Stem voor ons

Iedere dag worden we geneigd om nieuwe prentjes de wereld in te sturen.

Vandaag was het weer zover.

We planden om een klein deel van onze eerste en plechtige communieprentjes te vereeuwigen (kon het maar waar zijn!) en daar was weer zo'n prentje dat een eeuw oud is en wel heel speciaal bleek.

1913 - Vinkem, dus tijdens de eerste wereldoorlog dat zou reeds menig erfgoed-adict prikkelen maar wat bleek. Het was - je houdt het niet voor voorspelbaar - een prentje van Marie José van België......

De tweede vondst is wellicht voor de meeste mensen niet zo uniek. Maar wie de site kent die weet dat deze afbeelding wellicht niet onmiddellijk meer te maken is. Onze Lieve Vrouw van Foy staat nog altijd in de kapel van de zusters Benedictinessen .. maar wat in de schuif zit is nergens beschreven tenzij op dit profes - prentje van het gouden kloosterjubileum van Zuster Marie (1954). het blijkt dus dat de relieken van de H. Adriaan en de martelaren van Trier in de Rijvekast van de Benedictinessen bewaard waren en .. wellicht nog zijn.

Ondertussen hebben we ook de randgegevens wat geactualiseerd. We honoreren CERA - Stad Poperinge, CO7 en de Nationale Loterij omdat we van die mensen in de bijna 14 jaar van ons bestaan subsidie kregen.

Halloween toestanden roepen onze erfgoedbetrokkenheid op om ook ons woordje te plaatsen...

Halloween wordt op allerlei sites op alle mogelijke manieren uitgelegd. We gaan er ons niet mee moeien want de gekste explicaties halen het podium.

We hebben ons even verdiept in de vormgeving van de vorige eeuwen en houden ons bij wat we met getuigeheuvels  uit onze fenomenale  stapel authentieke iconografie. We haalden nu de kaap van de 23.000 exemplaren - zo deskundig mogelijk gedigitaliseerd.

Een paar voorbeelden van de idee over het vagevuur, waar onze voorouders commerce mee deden. Vooral de portiuncula was bekend.

In politieke stijl...
We hoorden zo vaak van de beleidsmensen .. we hebben hard gewerk.

We wilden dat nu ook eens zeggen.

De man die van 5u00 smorgens al in de BOX aan het wroeten is.. inventariseerde zijn 462e plechtige communieprentje

Het koppel dat ons getrouw ieder derde donderdag bijstaat chekte de 100cm. plechtige communieprentjes.. Onze klusjesman herstelde de binnendeur.

Inderdaad de derde donderdag is onze werkdag. Maar buiten vandaag donderdag komt de secretaris volgende donderdag. Hij was er ook dinsdag. Tien grote dozen met grotere prenten moeten nog de primaire inventarisatie doorstaan. Daar is hij druk aan bezig.

Onze verzameling kaders is al voor de helft de ontmanteling gepasseerd. Een voorlopige opruiming van de resten - gebeurde met man en macht - vorige week. Dankdaarvoor aan onze jongste.

We mogen ook het adminsitratiewerk van de boekhouding niet vergeten daar zorgt onze alerte penningmeester dagelijks voor. 

Ondertussen wordt het Onze Lieve vrouwebeeldje uit de grot in haar winterverblijf geplaatst.

De transitie - de overgang van museum naar virtueel museum - heeft zo zijn kleerscheuren opgebracht.

Onzen Heertje is her en der op de tongen gegaan als kwijnend erfgoedcontainer.

Na de bestuursvergadering van deze avond zijn we er nog eens te meer van overtuigd dat we zelf moeten naar buiten komen met waar we voor staan. Geruchten zijn MAAR geruchten.

De werkelijkheid is dat we ontpoppen tot een nog duurzamer en eigentijds product.

Ons probleem zal finantieel ook niet minder worden. De huidige contekst bloklettert die werkt die zal verloning krijgen.
Dat is onze strategie.
We willen WERKEN

Onze verzameling wordt niet afgesloten. 

Boeken die werkelijk over de strikte business gaan HEILIGENLEVENS, BOEKEN OVER MARIA en PENNINGEN blijven - zonder dubbels te aanvaarden - welkom.

Erfgoed dat typisch onze reeds meer dan 3000 stukken aanvult. Stukken waarvan we denken dat ze in een toekomstig depot zullen bewaard zijn zeker en vast welkom. Kleinere voorwerpen hebben de voorkeur - rekening houdend met de magazijnruimte - Aangenaam meegenomen dus.

We hopen hiermee de eventuele lezer die een totale stop zou afgeleid hebben van de spotprent rond het VOL zijn van onze ruimte te hebben gerust gesteld.

Het was weer tijdje geleden, maar...

Hoe zeldzamer de bezoeken hoe interessanter volk.

De kruim van de pedagogische wereld was er..  Herkenbare communicatie en AaHa-erlebnis...

En heb je Cornelius van Beerse. Ja, meneer in onze penningen.

En heb je paasbriefjes van Boezinge. Ja, meneer, die kregen we jaren terug van U. 

Leuke dingen bij de mensen!!

Dit was een aangename combinatie. Eerst even een blitzbezoek met rondleiding in de mooiste kerk van Poperinge (en sluiten ze die? Wat gaan er met al die kunst gebeuren? In het stadsmuseum misschien? Meneer. Er is geen kunstmuseum in Poperinge!...)

En dan met open mond staren naar die overvloed aan religieus erfgoed.

Een wederzijds deugddoende ervaring was dat. 

Deze voormiddag hebben zich weer mensen in het zweet gewerkt voor ons.
Norbert VERROYE stond op vijf uur op om deze voormiddag te schrijven .. een hele cahier vol. Alle plechtige communieprentjes van Groot-poperinge worden gaandeweg geïnventariseerd...

Merci Norbert

Eric DEBUSSCHERE - onze handige jongste - was er voor zoveelste keer bij om op te ruimen. Het wordt  dan weer vervoer naar de glascontainer van het afvalpark waar we dezelfde vrijwilliger al bij voorbaat voor DANKEN. 

Merci Eric.

Nog iemand liefhebber van mooie kaders of kaderglas. We hebben de mooiste aan de kant gezet voor de rommelmarkt...

 NOGMAALS voor onze schenkers.

Het ruimteprobleem doet ons streng optimaliseren. Enkel typische en karakteristieke afbeeldingen worden enerzijds in kader, anderszijds enkel op doek of papier bewaard. We krijgen immers zeker te maken met een strenge selectie in de toekomst. Om later niet met de harde hand te worden geconfronteerd doen we deze afroming.

We willen hierbij de stille werkers thuis niet vergeten.... Maar het mag ook wel eens voor dit extra werk.

Je kan er je aan ergeren

de arrogantie waarmee oorlog voor het ogenblik

economisch lucratief en/of met goodwill gepromoot

alle culturele catwalk's en podia verorvert en inpalmt

je MOET toch toegeven dat het effect niet allemaal collateral damage is

De oorlog is iets vreselijk - vleeselijk - ingrijpend

Het is - o.i. - erger dan de schade aan de vleesindustrie

Het raakt mensen, families, volkeren die besmet worden met haat en het discrimiNATIEe virus

Hoe men er in '14-'18 mee omging 

daar vonden we een prentje van.

Het zal ons niemand kwalijk nemen dat we voor de vrede zijn 

Vrede en alle goeds is een devotioneel item.

Het kan de buitenstaander lijken alsof we stilaan op de winterslaap aan het denken zijn. Met het vertrek van de 10 m3 is er inderdaad wat rouw over de rangen gekomen. 

Het enige voordeel dat hiermee bovenkwam is dat we ons zijn gaan concentreren op wat er ter plaatse blijft.

Onze 300 dozen boeken zijn nog in het stadsarchief niet geraakt. We plannen het stipstip niet zelf. Haats en spoed zijn nergens goed...

We beseffen echter nu hoelang 12, 5 m. eigenlijk is. Als ieder beeldje een gemiddelde van 10 cm scan vraagt dan  en honderd prentje staande 3 m zijn dan hebben we 125 x 3 = 375 m prentjes te scannen... 

Deiconografische en culturele waarde ervan hebben we nu al genoeg gecommuniceerd. Deze zinnen waren nu eens echt om het werk dat ons bezig houdt en van de berichtgeving afhoudt aan onze geïnteresseerden te melden.

Een blik op de bakken prentjes te scannen.

Ondertussen wachten ons nog pakken voorwerpen en kaders die nog niet geïnventariseerd zijn. Dit om een tikje realistischer ons terecht vaak gepresen online virtueel museum.

Er is vooral dus nog werk aan de winkel. 

Zo staan er nog honderden kaders te fotograferen met de cubelight en het fototoestel...

Selectie noodzakelijk!

En de derde donderdag - met de getrouwen!

Op pensioen?

Ja. En?

Niets te doen, altijd vakantie!

Laat me lachen.

Via de hobby zijn we in een indirecte bijscholing rond de klederdracht. Onze 12,5 meter prentjes houden ons - sorry voor de herhaling - therapetisch bezig in de ongehoord boeiende pensioen-vrije-tijd...

Zo af en toe is er respons.

Onze gevorderde leeftijd maakt ons minder vertouwd met alle high tech en sociale netwerk toestanden. Onze vrienden en kennissen lijst op facebook is geen vertrouwde stek. Dat ligt mede aan onsze exclusieve business.

We betrapten er ons deze keer op dat we niet onmiddellijk meer konden plaatsen waarom we via ipad (van de correspondent) dan nog een helpende hand geboden werden...

Een tijd terug kregen we een vraag van de erfgoeddienst Kortrijk. Toen zijn we uitvoerig op het thema ingegaan. De dame wou inlichtingen rond dé papnon.

Terloops citeerden we deze infosessie.

En.. wat bleek we kregen nog een apostille op het verhaal. We geven hier de foto die de behulpzame seniorennnet bezoeker ons opstuurde. De oorspronkelijke vraagsteller had het over de Brugse papnonnen.

Dit beeld stuurde onze correspondent. Is het een Brugse of een Parijse dat hebben we niet uitgezocht. We zijn onze correspondent dankbaar. Zo zijn zijn we nog eens bevestigd. in het belag van DE business.

Ook de bijsluiter bemoedigde. In zijn begeleidende nota schrijft hij dat hij de info bedoelt als bijdrage ter studie en niet om te koop aan te bieden. Die onze werking begrijpt die kan aanvoelen waarom we deze randbemerking positief honoreren. Al te vaak wordt ons aangeboden voorwerpen te kopen. Al van den beginne  is dat onze bedrijfsvoering niet en daarom PRIMA Meneer Groeneveld.

Iedere tijd heeft zijn kenmerken. Iedere stijl heeft zijn eigenheden.

Vaak zijn die details heel herkenbaar.

Vaak zijn ze rakelings stereotyp. 
Wanneer ze voorkomen buiten het verhaal waarin ze functionneerden en als anachronisme worden geserveerd bij gebrek aan historische zin dan wordt het potsierlijk.

Nog maar eens komt op de drempel van onze 20.000ste scan het verlangen naar boven om ook deze invalshoek van de iconografie eens degelijk te bestuderen.

Het tijdseigene moet je je sowieso eigen maken om de authenticiteit van de beelden te vatten.

Een telefoontje van Blanche, een afspraak ..

Om 14u45 in de Trommelaarstraat

Een gezellige bende cultuurminnenden en geïnteresseerden. Wat is het zalig en goed mensen die geregeld serieus samenkomen op de koffie te mogen verwelkomen..

We kregen de gezinsgroep Ieper over de drempel. Zo te zien wijze en aandachtige toehoorders. Het was ons - niet alleen als geijkte term - een waar genoegen. Het gezelschap was op leeftijd om alle ingredienten vanuit eigen beleven te snappen en .. te snoepen.

Het programma was wellicht wat overladen. De groep had ook nog Cimetry geprogrammeerd. Blijkbaar was het natje en het droogje.. én de materie meegevallen. Het bezoek aan de begraafplaats zal wellicht wat meer in versneld tempo verlopen zijn

En dan nog even het bidsnoer ... zijn er werkelijk zoveel varianten.

Voor we vertekken nog de locatie in ogenschouw nemen. We gaan hier nooit meer voorbij zonder te herinneren wat er hier aan devotionalia geherbergd wordt.

De scanwoede heeft ons een tijdje het initiatief ontnomen.

Nu we de kaap van de 16.000 zijn gepasseerd willen onze dromen wat ordenen.

We zagen reeds zoveel symboliek in al de prentjes die we inscanden dat we zeker - als Onzen Heer - ons laat leven en we niet dolgedraaid raken door het scanvirus aan een symbolenboek beginnen.

Er is in de iconografie zoveel beeldenmateriaal waar de mens gevoelens en ideeën sprekend heeft uigebracht dat het wel eens de moeite lonen zou om er een syllabus van op te stellen.

De eenvoudige beeldtaal was ook bij kinderen bekend. Al hebben we moeite om te veronderstellen dat de prentjes voor de kinderen met Latijnse teksten hun doel bereikten. Al moeten we toegeven dat én volwassenen én kinderen vaker Latijnse volzinnen en Latijnsewoorden te horen kregen in de liturgische diensten en op de preekstoel. De liederen onder het lof en de teksten die men in het koor te zingen kreeg maakten de gelovigen vertrouwt met de contekst. We denken bv. aan het bekende woord voor hun bidsnoer de pater noster...

En tweede item waar we zouden willen een studie aan besteden is de kledij en de gebruiken van de negentiende en begin twintigste eeuw. We denken wat we heel wat kennis zouden kunnen ophalen uit het iconografisch materaal omtrent gebruiken en mode ... en omgekeerd heel wat prentjes - zonder datum - kunnen dateren vanuit vormen en voorstellingen

Een idee van het werkpak van Sint Jozef. Zeker niet 21e eeuw.

Een resem beelden - de arma Christi - de tuigen die het verhaal van de kruisdood laten leven voor wie de symboliek niet vreemd is.

En wat kan er allemaal niet uit deze prent worden afgeleid - klompen - schort en haartooi.... 

dan stellen ze vragen..

Wanneer men vragen stelt en die vragen blijven onbeantwoord dan is dat voor de vraagsteller niet altijd even leuk?

Daarom willen we DE vraag die nu wellicht bij onze schenkers opkomt zeker met begrip om de bezorgdheid en met transparante achtergrond informatie beantwoorden

Omwille van het al vaker aangekaarte ruimtegebrek en de duidelijke communicatie van de stad waren we genoodzaakt om een onderkomen te zoeken en vinden. Helaas is dat onderkomen niet ter stede.Onze budgettaire armslag is - och God, och Here - maar wat het is! De stad als door de gedeeltelijk ontmantelde provincie aangewezen cultuur ondersteunende instantie wil slechts 300 dozen herbergen van onze 15.000 boeken... 

We haasten ons om te zeggen dat het ons verheugd dat er een deel van de papieren (boeken en prentjes) hier wel kan blijven.

Als  er een aanzienlijk deel (10m3 boeken) dan toch de streek moet verlaten moeten we onderschrijven dat KADOC het beste van het beste is dat we konden contacteren. Ze hebben alles in huis om het onderkomen te leveren voor dit erfgoed.

We willen daarom ook dat al onze schenkers het weten. Als je boeken schonk dan zijn die naar KADOC. Je kan in onze bibliotheek op de website nog altijd de titel en de fiche terugvinden (mits account). Enkel de rubrieken Hagiografie, Onze Lieve Vrouw en Heilig Hart verhuizen naar het Stadsarchief, de rest is dus naar de grote bibliotheek van KADOC..

Wat je hoort vertellen over onze voorwerpen is nog allemaal voorbarig. We hopen op een wat ruimere erfgoedminded beslissing van stad Poperinge, maar niets is tot op heden vastgelegd. We zoeken naar de meest duurzame oplossing.

Ondertussen zetten we onze digitale activiteit op de grootste versnelling.... Je hoort zeker nog meer hierover. We konden deze week ook checken hoe goed we archiveren. Het stadsarchief Poperinge gaf een handleiding uit waar we - onze aaibaarheidfactor is niet neutraal - heel wat van onze praktijken zijn in die brochure aangeprezen. De brochure"hoe archiveren"  is voor verenigingen gratis aan te vragen HIER

We memoreren onze situuatie met de foto van het momenten van het onthaal van de ROMULUScamion op het oud-gemeentehuis van Watou 17/06/2014.

Op onze dagelijkse scansessies kwamen een wat vergeelde wijsheid tegen die we om zijn authenticiteit niet willen laten voorbijgaan zonder ze even aan ons meevoelende lezers te tonen...

Twaalf meter en half dat was het ruwe resultaat van de meting bij transfer van onze verzameling prentjes. We hebben voor het ogenblik de tijd nog de courage om op de millimeter te checken.

Het lijkt soms een kamikaze bedoening. Per 100 à 200 oplijsten en .. scannen aan 300 dpi.

En was het maar dat. We willen het allemaal professioneel - ieder prentje - uniek en met uniek inventarisnummer.

In zuurvrije omslagen - voor wie het wil weten - een vrij kostelijke onderneming. Maar goed dat we dit jaar - zij het met een gehalveerdee som - de verenigingen subsidie van de stad weer toegezegde kregen. Zolang deze kraan het doet houden we den horizon in het oog. We weren alle doemdenken waarom zou Poperinge  - als stad van het goede leven - ook deze vorm van cultuur geen goed hart toedragen....?

Ondertussen stappen we over van de de letter "E" naar de "F"..... 

Foolish! Je moet soms eens gek doen om niet gek te komen, al zullen sommigen het gek vinden.

Ik wil het wel aan iedereen bewijzen. De symboliek, de creativiteit waarmee de devote zielen ideeën verkondigden die men met stapels boeken, zeker niet eenvoudiger zou kunnen verwoorden..  Hoe zegt men dat ook weer: beelden spreken boekdelen.

In een roes van erfgoedgekte - ja, in het zog van de worldcup-mania - vonden we het bijzonder inspirerend ons te verheugen in het idee alsof we aan ontwikkelingshulp aan het doen zijn..

We mochten het vandaag beleven dat zo'n 11.000 van onze boeken - ietsje overdreven - devotionaliawijsheid naar de universiteitsstad worden gestuurd. Clean verpakt in volle paletten: tien stuks = 10 m3. Via ROMULUS (foei! via ROMmeULhUiS) - ervaren verhuisfirma in een 5uur durend laadproces deskundig geladen om bij KADOC te worden gedropt.

Dank aan KADOC.

Enkele sublieme momenten.

We hadden het niet besteld, maar misschien tegenstanders van de keuze van de stad, die hadden een container geplaatst aan de ingang van de Trommelaarstraat. Storend element: de firma moest achteruit de straat inrijden. En dit niet zonder problemen.

Een torenhoog spitstechnologisch experiment.... zie momentopname in Watou.

Met weerom - in dank aanvaard - de intense ijver van onze medewerkers

Wanneer je keuzes MOET maken dan is het soms onvermijdelijk dat er je verbranden moet wat je aanbeden hebt..

BOEKEN zijn belangrijk. Online kan men al heel wat compenseren. Maar deskundigheid ligt niet te grabbel. En vaak is een geëigend boekwerk, een verhandeling rond een specifiek thema, vooral tanende cultuur moet vaak in de specifieke litteratuur en/of contekst gezocht worden...

En toch.. we hebben wel 10.000 werken MOETEN delocaliseren..

Och, neen, verloren zijn ze niet. Ze zitten in goeie handen.
Onze bestuursleden hebben er hun eigen spaarcentjes in gestopt om het vervoer voor bijna de helft op zich te nemen. KADOC zelf was ons gunstig en zo kan je binnenkort de operatie hier met enkele foto's - hopen we - volgen.

In de contekst van deze aderlating - kan ook gezond zijn.. - voelen we nu nog meer aanbidding  voor ons driedimentioneel materiaal. De hemel sta ons bij! We hopen - eerlijk - dat de stad ons niet een tweede keer tot een zo zware operatie dwingt.. 

We hebben wel bijgeleerd en voelen ons nog sterker gedwongen om zo selectief mogelijk te zijn op het binnenkomend materiaal.

Wat is er werkelijk nuttig om voor onze nakomelingen als getuige-stuk bij de verzameling te horen. We focussen helemaal niet op dure stukken, perfecte stukken.. We zoeken naar TOPstukken. Stukken die vertellen over hoe onze vooruders ermee omgingen.

We presenteren een handwerk - wellicht door kloosterlingen - zeker door devote (over-devote zullen anderen het noemen),.. of door magisch geïnspireerde bijgelovigen?..

Dit stuk is een paasnagel in een bewerkt doosje waar zelfs oorspronkelijk glas was op aangebracht. Zo is er een Heilige familie prentje waar men zelf een reliek heeft voor gevonden. We vermoeden een blaadje van de boom waar volgens de legende Maria en Jozef met het kind Jezus hebben gerust op de vlucht naar Egypte.

De Sint Janskerk in Poperinge werd dit jaar uitverkoren voor een speciaal evenement ter gelegenheid van de OPENkerkendag.

We mochten van onze rijkdom delen met de organisator Guido Vandermarliere zoals we al vermelden.

	Een paar beelden willen we niet verloren laten gaan. Ons beeld van de Heilige Barabra was weer eens van de partij. Ze had er een zeer verantwoordelijke taak. Op de foto zie je hoe ze voor de steek van de Suisse of kerkbaljuw moest zorgen. Onze deskundigheid werd ook vereerd door de vertaling van de acte - asjeblief niet de bulle - van Monysart met de toelating tot de processie.

Nog maar eens een tentoonstelling waar we graag aan meewereken.

Do van Do's Gaette, Guido Vandermarliere, westlandloper met gelijke interesses, vult weer enkele bakken .. en enkele sessies met verhalen.

We zijn blij zijn evenment aan te kondigen

én omdat we zelf ook deelnemen met onze documenatie vertaling, omzetting en kopie van het origineel document met de kerkelijke toelating voor de processie.

én omdat we weten dat ook een origineel oud dokument uit het stadsarchief voor de gelenheid in de vitrinebakken zal staan.

én 

Wie DO's Gaette nog niet ontvangt kan ze opvragen hier

De laatste editie is hier in bijlage.

Aankondiging: Op zaterdag 31 mei en op zondag 1 juni 2014 vieren we in de Sint Jans Kerk 300 honderd jaar Mirakel van Onze Lieve Vrouw van Sint Jan.