hij was sergeant

zij wist niet meer wie ze was
en liep met open ogen tegen een kast
zij was dement
die niemand herkend
en bij niemand meer past

nog vierentwintig uren
het zal niet meer zo lang duren
dan begint het nieuwe jaar
en kunnen ze elkaar
sms-jes sturen

Pierre is een klusjesman
zo eentje die alles kan
in zijn vrije tijd gaat hij met zijne motto rijden
daar kan hij zijn vrouw niet mee verblijden
Pierre weet er alles van

die huisbaas was de kwaadste nog niet
hij deed nooit iemand opzettelijk verdriet
als er iets stuk was kwam hij het maken
hij regelde zelf al zijn zaken
er bestaan ook goede huisbazen zoals je ziet

hij droomde  al jaren van een goede sopraan
hij zou dan in het middelpunt van belangstelling staan
want hij als dirigent
die er alles van kent
zou zijn bekendheid zien vooruit gaan

hij  had een droom
over een grote stroom
waarin hij werd meegesleurd
zijn kleren waren gescheurd
hij bad heel vroom

hij had kwaad bloed gezet
omdat hij met opzet
de banden had laten leeglopen
zodat de wielertoeristen niet konden hopen
op een vlug vertrek naar Metz

in het hemelbed
had zij erop gelet
dat de gordijnen dicht waren
om het kind te baren
haar man had alles klaargezet

hij had iets in zijn snuit
die jongen moest eruit
hij kon hem niet lijden
hij wou tegen hem strijden
hij was zelf het onkruid

in een vroeger leven was hij bankier
nu werkt hij als portier
hij had lange vingers gekregen
dat was voor hem geen zegen
het gevang stond op een kier

de slaap wil maar niet komen
en natuurlijk ook niet de dromen
misschien droomde ik van iets fijns
of van iets heel kleins
en niet meer over grote dikke bomen

ik slaap niet,ik blog
en toch heb ik nog
veel slaap nodig
dat is niet overbodig
want ik heb de zandman in mijn kielzog

het dal was diep
en waar hij liep
kwam hij twee beertjes tegen
eentje had hij neergekregen
de andere was het waaraan hij een gebroken arm opliep

hij was allang geen priester meer
hij was getrouwd op een  keer
hij gaf godsdienstlessen
waar ze hem voortdurend pesten
hij besloot om voor eeuwig te vertrekken naar zijn Heer

als kind was ik dikwijls ziek
maar ik hield ook van muziek
mijn moeder zette dan de radio zachtjes aan
dan zou ik vlugger genezen gaan
en het ging ook over :die koortspiek

mijn deur is altijd op slot
anders voel ik mij rot
men kan bij mij zomaar niet binnenlopen
ook geen inbrekers,'t is te hopen
anders verkopen die alles per opbod

ik wil liever op mijn eigen blog schrijven
daar kan ik rustig mezelf blijven
maar bedankt voor je lovende woorden
die klinken als akkoorden 
ze blijven aan mijn ziel klijven

vandaag is het feest van de onnozele kinderen
die zijn goddank aan het verminderen
want die kinderen worden vermoord
en iedereen heeft hun geween gehoord
ze zullen nu niemand meer hinderen

ik schrijf altijd over waar gebeurde verhalen
die kan je wel vertalen
maar ik schrijf liever in het Nederlands
ook al woon ik niet in Nederland
ik leg dat wel uit aan de Walen