Zondag 15 januari 2006
schoonzoon Luk
Precies nen echte gestationeerden burger,nen echte levens genieter ,kan je zo zien.
DE GROETJES VAN
(PLOEF)
PLUK DE DAG ALS EEN BLOEM EN JE KRIJGT HET BOEKET VAN JE LEVEN
Precies nen echte gestationeerden burger,nen echte levens genieter ,kan je zo zien.
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 15 januari 2006
is ze niet mooi meneer
Alé ze vind haar zelf niet mooi genoeg,en ik die er zo fier op ben.
Zaterdag 14 januari 2006
hou van mij
al ben ik soms wat ondersteboven
en maak ik t leven even zuur;
vergeet dan niet,ik heb ook soms
wel mooie kanten.
de wereld is niet iedereen gegeven,
om altijd vroom te zijn.
soms zwijg ik om nog in alle stilte,
te bidden tot de heer,
om kracht te putten uit zijn goedheid,
en telkens weer ,put ik de kracht ,
uit deze goedheid ,zonder meer;
ik droom er van,om wat geluk te vinden,
tussen de mensen om mij geen.
dan voel ik mij niet zo alleen
veel lief van ploef
en maak ik t leven even zuur;
vergeet dan niet,ik heb ook soms
wel mooie kanten.
de wereld is niet iedereen gegeven,
om altijd vroom te zijn.
soms zwijg ik om nog in alle stilte,
te bidden tot de heer,
om kracht te putten uit zijn goedheid,
en telkens weer ,put ik de kracht ,
uit deze goedheid ,zonder meer;
ik droom er van,om wat geluk te vinden,
tussen de mensen om mij geen.
dan voel ik mij niet zo alleen
veel lief van ploef
Zaterdag 14 januari 2006
T SCHOONSTE GELUID IS DE STILTE
Eeen vogel volgt zijn vlucht
al over t water aan de waal,
het gras dat zachtjes zucht
en ik, zit alles te bekijken
en schrijf in t zand ,over mijn geluk.
zoek geen grote woorden ,als kleine volstaan.
je bent mijn rots,en ik ben blij,
een vriend te hebben zoals hij.
ploef wenst jullie een bijonder fijn dag.
al over t water aan de waal,
het gras dat zachtjes zucht
en ik, zit alles te bekijken
en schrijf in t zand ,over mijn geluk.
zoek geen grote woorden ,als kleine volstaan.
je bent mijn rots,en ik ben blij,
een vriend te hebben zoals hij.
ploef wenst jullie een bijonder fijn dag.
Zaterdag 14 januari 2006
Houden van
MENSEN DIE VAN ELKAAR HOUDEN
ZEGGEN ELKAAR DUIZEND DINGEN
ZONDER DAT ZE SPREKEN
IK HOOR ZE ZACHTJES DENKEN
DIE HELE MAGERE BOMEN
EN MET ZO 'N MOOIE ZON IN JANUARI
IS T ZEKER MEEGENOMEN
IK KIJK IN T HELLE ZONNE LICHT
EN DENK DAN BIJ MIJ ZELF;
POTVERDORIE? ZO BOVEN;
T IS TOCH MAAR NE SAAIE BOEL
OPEENS DAN WEER DIE VICTORIE.
DE STILTE IS EEN VRIEND ?
DIE JE NOOIT VERLATEN ZAL.
WOORDEN DIENEN ALEEN
OM STILTE TE VERBREKEN
MET DE GROETJES VAN EEN VRIEND.
ZEGGEN ELKAAR DUIZEND DINGEN
ZONDER DAT ZE SPREKEN
IK HOOR ZE ZACHTJES DENKEN
DIE HELE MAGERE BOMEN
EN MET ZO 'N MOOIE ZON IN JANUARI
IS T ZEKER MEEGENOMEN
IK KIJK IN T HELLE ZONNE LICHT
EN DENK DAN BIJ MIJ ZELF;
POTVERDORIE? ZO BOVEN;
T IS TOCH MAAR NE SAAIE BOEL
OPEENS DAN WEER DIE VICTORIE.
DE STILTE IS EEN VRIEND ?
DIE JE NOOIT VERLATEN ZAL.
WOORDEN DIENEN ALEEN
OM STILTE TE VERBREKEN
MET DE GROETJES VAN EEN VRIEND.
Woensdag 11 januari 2006
De mooiste momenten
EEN FOTO UIT EEN VAN DE MOOISTE MOMENTEN UIT MIJN LEVEN.70 JAAR ZIJN EN NOG ALTIJD GOED.
MOGELIJKS KOMEN ER NOG VELE JAREN BIJ
BIJ LEVEN EN WELZIJN.
PLOEF
Woensdag 11 januari 2006
Nog enkele spreuken
MEER MENSEN VERDRINKEN IN T GLAS ?DAN IN DE ZEE.
ALS JE SPREEKT MOETEN JE WOORDEN BETER ZIJN DAN T ZWIJGEN.
MUREN EN BALKEN VORMEN EEN HUIS ?
LIEFDE EN DROMEN BOUWEN EEN T HUIS.
WIE ZICHZELVE KENT?ZWIJGT
OVER EEN ANDER.
PIEKEREN NEEMT DE ZORGEN NIET WEG?MAAR WEL DE KRACHT VAN VANDAAG.
ALS JE SPREEKT MOETEN JE WOORDEN BETER ZIJN DAN T ZWIJGEN.
MUREN EN BALKEN VORMEN EEN HUIS ?
LIEFDE EN DROMEN BOUWEN EEN T HUIS.
WIE ZICHZELVE KENT?ZWIJGT
OVER EEN ANDER.
PIEKEREN NEEMT DE ZORGEN NIET WEG?MAAR WEL DE KRACHT VAN VANDAAG.
Woensdag 11 januari 2006
Enkele mooie spreuken
als u dromen werkelijkheid worden,wordt dan waker.
als je liefde kunt geven ,
sta je r nooit aleene voor.
ook zij die nooit tijd hebben gaan dood.
je maakt jezelf niet wit ,door een ander zwart te maken
wacht niet op een rouwkrans;
om iemand in de bloemekens te zetten.
groetjes van ploef.
Dinsdag 10 januari 2006
wie Zal dat betalen?wie heeft zoveel geld
Wie zal dat betalen ;Wie heeft zoveel geld; wie heeft zoveel pin pin pin ,ja wie heeft zoveel geld? en ze bleven maar zingen van:Bierken Bierken k zal u zuipen; al moest ik op handen en voeten naar huis toe kruipen.
en de Meter zong van; Huilen is voor ons nu wel te laat Pepe;Voor de rest van t jaar zitten wij er were mee.
t kan mij nu niet schelen zijde de pepe,w' ebben der vandaage toch veel leute mee.santé
Maandag 9 januari 2006
De moorderijen in dinant: (zicht op dinant )7
Dan werden de andere burgers in rijen van drie geplaatst;ze werden geteld: een,twee, drie;wie nummer 3 had,moest telkens uit de rang komen en zich achter de lijken gaan opstellen;de Duitschers zeiden dat zij zouden doodgeschoten worden.Al de burgers met de handen op den rug gebonden.Ik en mijn broeder stonden bij elkaar;ik had nummer 2;mijn twintigjarige broeder Omer had nummer 3.Dan vroeg ik den officier:\"Mag ik mijn broeder vervangen?Voor u is het toch gelijk wie gedood wordt;voor mijn moeder,die weduwe is,is mijn broeder,die zijn studies af heeft,nuttiger dan ik.\" Hij bleef ook voor dat verzoek ongevoelig.\"nummers 3 uit de rang,\"Wijomhelsden elkaar en mijn broeder Omer ging zich bij de anderen voegen;zoo waren ze met een dertigtal opgesteld;dan gebeurde iets verschrikkelijks:de Duitsche soldaten kwamen langs de rijen traag voorbij,en bij ieder schot,dat door den officier werd bevolen,werden er drie gedood.Wie nummer 1 of 2 had liet men weggaan;wij gingen langs de machienegeweren voorbij,die \'s nachts waren aangebracht;toen wij bij den ingang der stad waren aangekomen,werd een deel van de mannen weer aangehouden en opnieuw naar de strafplaats geleid;daar werden zij doodgeschoten;ik slaagde er in te ontsnappen met eenige makkers onder wie de heer bestuurder der middelbare school en de heer FransTeurlinckx.\"De heer frans Teurlinckx had zijn eigen zoon zien doodschieten.Wij willen den lezer niet de verklaring onthouden van Mevrouw Tielemans,weduwe van den burgemeester.Hier volgt zij:\"Ziehier de gebeurtenissen,zoals ik ze gezien heb, wanneer deDuitschersAarschot genomen hebben.Den 19\' Augustus, rond 8 uur \'s morgens,kon ik met mijn kinderen niet naar de kerk gaan,omdat de kogels in de straten vielen;wij zijn gaan zitten in een salon,die uitgaf op den Groote Markt.rond 9 uur kwamen Belgische soldaten,met bebloed gelaat,en elkaar ondersteunend,uit een der straten aan;ik deed het raam open en vroeg wat er gebeurde;\"Wij zijn in aftocht, de Duitschers zitten ons achterna.\"Enkele minuten later was de Groote Markt vol met Duitsche soldaten; op dit zicht liet mijn zoon het rolgordijn neer;onmiddelijk werd in het raam geschoten;een kogel keilde en kwetste hem aan het been.
word vervolgd
Maandag 9 januari 2006
k voel mij nog altijd niet in mijn goede doen,en daarom kom ik nog eens zien,om jullie te behagen
en een stemmeken te vragen,kijk eens in de poppekens van mijn ogen;ze zijn zo lief Meneer, Mevrouw ,en je zult zien hoeveel ik van je hou.
Zondag 8 januari 2006
de wondere wereld om ons geen
t voelt goed eens tussen die wonderbare schepping der natuur te leven,je te bezinnen,tot rust te komen , midden in die wonderbare wereld,schepping van de Heer.Zondag 8 januari 2006
dat bene k ik
Hopelijk mag k nog gezien worden , al moet ik t altijd zelve zeggen.ne goede zondag voor wie mij nu bezoekt Roger.Zaterdag 7 januari 2006
zo,dit is nu mijne stek waar ik mijn dagen, doorbreng als ik t huis ben.
Zaterdag 7 januari 2006
De moorderijen in dinant: FOTO BURGEMEESTER TIELEMANS)6(
Een tweede groep slachtoffers ,bestaande uit zoowat honderd burgers,onder welke de heer Jozeph Tielemans, burgemeester,de heeren Emile en Louis Tielemans, broeder en zoon van den burgemeester,werden ook naar de plaats der terechtstellingen geleid,in het zelfde veld, maar een weinig meer in de rechting van leuven.allen droegen de handen achter de rug gebonden,en zoo stevig dat eenigen zuchten van de pijn.ze moesten op de grond vernachten.Hoe het deze laatste verging,en met welk een afschuwelijk cynisme de Duitschers aan 't moorden waren ,lezen wij in de verklaring,die de heer Gaston Nys de onderzoekscommiesaris aflegde.De lezer oordeelde:"Den dag, waarop de Duitschers te Aarschot zijn aangekomen,werd ik rond 19 uur met mijn moeder aangehouden.Zij bonden onze handen op de rug met koperdraad en haalden het zoo aan,dat onze handgewrichten ingesneden waren en bloeden;wij werden in de groep van de burgemeester,van zijn zoon en zijn broeder,langs den Leuvenschen steenweg opgeleid;steeds geboeid,moesten wij op den rug gaan liggen, zodat wij geen enkele beweging konden doen:met ons hoofd moesten
wij den grond raken.s'Anderendaags,rond 6 uur ,werd besloten met de
terechtstellingen te beginnen;wij werden met de andere burgers-ongeveer een
hondertaal-gedwongen de terechtstelling van den burgemeester en van zijn
familie bij te wonen.Toen de officier bekend maakte,dat de burgemeester ,zijn
zoon en zijn broeder zouden gedood worden,bood de heer Claes van Huffel zijn leven in hun plaats aan en smeekte ,dat de burgemeester en zijn familie voor het welzijn der stad zouden mogen gespaard blijven."neen" antwoorde de officier,"wij moeten den burgemeester hebben."Dan stond den burgemeester rechten smeekte den officier zijn medeburgers te willen sparen;maar geen smeeking kon den Duitschen officier vermurwen;toen den burgemeester inzag,dat hij niets kon bekomen,vroeg hij ,dat zijn zoon zou mogen blijven leven om zijn moeder te troosten;met een grijnslach antwoorde de officier,dat hij den burgemeester,zijn zoon en zijn broeder moest hebben.Dan stond de jongen op,gevolgd door door zijn oom,en plaatste zich tussen zijn vader en zijn oom; op 10 meter afstand stelden 6 soldaten zich op,en terwijl de ongelukkigen een laatste vaarwel toestuurden,gaf de officier een teken met zijn degen;het geweervuur knetterde en de drie lichamen vielen zwaar op elkaar.
wordt vervolgd
Vrijdag 6 januari 2006
gewoon
Gewoon van iemand houden,
is leven in vertouwen.
is samen iets hebben om aan te bouwen,
om samen te geloven,
wat God ons heeft geleerd.
het leven is nog fijn,
zolang er nog mensen zijn,
die blij zijn om bij jou te zijn,
die nog kunnen genieten van de kleine
dagelijkse dingen.
die je hart van vreugde nog doet zingen.
is leven in vertouwen.
is samen iets hebben om aan te bouwen,
om samen te geloven,
wat God ons heeft geleerd.
het leven is nog fijn,
zolang er nog mensen zijn,
die blij zijn om bij jou te zijn,
die nog kunnen genieten van de kleine
dagelijkse dingen.
die je hart van vreugde nog doet zingen.
Vrijdag 6 januari 2006
Gewoon iemand zijn
In deze wereld hebben wij mensen,
met allemaal z'o hun eigen wensen,
de een wil liefde geven,
de andere trouw.
de een wil een man de andere een vrouw,
maar een ding wil iedereen:
vrede om zich geen.
een beetje liefde aan elkander geven in dit leven,
want ook al lijkt dat overbodig,
iedereen geeft liefde nodig.
liefde is vriendschap,iets om op te bouwen;
iets waarmee je in vertouwen,
jezelf en je medemens een mooi leven kunt geven
en vrome dagen kunt beleven.
met allemaal z'o hun eigen wensen,
de een wil liefde geven,
de andere trouw.
de een wil een man de andere een vrouw,
maar een ding wil iedereen:
vrede om zich geen.
een beetje liefde aan elkander geven in dit leven,
want ook al lijkt dat overbodig,
iedereen geeft liefde nodig.
liefde is vriendschap,iets om op te bouwen;
iets waarmee je in vertouwen,
jezelf en je medemens een mooi leven kunt geven
en vrome dagen kunt beleven.
Donderdag 5 januari 2006
De moorderijen in dinant:(FOTO HET GEMARTELDE BELGIE) 5
In de stad was hiervan 't een en ander bekend. Dus heerschte er angst.Kolonel Stenger,bevelhebber va de 8' brigade infanterie, en twee andere officieren,namen hun intrek in het huis van den burgemeester,den heer Tielemans op de Groote Markt.Rond den avond ,terwijl kolonel Stenger op het balkon van zijn kamer en de heer Tielemans sigaren uitdeelde aan de soldaten, die op de marktplaats legerden,weerklonk opeens een schot.Onmiddelijk daarop volgde een heftig geweervuur. De soldaten, die zich op de markt en in de aangrenzende straten bevonden,schoten in alle richtingen.Kolonel Stenger werd doodelijk getoffen.De heer Tielemans en zijn gezin liepen haastig binnen.Zij verborgen zich in een van hun kelders.Eenige oogenblikken later kwam een Duitsch officier den heer Tielemans en zijn vijftien jarige zoon halen.Ondertusschen maakten de soldaten jacht op de inwoners en plunderden en verbrandden de huizen.De Duitsche soldaten drongen binnen in alle huizen van de Markt,van de Peterselie- en van de Kortestraat.Mannen,vrouwen en kinderen werden buitengedreven en met woest geweld opgestuwd naar de Grote Markt.De mannen werden gescheiden
van hun geinnen. Eerst werd een groep van 78 mannen buiten de stad geleid.Ritmeister Karge,gendarmerie-kapitein,deed al de ongelukkigen
afmaken.Zij werden allen opgesteld lang de Leuvenschen steenweg, in een
veld,waarlangs eenige arbeidershuizen in lichte laaie stonden. De slachtoffers
moesten in groepjes van drie vooruitkomen,elkaar bij de hand houdend en ook voor eenige gendarmen verschijnen,die hen met revolverschoten neervelden. In het eerste groepje stapte de Eewaarde Heer Carette, de linkerhand gevend aan den heer Paul Verlinden en in de rechterhand aan een andere inwooner van Aarschot.Van die 78 gevangenen zijn er 8 aan de dood ontsnapt door zich
te laten neervallen;Paul Verlinden, Morren enDe Winter.
wordt vervolgd
Woensdag 4 januari 2006
mensen zoeken
In de wereld van vandaag is er die enorme ellende overal.
geen een bericht is nu nog positief
mensen komen mensen gaan,maar altijd blijf je in de koude staan
waar vind je nog de rust, een vredig hart
als je niet bidden kan,als je de Heer niet hebt gevonden
ik dank mijn ouders,die mij hebben gegeven, "de Heer"
Zo vind ik nog de rust,om verder te leven,om liefde te kunnen geven.
geen een bericht is nu nog positief
mensen komen mensen gaan,maar altijd blijf je in de koude staan
waar vind je nog de rust, een vredig hart
als je niet bidden kan,als je de Heer niet hebt gevonden
ik dank mijn ouders,die mij hebben gegeven, "de Heer"
Zo vind ik nog de rust,om verder te leven,om liefde te kunnen geven.
Woensdag 4 januari 2006
De moorderijen in dinant:4
Nauwelijks is hij weg of rondom ons herbegint het gevecht.De Belgen keeren terug met een auto-machienegeweer en veegen heel de straat schoon.DeDuitschers vluchten buiten de stad, maar verschillende onzer wachten,terwijl ze beschutting zoeken,houden ons in bedwang en dwingen ons onder het vuur te blijven. Drie burgers worden naast ons gedood. Eindelijk vluchten de laatste Duitschers op hun beurt en wij keren terug naar huis.Kort daarop treedt een groep van een tiental paters en broeders uit hun huis en worden op geweervuur ondhaald; ze moeten het burgergasthuis binnenvluchten.Terwijl ze zich daar bevinden , treed een hooger efficier binnen en vraagt een onder hen, al draagt deze ook den Roode Kruisband,of hij ook aan het gevecht deelgenomen heeft en verklaart:"Wij erkennen het Roode kruis in Belgie niet".Wij willen hier even aanstippen,dat , telkens wij onzehoedanigheid van Roode-Kruis-ambulancier hebben willen doen
gelden,onze woorden steeds onthaald werden op misprijzend glimlachen en op aanmerkingen, die duidelijk aantoonden dat zij er niet het gerinste belang aan hechtten. Daarna verbiedt de officier aan onze paters en broeders nog buiten
het hasthuis te komen,doet hun tellen door een lager officier en zegt tot den apotheker van het gasthuis dat--zo er bij zijn terugkeer een ontbreekt-- hijzelf
zal doodgeschoten worden.Twee uur daarna krijgen zij bevel de Belgische
gekwetsten uit het gasthuis naar het damianusgesticht over te brengen,daar het
gasthuis voor de Duitsche gewonden meest voorbehouden worden.Onder de
gewonden, die onze paters aldus moesten heenbrengen,was een stervende,die
bezweek toen hij in de ambulance aankwam.ook in dit verslag lezen wij,hoe
Duitschers gewonden afgemaakt hebben,en wel als volgd:"Verschillende
soldaten,die bij ons verpleegd werden,hebben uitdrukkelijk verklaard dat,toch
zij op het slagveld gevangen genomen waren,een Duitsche majoor hem op de
grond deed neerzetten,den eene tusschen de beenen van de andere en zijn mannen bevel gaf hen dood te schieten:"Toten Sie die Schweine".Veertien op
twintig werden gedood, zes ontsnapten.De ontsnapten, welke bij ons werden
verpleegd,moesten naar Duitschland.Wij hebben hen weergevonden in het
kamp van Sennelager, bij Paderborn".
word vervolgd