Relieken

We krijgen af en toe kaders met devotionele schilderijen. Mensen hechten waarde aan figuren waar ze op betrouwen.
Hopelijk verstaat iedereen onze nieuwe devotie.
Prominente uit het beleid waren op bezoek.
We bleven speciaal thuis want het kan belangrijk zijn.
Onze taakspanning was dusdanig dat we - al stond de apparatuur klaar - in de vrees iets in de communicatie verkeerd in te schatten of te communiceren vergeten hebben dit historisch moment vast te leggen.
In een pseudocreatief moment hebben we er devotionele kaders van gemaakt.
Nu is alle hoop op deze figuren gevestigd.

Er gaan geen dagen voorbij zonder dat we grotere of kleinere mijlpalen tegenkomen.
De bedevaarders naar compostella zullen het deze vakantie ook weer hebben gevoeld. Stap voor stap groeit de emotie. De hoorn (of de schelp) zingt het lied.
Een hoorn des overvloeds.

We hebben het de laatste weken al meerdere keren geschreven we worden kieskeuriger en we hebben de luxe te schiften. Toch groeit ons bestand zienderogen. En naar mate we ruimte creëren kunnen we beter inschatten, combineren en gericht inventariseren. Onze penningen staan voor 80% op internet. Ze werden allemaal door Norbert gecontroleerd op het net (ong. 1500).

Onze boeken vertegenwoordiger tegen de 13000 exemplaren.

En meer dan 2000 erfgoed stukken staan in de digitale databank voor de geregistreerde bezoeker ten toon.


KADOC Leuven komt onze dubbels halen. En.. de cultuurcoördinator en de schepen van de stad Poperinge komen op bezoek.

Met de vondst van de medaille van St.-Christoffel in Onze Lieve Vrouw Poperinge dachten we bij de grootste verzamelaar van Europa te zijn. Uiteraard konden we geen bod doen op het unieke stuk. Trouwens de zorg van de man is ontegensprekelijk. Het stuk blijft bewaard en we hebben een digitale foto (zie vroeger).

Zijn verzameling van meer dan 11.000 medailles is overtroffen door een Europeaan die er 35.000 heeft. Zo houden we onszelf 'nederig' . Onze schatten zullen binnenkort aangevuld boven de 1300 uitstijgen....

Wat we de blogbezoekers wel willen mede delen is dat we van de Brusselaar met het unieke  stuk een andere Poperingse St.-Christoffel hebben gekregen.

Hij kocht ze voor ons - de man vond het spijtig dat hij die penning van Onze Lieve Vrouwekerk niet kon geven en wou op die manier een mouw eraan passen. Hij schonk ons een andere Christoffemedaille uitgegeven door Gerard Stevens ter gelgenheid van zijn 50 jarige industriele activiteit. We haasten ons om de Poperingenaars van hun erfgoed te laten genieten en gaven die door aan Poperingeverbeeldt. Trouwens daar moet je zeker ook eens naar surfen!

We zijn er langer hoe meer van bewust dat BOEKEN heel belangrijk zijn. Hoe vaak vatten we waarden van bepaalde zaken te laat!

Toch is dat in onze werkzaamheden voor ons depot niet zo moeilijk om het te begrijpen.
We lieten het al merken toen we de afbeelding van die Lieve Vrouwe uit de buurt op de blog zetten. Boeken leren ons vooral veel omtrent de contekst van de voorwerpen, het "verhaal" zoals men dat nu vaak aanbrengt.

Verhalen, sprookjes, legenden... Je kunt er meewarig en smalend over doen.
Papier is gewillig zegt men dan vaak. Inderdaad papier is gewillig en de dagelijkse krant die is enkele uren na verschijnen oud papier.



Maar achtergrond litteratuur, uit devotie (toewijing) gekocht leesvoer heeft toch weer een ander gehalte dan de rioolpers en/of de sensatiepers. En blijkt dan nog dat verfoeide 'heethoofden' of door 'godsdienstwaanzin' bewogen individuen niet beter vonden dan hun geld te spenderen aan bij-gelovig materiaal... dan nog werpt het een licht over het gamma aan manipulaties en/of zoekende bewogenheid van mensen naar wat er 'is' tussen hemel en aarde.

We durven beweren dat we die achtergrond litteratuur hard nodig hebben om authentiek met het fenomeen 'devotie' om te gaan. "Onderzoek en behoud het goede" leerden we van Paulus.

Een noemenswaardig element dat we ook bij het registreren van de boeken opmerkten is dat de illustraties van oudere boeken vaak juweeltjes zijn.
Een voorbeeld willen we je niet onthouden.

De nieuwe CD-rom van de kapelletjes, alias onze steunkaart 2009 is pas nu klaar, maar het wordt een prachtcadeau voor Krombekenaars en Provenaars..... Je kunt die verkrijgen vanaf 1 aug. 2009. Liefst afhalen op adres vzw. Doornstraat 11A 8970 Poperinge tel. O57335610.

We hebben een blitsbezoek gebracht bij de collega's van het tabaksmuseum.



Aangename ontmoeting met de vrijwilliger die de verzamelingen bijhoudt. Zoals gebruikelijk hadden we wat 'spullen' die hen interesseerden. De bakjes van de onderscheiden cigarenmerken die we wel eens meekrijgen met de bidsnoeren (paternosters) en de penningen (medailles) komen bij hen in de erfgoedcollectie.
De kasten staan vol met geklasseerd materiaal.
Uiteraard hebben we ons toegespitst op wat raakvlakken had met onze core business.
De primordiale vaststelling is dat ze als museum al een tijdje langer werken en via de geëigende kanalen al tot een aardig museum zijn uitgegroeid. De vernieuwde opstelling werkt thematisch en exemplarisch. Inderdaad "de turken zijn gearriveerd" (al schrijft men nu dat ze niet meer zullen mogen roken in Turkije!). Het oudere gedeelte trekt nog altijd de kaart van bijna alles tonen wat men heeft...


Het moet gezegd het museum is de naam waardig. Attractief, boeiend, duidelijk...
Wat het conserveren betreft stellen we vast dat ze met de problematiek worstelen waar we ook mee te maken hebben. De beste bewaaromstandigheden zijn te duur en niet haalbaar.....
We onthouden je de enkele snuifdozen niet met religieus thema en een missionair stekjesdoosje.

Drie dagen grondige reorganisatie in ons depot. Geruime tijd al ergeren we ons in de bewegingsvrijheid.



De boeken staan her en der in dozen tussen de rekken. Met dan aan de kleinkinderen die geholpen hebben met oma en opa konden we enkele kolommen samen zetten en onze rubrieken wat bijeen houden. Om onze sympathisanten even een kijkje te gunnen enkele snaphots. Ondertussen werden de beelden wat afgestoft. Inderdaad een  onbetaalbare en onbetaalde job....

Bezoek uit Brussel.
We zijn geregeld met gelijk gezinden in contact ook buiten de digitale snelweg om.
Onlangs ontdekten we een verzamelaar uit Brussel die zelf 13000 penningen heeft. Dat is zowat 10 x onze collectie.
Het is een uitermate vriendelijke meneer. Hij beschikte ons zomaar een 138 penningen (medailles) die we in onze collectie niet hebben.
We konden bij de vriend-verzamelaar enkele unieke beelden nemen, nl. een penning van Sint Chrstoffel Poperinge. Nog ieder jaar is er de voertuigenzegening. In  het verleden moet daar een 'medaille' hebben bij gehoord.

Zo konden we ook een penning fotograferen van de Mariacongregatie (Congregatie van de jonge dochters) van Watou einde 19de eeuw. Voor de goede verstaander we zijn nu in de 21ste eeuw...

Als geïnteresseerden in het erfgoed zijn we natuurlijk niet ongevoelig voor dit stuk erfgoed.
br>
We namen enkele foto's die blijven archivalische waarde hebben.
De poperingenaars kennen de gang van zaken. De geschiedenis loopt door de straten, de kloosterlingen van weleer, de soldaten, meester Ghybe en de kei....
Maar ook de wagen met het Onze Lieve Vrouwe beeld en devotionele verwijzingen.
Gelukkig ook de bijbelse themata: de vrouw aan de waterput, de bruiloft van Kana, de schriftgeleerden.. de drie koningen. De volkse catechese troef.
Een verwijzing naar de 'Vrouwe der volkeren' (Ida Peerdmans) week wat af van het origineel (zie bijlage). De Vrouwe zat dit jaar. De wereldbol is een niet zo confortabele positie. Of is het een ecclesiale correctie?

<

We kregen van John Kuijpers de volgende vraag en probeerden een antwoord. Wellicht zijn er onder de geïnteresseerden nog mensen met een ideetje omtrent de vraag.
Beste,
Zou u mij kunnen vertellen welk voorwerp er op de foto staat.
Helaas is het voor mij geheel onbekend.



Poging om te antwoorden.
We vermoeden daar het om een tinnen vaatje gaat en dat het dus niets te maken heeft met bv. hosties brengen naar zieken, of een andere handeling die met de eucharistie te maken heeft. We menen dat de cuppa (het recipient) in edel metaal moet zijn.
De Heilige olie is meestal in drie vaatjes en daar staat dan ook vaak O.I. (Oleum infirmorum), O.C. (Oleum catechumenorum) en S.C. (Sanctum Chrisma) vraagt in feite ook edeler metaal. Raadpleging van meerdere bronnen laat ons vermoeden dat tin hier ook toegelaten is.



Het enige tegenargument zou hier zijn dat er geen aanduiding O.I., O.C. of S.C. op staat zoals hiervoor vermeld.

Gaat het om een recipiënt waarbij gewijd water of een materie gelinkt met sacramentaliën waarin bepaalde stof wordt verpakt zouden worden bewaard? Vloeistof uit een bedevaartoord, of aarde uit een bedevaartplaats (Palestina zal het niet zijn, cf. het Jerusalemkruis) meegebracht naar huis. Het is hierbij de vraag waarom hier dan geen verwijzing naar die locatie of die heilige is aangebracht.
Als iemand hier iets meer over weet dan zijn we uiteraard nieuwsgierig naar de resultaten van de speurtocht.
De symbolen: drie nagels en het IHS wijzen in de richting van de Jezuïeten.
Er is ook weinig kans dat het om een betrokkenheid met Compostella gaat. We zouden er zeker de Sint Jacobsschelp op zien.
Er is wel een verwijzing naar Lyon nl. Collegium Ludgunensis.

Een andere piste zou zijn dat het een urne is. Hier zijn inderdaad voorbeelden van te vinden in tin (gegalvaniseerd).
 Het vreemde is dan dat de praktijk van crematie vroeger niet verbonden was met het christelijke geloof. Als dan nog dit zou kunnen dan vragen we ons af waarom men niet de gebruikelijke symbolen heeft g ebruikt. R.I.P. (Requiescat in Pace), Pax of een palmtakje (symbool van de overwinning van Christus op de dood).
De IHS (jèsous) wijst toch eerder naar zalving (chrio, gezalfde)
Meneer Kuijpers zelf die eindigde bij de huidige uitvaartwinkel en vond een vergelijk in urnen zoals ze door de webwinkel GEDENKteken (urnenverkoop) op internet worden aangeboden.
Kortom.
We weten het niet. Wie ons kan helpen graag.

Opgeruimd staat netjes

We hebben een permanent ruimteprobleem.
Ons selectiesysteem bracht ons er totnogtoe toe om alle boeken die eventueel met het onderwijs zouden te maken hebben af te voeren naar het Onderwijsmuseum, alle boeken die zich aan de periferie van ons religieuze cluster bevinden naar KADOC te brengen, onze liturgische gewaden gingen naar het CRKK Leuven... en we kozen het pad van de digitalisering om compacter te kunenn bergen.
En toch....

De beperkte private locatie stelt ons voor ontmoedigende complicaties.

Dit weekend willen we het oplossen met een vrij 'hevige', vrij 'gevige' stunt. We delen al onze dubbele boeken uit. Dit vertegenwoordigt enkele meters. Zondag 28 juni 2009: opruiming in Onze Heertje, Poperinge.

We zijn op blitzbezoek geweest bij een collega.
Het regionaal Museum Bachten de Kupe is een fenomeen in onze branche. Marcel Messiaen nam de tijd om ons met een autentieke erfgoed-virus besmet hart te onthalen. Zijn site wil hij uitbouwen als een dorp.

En inderdaad: de bakker, de tandarts, de tabakswinkel, de kruidenier... en de kapelletjes zijn ze zijne. In zijn droom staat er al een huisje voor "Onzen heertje"...

Dit verhaal is nog niet geschreven.
Wemoeten echter wel bewondering opbrengen voor de droom die zo'n man realiseerde. Ook voor ons was de site een openbaring en we willen niet nalaten zijn project even op de blog te zetten. Enkele beelden hebben we weerhouden en die kun je hier zien.


Het negertje.


Christus Koning


en de Heilige Man Job (die heeft Christus memegenomen toen hij ter helle neerdaalde".

We zijn op zoek om het thema van de erfgoeddag 2010 een gezicht te geven.
FAKE - NEP - ERSTAZ - SHIT - SURROGAAT.... Een rijkdom aan armoede.
Wat voor ons vaststaat is dat ook
FAKE
Soms....
Welgekomen NOODoplossing is
De jeremiade aan de klaagmuur bloklettert voor onze erfgoedverenging 'ruimtegebrek' en 'marginaliteit'.
FAKE is onze overlevingsstrategie. We zetten een stap op de digitale snelweg. Virtueel kan je meer dan 1600 erfgoedstukken on screen bewonderen en bestuderen, onze 1300 penningen (medailles) wachten op aanvulling. Dat is de facto NEP.
Wat nog meer verrassend FAKE-shape aanneemt zijn onze conserveringsmodules. Wie nog van die doorzichtige sigarenkistjes heeft. Die kan bij ons terecht. Die worden bij ons 'gerecyled' als minikastjes voor religieuze en devotionele 'prullaria'.

De compartimentering wordt inventief en functioneel aangebracht door de laatjes van de luciferdoosjes. Dus naast je box voor de elektronische afval zet voor ons een doos voor de luciferbakjes en de doorzichtige cigarenbakjes.
FAKE - FAK'er - FAKE'st.

Trouwens die luciferbakjes die zijn indertijd ook allercreatiefst aangewend.

Alle religieus erfgoed is ons een zorg. We verheugen ons dan ook dat er een relatief grote belangstelling is voor dit segment. We zijn ervan overtuigd dat heel wat mensen erom bekommerd zijn.

Het aantal geïnteresseerden dat op de oproep van de stedelijke raad voor cultuurbeleid op kwam om hier meer over te weten was al bevredigend. De info was behoorlijk. Niet alleen dit project is een teken aan de wand.

Bij de heemkundigen is er zeker geen desinteresse dienaangaande.

De heemkundige kring "Aan de Schreve" was dit weekend de gelukkige gastheer van een zee van mensen die hun geëigende "explicatie" mochten aanhoren.

De gebruikelijke schare aan bekende Poperingenaars mocht opnieuw uit de mond van Willy, Pierre en Stefaan de anecdotes vernemen die aan de Van Merris, Van Reninghe en Co worden toegeschreven.

Ondertussen mochten we beseffen dat er nog heel wat opknapbeurten zullen nodig zijn om - toegegeven - het geschoren groen en de grafmonumenten hun erfgoedwaarde te honoreren.

Dat is uiteraard niet zo speciaal. Maar wat onze aaibaarheidsfactor moet opmerken dat is dat ze onze werkzaamheden apprecieerden en ons hebben toegelaten om wat info mee te geven omtrent kapelletjes.

We haasten ons dan ook om enkele details aan onze bezoekers door te geven en meteen het boek van Vleteren aan te prijzen. Het wordt een gedegen studiewerk. We hebben de schrijvers zien zwoegen, zweten en luisterbereid laten adviseren...
;-)
Een minder voorkomende specifiteit is het muurkapelletje van het kapelhof op de eikhoestraat en de zeer typische toepassing van waar men gaat langs Vlaamse wegen op de Lindestraat.

Met een mini-tentoonstelling en een gestoffeerde lezing mochten we uitpakken voor een select publiek van leergierige dames.
We kunnen gerust zeggen het woord 'leergierig' gebruiken.

Met een mini-tentoonstelling en een gestoffeerde lezing mochten we uitpakken voor een select publiek van leergierige dames.
We kunnen gerust zeggen het woord 'leergierig' gebruiken.

De vergadering had ons studiebureau de opdracht gegeven om een survey te geven omtrent de godsdienstige denominaties in Zuid Westvlaanderen.
Voorwaar een boeiend thema. We zijn inderdaad 'gezegend' met heel wat 'devote' en 'minder devote' lifestyles.....

We hadden voor de gelegenheid wat van onze religieuze litteratuur meegenomen om de stof te staven: Het boek van Mormon, de Nieuwe Wereldvertaling van de Jehova Getuigen, een Gideon-bijbel, de bagavat Gita.... Het was inderdaad op bepaalde momenten high tension.
De vergadering had ons studiebureau de opdracht gegeven om een survey te geven omtrent de godsdienstige denominaties in Zuid Westvlaanderen.
Voorwaar een boeiend thema. We zijn inderdaad 'gezegend' met heel wat 'devote' en 'minder devote' lifestyles.....

Soms worden veldkapelletjes vertroeteld. Andere krijgen op geregelde tijdstippen een bloemetje en of een verfkwast-aai. De aaifaktor is echter niet gestegen. De devaluatie werkt niet omgekeerd evenredig ermee, al beweert men het soms.
Uitzonderingen bevestigen de regel. In oorlogstijd werden er nochtans meerdere kapelltejes gezet. Zo ook de grot in het Canadabos wellicht.
Nu is die grot echter verwaarloosd.

Het is echt zoiets waar de voorouders zich wellicht in het graf zullen draaien als ze zien hoe jammerlijk de Lieve Vrouwe letterlijk door de knieën is gegaan van ontbering.
In de hapjesstraat is haar heiligdom ingegroeid.

De mantel aan klimplanten snoert de ingang dicht. De roestige traliën laten de gluurder amper toe om nog te zien dat het om Onze Lieve Vrouw van Lourdes gaat.
Jammer.