België is OCMW van de wereld

Wanneer we het over de moeilijke regeringsvorming hebben, denken we spontaan eerst aan de communautaire problemen tussen Nederlands- en Franstaligen.

Maar er liggen nog andere wolfijzers en schietgeweren klaar op het parcours.
Naast de verdeling van de financiën wordt het hoofdstuk asiel en migratie ook een heikel dossier.

Zoals het nu gaat, kan het niet verder.
Fedasil, de federale dienst voor asielzoekers, biedt momenteel aan zo'n 20.000 asielzoekers een plaats aan.  Zo zijn er 18.725 plaatsen in opvangcentra en zitten er ook al 1.200 asielzoekers op hotel, gratis vol pension + zakgeld.    Maar de regering van lopende zaken moet tegen het einde van het jaar nog tussen de 5.000 en 7.000 extra opvangplaatsen voor asielzoekers weten te vinden. 
Men denkt nu aan militaire sites die door het Rode Kruis zullen beheerd worden.  Ook lokale OCMW's, vooral die van Brussel, Antwerpen en Gent, zullen voor 2.000 opvangplaatsen moeten zorgen.  

Vindt Fedasil geen opvangplaatsen, moet er naar aanleiding van de uitspraak van de rechter de absurde vergoeding van 500€ per dag betaald worden!  Dat is eventjes 10 keer meer dan ik op een dag verdien met te gaan werken en dan moet daar nog RSZ  en 31,5% belastingen af.  En omdat ik een eigen woning heb moet ik jaarlijks nog eens een aanslag betalen van 2,5% voor het Vlaams gewest, 290 opcentiemen voor de provincie en 1.350 gemeenteopcentiemen.

De asiel- en migratiepolitiek van het laatste decennium is rampzalig.
In de hele wereld wordt reclame gemaakt voor het land van melk en honing.
             
Als je dit land binnen geraakt, ben je voor 99 procent zeker dat je er kunt blijven.

 Hoe werkt dat? Heel simpel.  
Alhoewel er in veel gevallen heel veel geld betaald werd aan mensensmokkelaars om naar hier te komen, komt ge hier illegaal volledig berooid en straatam binnengewaaid, zogezegd op de vlucht voor wel iets.  Ge gaat u aanmelden als asielzoeker en klaar is kees.  Vanaf nu hebt ge recht op gratis opvang, een slaapplaats, eten, zakgeld, medische verzorging in heel uitgebreide zin, een tolk, een advokaat en alles wat ge u maar kunt bedenken. 
Word je afgewezen als asielzoeker, blijf dan procederen. Teken beroep na beroep aan, en ontvang ondertussen een leefloon als kandidaat-vluchteling. 
Ben je ooit toch uitgeprocedeerd, dan is er nog geen probleem.  Dan word je illegaal. Een uitwijzingsbeleid is er quasi toch niet. En na verloop van jaren krijg je sowieso papieren via een regularisatiecampagne.

De uitspraak op het proces van 'de parachutemoord'
blijft de gemoederen beroeren.

  Liesbeth Homans (N-VA):  "De PS doet er achter onze rug alles aan om zonder ons te gaan regeren. Fijn, ze doen maar.  Als ze het zo ver drijven: wij zijn niet bang van oppositie."

  Eric Van Rompuy (CD&V):  "Di Rupo gedraagt zich als een Franstalige krijgsheer."
  

EERSTE SCHOOLDAG
Een school in Borgerhout... 1 september... de directeur roept de namen af van de leerlingen.

-"Mustapha El Ekhzeri"
-      "Aanwezig"
-"Achmed El Cabul"
-      "Aanwezig"

-"Kadir Sel Ohlmi"
-      "Aanwezig"
-"Mohammed Endahrha"
-      "Aanwezig"
-"Ala In Ben Oit"
          Stilte in de zaal.
-"Ala In Ben Oit"
          De klas blijft stil.
-Voor de laatste maal: " Ala In Ben Oit".

Opeens staat een jongen achteraan in de klas recht en zegt tegen de directeur :
"Dat ben ik, maar je moet het wel anders uitspreken : Alain Benoit."

Op 6 oktober plaatste Filip Dewinter van Vlaams Belang een lijst van 770 namen van bewoners uit Antwerpen-Noord op zijn website.  Slechts 22 daarvan, of amper 3%, waren autochtonen!  De overige namen wijzen erop dat de bewoners van allochtone afkomst zijn. 
De lijst staat ook symbool voor de islamisering van hele stadswijken in Antwerpen.

Het publiceren van deze lijst leidde tot protest en werd onder druk van de privacycommissie een dag later al terug van het net gehaald.

Maar het is de realiteit.  Hele wijken, zoals Seefhoek en Dam, worden in ijltempo getransformeerd naar voor ons onleefbare vreemdelingengetto’s die daarbij snel verloederen.  De ‘witte vlucht’ is er enorm. 
In 2007 kwam zich toch nog eens een jong vlaams gezin in Oud-Borgerhout vestigen.  Dat was zo uitzonderlijk dat ze hiermee zelfs een artikel van een halve bladzijde in de krant haalden!

In dergelijke ‘multiculturele’ wijken zijn er altijd wel problemen, soms ernstige, en de jongeren hebben er voor niets of niemand respect.  Ze moeten altijd intimideren.  Ge voelt u er helemaal niet meer veilig.
Herlees b.v. in dit verband eens mijn artikel van 9/5/08: Een wandelingetje in Antwerpen.

In de scholen van de Antwerpse binnenstad spreken twee op de drie leerlingen thuis geen Nederlands, wat in de buurtschooltjes het niveau sterk omlaag haalt.  Nochtans hebben we niet enkel te maken met nieuwkomers, maar betreft het ook kinderen van reeds een tweede of zelfs derde generatie.  Autochtone ouders (en als nieuw fenomeen ook hoger geschoolde allochtone ouders) sturen hun kinderen naar scholen buiten de stad of in ‘witte wijken’ omdat ze niet willen dat hun kind als enige (of één van de weinige) ‘witte’ leerling in een veelkleurige klas komt te zitten.  

(artikel grotendeels gebaseerd op reeds eerder verschenen teksten)

  R.A.A.'s Krantje

Gestart op 28 april 2005, bestaat mijn krantje vandaag 2000 dagen

of op enkele dagen na: vijf en een half jaar. 
 Met tot nu toe:

Vanaf het begin heb ik steeds getracht om dagelijks een nieuw artikeltje te brengen. Soms werden het er twee en enkele keren zelfs drie op één dag.

Uitzonderlijk, en dat is nog op twee handen te tellen, verscheen er eens geen nieuw berichtje, maar dan bracht ik wel bij een voorgaand artikel een aanvulling of een kleine wijziging aan.

Na een jaar ben ik ook begonnen met tussendoor een reeks artikelen over grenspalen tussen België en Nederland. Later heb ik die verplaatst en samengebracht in de nieuwe blogs

https://blog.seniorennet.be/grenspalen1 : van nr 1 tot Baarle

https://blog.seniorennet.be/grenspalen2 : vanaf grenspaal nr 218 tot aan de Schelde

https://blog.seniorennet.be/grenspalen3 : vanaf de Schelde (LO) tot aan de kust

Dit laatste deel is echter gestand in De Clinge, achter de winkel van Leonidas; dit enerzijds door gebrek aan tijd en anderzijds omdat ik veel voorbereidende nota’s kwijt geraakt ben doordat mijn computer zijn geest gegeven had. Ik had wel wat op diskettes staan, maar de nieuwe computer heeft geen diskettelezer meer.

In de loop van die 2000 dagen werden reeds honderden oudere artikels terug verwijderd omdat die niet meer actueel waren en er toch niemand meer gaat naar kijken. Enkele, welke ik toch nog interessant vond om te bewaren heb ik overgeplaatst naarhttp://www.bloggen.be/afgevoerd .

Momenteel staan er nog 1383 artikels (of voor ’s zondags enkel een afbeelding) op mijn blog.

Daar moet ik dringend nog eens grote kuis in houden….

 Bart De Wever erg ontgoocheld:
 'Fabula acta est' 
(- het verhaal is voorbij -)



"De inkt van de compromistekst was nog maar net droog en ze werd door de Franstalige onderhandelaars al van tafel geveegd."

 José Hapart - ooit de grote 'anti-Vlaamse' baas in Voeren, 
 catalogeerde de tekst als "Om te lachen".

Om 17 uur trekt De Wever naar de koning om verslag uit te brengen van zijn verduidelijkingsopdracht.

"Met de trein was je er al geweest!"

 Of toch weer niet........

Want 't is weer zover: treinstaking!

De hoeveelste keer is dat nu al dit jaar?

Op deze openbare dienstverlening kunt ge in het geheel niet meer rekenen.
En 't zijn weer vooral de socialisten.  Die zijn duidelijk specialist in staken.

Met de staking in november vorig jaar, waarbij de spoorvakbonden protesteerden tegen het voorstel om van de goederenafdeling B-Cargo, die verlieslatend was, te herstructurenen, sprak Jos Digneffe van de socialistische vakbond ACOD reeds oorlogstaal: "We willen nu echt wel duidelijkheid in dit dossier, want met deze manier van werken staken we elke week tot in april."

Wel, ze zijn goed bezig.

Hebben die vakbondbonzen nu echt niets constructievers te doen dan alsmaar stakingen af te kondigen, waarbij hun leden hen als een kudde koeien slaafs en stom blijft volgen?  Het is weer eens een extra dagje vrij, wat plezant meegenomen is.  En ze staan ook machtig natuurlijk.  Het gaat hier over een instelling van openbare dienstverlening, die moet verzekerd blijven. 
 
Het was al een staking bij de eerste schooldag, dan vorige week weer het goederenvervoer en nu vandaag weer het reizigersvervoer met alle bijkomende gevolgen.

Kom zeg, gaat het allemaal niet wat ver? 

Als die werknemers dan allemaal zo ontevreden zijn over hun werk bij het spoor, dat ze dan ontslag nemen en ander werk zoeken.

Op wandel in de bossen van de Elzas.




Paddestoelen op totaal verrotte boomstronk.



Kasteeltje van 'La Petite Pierre'.
(foto genomen met de GSM,  met zoom en met tegenlicht,
vandaar niet zo scherp)

Op wandel in de Elzas.

Verschil mannen-vrouwen.

Acute stress kan op het brein van mannen en vrouwen tegenovergestelde effecten hebben.

Dat hun partner tijdens een heftige ruzie plots zijn gedachten laat afdwalen en niet meer luistert naar wat er wordt gezegd, kan vrouwen razend maken.

Tijdens een studie hieromtrent kwamen onderzoekers van de University of Southern California (Los Angeles) tot de ontdekking dat mannen daar eigenlijk niet kunnen aan doen.

Mannen die een boos gezicht te zien krijgen, vertonen een lagere activiteit in die delen van het brein die hen helpen om andermans gevoelens te begrijpen.  Wanneer vrouwen met een boos gezicht geconfronteerd worden, vertonen ze daar juist een hogere activiteit.

Vooral als er angst of woede bij komen kijken, reageren mannen die onder druk staan minder uitgesproken op gezichtsuitdrukkingen en klappen gemakkelijk dicht, terwijl vrouwen juist aanhankelijk worden en emotionele steun zoeken.

Vandaag is het onze 38ste huwelijksverjaardag.
Toen, in 1972, was dat op een vrijdag.  Vrijdag de dertiende.


We hadden nog een BONGO-bon liggen die mijn vrouw van de collega's gekregen heeft toen ze eind april op pensioen ging. 'Gestopt is met werken' noemt zij het liever.  Die gaan we nu ter dezer gelegenheid gebruiken en gaan, mits bijbetalen, voor 3 dagen naar de Elzas.

Mijn krantje zal dus voor enkele dagen op een laag pitje staan.

'Galgenhumor'......

Speelgoed van het jaar:

Na
"Allen op één rij"

"Dat we ga hoe doen Bart?"
nu
"Mens erger je niet".

  Straatnaamborden.

Op het grondgebied van Antwerpen, de districten inbegrepen, zijn er meer dan 11.000 straatnaamborden die ontbreken of niet goed leesbaar meer zijn.

De stad ging daar werk van maken, maar door omstandigheden laat de vervanging van de onleesbare en verdwenen straatnaamborden al drie jaar op zich wachten. De overeenkomst die de stad Antwerpen met een leverancier zou afsluiten sprong af. Vervolgens ging de brandweer over tot inventarisatie van de ontbrekende straatnaamborden, maar mocht door een bezwaar van overheidswege niet overgaan tot vervanging omdat dit niet tot het wettelijke takenpakket van de brandweer hoort.

Ondertussen wordt er niemand aangewezen die het wel doet.  De stad heeft nu al bijna twee jaar getreuzeld met het aanpakken van dit probleem, met alle vervelende gevolgen voor de bewoners van dien.  'Een voorbeeld van slecht bestuur' aldus de oppositie.

Er ligt nu een voorstel op tafel om in de begroting van 2011 een bedrag in te schrijven voor de straatnaamborden zodat de eerste borden in de loop van 2011 dan toch zouden kunnen aangebracht worden.  Het zal dan nog drie jaar duren voor alle ontbrekende en onleesbare borden zullen aangebracht en/of vervangen zijn. 

Maar de begroting is nog niet goedgekeurd……. Het kan dus nog wel wat aanslepen.

De districtsgemeente Ekeren is het lange wachten beu en nam onlangs het heft in eigen handen. Op haar grondgebied gaat het om 140 stuks.
“Wij vonden dat de Ekerenaar niet de dupe moet worden van het feit dat het dossier in de stad zo aansleept. Niet iedereen heeft een GPS”, zegt de districtsvoorzitter. Het districtsbestuur stelde nu zelf een firma uit Nazareth aan die intussen de klus geklaard heeft.

Voor de aankoop en de plaatsing van de nieuwe bordjes werd op de begroting iets meer dan 14.000 euro gereserveerd.
Het district doet bovendien een oproep aan de inwoners om te melden waar er nog straatnaamborden ontbreken of onleesbaar zijn, zodat ook deze gebreken in de toekomst opgelost kunnen worden.