie is een ziekte die kan genezen worden maar dat gaat niet van vandaag op morgen; Stillaan raken alle kleine deurtjes die je rondom jou had dichtgetrokken weer één voor één open.
Vele mensen blijven liever weg van iemand die een depressie heeft, maar ook van iemand die ernstig ziek is, en daardoor komt er nog meer stress terecht op de partner van iemand die depressief is.
Een depressieve persoon kan voor familieleden en vrienden erg stresserend zijn . De pijn om iemand waar je van houdt te zien lijden, lokt gevoelens van machteloosheid en verdriet uit. Toch speelt de steun en de inzet van de naaste omgeving een curciale rol. Hoe herkennen we de symptomen van iemand die een depressie heeft? het is absoluut niet eenvoudig; er zijn 2 hoofdkenmerken1. een somberheid die aanhoudt en de persoon in kwestie heeft geen zin meer om nog dingen te doen.
2. minder duidelijke kenmerken zijn : slecht slapen, verdikken of vermageren.
Enkele tips : " hoe omgaan met iemand die depressief is "?
* Praat er over met de persoon in kwestie; hij of zij moet inzien dat het geen teken is van zwakheid en dat er wel degelijk iets aan de hand is.
* Gun de persoon het recht om depressief te zijn, want zo'n persoon heeft geen energie en voelt zich ellendig, hij heeft verzorging nodig en begrip.
* Denk niet als partner dat u tekortgeschoten bent.
* Laat blijken dat hij/zij steeds op u kan rekenen
*Besef dat iemand die depressief is daar niet kan aan verhelpen; Plotse huilbuien, boze uitvallen, hopeloze uitspraken zijn niet ongewoon.
* Neem indien nodig wat taken over; in acute fase kan iemand die depressief is héél weinig, hij is vergeetachtig en kan nauwelijks luisteren wat anderen zeggen.
*Laat de persoon zelf ook wat dingen doen die hij aankan waardoor hij zich minder nutteloos gaat voelen.
* Prijs elke vooruitgang hoe klein ook.
* Beperk adviezen zoals"kop op" en "het gaat wel over"want ze hebben averecht effect.
*Behoed de persoon voor bezoek dat maar doorratelt, zeurt, meestal heeft de persoon zelf niet de kracht om zich hiervan af te schermen en geraakt hij nog dieper in de put.
* Bied vooral een luisterend oor, toon begrip, zonder advies te geven, verwen hem of haar een beetje , ook al krijgt ge niet meteen dolenthousiaste reacties.
* Probeer samen ontspannende, leuke dingen te doen, winkelen, wandelen, fietsen.
* Neem nog tijd voor uzelf, tracht de zorg met anderen te delen.
*Geef uw eigen ontspanning, bezigheden en sociale contacten niet op
* Probeer niet kritisch te zijn maar ook niet te zeer betrokken.
* Tracht eigen gevoelens, boosheid, onmacht te aanvaarden.
* Blijf affectie , tederheid tonen, knuffel haar/hem eens zonder seks te verwachten.
* Neem een zelfmoorddreiging ernstig op,het gezegde dat wie over zelfmoord praat, nooit echt zelfmoord zal plegen is een fabel.
Wie een zelfmoordpoging onderneemt wil niet noodzakelijk écht dood, maar wil niet verder leven zoals het nu gaat.
Dit waren een aantal tips voor , partners, ouders of kinderen de tips voor de persoon zelf die depressief is zullen eerstdaags vlug volgen.
Prullemieke























5 reacties op dit bericht
Hoi hoi
Depi
..
Dikke kussen van
Dipje
Maar een derpressie is andere koek.
Raar, maar bij mij kwam ze toen ik tweeendertig was, en eindelijk mijn draai had gevonden in het leven.
Het kwam dus geheel als een verassing.
Sommige mensen denken dan dat je je aanstelt, dat je lui bent, of gewoon humeurig.
Het vraagt heel wat tijd om er weer uit te kruipen, maar het gaat.
En dan heb je ook nog de 'manische depressie', en dat is,, spijtig, iets dat je je hele leven meesleurt.
Fijne dag straks.....
..
PS. Mijn dipje is al serieus aan't beteren hoor, het was deze keer meer een verdriet dipje.
groetjes,