het korenveld in de zomerDe zomerzon
warme gesel
goudgeel de aren
oogstensklaar het korenveld
voldragen
buigend het hoofd
beloftevol wachten
verwachten
wiegende zomerzuchten
huiveren door het veld
ruisen
ruiselend geprevel
het korenveld
oogstensklaar
vervulde verwachting.
bert
koeien in de regenregen
en in het weiland koeien
onverstoorbaar grazend
de ruggen nat
hoofd naar de grond
regen
en in het weiland
onverstoorbaar grazend
ze doen hun ding
grazen
de ogen gericht op gras
vals ideaal
en wij
in de regen van het alledaagse
wijdopen ogen
gericht op malse valse idealen
onverstoorbaar
met het hoofd naar de grond
in het wij-land
malse valse idealen
onverstoorbaar
en de regen
zure regen
valt verder
onverstoorbaar
Bert
de wingerd
de wingerd
heeft houvast
aan het oude huis
zuignapjes zoenen
stenen en voegen
en na generaties
stelt men zich de vraag
wie wie steunt
vindt de oude muur
steun aan de welig groene wingerd
vindt de wingerd
steun aan het oude huis
en
de wingerd gekapt gesnoeid
toont het kale huis
met de zoenvlekken
van weleer
waar is het jonge groen
bert
regen in de polderRegen
regen in de polder
warm dampend het schaap
de druppels paarlend op de wintervacht
geurend naar de stal
het paard
schuilt
onder de bladerloze boom
illusie van beschutting
de duif
kopje tussen de schouders verdoken
kraaloogjes kijken naar nergens
en zien het al
wiegende velden
halmen oogstensklaar
regen
mistroostig de uren tellen
meeleven met kip de pluimen waterdoordrenkt
monotoon betikt eenzaamheid keurloos de ramen
vreugdeloos doorregende uren
hoe lang nog
bert
potplant
De potplant strekt zijn wortels in de ochtendzon
voelt het aardewerk
en denkt de wereld te omvatten
bert
de donkere dagen voor kerstmisde donkere dagen voor kerstmis
nodigen uit
trekken je
naar meditatie toe
gebrek aan licht
nodigt uit tot bezinning
licht
vuur
kracht
energie
licht
zicht hebben op de dingen
helderheid
waarachtigheid
doorgronden
het verlangen naar waarheid
jezelf zien zoals je bent
de ander zien met lichtjes in de ogen
tederheid
en vertedering
licht
een kaars
kaarsen
dansende energie binnen handbereik
strelen in het kaarslicht
het spel van licht en aanraking
verbonden dankbare nabijheid
feest van licht
feest van verlangen
naar echtheid
naar eenheid
naar in jezelf dansende energie
naar verbondenheid in helderheid
licht
verlichting
doet lichtjes dansen in je ogen
Bert
ik sluit de ogen
Ik sluit de ogen
en hoor de pony grazen
in de avondzon
Puur goud uit de hemel
stroomt over mijn hart
Ik sluit de ogen
en hoor de uil de avond groeten
wijl ik de sterren tel
Onbenoembaar knaagt het heimwee
naar de wortels van het leven
Bert
kerstballengroene consumptiematten
bedekken zedig
de lege chinquitta bananendozen
de kerstballen uitgespreid
trapsgewijs
glitterglans wordt duur betaald
ballen bellen sterren tranen
glimlachen glashard
in het halogeenlicht
de kleinste tik
de mooiste bal
de scherpste scherven
en onder het illusiegras
kartonnen dozen
Afrikaanse tranen drogen snel
als ze onder de mat
kerstballen dragen
onder de spotlights
ballen bellen sterren glazen tranen
made in Hongkong
tranenkralenslingers
wereldwijd
van Afrika
tot het Midden Oosten
Bert
het gewetenwaarom is het zo aanlokkelijk eenvoudig
het geweten van anderen
te bevragen
te onderzoeken
en hebben we zo veel schroom
om naar om eigen
denken en handelen
te kijken
Bert
je bent in de herfst gekomenje bent in de herfst gekomen
waar is mijn dorp
mijn straat mijn huis
de vertrouwde bank
mijn zetel
waar is mijn jeugd
mijn dromen
van straks en later
ingewortelde zekerheid
dat alles is en was en blijft
en ik
gekoesterd in het centrum
van mijn kleine wereld
eierschaalbroos de zekerheden van toen
vermalen door de tijd
het leven
wat rest
zijn de wortels van toen
mij gegeven
Bert
salamanderop de rots
koestert zich de salamander
in de zon
in stille overgave
ze houd de adem in
uit angst de zon te verjagen
Bert
steen
een steen aan de oever
zegt niet tegen de zee
stop maar
ik heb genoeg van jouw omarming
bert
witte sensatieer is geen verontschuldiging
voor de chips-etende burger
de zelfingenomen
zappend
zichzelf verlustigt
in barnum-sensatie
morgen weer stof tot gesprek
om grijze kantooruren te vullen
dank je
op de anonieme tram kan ik straks
weer onbekenden aanspreken
dank je
om het onnoemelijk leed
waardoor ik morgen de kans heb
me weer langs de kant van de goeien te scharen
en witte zelfgenoegzaamheid
manifesteert kakelend voorbij
niet beseffend
dat echte kippen
pas kakelen
nàdat het ei van de toekomst gelegd is
wordt wit kabaal gemaakt
om niet de vragende stilte te horen
naar het eigen aandeel ?
Bert
de bloem en de bijde bloem
geel en rank
buigt onder het gewicht van de bij
zoekend naar honing
moeizaam diep buigt de stengel
tot de grond
de bloem
bloost diepgeel
en voelt de angel van de bij
weelderig genoegzaam
beroeren
haar stuifmeeldraden en stamper
de bij vliegt op
de gele bloem trilt na van genoegen
of is het van afschuw
omdat haar bij
daareven
zo uniek aanwezig
nu neerstrijkt
met dezelfde overgave
op een knalrode klaproos
bert
fossielen
fossielen in een steen
komen pas echt tot hun recht
als ze zich duidelijk
aan anderen laten kennen
bert
fluiten in het donkerhet leven
tweesprong
fluiten in het donker
wie is er bang
leven
fluiten in het donker
ik fluit
jij fluit
samen het lied van de nachtegaal
en de volle maand
die met ons gaat, zomaar
zorgt dat we niet bang zijn in het donker
fluiten in het donker
geen partituur
samen ongegeneerd
het lied
ons lied
helder
en niet bang
bert
wandelendwandelend
in niet aflatende mooie natuur
jouw hand raakt de mijne
het lentegroen van de bomen
kleurt helderder
omdat de zon schijnt tussen onze vingers
jouw hand in de mijne
vingertoppen raken mekaar
beroeren stilletjes vol belofte
vingertopgevoel
dat tintelt
tot in je kuiten
Bert
een dakgooteen dakgoot
aan een huis in de regen
kanaliseert het water
langs buizen
leidingen
de riool in
weg van het menselijk oog
gelukkig die mensen
die geen dakgoten leggen
en de emoties
en tederheid
in intieme nabijheid
vrij
om en weer
kunnen laten stromen
telkens weer
bert
wandelenwandelend
in niet aflatende mooie natuur
jouw hand raakt de mijne
het lentegroen van de bomen
kleurt helderder
omdat de zon schijnt tussen onze vingers
jouw hand in de mijne
vingertoppen raken mekaar
beroeren stilletjes vol belofte
vingertopgevoel
dat tintelt
tot in je kuiten
Bert
poezen in de zontwee poezen in de zon
net op dat plaatsje
even uit de wind
tedere aanraking
van zonnenabijheid
en elke poes
heeft genoegen
en schept genoegen
aan de eigen warmte an sich
wat een geluk
dat wij geen katten zijn
en dat we
onze warmte
en koestering
kunnen delen
bert