Islamisering

Olympische toiletten mogen niet naar Mekka richten.

Het Britse Olympische organisatiecomité gaat de toiletten in het nieuw te bouwen Olympische Park in Londen niet naar het oosten richten.  Ze willen zo tegemoetkomen aan het islamitische geloof dat moslims verbiedt bij een toiletbezoek in de richting van Mekka te kijken.

'Alle deelnemers ongeacht ras, cultuur, geloof of leeftijd moeten zich thuis voelen in het Olympische dorp. Enkel dan kunnen de topatleten naar behoren functioneren.'

Naast de toiletten zullen er speciale wasgelegenheden worden aangelegd die zijn verbonden met islamitische gebedsruimten.

Het feit dat er zo in het bijzonder rekening gehouden wordt met het speciaal voldoen aan islamitische geloofsregels is niet bij iedereen in Groot-Brittannië in goede aarde gevallen.

Voordien werd er in de media al zwaar uitgehaald naar de verislamisering van Groot-Brittannië. Zo werd er in 2007 flink wat geld uitgegeven om de gevangenistoiletten in Brixton aan te passen zodat ze gebruiksvriendelijk waren voor moslims.
Ook toen gingen er stemmen op in Groot-Brittannië die vonden dat men wel een erg diepe knieval maakte voor de moslims in het land.

Moham(m)ed of zo.

De Marokkaanse overheid verplicht haar onderdanen, zelfs als ze in het buitenland wonen, om voor hun kinderen een naam te kiezen uit een opgelegde lijst met Arabische voornamen.  Doen ze dat niet, dan lopen ze het risico dat hun kind geen recht heeft op de Marokkaanse nationaliteit, iets waar de allochtone ouders nog altijd aan houden.

Bij de Antwerpse bevolkingsdienst behoorde het tot nu toe tot de dienstverlening om aan allochtone jonge ouders die hun kind komen inschrijven, die Marokkaanse namenlijst te tonen met de waarschuwing dat wie zich niet houdt aan die lijst, problemen kan krijgen met de Marokkaanse overheid.  Ouders die afwijken van die lijst, moeten dan een attest ondertekenen waarin ze verklaren dat ze zich niet houden aan de voorgestelde Marokkaanse namen.

Onze eigen Antwerpse ambtenaren handelen alsof ze agenten zijn van de Marokkaanse overheid.  Het gaat ook in tegen het integratiebeleid.  Bovendien is iedereen vrij om een voornaam voor zijn kind te kiezen.  Anderzijds zullen ouders met Marokkaanse roots toch altijd liever een Arabische voornaam kiezen voor hun kinderen. 

Er is geen enkele reden waarom een Antwerpse dienst zulke diensten moet verlenen voor een buitenlandse regering.

Enkele politieke partijen vinden deze dienstverlening ongehoord en vragen zich af of een stedelijke dienst moet meewerken ‘aan chantage van de Marokkaanse overheid’.

De Antwerpse schepen van Loketwerking Monica De Coninck (sp.a) heeft nu beslist om de lijst niet langer meer te gebruiken en naar de prullenmand te verwijzen.  Men zal de ouders nog wel informeren over de eisen die Marokko hierover oplegt en voor wie meer informatie wil,  doorverwijzen naar het Marokkaanse consulaat.

Ook in Rotterdam is er in februari heibel ontstaan over het gebruik van de opgelegde Marokkaanse namenlijst en  Burgemeester Aboutaleb heeft op 5 maart 2009 de gemeenteraad laten weten dat de Marokkaanse namenlijst niet meer zal gebruikt worden in Rotterdam.

Maar bij ons is het eigenlijk al niet veel beter.
Toen ik in 1976 bij de burgerlijke stand de geboorte van onze dochter ging aangeven, werd de naam Katleen door de gemeentebeambte geweigerd, althans toch met die schrijfwijze.  Het moest Kathleen zijn, met een h tussen, want zonder die h kwam de naam niet voor in meneer zijn naamlijsten en boekjes.
Daar stond ik dan met de twee verplichte getuigen die ge hebt moeten optrommelen in de kennissenkring en die helemaal niet begrepen dat ik daar nu een probleem mee had. "Die h, of die er nu staat of niet, wat doet dat er nu toe, die hoort ge toch niet!".  Neen, dat is waar, maar het was niet onze keuze.
Als ge een naam kiest voor uw kind, dan hebt ge daar samen lang over nagedacht en overlegd. 
Op dat moment kon ik mijn vrouw, die nog in het moederhuis lag, niet bereiken.  Had ik er alleen geweest, dan zou ik terug gegaan zijn om te overleggen wat we zouden doen: accepteren of het kind een andere naam geven. 
Maar onder druk van de beambte die onwrikbaar bleef en de getuigen die al wat krikkel werden en zich echt niet konden inleven in mijn gevoel, heb ik uiteindelijk toegegeven: het is Kathleen met een h geworden.
We hebben het er nog jaren moeilijk mee gehad.

Verhoogd risico op kanker.

Eén of twee glaasjes wijn per dag is gezond; zo zegt men al jaren.  De antioxidanten in de wijn helpen tegen hart- en vaatziekten. Rode of witte wijn maakt geen verschil, ze zijn even gezond.
         
Maar nu blijkt uit een Brits en Frans onderzoek dat een glas alcoholische drank, zij het nu wijn of iets anders, het risico verhoogt op kanker.

Britse onderzoekers die zeven jaar lang vrouwen onderzochten die maximaal drie glazen alcohol per dag dronken, kwamen tot de conclusie dat deze een verhoogd risico van 12% hadden op borstkanker, 44% op keelkanker en 29% meer risico op mondkanker.
Volgens recent Frans onderzoek zou de consumptie van 125 ml wijn per dag bij vrouwen én bij mannen het risico op mond- en keelkanker zelfs verhogen met 168%

Ondanks alle maatregelen om het spijbelen op school tegen te gaan, is het aantal spijbelaars vorig schooljaar nog met 15% gestegen.

In ntwerpen hadden vorig jaar 5.165 jongeren uit het secundair onderwijs een problematisch spijbelgedrag.  Dat komt er op neer dat 13,3% van de 37.509 leerlingen vaak onwettig afwezig zijn. 

De helft van alle Antwerpse spijbelaars is 18 jaar of ouder en zijn dus niet meer leerplichtig.


In het lager onderwijs spijbelen 3% van de leerlingen meer dan 10 dagen, waarvan  34% in het eerste leerjaar zit. 

Het is duidelijk gebleken dat de spijbelaars vaak uit een gezin komen met een laag opleidingsniveau.  Eén op de vijf spreekt thuis geen Nederlands.

Antwerpen levert veel inspanningen om spijbelgedrag in te perken en te voorkomen.  De stad richtte enkele jaren geleden in samenwerking met alle Antwerpse onderwijsnetten het Centraal Meldpunt voor Risicojongeren op.  Dit meldpunt brengt risicojongeren in kaart en volgt hen op. Binnen het meldpunt werd ondertussen ook een spijbelcel opgericht. 

"Ik til zwaar aan de spijbelproblematiek," zegt onderwijsschepen Robert Voorhamme.   "Spijbelen is meer dan ongewettigd afwezig blijven. Weinig spijbelaars doen het voor de kick. Achter spijbelen schuilt vaak een complex verhaal. Maar wegblijven van school lost niks op. Integendeel. Het verkleint niet alleen de toekomstkansen van de spijbelaar zelf, maar legt ook een hypotheek op onze samenleving." 

Antwerpen hanteert dan ook een zeer strenge norm.  "We spreken in Antwerpen van spijbelaars zodra jongeren 10 halve dagen ongewettigd wegblijven van school. In Vlaanderen ligt de norm op 30 halve dagen." 

De scholen hebben de eerste en voornaamste rol in de preventie en detectie van spijbelen.  Zij moeten ook zelf een spijbelbeleid voeren.  Via gesprekken, brieven aan ouders enz. proberen zij spijbelaars te remediëren.  Door kort op de bal te spelen, stopt in de meeste gevallen het spijbelen ook. 

Sinds september zette de spijbelcel al zo'n 120 acties op met spijbelende jongeren.  Er wordt eerst naar het profiel van de spijbelaar gekeken.  Afhankelijk daarvan wordt de jongere via één van de projecten (coaching, time out, ...) geremedieerd.  Lukt dat niet, dan kan het Centraal meldpunt de jeugdbrigade inschakelen. 
De jeugdbrigade stelt dan een spijbelcontract op met de jongere.  In de meeste gevallen heeft dit het beoogde effect en stopt het spijbelen. Als ook dat niet helpt, wordt een PV opgesteld en het jeugdparket ingeschakeld.  De parketcriminoloog volgt deze dossiers op.  Wanneer de jongere blijft spijbelen en geen vrijwillige hulpverlening aanvaardt, wordt de jeugdrechter gevorderd voor beschermingsmaatregelen. Indien er onwil van de ouders wordt vastgesteld kunnen de ouders worden gedagvaard voor de politierechter.  Dat kan leiden tot boetes voor de ouders.  

Ven
aan de rand van de Kalmthoutse Heide.
Wandelpad Duin (de 'rode' wandeling)
Hier nog dicht gevroren - half februari.

De overgang van Bush naar Obama is goed verlopen.

"Iedereen moet bijdragen tot een welslagen van een samenleving in diversiteit."
zegt Marino Keulen, Vlaams minister van Inburgering.

"Het integratiebeleid neemt Vlamingen met wortels in andere culturen als doelgroep, zonder deze mensen een etiket op te kleven"

Daarom verdwijnt het woord 'allochtoon' uit het Vlaamse integratiebeleid.

In 2008 werd door 15.000 mensen een inburgeringscontract afgesloten.  Zij volgden daarbij een cursus Nederlands, loopbaanoriëntatie en maatschappelijke oriëntatie.

 
In de lijst van instroom in Vlaanderen staan de Nederlanders op kop, gevolgd door de Polen, welke de Marokkanen voorbijgestoken zijn en deze nu op de derde plaats komen te staan.

Ik loop al een tijdje met het idee om iets te schrijven over die nieuwe Waalse partij Lidé, het geesteskind van de West-Vlaming Rudy Aernoudt, een voormalig Vlaams topambtenaar en ex-kabinetchef van verschillende Vlaamse en Waalse ministers.

Als goede vriend van Jean-Marie Dedecker heeft hij nog samen het programma geschreven van Lijst Dedecker.

Hij kent dus het klappen van de zweep.

Rudy Aernoudt heeft dan begin november vorig jaar, onder de taalgrens, een eigen nieuwe politieke formatie opgericht onder de naam Libéral  et Démocrate, Lidé, met als doelstelling Wallonië te redden en in vijftien jaar op hetzelfde niveau te brengen als Vlaanderen.

Een West-Vlaming die in Franstalig België een politieke partij opricht is op zijn zachts gezegd merkwaardig.
 

De traditionele partijën zijn er echter helemaal niet gerust in en zeker de liberalen van Didier Renders vrezen er voor dat Lidé stemmen zou wegpikken.

Aanvankelijk heeft Didier Reynders van de MR nog geprobeerd om Aernoudt het idee van een eigen partij uit het hoofd te praten en hem een plaats aan te bieden op de MR-verkiezingslijst.

Naar we gisteren in het nieuws vernamen bleek er nu toch een zekere kartelvorming ontstaan te zijn tussen deze twee Waalse liberale partijën.
 
Maar dat was zonder de inmenging van het FDF gerekend en Aernoudt met zijn partij werd al even vlug terug buitengebonjourd.
Het FDF is het niet eens met sommige standpunten van de Lidé- voorzitter in verband met de werklozen en omtrent Brussel en dreigde ermee zich af te scheuren van de MR.

Lijkt dat alles niet erg veel op de zwanegang van Jean-Marie Dedecker in de voorbije jaren?

In ieder geval kan deze affaire nog zware gevolgen hebben voor de positie van Didier Reynders binnen zijn partij.