Vandaag wordt de bekende en belangrijke Vlaamse componist André Laporte 80!

Hij componeerde talloze werken voor koor, orkest en andere ensembles.
Jarenlang was hij programmator bij de radio (BRT 3).
Als componist was (is) hij zeker een modernist, maar met toch genietbare muziek voor de gewone luisteraar.

Een verdiend proficiat en een gemeend ad multos annos!

Op de site van het muziekcentrum.be vindt u een uitgebreide bio....

Componist André Laporte wordt 80!

12.07.2011

Wie de hedendaagse muziekgeschiedenis van België bestudeert merkt het al gauw dat André Laporte daarin een grote rol heeft gespeeld en dat bovendien nog steeds doet.

André Laporte werd geboren in Oplinter op 12 juli 1931.Op muzikaal vlak was hij aanvankelijk autodidact en maakte hij zich snel het piano-, klarinet- en orgelspel eigen, terwijl hij gretig kennis nam van de nieuwe muziek via de radioprogramma's van Paul Collaer, Louis De Meester, Vic Legley en David Van de Woestijne, net als zijn generatiegenoot Karel Goeyvaerts.

Later studeerde hij muziek aan het Lemmensinstituut te Mechelen, wijsbegeerte en musicologie aan de K.U.Leuven.

.....

Tot onze verbazing en met onbegrip lazen we op de blog van het Hullebroeckkoor dat het Gentse stadsbestuur beslist heeft de naam van de Gentse muziekacademie te veranderen.
Tot vandaag heet die school de muziekacademie Emiel Hullebroeck.
Een eerbetoon aan de Gentse componist-dirigent-zanger-causeur Emiel Hullebroeck (1878-1965).
Hullebroeck leefde en werkte in Gent (als hij niet op concertreis was).
Hij schonk de artiesten een inkomen door de oprichting van NAVEA, de voorloper van SABAM.

Vanaf september moet de school 'de Kunstbrug' heten.

Waarom?
Omdat de naam Hullebroeck niet meer hip is.
Omdat Hullebroeck in WO 2 een collaborateur zou geweest zijn.

Hopelijk ziet Gent de stommiteit van haar beslissing in en herroept ze die.
Bewaren van eigen erfgoed, nooit van gehoord?

Een fijne moederdag aan alle moeders van Vlaanderen!

Ge hebt mij, o moeder, 't verlangen gegeven
om minzaam en mild tot de mensen te gaan:
ge weest me de weg door uw simpele leven.
Hoe zou dan mijn liefde naar Vlaanderen niet gaan?
Moeders van Vlaanderen, groot is uw hart;
vol van erbarmen door weedom gehard.
Goudene harten, harten van staal,
blinkende blijft ge Vlaanderens praal!

(C. De Ridder - E. Hullebroeck)

LODE DIELTIENS 85

 

 

Lode Dieltiens werd op 18 september 1926 in Wijnegem geboren.

Hij studeerde aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium van Antwerpen en het Lemmensinstituut (toen nog) in Mechelen. Hij bekwaamde zich er in de theoretische vakken, fuga en compositie.

Hij doorliep een succesvolle carrière als leraar en docent aan de Land- en Tuinbouwhuishoudschool in Berlaar, het Antwerpse Muziekconservatorium en het Lemmensinstituut. Ontelbaar zijn de Vlaamse (amateur-)musici die bij Lode hun notenleer en didactiek geleerd hebben. Hun getuigenissen spreken van een vaderlijke leraar met eindeloos geduld die de saaie theorie boeiend en prettig kon maken.

Hij dirigeerde verschillende koren (o.a. het dameskoor Cantate en het mannenkoor Alma Musica). Tot 2000 was hij organist en kantor in de St.-Pieterskerk van Berlaar.

Van 1956 tot 2001 trad Lode jaarlijks op als dirigent op het Vlaams Nationaal Zangfeest. Lode Dieltiens is de laatste dirigent-componist die op het zangfeest zijn eigen liederen kwam dirigeren. Daarmee sluit hij de indrukwekkende rij af van Lodewijk Mortelmans over Karel Candael, Ernest Brengier, Lieven Duvosel, Emiel Hullebroeck, Arthur Meulemans, Jef Tinel, Jef Van Hoof, Ivo Mortelmans, Renaat Veremans, Staf Nees, Fons Bervoets, Gaston Feremans, Marc Liebrecht tot Armand Preud’homme. 

Tijdens de slotconcerten van de Dagen van het Vlaamse Lied leidde hij jarenlang de samenzang, samen met Jos Mertens (1924).

Ook als componist heeft Lode Dieltiens zijn sporen verdiend.

Hij componeerde religieuze muziek. Bijvoorbeeld een Nederlandse volksmis waarin koor- en samenzang gecombineerd worden. Hij componeerde het motet Benedicat Vobis. Trouw aan de traditie en tegelijk aangepast aan de hedendaagse tonaliteit sluit dit werk naadloos aan bij de grootse Lemmenstraditie gaande van Van Nuffel over Staf Nees tot Ludo Claesen vandaag.

In het spoor van Hullebroeck en Preud’homme en aangespoord door de bard Willem Demeyer schreef hij talloze volksliederen. De bekendste zijn Nachtegaaltje, De gewijden, Het Blonde Leentje, Idylle, Nu kan de lente komen, Soldatenklacht en Dank u, tot wederziens. Tijdens het zangfeest van 1957 werd zijn lied Opstanding (tekst van Clem De Ridder) gecreëerd. Het zou een vaste waarde blijven tot in de jaren ’60. In 2003 zong het zangfeestkoor Boerenbal.

Lode bewerkte daarnaast heel wat volks- en kerstliederen voor allerlei koorformaties. Uit Zingt Jubilate voorzag hij enkele liederen van een passende begeleiding en koorzetting (vb. Aan uw stam, o kruis, een lied van Jef Van Hoof).

Bij het ANZ zijn verschillende cd’s te koop met werken en bewerkingen  van zijn hand.

De Vlaamse liedbeweging bracht tijdens het 74^ste Vlaams Nationaal Zangfeest terecht en zeer dankbaar hulde aan deze 85-jarige verdienstelijke, minzame en (té) bescheiden musicus. Het Nachtegaaltje klonk fris en schetterde luid in de nokvolle Lotto-Arena. De Gewijden, vertolkt door koor en solist o.l.v. Peter Leys en met pianist Wim Berteloot klonk plechtig en verheven. 

Gisteren woonden we een uniek concert bij. De titel luidde: Musica Flandria.
De Davidsfondsafdeling van Maldegem vierde haar 100-jarig bestaan met een concert in de Sint-Barbarakerk.
Centraal stond de componist Jef Tinel (1885-1972) die jarenlang koster-organist was in Maldegem alsook muziekleraar en directeur van de plaatselijke muziekschool.
Het concert vond dus plaats in de werkplek van Tinel.
Jef Tinel was in 1911 één van de medestichters van de plaatselijke afdeling van het DF.

Alt Anita Dur zong overtuigend liederen van Peter Benoit, Lodewijk Mortelmans, Frans D'Hayer, Peter Aerts en Emiel Hullebroeck.
Ze werd op het orgel begeleid door Ad Van de Wege die ook soleerde in werk van Nicolaas Lemens en Joseph Jongen. Hij speelde ook het Andante-moderato van Jef Tinel. Jammer dat dit niet in het programmaboekje vermeld was.

De 16-jarige harpiste Sarah Meire vertolkte stemmig werk van Nicolas-Charles Bochsa en I. Frimout-Hei.

Centraal stonden echter de kooroptredens van het Maldegemse koor Thaleia en het koor Kaleo uit Knokke-Heist, beide onder leiding van de begeesterende, jonge en dynamische Kristof Allaert.
Vol respect voor de eigen stijl en verfijnd zongen ze werk van Kurt Bikkembergs, Joost Termont, Jetse Bremer, Vic Nees en Raymond Schroyens.
De rode draad doorheen het hele concert was de bewerking van de middeleeuwse ballade 'Meneerken van Maldegem' door Jaak Van den Borre en Lode Dumon.
Onze meeste aandacht ging echter naar de uitvoering van 3 (van de 6) Gezelleliederen van Jef Tinel.
O Jesu vol genaden; O moedermaagd en Alle dagen klonken zeer mooi. Ze verhieven het niveau van het concert tot een hoger peil.
De (ongekende) muziek van Jef Tinel verdient ruimere bekendheid, zo bleek duidelijk, en misstaat helemaal niet in een concert naast de andere gevestigde waarden. Integendeel.

Daarom: dank aan het DF om extra aandacht te hebben voor hun plaatselijke figuur Jef Tinel.
Al hadden we natuurlijk graag wat meer uit het oeuvre van Tinel gehoord (hij schreef heel wat meer liederen, koorwerken en  orgelmuziek...) toch zijn we dankbaar en blij om de aandacht die hij kreeg. Op de affiche, de toegangskaarten en in het programmaboekje prijkte zijn foto en in het boekje stond een beknopte levensschets afgedrukt.
Een mooie attentie.
En een terechte hulde aan een interessante en belangrijke figuur uit het Vlaamse muziek- en cultuurleven.
Een voorbeeld voor andere afdelingen!

DF Maldegem: ad multos annos ....



In de bijlage het programmaboekje van het concert.

Gisteren beluisterden we in deSingel een heerlijk concert.
De jaarlijkse Benoitherdenking stond volledig in het teken van de 75ste verjaardag van Vic Nees.
Het Conservatoriumkoor versterkt door de koren Cantando en Helicon o.l.v. Luc Anthonis en Geert Hendrickx vertolkten boeiende en interessante koormuziek van de jarige toondichter.
Studenten van het conservatorium zorgden voor de instrumentale begeleiding.
Alles werd fijn en keurig vertolkt.
Veni sancte spiritus; Liedjes voor slapelozen, Magnificat, Regina Caeli - Blue be it e.a. klonken buitengewoon fris, hedendaags boeiend en toch respectvol voor de tonale vocale traditie. Niet voor niets opende Pascale De Groote de avond met Vic Nees op dezelfde lijn van Benoit te plaatsen met de boutade: hij leerde zijn volk zingen.

Eredirecteur Michaël Scheck sprak de laudatio uit.

Al hadden we graag wat Benoit gehoord op zijn sterfdag, toch genoten we volop van deze avond.
Een traditie die hopelijk nog lang kan duren: (jonge) Vlaamse musici vertolken Vlaamse muziek.


 

Kerstnachtviering in de kathedraal van Antwerpen

Van harte welkom!

Hoogfeest van Kerstmis: middernachtmis.

Pontificale viering: Mgr. Bonny en de nuntius in België Mgr. Berloco gaan voor in de middernachtviering in de Antwerpse kathedraal, in concelebratie met de vicarissen en het kapittel.

U bent welkom vanaf 23.30 u voor het voorprogramma, de viering start om 23.55 u.

Muziek: Titularis organist Peter Van de Velde bespeelt het Schyvenorgel met op het programma:
Voor de mis: Variations on "Adeste fidelis": M. Dupré (1886-1971).
Offerande: Christmas Carol varied as a Rondo: C. Wesley.
Communie: In stille Aanbidding: Jef Tinel.
Slot: Toccata (uit "Symphonie V") Ch. M. Widor (1844-1937).

Live uitzending op VRT/Radio Klara
Het knapenkoor en de meisjescantorij luisteren de Pontificale Nachtmis op, zij brengen:
- Missa Brevis (Leopold Mozart)
- On the twelve days of Christmas (John Rutter)

(bron: deredactie)

 

Er zijn weinig koren in Vlaanderen die het eenvoudige ‘Het was er te nacht’ niet op hun repertoire hebben. Elk koor laat wel eens die fiere nachtegaal zijn lied aanheffen met zijn wilder tongen.

Dit Oudnederlandse volkslied, een minneklacht van 2 geliefden, werd schitterend, stemmig en sfeervol bewerkt door Florimond Van Duyse.

Maar wie was deze componist van wie we misschien ook nog zijn bewerking van ‘Het waren twee conincxkinderen’ en ‘Jan de mulder’ kennen? Veel verder reikt onze kennis wellicht niet.

Welnu, Florimond Van Duyse was de zoon van de dichter Prudens Van Duyse.

Hij werd in Gent geboren op 4 augustus 1843.

Zijn secundaire studies deed hij aan het college van Veurne en het Genste Koninklijk Atheneum.

Aan de Gentse universiteit studeerde hij rechten (1867) en werd daarna advocaat en krijgsauditeur in Antwerpen, Bergen en Gent (1882).

Maar zijn eerste liefde was de muziek.

Als zevenjarige studeerde hij viool en in 1853 studeerde hij al aan het Gentse conservatorium bij Karel Miry, de toondichter van o.a. ons Vlaams Nationaal volkslied en op dat ogenblik dirigent van de Gentse opera. Hij behaalde er prijzen voor harmonie (1859) en contrapunt (1861 en 1862). Op zijn 15de begon hij te componeren. Hij schreef een tiental opera’s, operettes, koorwerken, cantates, twee suites voor orkest en talrijke liederen en volksliedbewerkingen. In 1873 behaalde hij een tweede Prijs van Rome met de cantate ‘Torquato Tasso’s dood’.

Maar naast de compositie besteedde hij veel tijd aan studiewerk.

Tijdens zijn verblijf in Antwerpen van 1876 tot 1879 kwam hij in contact met de ideeën van Peter Benoit. Hij liet de muziekopleiding beginnen bij het aanleren van het volkslied. Dat betekende meteen de start voor veel opzoekwerk naar het Oudnederlands volkslied.

Van Duyse bestudeerde ondermeer de Souterliedekens, Geuzenliederen, liederen uit het Gruuthuse-handschrift en het Antwerps liedboek. Daarbij bestudeerde hij eerder studiewerk van o.a. Jan Bols, Edmond De Coussemaker en Jan-Frans Willems. Deze laatste verweet hij echter eigenhandig wijzigingen aan teksten en melodieën aangebracht te hebben of van bepaalde wijzigingen de bronnen niet vermeld te hebben. Iets wat Hoffmann Von Fallersleben wel deed.

Van Duyse maakte er in zijn werk een punt van om alle versies en bronnen van de volksliederen te vermelden.

Zo publiceerde Van Duyse o.a. in 1896 ‘Het eenstemmig Frans en Nederlands wereldlijk lied in de Belgische gewesten’, in 1902 ‘De melodie van het Nederlandse lied en hare rhythmische vormen’ en van 1903 tot 1908 publiceerde hij het driedelig werk ‘Het Oude Nederlandse lied’. In dat werk behandelde hij 714 liederen betreffende tekst en melodie. Hij werd meermaals bekroond voor zijn musicologisch werk door de Koninklijke Academie en werd in 1905 zelf lid van de Academie.

In 1903 richtte hij de ‘Liederavonden voor het volk’ op in de geest van Peter Benoit.

Van 1895 tot zijn dood was hij secretaris van de bestuurlijke commissie van het Genste conservatorium. Benoit en Van Duyse gingen onderling soms in de clinch. Benoit verweet Van Duyse te weinig de klemtoon te leggen op het Vlaamse lied en Van Duyse verweet Benoit een slecht bestuurder van de muziekschool te zijn. Maar ze deelden wel de passie voor het zingen van het eigen volks(e) lied.

Op 18 mei 1910 –precies 100 jaren geleden- overleed Van Duyse in zijn geboortestad, Gent.

Zijn belang als muziektheoreticus kan nauwelijks overschat worden. Dat staat buiten kijf.

Maar zijn composities zijn vandaag de dag zeer miskend, op enkele koorwerkjes na.

Daarom is het de plicht van onze koren om –elk op zijn plaats en niveau- wat aandacht te schenken aan de koorwerken van Van Duyse.

We vermeldden reeds zijn ‘Het was er te nacht’. Zeer eenvoudig, melodieus en stemmingsvol. Het is een strofisch lied met refrein. De zetting volgt volledig de originele melodie. Er is een afwisseling van eenstemmigheid en meerstemmigheid.

De partituur is opgenomen in het Vlaams Romantisch Koorboek van het ANZ.

We verwijzen ook naar de bundel ‘6 Oude Nederlandse liederen’ in een bewerking van Van Duyse. Naast ‘Het was er te nacht’ vind je er ook ‘Heer Halewijn’, ‘Het daghet in den Oosten’, ‘Er was een maegdetje’ (voor dameskoor), ‘T’wijl in de nacht’ en ‘Willen wij ’t haesken jagen’ (voor mannenkoor) met telkens een harmoniumbegeleiding.

Deze suite is gratis te downloaden op de WIMA-site: icking-music-archive.org .

Veel zingplezier!

Dinsdag 7 september programmeert 'Brede Opklaringen' tussen 9 en 11 het koorwerk 'Fantasia' van Jef Tinel.
De tekst is een gedicht van Rodenbach en beschrijft een jongeling die naar de voorbijdrijvende "watten wolkskens"  staart en daarbij aan het dromen gaat. Onbewust elk wolkske na drijft zachtjes een fantasia....
Jef Tinel componeerde de muziek in een laat-romantische klankkleur met een vleugje impressionisme. Dromerig afgewisseld met levendigere fantasierijke momenten.
Ignace Thevelein dirigeerde het Beauvarletkoor in een zeer zuivere en sobere uitvoering.
Meer dan het beluisteren waard.