Donderdag 7 september 2006
mensen
Elke dag wordt ik meer en meer geboeid door "mensen".Het is een dagelijks avontuur,
tenminste als je er vol overgave mee omgaat.
Er zijn mensen met stalen gezichten
die dwars door je heen kijken en mensen zonder gezicht,
die je voorbijhollen alsof ze aangezogen worden door een geheimzinnige kracht die hen
geen rust gunt,
ik begrijp niks van de mensen. En toch hou ik ervan
en kan ik ze niet missen.
De mensen die mij nodig hebben
en de mensen die ik nodig heb.
Mensen met vragende ogen, met gespannen gezichten.
Mensen die lijden, mensen die wanhopig en verbitterd zijn en die niet meer in staat
zijn van wat ook te genieten.
En dan zijn er nog de mensen die je doen nadenken, de mensen die je doen lachen,
de mensen die blij zijn je te zien en het ook zeggen.
En dan zijn er nog de vele goede, eenvoudige mensen met een verborgen grote rijkdom
in hun hart.
Daarom is het voor mij dikwijls een feest om onder de mensen te zijn!!!
1 reactie op dit bericht
tsja ........
Wie de duisternis niet kent zal het licht niet waarderen.
Ik zie om me heen dat ontevredenheid en desinteresse te schijnen regeren.
Gelukkig zijn er ook nog mensen met een andere instelling, je moet er alleen wat beter voor kijken.
Groetjes, Caerwyn