teveel

hij nam het haar kwalijk
dar ze zo lelijk
tegen hem deed
zij zei dat het haar speet
en ze zoenden elkaar dadelijk

al die nieuwjaarsknallen
zouden zijn nachtrust vergallen
hij werd liever met rust gelaten
en sommigen vergaten
dat hij in een diepe put was gevallen

hij vierde oudejaarsavond helemaal alleen
met niemand om zich heen
hij was dat zotte gedoe
meer dan moe
hij was slecht ter been

nog vierentwintig uren
het zal niet meer zo lang duren
dan begint het nieuwe jaar
en kunnen ze elkaar
sms-jes met wensen sturen

hij maakte de mooiste muziek
hij was werkelijk uniek
op een dag kreeg hij een hartaanval
en kwam lelijk ten val
nu ligt hij in bed,heel erg ziek

waarom moet ik nu ziek zijn?
en heb ik zoveel pijn
waarom moet ik die last dragen?
nu met de feestdagen
zei de moeder tegen haar zoon Martijn

in deze tijd van het het jaar
staat bijna iedereen klaar
om te gaan feesten
en sommigen gedragen zich dan als beesten
ik ken er zo een paar

mijn jongste zus heeft nooit tijd
en dat tot mijn grote spijt
zij zorgt nog altijd voor haar kleinkinderen
die haar nooit zullen hinderen
ze blijft mijn zus tot in de eeuwigheid

mijn oudste zus
die ik graag kus
is altijd om mij bezorgd
zij is het die voor mij zorgt
zij vindt mij maar een saaie mus

omdat ze zelf geen kinderen had
en kinderen aanbad
was zij een goede juf
zij was nooit suf
zij ging iedere dag in bad

vroeger in de klas
was het precies of het altijd kermis was
de juf had geen tucht
dat was maar een gerucht
zij voelde zich de mama van de kinderen van de klas

het ging met hem steeds meer bergaf
na een paar minuten stappen was hij bekaf
er scheelde iets aan zijn longen
de artsen kregen de ziekte niet bedwongen
na een paar maanden lag hij in zijn graf

zij was nog maar een kleuter
en had iets mispeuterd
zij kreeg als straf
haar broek af
ze waren moe al dat geleuter

hij was een oud-gediende
hij was daar bediende
hij had de graad van sergeant
en had aan het leger het land
hij vond dat hij daar niet genoeg verdiende

zij wist niet meer wie ze was
en liep met open ogen tegen een kast
zij was dement
die niemand herkend
en bij niemand meer past

nog vierentwintig uren
het zal niet meer zo lang duren
dan begint het nieuwe jaar
en kunnen ze elkaar
sms-jes sturen

Pierre is een klusjesman
zo eentje die alles kan
in zijn vrije tijd gaat hij met zijne motto rijden
daar kan hij zijn vrouw niet mee verblijden
Pierre weet er alles van

die huisbaas was de kwaadste nog niet
hij deed nooit iemand opzettelijk verdriet
als er iets stuk was kwam hij het maken
hij regelde zelf al zijn zaken
er bestaan ook goede huisbazen zoals je ziet

hij droomde  al jaren van een goede sopraan
hij zou dan in het middelpunt van belangstelling staan
want hij als dirigent
die er alles van kent
zou zijn bekendheid zien vooruit gaan