Erg

                                       Uitspraken omtrent de situatie Griekenland.                               

Ernst Welteke,  gewezen voorzitter van de Duitse nationale bank:

‘Griekenland was niet klaar voor eurozone’

Griekenland had twaalf jaar geleden nooit in de eurozone mogen stappen."
“Achteraf gezien is het duidelijk dat Griekenland destijds niet klaar was voor de euro".


Commissievoorzitter Barroso :

"Als Grieken niet besparen, vliegen ze uit eurozone"

"Als het akkoord niet wordt nageleefd, dan betekent dit dat de voorwaarden om verder te gaan met een land dat zijn engagementen niet respecteert, onbestaande zijn."

Barroso benadrukte dat alle landen in de eurozone de akkoorden moeten naleven. "Het is zoals het lidmaatschap van een club". Hij liet verstaan dat het in die club de regels naleven of vertrekken wordt. 

Luc Coene,  gouverneur van de Nationale Bank van België:

"Idealiter blijven alle lidstaten lid van de club - dat zou voor iedereen het beste zijn - ook voor de Grieken.  Maar het is natuurlijk zo dat als een lid beslist dat het er geen belang meer bij heeft om lid te blijven, je het de toelating moet geven om eruit te stappen.  Dat maakt deel uit van het democratisch systeem".

"Laat ons duidelijk zijn: we kunnen de Grieken een heel eind tegemoetkomen, maar als er van Griekse zijde geen of onvoldoende antwoord komt, verandert dat de zaak."


                                                                                            

“Griekenland had nooit in de eurozone gemogen.”


En Neelie Kroes,  
Nederlands Eurocommissaris, zei in februari van dit jaar in een intervieuw met de Volkskrant:

"De Eurozone kan zonder Griekenland.  De euro komt niet in gevaar wanneer Griekenland gedwongen wordt de munt op te geven.  Er wordt steeds gezegd: als je één land laat uitstappen of vraagt om uit te stappen, dan stort het hele bouwwerk in. Maar dat is gewoon niet waar."

 Jan Jambon, N-VA:

"De regeringspartijen, en dan vooral de liberalen, proberen de aandacht te vestigen op ons alternatief, omdat zij beschaamd zijn over hun plan."

 Noureddine Farihi, (Mo uit 'Thuis'), over het 'starterspakket' voor migranten van Vlaams minister Geert Bourgeois (N-VA):

"Het staat vol vooroordelen en wekt de indruk dat Marokkanen achterlijke beesten zijn."

 Steven Van Ackere, federaal vicepremier en minister van Financiën in de regering Di Rupo, haalt uit naar zijn loslippige collega Vincent Van Quickenborne (Open VLD):

"Het is enorm frustrerend om te zien dat sommige mensen het belangrijker vinden enkele seconden in de media te komen, dan de zaken op te lossen."

 Louis Tobback, SP.A : 

"99 procent van de bevolking die moet sparen om 1 procent vet te mesten? Dat is demagogie, maar ze klopt wel."

Weer wat hoop.....

Archeologen ontdekten in een Maya-ruïne in Xaltún, Guatemala, een kleine ruimte met astronomische tabellen met berekeningen over de zon, Venus en Mars en een kalender op de muren. 

De kalender, de Tzolkin, moet in de negende eeuw zijn opgesteld, zo staat te lezen in een artikel in National Geographic en Science.  De muren van het huis zijn beschreven als een soort schoolbord, met ingewikkelde kalenderberekeningen.  De hiërogliefen lijken volgens archeoloog William Saturno van de universiteit van Boston op een poging een groot wiskundig probleem op te lossen.

Het gaat om de oudste Maya-kalender die bekend is. De opschriften zijn zeshonderd jaar ouder dan de oudste Maya-kalender die tot dit moment bekend was, schrijven wetenschappers in een artikel in het tijdschrift Science. 

De kalender zou afrekenen met de hardnekkige mythe dat de wereld in 2012 vergaat.

De laatste tijd is er veel aandacht voor de kalenders van dit Midden-Amerikaanse volk, omdat de Maya's zouden hebben voorspeld dat de wereld in december van dit jaar vergaat. De nieuwe kalender biedt echter hoop: de berekeningen op deze nieuw ontdekte kalender lopen nog 7000 JAAR door!

Een stuk uit de oudste Maya-kalender die tot nu toe is gevonden.

De onderzoekers denken dat dit jaar de telling van de Maya's gewoon opnieuw begint.

Zie mijn artikelenreeks 2012:
sleutelwoord: Einde van de wereld in 'zoeken in blog'.

                          
Bernhard Ardaen werkte 20 jaar bij Dexia en zag met lede ogen aan hoe Dexia zichzelf in de vernieling reed. Hij schreef het boek “Tijdbom Dexia”  waarin hij het relaas brengt van hoe de bank tot zowat het grootste hefboomfonds ter wereld evolueerde.

“Als het beleid van Marianni voortgezet wordt, zal Dexia holding 3 miljard verlies per jaar lijden.  Voorlopig heeft de holding nog 6 miljard in kas en kan ze dat zelf dragen.  Nadien is de factuur voor ons allemaal."
“Dat is overigens het meest gunstige scenario, zegt hij. Als Spanje in Griekse toestanden terecht komt, dan zijn de gevolgen voor ons land niet te overzien."

Gouden Boekenuil 2012

Vorige zaterdag werd in de Handelsbeurs in Gent. de jaarlijkse boekenprijs van het nederlandstalig boek toegekend.

Zoals ik reeds vermeldde, heb ik 4 van de 5 genomineerde werken gelezen en besproken.

Vermits ik er een week tussenuit was heb ik voor de geïnteresseerden (en voor mezelf) hier nu, met vertaging, de uitslag.

Dit jaar werd de prijs van de Gouden Boekenuil, de belangrijkste literaire onderscheiding in Vlaanderen, gewonnen door de Grieks-Nederlandse schrijver David Pefko voor zijn boek Het Voorseizoen, zijn tweede roman.

De prijs van de lezersjury ging naar Grip van Stephan Enter.
Aan deze bekroning hangt een geldprijs van 2.500 euro en een pen van Montblanc.

Dit laatste boek moet ik echter nog lezen. Ik heb het nu eindelijk kunnen bemachtigen.

Voor mijn besprekingen van de overige vier romans: trefwoord 'Gelezen' in 'Zoeken in blog'.

Vandaag wordt de jaarlijkse prijs van de 'Gouden Boekenuil' toegekend.



 Ben benieuwd welk het gaat worden. 

 Vier van de vijf genomineerde werken heb ik in de loop van
 de voorbije weken gelezen en besproken, 
 nl.

1) Bittere Bloemen                     van Jeroen Brouwers     
2)  Het voorseizoen                 van David Pefko        
3)  Zomerhuis met zwembad          van Herman Koch  
4)“Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen
 zichzelf te praten.”  van Dimitri Verhulst

Mijn voorkeur uit deze vier, alhoewel ze allemaal goed tot zeer goed waren, gaat uit naar 'Zomerhuis met zwembad'.

Het verschil....

“Als je jezelf constant moet oppeppen om je werk te doen, kun je er beter mee stoppen.”

Hugo Coveliers, misschien iets minder bekend, werd al op zijn veertiende lid van de Volksunie.  Begin de jaren negentig stapte hij over naar de toen pas opgerichte VLD, waar hij gerespecteerd werd voor zijn parlementaire werk. 
Tot in 1999 toen Guy Verhofstadt op het voorplan trad.  

Coveliers laakte de volgens hem dictatoriale houding van de partijtop.  De situatie werd op de duur zo onhoudbaar dat hij uit de partij werd gezet.

Samen met een paar medestanders stichtte hij dan de partij VLOTT  
(Vlaams, liberaal, onafhankelijk, tolerant en transparant), met dewelke hij al vlug, doch tijdelijk, een kartel sloot met Vlaams Belang. 

Nadat hij in 2010 al uit de nationale politiek was verdwenen, stapte hij begin maart nu ook uit de Antwerpse gemeenteraad.

“Ik vond het toch een vrij frustrerende bezigheid”, zegt hij.  “Wie heeft het in Antwerpen voor het zeggen?  Een paar potentaten natuurlijk. … Voor de gemeenteraadsleden blijven alleen peanuts over.”

Enkele uitspraken van Hugo Coveliers:

* “Ik herken me dezer dagen goed in Rik Torfs van CD&V, (waarvan Wouter Beke (CD&V) onlangs zei: “Rik Torfs heeft niemand onder controle.  Ik denk zelfs dat Rik Torfs zichzelf niet onder controle heeft.”), die net als ik durft te zeggen wat hij denkt.  Dat doet me denken aan de tijd dat de liberale partijtop mij en Jean-Marie Dedecker ongeleide projectielen noemde. Machtspartijen tolereren geen afwijkende meningen. Nochtans heeft elke democratie politici zoals Jean-Marie Dedecker, Rik Torfs en ikzelf nodig.”

* “Er zijn dwarsliggers nodig om sporen te kunnen leggen.  Alleen moet je dan wel kunnen verdragen dat er constant treinen over je heen rijden.”

* “Guy Verhofstadt is een van de slechtste mensen die ik in mijn hele leven heb ontmoet.  Die man is een ordinaire oplichter.  En ik weet waar ik over praat, want als advokaat verdedig ik geregeld oplichters.  Stuk voor stuk zijn dat mensen die een schitterend verhaal kunnen brengen, maar meestal doorzie ik hen meteen.  Bij Verhofstadt heeft dat wat langer geduurd: ik heb zijn ware gelaat pas echt gezien na de verkiezingen van 1999. …  De man in wie ik had geloofd, liet zijn principes varen zodra hij de kans kreeg om de macht te grijpen.  Van de ene dag op de andere.”

*  Karel De Gucht is een Albanese mafialeider en Bart Somers een Playmobilmannetje.

* “Karel De Gucht is dan wel een arrogante vent, maar hij heeft tenminste nog een zekere vorm van eerlijkheid. Maar Verhofstadt: totaal onbetrouwbaar.  Het ene moment kafferde hij mij uit, het andere moment beloofde hij dat hij me minister van Justitie zou maken.” 

* “Ik was graag minister van Justitie geweest, dat geef ik toe.  Ik geloof ook dat ik in die periode echt iets had kunnen veranderen op het terrein.”

(Bron: Knack)

Tulpenfeest.

450 jaar geleden kwamen de eerste tulpenbollen in West-Europa aan via … de haven van Antwerpen.  40 jaar voor Amsterdam.

Een gebeurtenis die Antwerpen niet onopgemerkt voorbij wil laten gaan! Met een groot feest  wordt dit vergeten stukje erfgoed vandaag zondag 29 april uitgebreid gevierd met tal van activiteiten.

Christoffel Plantijn en Maarten de Vos, twee Antwerpenaars, waren de eersten om een boek en een schilderij over tulpen te publiceren.

Tot midden 20e eeuw was de tulpenkweek zelfs een belangrijke economische activiteit in het district Berendrecht-Zandvliet-Lillo.

Heel wat belangrijke Belgische tulpenkwekers kwamen uit Nederland.  De eerste tulpenmigrant was Johan Eyking.  Deze kwam in 1932 vanuit Beverwijk bij Alkmaar, naar Zandvliet.  Zijn zoon Theo weet nog waarom: “België ligt zuidelijker.  Bloemen bloeien hier vroeger.  Zo was vader de concurrentie in Nederland altijd een stap voor.”

De kwekerij kende veel succes.  Johan Eyking, die in de streek bekend stond als ‘Jan Bol’, voerde zelfs tulpen uit naar Parijs, Londen en Canada.   Jan Bol en zijn zonen Jan en Cor hielden de kwekerij nog in stand tot 1979.  Toen moest het bedrijf wijken voor de havenuitbreiding.  Cor Eyking trok naar Ekeren (Leugenberg) waar hij tot vandaag een bloemencenter heeft.

Zo wordt vandaag iedereen uitgenodigd voor  een groot feest in het tulpenveld aan de Antwerpse baan in Berendrecht waar u gratis tulpen kan plukken.. Alle tulpen die u plukt (er werden door de stad 160.000 bollen geplant), mag u mee naar huis nemen.

Speciaal voor de gelegenheid varen er twee Flandriaboten van aan het Kattendijkdok naar de aanlegstijger in Berendrecht.  Ter plaatse kan men te voet of met een treintje naar het tulpenveld.  Ook wordt er een begeleide fietstocht door de haven georganiseerd met vertrekpunt het MAS.

 7 jaar

                               28/4/2005 – 28/4/2012                             

Het is vandaag 7 jaar geleden dat ik gestart ben met mijn weblog hier bij het SeniorenNet.

Eerst was het Veveke (blog.seniorennet.be/vera) die ons, als meedebloggers van het eerste uur, de aandacht vestigde op haar 7^de verjaardag (gestart 6/4/2005), gevolgd door Steffie (blog.seniorennet.be/steffie), welke startte op 12 april 2005.

Vandaag is het dan mijn beurt.

Toen ik op 28 april 2005 mijn weblog op het SeniorenNet aanmaakte, was dit met het idee om er zo één keer per week iets op te zetten.  Maar het werd reeds vanaf het eerste moment al iedere dag.  Soms werden het zelfs 2 en enkele malen zelfs 3 artikeltjes op een dag.  Dagen zonder iets is ook wel eens voorgekomen, doch maar heel zelden.

Wat aanvankelijk bedoeld was als een hobby groeide al vlug uit tot een dwang, een obsessie. 

Ik schat zo een jaar na de start, juist weet ik het niet meer, kwam er de eerste bloggersvergadering in Burcht.  Buiten de organisatoren Lana en Opapat uiteraard en mezelf waren daar aanwezig: Floeremutske met echtgenoot (ik weet nog waar ze die naam vandaan gehaald heeft, maar dat vertel ik hier niet), Palson, Goed Gevoel, Stone, Andre2 (Waaslandberichten), Steffie (vergezeld van haar dochter), Blue Luna, Mary, Yvette, Ellen, Afm en naar het schijnt ook nog Vera (Veveke), Flicka, Fats en Tina, maar deze laatsten, dat weet ik niet meer.  Ook kwam Pascal Vincke hemzelf er ook even binnenwippen.  Van de toen aanwezige groep zijn er enkelen die intussen afgehaakt hebben of hun blog toch op een laag pitje staat, wat begrijpelijk is. 

In het begin heette mijn blog anders en had ik het ‘R.A.A.’s weblog’ genoemd.  Maar nadat iemand op het werk zich eens smalend en misprijzend had uitgelaten over ‘zijn gazetteke’ kwam ik op het idee de naam te veranderen en werd het van toen af ‘R.A.A’s krantje’.

Zeven jaar bloggen, dat maak dat ik tot nu toe zo’n 2.600 artikels geplaatst heb.  Daarvan heb ik er intussen al ruim 1.000 terug verwijderd.  Naar die oudere dingen, welke helemaal niet meer actueel zijn, kijkt toch niemand meer.  Enkele hiervan heb ik wel overgebracht naar www.bloggen.be/afgevoerd  omdat ik ze toch nog min of meer interessant vond. 

Zo tussendoor kreeg ik wel eens een hevige reactie op één of ander artikel, zoals b.v. bij mijn reeks over Laurette Onckelinx (staat nog op ../afgevoerd) en ook enkele malen iets vanuit moslimhoek.  Ook is er een bezoeker (?) van mijn blog die me regelmatig de laagste quotering bij een artikel toekent.

In de beginjaren waren er nog mijn besprekingen van grenspalen op de Belgisch-Nederlandse grens.  Die heb ik op zeker moment samengebracht naar aparte blogs, nl. /grenspalen1, /grenspalen2 en /grenspalen3.  Deze reeks is echter een stille dood gestorven in De Clinge.  Het komt er gewoon niet meer van.  Ik steek veel te veel tijd in mijn ‘krantje’.  Ook ben ik veel bijeengesprokkelde informatie kwijtgeraakt toen mijn vorige computer de geest gaf. Heb wel nog wat kunnen redden, maar dat staat op een diskette en op de nieuwere computers zit helaas geen diskette-lezer meer…..  De foto van de laatste paal, nr 369, heb ik reeds in de zomer van 2008 genomen. Hiervoor ben ik toen speciaal 2x naar zee gereden.  Eerst naar de Belgische kant van het Zwin, maar hij bleek aan de Nederlandse kant te staan.
                                                      

Ik hoop nog altijd om ook met mijn besprekingen tot daar te geraken.

Om te sluiten:  dank aan al mijn vrienden-bloggers voor hun regelmatige bezoekjes, alsook aan alle toevallige passanten door de jaren heen.  

N.B. volgende week neem ik wat ontspanning en ga ik er even tussenuit, maar ik heb wel voor alle dagen wat in wachtrij gezet.