Boeken sunami

De fotosessie om de kapelletjes van Krombeke en Proven is gestart.
We ondervinden dat het langzamer gaat dan de vorige projecten. Enerzijds omdat we wat nauwkeuriger willen zijn en -al zeggen we 't zelf - het professioneler willen aan boord leggen. Of het lukt dat is een ander paar mouwen.
We zijn in elk geval geëigend begonnen ook de ''fotograaf'-mobiel was geëigend aangekleed.

Met de receptie waren we er uiteraard niet van af. De zondag vanaf 10 uur waren de comilitones weer van de partij in de gasthuiskapel voor de tentoonstelling in het kader van het thema VRIENDSCHAP: broederschappen en confrériën. In een ruk van 10 tot 18 uur werden de meer dan 200 bezoekers te woord gestaan.

De geïnteresseerden kwamen van Brussel, van het Antwerpse...  We konden ons niet van de indruk ontdoen dat we wereldwijd aan het uitgroeien zijn. Onze virtuele aanpak werpt wellicht zijn eerste vruchten af. Aarzel niet ook als je niet dicht bij de deur woont. Neem contact. Surf op de website..


En wie weet komen we U in ons depot niet eens tegen.



Maar ook de streekeigen en autochtone bewoners van Poperinge ontdekten onbekende wetenswaardigheden. Jonge leergierige geïnteresseerden vroegen de 'devotionalia-boer' zijn kunsten af. Broederschappen wat is dat precies, wat motiveerde de voorouder om toe treden tot een confrérie?



We probeerden te antwoorden: enerzijds de corporatieve tendens om samen de eigenheid beter te affirmeren en anderzijds de deelname aan de geestelijke vruchten (genaden) van de communauteit waar men bij aansloot, via het altaar in de kerk, via de Heilige: patroon van 'club'...

Iedereen leerde bij en wie niet bijleerde die consolideerde of friste zijn kennis op. Zo deden het ook de gasthuiszusters, die blijkbaar de tijd trotseerden, en nu nog in Poperinge overleven.

Religieus erfgoed online de klok rond...



Na enkele etmalen meten, passen, op de vingers slaan en krachtwoorden was de tentoonstelling klaar en kon de receptie aanvangen.

Prominenten, provincie en stad, sponsoren van het religieus erfgoed in een funerair kader. Voorwaar geen begrafenisstijl, wel.. erfgoedhype en 'noblesse' te zien aan het niveau van de excellenties.


In het kader van het nationale thema: vriendschap en de locale vertaling 'join the club' plande Onzen Heertje een tentoonstelling van confrérie en broederschap gerelateerde objecten. Op sommige ogenblikken met de geëigende rituele buigingen

En .. de vrijwilligers onder mekaar 'geestrijk' bezig.


Voor een keer wat verduidelijking betreffende het zusterschap dat al zoveel artistieke en folkloristische schatten droeg.

De genodigden stemmen blijkbaar volmondig in met de sprekers, de voorbeeldige aanpak van Onzen Heertje en zelfs de hemelse vruchtbaarheid van de "meuzels" aangebracht materiaal: het verdiende allemaal handgeklap en goedkeurende smiles.
De trap naar de 'hemel' blijkt niet altijd zover af. Confrériën hielpen daartoe. Conditio sine qua NON - VRIENDSCHAP......


Voor wie er al lang uit ziekte er niet kon bij zijn en voor de onverdroten werkzame digitale knobbel, vrienden ondereen een deugddoende kroon op het werk.
Hiermee is Onzen Heertje inderdaad de digitale snelweg op: virtual reality.

Noblesse oblige.
Als vzw hebben we de jaarlijkse geplogendheden.
We zijn springlevend.
Op het beeld o.a. de schatbewaarder die met animo de verdiensten van de vrijwillige inzet met lofbetuigingen verzilverde.
 

Een oudervereniging ter stede vond het attractief genoeg om ons depot te bezoeken. We waren fier, vereerd en hebben dan ook graag onze deuren geopend zondag 29/03/2009

Ja dat waren er weer honderden (ong. 200)...


De leergierigen ambieerden de slimste mens. Ze hebben het volgens de begeleider behoorlijk gedaan. Het was ook niet zo makkelijk. Een moslim bidsnoer en .. een reiskappelletje of moeten we onze noorderburen  volgen een 'zakheiligdom'.

Ook de jongere mededingers vonden het boeiend.





Dank aan de organisatoren voor de suppoost.

>

We hadden een mega leuke ervaring
Woensdag 25 maart 2009 bezocht de lagere school van Reninge (5de leerjaar) de tentoonstelling waar we aan meewerkten in Reninge.


Als begeleider waren we aangenaam verrast dat de cultuurpessimisten en de wanhopige godvruchtige 'laatsten' toch niet alle gelijk aan hun kant hebben.


Pientere leerlingen waren het die met volle aandacht de kerkgewaden en het aanverwante erfgoed keurden die ochtend.
Enkele beelden willen we jullie niet onthouden. Er was immers zoveel te zien.


Afb.: speelaltaar ontleend aan het schoolmuseum van Ieper met daarnaast mini-kazuifel: eigendom Onzen heertje erfgoedvereniging vzw., Poperinge.

We trokken naar Reninge op 24 03 2009


En we haalden daar schatten van gewaden van onder het stof.
Schatten aan kunstig brocaat, goud en zilver. Schatten aan verhalen van weleer.
Attractie: het speelaltaar met mini-kazuifel.


Maar ook de afwiisseling van het 'Asperges'-vat ... en de vele processievaandels.

Het gehele koor was één overrompelend conglomeraat van liturgische gewaden op modelkapstokken vervaardigd door de plaatselijke ambachtsman.
Ons blijft zeker de zorg bij die de registrator heeft gehad die de inventaris opmaakte en die alles voorzag van de nodige data en historische aanvullingen.
Onze geëerde bezoekers willen we ook enkele van de details uit de religieuse textieliconografie niet onthouden. Proficiat Frans, proficiat Joël, ...

Afspraak 14u00 woensdag 18 maart 2009 bij Rudy Desmedt van de V.V.V. Lissewege aan de toeristische dienst van het pittoreske dorpje. De witte huisjes en de rustige steegjes leidden ons naar de deur van de oude pastorie.

Lissewege heeft een middeleeuwse geschiedenis (Willem Van Saeftinghe). Lissewege heeft de verering van Maria als 'sedes sapientiae', stoel der wijsheid.Om onze wijsheid aan te vullen gingen we ons licht opsteken bij collega Rudy. Hij is begonnen zoals wij. Met een vriend begon hij de erfgoedvereniging die nu toerisme Lissewege bezielt. Stad Brugge is nu - het was eens anders/dat kennen we - hun schutspatroon, de beelden voor hun museum kopen ze aan, een jobstudent ondersteunt de werking in de sperperiode van het seizoen.... Het onderkomen is stedelijk patrimonium.

Het geheel boeide ontzettend.

Met beperkte middelen en eigen technische ingrepen is alles degelijk gevrijwaard van stof en eventuele schade door onhandige mobiliteit. Inderdaad we gaven ons ogen de kost en luisterden met aandacht.

Voor we vertrokken konden we nog een fotootje nemen van een funerair fantasietje. De tekst op het ijzeren grafkruis van een smid zegt "yzer kon hij bedwingen, maar de dood kon hij niet ontspringen".

We danken langs deze weg de gastheer, Rudy Desmedt, voor de eenvoudige en bezielde collegialiteit.

Omdat we toch al enkele iconen in onze verzameling hebben en naar aanleiding van de iconen tentoonstelling in Mesen 2008 hebben een manuscript van een 120 blz. (8°). Wie van deze studie wil proeven die kan het manuscript opvragen (8 €). Dat is dan ook ons kwartaalschrift 2009 (4 deeltjes).
We vragen de kosten van de verzending erbij voor die ze niet kan ophalen. At your service!

Het was een bemoedigend gesprek. Tal van herkenbare fenomenen; de registratie met het stiftje, de specifieke 'varnish' en de oeverloze artefacten…

Ondertussen weten we ook de voor- en nadelen van onze beide onderscheiden statuten. Wij leven in de vrijheid-blijheid terwijl zij in Ter Duinen af en toe zich 'geprogrammeerd' voelen. We moesten aan de andere kant ervaren dat zij dan wel in ongeveer dezelfde tijdspannen uitgegroeid waren tot een personeelsbezetting waar wij liever niet bij blijven stilstaan. Terwijl wij ons concreet 'ruime'-probleem maar niet opgelost krijgen….

Voor de leergierigen die dé les willen noteren die we als conclusie meenamen rapporteren we graag dat we samen tot de conclusie kwamen dat het goed is bij elkaar te leren en dat heel wat know how rond registratie en conserveren, nomenclatuur en geëigende aanpak kan doorgegeven worden bij zo'n informele ontmoetingen.

Dat hierbij iedere discipline zijn eigen uniformiteit moet zoeken is aanbevolen.

We zouden nog lang 'bevruchtend' in gesprek kunnen zijn en zullen dat bij gelegenheid zeker ook nog doen. En als we de collega's van dienst kunnen zijn. Graag gedaan.

A special case

 

Proven en Krombeke hebben heel wat kapelletjes. Het weder liet ons dit jaar niet toe om er heel vroeg mee te beginnen. Het repertorium is nog niet afgewerkt,… het is zoals zoveel zaken nog in de pijlijn.Er zijn wel twee grote kapellen te noemen in de beide parochies. Een ervan is relatief onontsloten: de kapel van het Couthof bij Graaf Henri d'Udekem D'Acoz.

Daar trokken we naartoe.We ondernamen de studiesessie omwille van merkwaardige bezit. In het altaar zelf van de kapel van het Couthof werd in 1855 het wassenbeeld van de Heilige Lucius (Lucio) bijgezet. Zo had het altaar zijn reliek zoals dat officieel moest. De heilige Lucio is een heilige van de tweede helft van de tweede eeuw na Christus.

Jules en Alix MAZEMAN – DE FLORIZOONE kregen de heilige toegestuurd van de paus als geschenk bij hun huwelijksreis. Aan relieken ontbreekt het er niet.

Het handje hier afgebeeld draagt de reliek van de Heilige Franciscus Xaverius. Als missionaris deed hij in de groep van de eerste de gelofte bij de Jezuïeten in de tijd van Ignatius van Loyola.

De symboliek spreekt er als nergens anders over de laatste helft van de 19^de eeuw.

Het hart van Jezus en het hart van Maria en aan de achterzijde het Goddelijk(drieëenheid) oog en JHWH (in een onechte spelling).

De gastvrouw is bijzonder fier op een icoon van de engel Michaël.

Leraar geschiedenis, Bram Brutsaert, van het St.-Janscollege trok met de vierdejaars naar de  Trommelaarstraat. Via de vernieuwde Boeschepestraat het 'hoekje om' (figuurlijk natuurlijk) bereikte de preadolescente populatie de depot waar ze 'kennis' zouden opsnuiven.

Voor de deur van Onzen Heertje, erfgoedvereniging werden even de directieven uitgewisseld. Nieuwsgierigheid troef. De eerste woorden waren  'overweldigend'… en zo is het ook.

De gehele academische bedoeling was in het kader van de geschiedenisles wat getuigeheuvels van de contrareformatie te duiden. Zo te zien boeiender dan verwacht.

Gezellige communicatie over de generaties heen. Opvallend was de vaststelling dat de jonge leergierigen bewezen en toegaven dat de communicatiemedia van vroeger, schilderijen en educatief religieus materiaal de zeggingskracht van de clips van vandaag toch wel overtroffen.

Met een onbevangen nieuwsgierigheid – wie is er bang van een kruis – bestudeerden ze de materiële eigenschappen van het erfgoed. Maar ook het immaterieel erfgoed boeit.

Zo te zien niet tegen hun goesting betraden ze de site. Wat hen te wachten stond beloofde in elk geval iets anders te worden dan een ordinaire les…

De ploeg van de depot is voor de vijf klassen gevarieerd bemand geweest. Noblesse oblige de suppoosten kenden hun rol.

Tussen de vele religieuze onbekenden werd hier en daar iets herkend van Oma's schoorsteen of de glazen kast van een bejaarde tante… Hopelijk werd het een leerzame speurtocht naar wat de contrareformatie bij ons heeft opgehoest.

Of ze zich thuisvoelden in deze devotionele site! De rust straalden uit hun ogen leunend tegen de paaskaars.

Wat heeft Onzen Heertje met de Universiteitsbibliotheek van Gent te maken?

Zoals hieronder gemeld. We zoeken een oplossing voor ons ruimteprobleem....
We willen virtueel toegankelijk worden. Stilaan groeit de hoeveelheid die op onze webruimte komt.

De specialisten in het digitaliseren van boeken brachten ons op het idee ons pronkstuk (Boek van 1629) ook een digi-beurt te geven. Daarom werd Inge Vannieuwerburgh aangeschreven. En.. we werden vereerd met het bezoek van de hoge gasten. Een deskundig team de reparatieafdeling, de scanafdeling en het brein waren op bezoek. Ze kwamen ze zagen en ... het werd een WIN-WIN situatie.