'Tis immers Valentijn,zeg het nog eens met bloemen, een klein geschenk mag ook, bedrijf de liefde op zijn best, en je wederhelft die doet de rest, 't is soms nog eens de moeite waard, laat liefde sromen van uit 't hart, zo wordt de vrede nog bewaard, zo zal je hart nog vreugde kennen, door eens je wederhelft nog te verwennen. Dus geef er eens ne lap op?
(Met de groetjes van ploef) en een prettigen Valentijn.
't Kleinste gebaar....'t geeft hoop om te leven, om de zon te dragen bij wie ze niet kent. Open je deur.....'t kan genoeg warmte geven, om tranen te drogen, te zijn wie je bent. Ja een bloem, een bezoekje, en spelende kindren die maken mij blij. Bij kaarslicht een lied dat iedereen zingt.... Dat is de berg die wij moeten beklimmen, de kracht om te leven,er zijn voor elkaar; in moeilijke dagen; blijven beminnen, Zeg eens ja,durf het aan: teken mee voor elkaar.
Geef uiting van je verdriet, en 't wordt zachter, geef uiting aan je vreugde, en de vervoering wordt intenser. Denk niet steeds wat komt er morgen, 't leven gaat zo snel voorbij, denk niet steeds aan al je zorgen, geniet en blijf een beetje blij.
Niemand wil opzettelijk een ander kwetsen, meestal gebeurd dat van uit zijn eigen gekwetst zijn, dit wetende maakt je milder, zowel naar anderen als naar jezelf.
God bekijkt de wereld van op afstand, hij ziet hoe ellendig wij er mee omgaan, hoe wij begonnen zijn aan de aftakeling, de vele rampen die gebeuren, de oorlog die als maar blijft duren, de onverdeeldheid van de rijkdom, de vele rampen die gebeuren, de wildgroei en het profiteren hoe lang kan dit nog duren, hoelang kan dit nog verder gaan, Hoelang kan God 't nog tolereren, dat wij "zijn"schepping niet verstaan? Het staat geschreven in het boek der wijsheid, dat wij niet altijd zijn schepping kunnen blijven negeren , maar wij ze beter moeten leren waarderen.
Ik was bang om alleen te zijn, 'k was bang van de regen, de wind en de nacht, ik was bang van ziekte en verdriet, ik was bang om op te staan, en ook van 't slapen gaan tot op een dag ik geloofde in een God, een God die mij onder zijn vleugels nam, mij rust en vrede bracht, Die op mij wacht en mij gelukkig maakt.
Ze zeggen? 'K WEET 'T IS NIET GENOEG? het leren aanpassen maakt het leven juist zo boeiend, maar ook soms moeilijk,toch is het de bedoeling,dat het eenvoudig zijn.....Dat 't proberen al weel waard is. Ik wens je veel liefde toe en een goede zondag; ook aan mijzelf.
Wie durft te zijn zoals hij is, is een gelukkig mens, wie het niet kan, die moet nog heel veel leren, wie dit niet mag is soms een beetjen dom, want wie zichelve kent veroordeeld niemand.
Door vriendschap wordt vreugde verdubbelt, en wordt verdriet gedeeld, echte vriendschap is als gezondheid, de waarde is zelden geweten, tot dat je 't verloren hebt.
Laat je nog eens verwennen......'t is immers Valentijn
'Tis immers Valentijn,zeg het nog eens met bloemen,
