Archief

'T is zo simpel om te zien wat liefde is,'t is precies de zelfde liefde die ik mis.
In de spiegel zie ik niet ,de persoon die jij wel ziet.
Ga op weg ik mis je niet,je liefde kan ik niet meer  langer aan,
waar jij groeide ben ik domweg blijven staan,waar ik vroeger voor je ging is nu nog een herinnering.jou ben ik niet langer waard,want ik ben niet de prins op 't witte paard.(gevonden in een oude schrift)

Voor wie 't begrijpen kan(Met de groetjes van ploef)

Dat je vader nu heeft promotie gemaakt op zijn werk?

Hij heeft nu 500 mensen onder zich; hij rijdt nu 't gras af op 't kerkhof in de buurt.

(Zie foto  en de Groetjes van den ploef

Zoek iemand die je kan laten lachen want een lach is meer waard dan duizend andere dingen.
Zoek dus iemand die je laat lachen.

Leef je leven,ga tot 't uiterste opdat je altijd zou kunnen blij zijn ,zelfs bij tranen van een ander.

De gelukkigsten hebben  soms niet altijd 't beste van wat ze zoeken,

Ik wens je al 't geluk op je weg,omdat je mij dierbaar bent,mijn vriend bent aan wie ik 't zeggen kan.

(Met de groetjes van ploef)

In 't leven zijn er momenten waarin je iemands afwezigheid sterk aanvoelt.

Je zou ze willen uit je dromen nemen "beleven" en vasthouden in je hart?

Als de deur van 't geluk zich sluit opent er wel een andere deur?
Kijk dus niet naar de gesloten deur maar naar de deur die open gaat.

De mooiste toekomst hangt af van de noodzaak uit 't verleden te vergeten....

Je zal nooit vooruitgang maken, zolang je uw vergissingen niet uit je hart verbannen kan.

(Met de groetjes van ploef)

(Foto Het laatste afscheid)Blijf vlak achter mij en verlies mij niet,kleine,schreeuwt Maes, verplicht te huilen om zich van Graide verstaanbaar te maken, die toch niet ver van hem verwijderd is.é Ik ben een man van de moerassen en ken dat hier. H'e fourier, gij gaat naar Pervijse, langs daar....kom hier.... volg mij "Als Maes na eenigen tijd den fourier niet meer achter zich hoort, kijkt hij om..."Niemand?"Den hals door een kogel doorboord, ligt de gegradeerde te ziektogen onder het groenachtig vlies van een vaart."He...is dat zoo gauw afgeloopen?"Graide, die zwijgt, heeft weer een slecht voorgevoel; maar hij schud zijn schouders, als wilde hij het van zich afwerpen. en vooruit op Gods genade?Men ziet in de vochtige gangen lange rijen groene jassen en blinkende shako's verschijnen."Hier karabiniers... wij kennen de juiste richting."Zonder verpozen voegt den majoor der karabiniers zich bij luitenant Van Rolleghem in een gracht, waar de officieren schetsen maken en elkaar inlichten over den toestand, die als volgt is: het bataljon van het 8° moet als steunpunt een vrij groote hoeve nemen, waarvan men het roode pannendak rechts van den aardeweg ziet; vandaar zullen de mannen naar den Yzer marcheereen, de vijandelijke groepen welke in de weiden gedrongen zijn, terugwerpend.Maar deze hoeve,de boerderij Vasseur genaamd naar den majoor,die wil trachten er zijn kommandopost te vestigen, evenals drie andere kleine doeningen,tusschen de hoeve en den Yzer, zullen weldra het doel van zulk een allergeweldigst bombardement zijn,dat zij in weinig tijd slechts nog een onregelmatigen en zwarten puinhoop vormen Majoor Vasseur wordt op de groote boerderij door een kogel gedood en een enorme gekwetste zeug welke uit haar hok ontsnapt, komt neervallen zich wringen en sterven op zijn lichaam.Vervolg op 7 

Als je morgen naar de Heer toe moet,en onderweg komen de vragen in je hart en twijfels in je Geest,zie dan toe wie meegaat op de weg....
Het zal een mens die eerst vreemd voor je is,misschien luistert hij en maakt hij veel voor je duidelijk. Zijn stem zal warm zijn en vol begrip: zijn hand vast en zacht, en wanneer je hem uitnodigt om binnen te komen, het al valavond zijn, en zie toe als hij met u het broodbreekt: het kan de Heer zijn, heel duidelijk, en daarna maar weer gewoon de mens die de weg met je gaat.....
Heer, laat me de moed niet opgeven. zend me bij tij en ontij blije en hoopvolle mensen op mijn weg, die de zin zien van alle leven.Mensen die mij kracht geven door hun voorgaan om toch door te gaan in Geloof en hoop.
Blijf bij mij-hoe ook-nabij, maar liefst in mensen in wie Gij verrezen zijt.

(Tekst uit 't parochieblad) ((Met de groetjes van ploef))

Wie zei ooit dat je 't geluk eerst erkent als het verdwenen is?
Ik draag mijn geluk in mijn handen,als ik je eerlijk en teder aankijk.
Er moet niets wonderbaars gebeuren om ons hart met vreugde te vervullen.
De glimlach van een kind,het lied van vogels in de morgen.
Het frisse klateren van levend water,en de koelte na de warme zomerdag.
De bleke glans van de zon die bij dageraad je kamer binnendringt en er alles in kleur zet.
Het grote Christusbeeld dat in je woning hangt en van eeuwig leven spreekt,
zijn glimlach die ons rustig maakt,zijn hooft die naar ons neigt en zijn beschermende handen.
Wie zei ooit dat je 't geluk eerst erkent als het verdwenen is?

((Met de groetjes van ploef))

De kerk is leeg.Er wordt pas liturgie gevierd in den laten avond.
Wij verwachten gelaten de verrijzenis van de Heer.
Pas op paasmorgen,de nieuwe dag er is,Dan is er feest,want de heer
is verrezen.Het nieuwe licht; de Heer is weer onder ons,de wereld herleeft.
wij vieren feest .