Flitspalen

Vlaanderen telt vandaag 1.258 onbemande verkeerscamera's: 1.015 roodlichtcamerapalen op gevaarlijke kruispunten en nog eens 243 snelheidscamerapalen die elders opgesteld staan.

De verdeling van flitspalen in België.
Een zesde van alle flitspalen langs Vlaamse wegen werd de voorbije vier jaar door vandalen onder handen genomen. Ruim tweehonderd flitspalen en snelheidscamera's werden opzettelijk beschadigd. Nog eens evenveel flitspalen werden onopzettelijk vernield, bijvoorbeeld bij ongevallen.
Uit die cijfers (komende van minister van Openbare Werken Hilde Crevits (CD&V) blijkt dus dat liefst 33 procent van alle onbemande camera's de voorbije vier jaar beschadigd werd.
Volgens de politie zijn de vernielingen het werk van gefrustreerde automobilisten, die vaak gewoon die flitspaal te lijf gaan die hen even voordien met een boete opzadelde.

Het gros van de beschadigingen aan flitspalen en hun inhoud valt nog te herstellen. Vaak volstaat een nieuwe lik verf.
Vier snelheidscamera's werden gestolen en zes camera's werden onherstelbaar vernield. De vandalen zetten daarbij grote middelen in: één camera werd aan flarden geschoten met een pistool, één exemplaar werd doorgezaagd met een slijpschijf en nog een enkele andere camera's werden in brand gestoken.
In 2003 zorgde de zogenaamde Tuf Tuf Club voor ophef. Die groepering, die haar naam ontleende van een album van Suske en Wiske, kwam uit Nederland overgewaaid en trok ten strijde tegen de flitspalen. In een paar weken tijd werden toen een stuk of vijf onbemande camera's in de fik gestoken.
De aangerichte schade aan flitspalen kost de Vlaamse overheid gemiddeld 150.000 euro per jaar.
Het aantal beschadigingen aan flitspalen blijft stabiel, terwijl er wel elk jaar heel wat onbemande camera's bijkomen (een verdubbeling in vijf jaar tijd). Het percentage beschadigde flitspalen daalt dus.

(bron: Hilde Crevits)



















Zij ging daarop in hongerstaking, Maar na overleg met haar familie en behandelende artsen besloot de vrouw af te zien van haar verzoek. Er werd wel overeengekomen om Amelie Van Esbeen een maximale palliatieve behandeling te gunnen. 'Comforttherapie', aldus de artsen. Wel eet en drinkt de patiënte nog steeds zo goed als niets. Het is volgens het medisch personeel moeilijk in te schatten hoe lang ze nog zal leven.
