Roos met drie kleuren bloemen.

Woensdag 12 juli
Dit is het eerste jaar (dat heb ik al eerder ergens in deze weblog  geschreven) dat ik niet alleen donkere Stokrozen heb, maar ook Stokrozen in lichtere tinten. Ik vind het zo'n geweldige bloem. Niet zozeer omdat ik het een mooie grote bloem vind in zulke prachtige kleuren, maar het geeft voor mij iets weer van de sfeer van de zuidelijke landen (vakantie in mijn eigen Paradijsje) Ook iets van de sfeer van Zuid-Engeland waar je de stokrozen bij heel veel voordeuren ziet staan. Ik ga deze week alle stokrooszaden die ik nog heb van andere jaren al voor zaaien. Het zijn tweejarigen planten, maar ik ben er wel achter gekomen dat bij mij twee-jarig, meestal drie-jarig blijkt te zijn. Zo gaat het vaak bij het Vingerhoedskruid (Digitalis) bij mij ook. Ik denk dat de oorzaak is dat de bladrozet bij mij ieder jaar te klein blijft en dan het volgend seizoen nodig heeft om een volle bladrozet te worden. Pas het jaar daarna kan hij/zij gaan werken aan de bloemsteel en de bloemen. Daarom wil ik dit jaar vroeger gaan zaaien en niet wachten op de zaden van de stokrozen die nu nog bloeien. Dus werk aan de winkel!
Het valt mij op dat dit jaar de bloemen erg snel verwelken en er daardoor steeds weinig bloemen aan de stelen zitten, waarschijnlijk komt dat door de hoge temperatuur die al weken aanhoudt. Op de foto kun je als je goed kijkt aan de rechterkant, door de bloemstelen heen een oude aluminium vergiet zien hangen. Dat is het plaatsje waar allerlei keukenatributen hangen maar die je door de hoge bloemen nauwelijks ziet. Aan de linkerkant zie je een deel van een vogelhuisje waar nog een snoer kleine lampjes aan hangt. Doordat ik niet gezond ben laat ik altijd zoveel mogelijk hangen om niet ieder jaar die dingen opnieuw te moeten doen. Dus voor mij hangen de lichtjes voor de donkere maanden altijd klaar!
En op het moment dat ik dit schrijf (17.25 uur) vliegen de Hommels en Bijen weer af en aan en van achter het raam  geniet ik er weer van. Als het straks minder heet is eens kijken of ik eventjes buiten kan zitten. Wat een rijkdom een tuintje.

Vrijdag 7 juli
Ik heb al eerder geschreven dat de Trompetplant aardig wat knoppen had en dat de knoppen aan de buitenkant van de carport zaten. Het is natuurlijk jammer dat ik er niet veel zicht op heb, maar hij bloeit en dat is het belangrijkste. Daar heb ik jaren geduld voor moeten hebben. De plant is de afgelopen jaren zo hard gegroeid dat hij zelfs aan de buitenkant van de carport een flink stuk uitsteekt.Vorig jaar knipte ik die takken die uit de houten schutting staken en er overheen groeide iedere keer weg. Maar daar ben ik nu mee gestopt, het staat eigenlijk best leuk en niemand heeft er daar last van. Dus dit jaar lekker laten groeien en bloeien, de mensen in de buurt mee laten genieten en volgend jaar zie ik wel weer verder.