Bezoek bij een collega

We zijn op zoek om het thema van de erfgoeddag 2010 een gezicht te geven.
FAKE - NEP - ERSTAZ - SHIT - SURROGAAT.... Een rijkdom aan armoede.
Wat voor ons vaststaat is dat ook
FAKE
Soms....
Welgekomen NOODoplossing is
De jeremiade aan de klaagmuur bloklettert voor onze erfgoedverenging 'ruimtegebrek' en 'marginaliteit'.
FAKE is onze overlevingsstrategie. We zetten een stap op de digitale snelweg. Virtueel kan je meer dan 1600 erfgoedstukken on screen bewonderen en bestuderen, onze 1300 penningen (medailles) wachten op aanvulling. Dat is de facto NEP.
Wat nog meer verrassend FAKE-shape aanneemt zijn onze conserveringsmodules. Wie nog van die doorzichtige sigarenkistjes heeft. Die kan bij ons terecht. Die worden bij ons 'gerecyled' als minikastjes voor religieuze en devotionele 'prullaria'.

De compartimentering wordt inventief en functioneel aangebracht door de laatjes van de luciferdoosjes. Dus naast je box voor de elektronische afval zet voor ons een doos voor de luciferbakjes en de doorzichtige cigarenbakjes.
FAKE - FAK'er - FAKE'st.

Trouwens die luciferbakjes die zijn indertijd ook allercreatiefst aangewend.

Alle religieus erfgoed is ons een zorg. We verheugen ons dan ook dat er een relatief grote belangstelling is voor dit segment. We zijn ervan overtuigd dat heel wat mensen erom bekommerd zijn.

Het aantal geïnteresseerden dat op de oproep van de stedelijke raad voor cultuurbeleid op kwam om hier meer over te weten was al bevredigend. De info was behoorlijk. Niet alleen dit project is een teken aan de wand.

Bij de heemkundigen is er zeker geen desinteresse dienaangaande.

De heemkundige kring "Aan de Schreve" was dit weekend de gelukkige gastheer van een zee van mensen die hun geëigende "explicatie" mochten aanhoren.

De gebruikelijke schare aan bekende Poperingenaars mocht opnieuw uit de mond van Willy, Pierre en Stefaan de anecdotes vernemen die aan de Van Merris, Van Reninghe en Co worden toegeschreven.

Ondertussen mochten we beseffen dat er nog heel wat opknapbeurten zullen nodig zijn om - toegegeven - het geschoren groen en de grafmonumenten hun erfgoedwaarde te honoreren.

Dat is uiteraard niet zo speciaal. Maar wat onze aaibaarheidsfactor moet opmerken dat is dat ze onze werkzaamheden apprecieerden en ons hebben toegelaten om wat info mee te geven omtrent kapelletjes.

We haasten ons dan ook om enkele details aan onze bezoekers door te geven en meteen het boek van Vleteren aan te prijzen. Het wordt een gedegen studiewerk. We hebben de schrijvers zien zwoegen, zweten en luisterbereid laten adviseren...
;-)
Een minder voorkomende specifiteit is het muurkapelletje van het kapelhof op de eikhoestraat en de zeer typische toepassing van waar men gaat langs Vlaamse wegen op de Lindestraat.

Met een mini-tentoonstelling en een gestoffeerde lezing mochten we uitpakken voor een select publiek van leergierige dames.
We kunnen gerust zeggen het woord 'leergierig' gebruiken.

Met een mini-tentoonstelling en een gestoffeerde lezing mochten we uitpakken voor een select publiek van leergierige dames.
We kunnen gerust zeggen het woord 'leergierig' gebruiken.

De vergadering had ons studiebureau de opdracht gegeven om een survey te geven omtrent de godsdienstige denominaties in Zuid Westvlaanderen.
Voorwaar een boeiend thema. We zijn inderdaad 'gezegend' met heel wat 'devote' en 'minder devote' lifestyles.....

We hadden voor de gelegenheid wat van onze religieuze litteratuur meegenomen om de stof te staven: Het boek van Mormon, de Nieuwe Wereldvertaling van de Jehova Getuigen, een Gideon-bijbel, de bagavat Gita.... Het was inderdaad op bepaalde momenten high tension.
De vergadering had ons studiebureau de opdracht gegeven om een survey te geven omtrent de godsdienstige denominaties in Zuid Westvlaanderen.
Voorwaar een boeiend thema. We zijn inderdaad 'gezegend' met heel wat 'devote' en 'minder devote' lifestyles.....

Soms worden veldkapelletjes vertroeteld. Andere krijgen op geregelde tijdstippen een bloemetje en of een verfkwast-aai. De aaifaktor is echter niet gestegen. De devaluatie werkt niet omgekeerd evenredig ermee, al beweert men het soms.
Uitzonderingen bevestigen de regel. In oorlogstijd werden er nochtans meerdere kapelltejes gezet. Zo ook de grot in het Canadabos wellicht.
Nu is die grot echter verwaarloosd.

Het is echt zoiets waar de voorouders zich wellicht in het graf zullen draaien als ze zien hoe jammerlijk de Lieve Vrouwe letterlijk door de knieën is gegaan van ontbering.
In de hapjesstraat is haar heiligdom ingegroeid.

De mantel aan klimplanten snoert de ingang dicht. De roestige traliën laten de gluurder amper toe om nog te zien dat het om Onze Lieve Vrouw van Lourdes gaat.
Jammer.

Onze medewerkers zijn in alle aanverwante actief. Dit weekend organiseerde de Sint Janskerk ter stede de viering van 100 jaar kroning van de Lieve Vrouwe van Sint Jan.
Onze schattige schatbewaarder is er heel actief bij betrokken geweest. De eigenlijke reportage kun je vinden op onze bevriende nieuwssite www.westhoek.be.

We zijn overrompeld.
We zijn overstelpt.


Boeken, boeken en nog eens boeken.

Het is wel eens meer druk in het depot, maar nu is dat toch weer registreren, catalogeren, inventariseren en zorgen voor de conservering...

En we vergeten het niet. Dank aan de schenkers.
Ons boeken bestand groeit zo zienderogen.

De fotosessie om de kapelletjes van Krombeke en Proven is gestart.
We ondervinden dat het langzamer gaat dan de vorige projecten. Enerzijds omdat we wat nauwkeuriger willen zijn en -al zeggen we 't zelf - het professioneler willen aan boord leggen. Of het lukt dat is een ander paar mouwen.
We zijn in elk geval geëigend begonnen ook de ''fotograaf'-mobiel was geëigend aangekleed.

Met de receptie waren we er uiteraard niet van af. De zondag vanaf 10 uur waren de comilitones weer van de partij in de gasthuiskapel voor de tentoonstelling in het kader van het thema VRIENDSCHAP: broederschappen en confrériën. In een ruk van 10 tot 18 uur werden de meer dan 200 bezoekers te woord gestaan.

De geïnteresseerden kwamen van Brussel, van het Antwerpse...  We konden ons niet van de indruk ontdoen dat we wereldwijd aan het uitgroeien zijn. Onze virtuele aanpak werpt wellicht zijn eerste vruchten af. Aarzel niet ook als je niet dicht bij de deur woont. Neem contact. Surf op de website..


En wie weet komen we U in ons depot niet eens tegen.



Maar ook de streekeigen en autochtone bewoners van Poperinge ontdekten onbekende wetenswaardigheden. Jonge leergierige geïnteresseerden vroegen de 'devotionalia-boer' zijn kunsten af. Broederschappen wat is dat precies, wat motiveerde de voorouder om toe treden tot een confrérie?



We probeerden te antwoorden: enerzijds de corporatieve tendens om samen de eigenheid beter te affirmeren en anderzijds de deelname aan de geestelijke vruchten (genaden) van de communauteit waar men bij aansloot, via het altaar in de kerk, via de Heilige: patroon van 'club'...

Iedereen leerde bij en wie niet bijleerde die consolideerde of friste zijn kennis op. Zo deden het ook de gasthuiszusters, die blijkbaar de tijd trotseerden, en nu nog in Poperinge overleven.

Religieus erfgoed online de klok rond...



Na enkele etmalen meten, passen, op de vingers slaan en krachtwoorden was de tentoonstelling klaar en kon de receptie aanvangen.

Prominenten, provincie en stad, sponsoren van het religieus erfgoed in een funerair kader. Voorwaar geen begrafenisstijl, wel.. erfgoedhype en 'noblesse' te zien aan het niveau van de excellenties.


In het kader van het nationale thema: vriendschap en de locale vertaling 'join the club' plande Onzen Heertje een tentoonstelling van confrérie en broederschap gerelateerde objecten. Op sommige ogenblikken met de geëigende rituele buigingen

En .. de vrijwilligers onder mekaar 'geestrijk' bezig.


Voor een keer wat verduidelijking betreffende het zusterschap dat al zoveel artistieke en folkloristische schatten droeg.

De genodigden stemmen blijkbaar volmondig in met de sprekers, de voorbeeldige aanpak van Onzen Heertje en zelfs de hemelse vruchtbaarheid van de "meuzels" aangebracht materiaal: het verdiende allemaal handgeklap en goedkeurende smiles.
De trap naar de 'hemel' blijkt niet altijd zover af. Confrériën hielpen daartoe. Conditio sine qua NON - VRIENDSCHAP......


Voor wie er al lang uit ziekte er niet kon bij zijn en voor de onverdroten werkzame digitale knobbel, vrienden ondereen een deugddoende kroon op het werk.
Hiermee is Onzen Heertje inderdaad de digitale snelweg op: virtual reality.

Noblesse oblige.
Als vzw hebben we de jaarlijkse geplogendheden.
We zijn springlevend.
Op het beeld o.a. de schatbewaarder die met animo de verdiensten van de vrijwillige inzet met lofbetuigingen verzilverde.
 

Een oudervereniging ter stede vond het attractief genoeg om ons depot te bezoeken. We waren fier, vereerd en hebben dan ook graag onze deuren geopend zondag 29/03/2009

Ja dat waren er weer honderden (ong. 200)...


De leergierigen ambieerden de slimste mens. Ze hebben het volgens de begeleider behoorlijk gedaan. Het was ook niet zo makkelijk. Een moslim bidsnoer en .. een reiskappelletje of moeten we onze noorderburen  volgen een 'zakheiligdom'.

Ook de jongere mededingers vonden het boeiend.





Dank aan de organisatoren voor de suppoost.

>

We hadden een mega leuke ervaring
Woensdag 25 maart 2009 bezocht de lagere school van Reninge (5de leerjaar) de tentoonstelling waar we aan meewerkten in Reninge.


Als begeleider waren we aangenaam verrast dat de cultuurpessimisten en de wanhopige godvruchtige 'laatsten' toch niet alle gelijk aan hun kant hebben.


Pientere leerlingen waren het die met volle aandacht de kerkgewaden en het aanverwante erfgoed keurden die ochtend.
Enkele beelden willen we jullie niet onthouden. Er was immers zoveel te zien.


Afb.: speelaltaar ontleend aan het schoolmuseum van Ieper met daarnaast mini-kazuifel: eigendom Onzen heertje erfgoedvereniging vzw., Poperinge.

We trokken naar Reninge op 24 03 2009


En we haalden daar schatten van gewaden van onder het stof.
Schatten aan kunstig brocaat, goud en zilver. Schatten aan verhalen van weleer.
Attractie: het speelaltaar met mini-kazuifel.


Maar ook de afwiisseling van het 'Asperges'-vat ... en de vele processievaandels.

Het gehele koor was één overrompelend conglomeraat van liturgische gewaden op modelkapstokken vervaardigd door de plaatselijke ambachtsman.
Ons blijft zeker de zorg bij die de registrator heeft gehad die de inventaris opmaakte en die alles voorzag van de nodige data en historische aanvullingen.
Onze geëerde bezoekers willen we ook enkele van de details uit de religieuse textieliconografie niet onthouden. Proficiat Frans, proficiat Joël, ...

Afspraak 14u00 woensdag 18 maart 2009 bij Rudy Desmedt van de V.V.V. Lissewege aan de toeristische dienst van het pittoreske dorpje. De witte huisjes en de rustige steegjes leidden ons naar de deur van de oude pastorie.

Lissewege heeft een middeleeuwse geschiedenis (Willem Van Saeftinghe). Lissewege heeft de verering van Maria als 'sedes sapientiae', stoel der wijsheid.Om onze wijsheid aan te vullen gingen we ons licht opsteken bij collega Rudy. Hij is begonnen zoals wij. Met een vriend begon hij de erfgoedvereniging die nu toerisme Lissewege bezielt. Stad Brugge is nu - het was eens anders/dat kennen we - hun schutspatroon, de beelden voor hun museum kopen ze aan, een jobstudent ondersteunt de werking in de sperperiode van het seizoen.... Het onderkomen is stedelijk patrimonium.

Het geheel boeide ontzettend.

Met beperkte middelen en eigen technische ingrepen is alles degelijk gevrijwaard van stof en eventuele schade door onhandige mobiliteit. Inderdaad we gaven ons ogen de kost en luisterden met aandacht.

Voor we vertrokken konden we nog een fotootje nemen van een funerair fantasietje. De tekst op het ijzeren grafkruis van een smid zegt "yzer kon hij bedwingen, maar de dood kon hij niet ontspringen".

We danken langs deze weg de gastheer, Rudy Desmedt, voor de eenvoudige en bezielde collegialiteit.