momenten

De dagen staan schuin,
als bomen aan de waterkant,
door de wind van de zee.
Ze fluisteren mensenwoorden,
op de golfslagen van vreugdeen verdriet;
ze zingen een mooi lied,
in woorden van waarom,
woorden in de stroom van t leven,
in licht en donkerglijdend,
tot ze zwijgen in de laatste vragen.

GROETJES VAN PLOEF

DIT IS EEN DAG?
VAN S MORGENSC TOT NACHT
 RIJGEN ZICH WOORDEN AAN ELKAAR;
ONWEERSTAANBAAR
ALS DE GOLVEN VAN DE ZEE?
STEEDS OP EN NEER?
IN T AVONTUUR VAN LICHT EN DUISTER?
ZOEKEND NAAR DE LAATSSTE DAGERAAD?

EEN DAG ALS TOEN DIE EINDIGT IN NOVEMBER?
TOEN IK KON SCHRIJVEN?
DAT DE NACHT ME ONTVANGT?
ALS EEN BELOFTE;

GROETJES VAN PLOEF.

Gelukkig is de mens die tot het einde,
handen mag voelen die goed doen.de hand die met aandacht wast,
de hand die met zorg aankleedt,
de hand die in stilte aanraakt,
de hand die met je hart troost.

GEEN MENS KAN LEVEN ZONDER DIE HAND ,
die teder is
die behoedt,die beschermt,
die moet uitstraalt.

metde groetjes van ploef

Tijdens t aanhoren en spelen van prachtige muziek,
zoals wij die soms kunnen delen
worden die gedachten soms een mooi gedicht,woorden die zeggen,
jou niets moeten uitleggen, dat ik alleen maar wens,
dat mijn vriendschap voor jou,
jou wereld vreugde en verlichting geeft.

met de groetjes van ploef

adem de stilte om je geen,
hoor de stenen fluisteren,ga eens naar t drukke stadsgeweld,
diep in jou zingt heimwee,
de stilte is zo mooi,
een parel om van te dromen,
dus kom ik weer bekoord door vree en sfeer,
in stilte , ook rust.

ploef en met dikke groetjes

dat je hier in dit huis
de geest van liefde de en vrienschap mag vindende geest van geduld en hoop
van warmte enaandacht en tedere zorg
de geest die heeft en beschermt,
en die gemeenschap sticht.
de geest waarbij elkeen zich zelf kan zijn.
WELKOM IN DIT HUIS.MAG JE ER VRIENDSCHAP EN VEILIGHEID VINDEN;

met de groetjes van ploef
ps is ik ben wat beter en probeer weer wat liefs te schrijven

T GELUK ;;;;;
Wie zoekt naar het geluk die vind het niet,
wie niet naast zichzelf kan kijken vind geen dromen,
wie het niet zoekt zal het niet vinden,
t zit em in de kleine dingen;een vriendelijk gebaar,
een handdruk of een kaartje en soms een lief woordje,
allemaal zo van die kleine dingen
die zoveel meerwaarde geven aan het  leven,
waar zoveel mensen overheen kijken en het niet zien als geluk....
omdat geluk iets groots is en vaak niet te verwezenlijken,
en of het met de voeten treedt;  (aan voorbij is gelopen)
zien als je t wil zien dan voel je ( het geluk)

GROETJES VAN PLOEF

INDIEN IK JOU KON DRAGEN
OVER DE DIEPE GRACHTEN
VAN JE GESUKKEL EN JE ANGSTEN HEEN DAN DROEG IK JE UREN EN DAGEN LANG;
INDIEN IK DE WOORDEN KENDE
OM ANTWOORD TE GEVEN OP JE DUIZEND VRAGEN OVER LEVEN?
OVER JEZELF;

INDIEN IK VREDE IN JE HART KON PLANTEN
DOOR GEDULDIG TE WACHTEN EN  TE HOPEN
TOT HET ZAAD VAN VREDE IN JE OPENBRAK
DAN WACHTE IK UREN EN DAGEN LANG;

INDIEN IK GENEZEN KON
WAT OMGAAT IN JE HART AAN ONMACHT?
ONTEVREDENHEID EN ONVERWERKT VERDRIET
DAN BLEEF IK NAAST JE STAAN?UREN EN DAGEN LANG;

MAAR IK BEN NIET GROTER? NIET STERKER DAN JIJ;
EN I WEET NIET ALLES EN IK KAN NIET ZOVEEL?
IKBEN EEN VRIEND OP JE WEG;

EN IK KAN ALEEN MAAR HOPEN DAT JIJ DIT WEET:
JE HOEFT NIET ALLEEN TE VECHTEN OF TE HUILEN?
ALS JE EEN VRIEND NODIG HEBT VOOR UREN EN DAGEN LANG;

GROETJES VAN PLOEF

Tis goe in eigen hart te kijken
nog voor het slapen gaan
als ik van dageraad tot s avonds
geen ogen heb doen schreien
geen weemoed op een wezen lei:
of ik an liefdeloze mensen,
een woord van liefd zei:
en vind ik in het huis mijns herten,
dat ik een droefenis genas
dat ik mijn armen heb heb gewoonden
rondom een hooft dat eenzaam was
dan voel ik op mijn lippen
de goedheid als een avonddzoen,
t is goed in eigenhart te kijken
en zo mijn eigen ogen toe te doen.

GROETJES VAN PLOEF

Des s avonds worden mijn  gepeinzen
een hofke vol geheimenis,
waar bloemen naar het westen wijzen,                                                                                         
waar iedre vogel slapen is
die eenzaam zijn avonden verteert
en die beminnen dicht bijeen.
des s avonds weegt er op mijn zwijgen,
die schone menselijke pijn
de drang een innig woordt te krijgen
en zelf voor  iemand lief te zijn.

Met de groetjes van ploef

Met kracht:dat wij elkaar dragen,verdragen,ondersteunen,en bemoedigen.
 
Met ontfankelijkheid; zodat wij ons de diepgang in t leven eigen maken.


Met durf zodat wij ;dat wij grenzen van angst overschijden,
de ander als ander ontmoeten.

Met eerbied, zodat wij kunnen luisteren naar de ernst van andere,
verhalen;de zingevende grond uit de vreemde.

Met moed:dat wij durven spreken,vanuit een diep verborgen geloof.

Met geduld,dat wij her ritme eerbiedigen van elk mens,
die ons is toevertrouwd.

Met uw genade: dat wij getuigen zijn van uw liefdevolle,
zorg voor  al wat er bestaat.

Met de groetjes van ploef

Er zal altijd iemand slimmer zijn 

hou van mij,
van mijn haar en mijn huid en mijn kirrend geluid,
als je streelt in mijn zij.
hou van mij
van mijn warmte,mijn geur,mijn rozige kleur
mijnstralende snoet en mijn zachte dij.
hou van mij
van mijn nachten vol angst
het vergaan van mijn schoonheid,
mijn lichaam vol rimpels
in het duister het bangst,
ben ik ondanks dat alles,
in momenten van rust,eens temeer in slaap gesust,
liefste ,hou je nog van mij.

(Met de groetjes van ploef)

Ik en mijn bejaarde vrouw gingen naar bed,
op 't nachtkastje twee bekers met ons valse tanden,
wij baden eerst een klein gebed,
vol liefde keek ik mijn vrouw aan, ik streelde haar gerimpelde handen,
en ik zie."wij zijn nu meer dan 50 jaar gelukkig he vrouwken. gloof mij maar als ik zeg
dat ik je nog voor geen miljoen kwijt zou willen,
"Dat weet ik, jongen", zei mijn  vrouwken"ook jij bent niet tekoop voor nog geen twee miljoen?"
Wij lagen knusjes naast elkaar,op den avond van ons leven,
twee mensen die elkaar zoveel geluk hadden gegeven.
Wij zeiden:"wel te rusten, hoor?"
ik gaf haar nog een laatste zoen.
Ze fluisterde heel zachtjes in mijn oor;"Is de deur wel goed op slot?;;;;
want weet;" hier ligt voor drie miljoen in bed".

(Met de groetjes van in bed Ploef)

Wanneer de tijd verglijdt in de herinneringen,
en beetje bij beetje onze stappen vertragen,
is 't goed om even stil te staan bij lang verleden beelden
uit onze kommerloze jeugd.,
bij al het mooie ons gegeven,
in de kracht van ons leven.
dit kan ook nu ons hart verwarmen,
in den herfsttijd van ons leven.

(Met de groejes van ploef)

.

Wacht niet tot morgen,
om wie ontmoedigd is de hand te geven,
want je kunt nieuwe horizonten voor hem openen,
en 't leven stukker rijker maken dan voorheen.

Wacht niet tot morgen om wie zich
eenzaam en verloren voelt gastvrij te ontvangen,
want je luistert met je hart,
en elk toevertrouwd geheim wordt veilig bij jou bewaard.

Wacht niet tot morgen;
om wie 't voor je goede doet van harte te bedanken,
want wellicht mist mist hij je aanmoediging
om in zichzelf te geloven.

Wacht niet tot morgen; om de mens te bedanken
die onnoembaar veel voor jou betekent
want dit woord van dank,verstevigt je vriendschap
en brengt je dichter bij elkaar.

Wacht niet tot morgen,
om zelfs een klein misverstand
onmiddelijk ongedaan te maken,
want uitstel maakt een barstje soms onherstelbaar groot.

Wacht niet tot morgen om God te vragen,
jou nabij te blijven met zijn trouw,
want Hij maakt je ontvankelijk voor het diepste leven.

(Groetjes van ploef en tot nog eens)

Vandaar een mooi klein gedichtje voor jullie allemaal????

Geluk maakt je vriendelijk,
beproevingen maken je sterk
verdriet houdt je menselijk
mislukkingen houden je nederig
maar alleen hoop laat je vooruit gaan
Je bent speciaal???????

(MET DE GROETJES VAN PLOEF)

Het dagelijks geluk zit diep in mijn hart,
niet alleen voor mezelf,ook voor anderen.
ik geef het door aan mensen die mij graag zien,
en die zich goed voelen bij mij.
Je geeft het door als je vriendelijk bent
waar anderen niet vriendelijk zijn,
als je nog helpt waar niemand nog helpt,
als je tevreden bent waar niemand nog helpen wil;
als je u tevreden stelt waar anderen eisen stellen,
als je lacht waar anderen waar anderen eisen stellen,
als je kunt vergeven waar anderen vuisten maken,
het dagelijks geluk zitdiep in mij,en men zal zeggen"je bent een dromer"
Je bent een dromer
omdat je steeds in mensen gelooft,
omdat je gelooft in "t leven,
en in"t feit dat alles anders kan.
Het dagelijs gelukkig-zijn zit in jezelf.
Menselijk geluk hangt af van beminnen en bemind worden
en van zoveel kleine dingen die gratis zijn.
Maar vergeet  nooit;
het geluk bestaat op aarde uit zoveel delen
dat er altijd ergens een deeeltje tekort is.
Met die wijsheid leren leven,
dat is dan levenskunst.

(Groetjes van ploef )

Met pijn in 't hart heeft ze ons plots verlaten,
Anneke een vrome en een lieve vrouw,
altijd blij met een bezoek,' wij missen u '

 en daarom dit verborgen afscheid.
          Weggaan;
Weggaan maakt niet veel geluid,
niet meer dan herftbladeren
die opstuiven in de wind.
De boom blijft nu verweerd achter
nu jouw stem op 't tuinpad ligt,
en geluiden dempt.
haast onhoorbaar zijn je voedstappen,
die zich verwijderen,
aleen wie achterblijft,weet hoe het afscheid klinkt.....

Wij missen jou zo . Je vrienden.

(Ploef en allen  die met om je geen leefden)