Archief

We horen niets anders dan dat er langs alle kanten moet bespaard worden en dat er extra inkomsten moeten gevonden worden.
Zowel nationaal als regionaal.

Maar aan de kostprijs van de immigratie wordt niet geraakt.

We stellen vast dat geen enkele partij het taboe van de kostprijs van de immigratie durft aan te snijden.

Cijfers voor Vlaanderen:

Uit de cijfers van de verschillende Vlaamse departementen blijkt dat op het vlak van onderwijsbeleid voor leerlingen van allochtone origine jaarlijks 1,1 miljard euro wordt uitgetrokken. Daarbovenop zijn er nog eens de uitgaven van het inburgeringsbeleid (bijna 70 miljoen euro), de kostprijs van het aandeel vreemdelingen in de sociale huisvesting (184 miljoen euro) en de uitgaven voor vreemdelingen op het vlak van werk, gelijkekansenbeleid, cultuur, jeugd en sport (samen goed voor ongeveer 12 miljoen euro).
De immigratie zorgt dus voor een jaarlijkse kostprijs voor de Vlaamse overheid van meer dan 1,350 miljard euro.

Voor de vreemdelingen doet men meer dan voor eigen volk. 
Wij zijn enkel goed om dit alles te betalen.

Ondanks ons land door de strengere wet op de gezinshereniging dan toch minder migranten binnenlaat zoals ik gisteren schreef, blijft België toch het meeste asielzoekers van overal aantrekken.

Amper 2,7% van de burgers van de Europese Unie zijn Belgen en toch gebeurt 10 % van alle asielaanvragen van de Europese Unie in België.
                           

In 2011 werden niet minder dan 25.479 asielaanvragen ingediend. Ten opzichte van 2010 (19.941 asielaanvragen) is dat een stijging met bijna 28 procent en ten opzichte van 2008 (12.252).

Het Vlaams Belang heeft meermaals gewaarschuwd voor wat nu door de cijfers bevestigd wordt: door de lakse asiel- en immigratiepolitiek worden als vanzelf nieuwe asielzoekers aangezogen.   De stijging van het aantal asielaanvragen zet zich onverminderd voort met in 2011 meteen het hoogste aantal  in meer dan tien jaar.  Ondanks het feit dat de asielstroom almaar verder blijft aanzwellen en dit land - met bijna vijf keer zoveel asielaanvragen als het Europese gemiddelde - een topbestemming voor asielzoekers blijft, worden in het budget voor 2012 geen extra middelen voorzien voor het terugkeerbeleid, wel integendeel.

                             

Ons land trekt ook een andere vorm van migranten aan dan de andere Europese landen.  Ongeveer 21% van de mensen die een wettige verblijfsvergunning krijgen behoort tot de groep van de ‘actieve migratie’. Deze groep komt hier werken of studeren.  Daartegenover staan 73,8% ‘passieve migratie’.  Het gaat dan vooral om  gezinsherenigingen en zogenaamde ‘humanitaire redenen’.  Deze laatste niet verwarren met de asielprocedure.  Hier gaat het om medische regularisaties en regularisaties omdat je hier al lang bent of omdat je kinderen op school zitten en ingeburgerd zijn.

In heel Europa heeft België het laagste cijfer aan actieve en het hoogste aan passieve migratie.  

De Franse president Nicolas Sarkozy, zei voorbije week in een verkiezingstoespraak dat er te veel buitenlanders zijn in Frankrijk en belooft dat hij, als hij opnieuw verkozen wordt, dat hij het aantal immigranten wil terugdringen en de mogelijkheden tot gezinshereniging wil beperken.

"Ons integratiesysteem werkt alsmaar slechter omdat we te veel buitenlanders hebben op ons grondgebied en dat we er niet meer in slagen hen te huisvesten, werk te bieden of een school te vinden voor hen", zei hij een paar dagen geleden tijdens een debat op TV-zender France 2.  
"Om de integratie in goede omstandigheden opnieuw te lanceren, moet het aantal mensen dat we ontvangen, gehalveerd worden, van 180.000 naar circa 100.000."

Hiermee sluit Sarkozy terug aan op de thema's immigratie en veiligheid; twee thema's die bijdroegen aan zijn verkiezingsoverwinning in 2007. 
Volgens analisten probeert Sarkozy daarmee stemmen te winnen van de kandidaat van het extreemrechtse Front National, Marine le Pen. Le Pen staat in de peilingen op de derde plaats. Sarkozy is tweede, achter de leider van de Socialistische Partij, François Hollande.

Eindelijk beseft men daar nu ook dat het zo niet verder kan.
Wij hier in het westen worden overspoeld door een horde gelukzoekers, leeglopers, profiteurs en ga zo maar verder waarbij dan verlangd wordt dat we die gratis een onderkomen, voedsel en kleding bezorgen en ook nog een uitkering bovenop.
Velen van die immigranten en asielzoekers zijn daarbij nog bendes inbrekers en overvallers. De openstelling van de grenzen binnen de EG, waarbij we nu overspoeld worden door Polen, Roemenen, Bulgaren e.d., heeft daar zeker geen goed aan gedaan.

Hoe zit het intussen bij ons, het wijd en zijd bekende beloofde land van melk en honing? 

                      

                   



- De regels voor de opvang van asielzoekers werden verstrengd.
EU-burgers kunnen voortaan geen OCMW-steun meer krijgen tijdens de eerste drie maanden van hun verblijf in ons land.  Asielzoekers zullen enkel nog opvang kunnen genieten bij hun eerste aanvraag en wie over voldoende middelen beschikt, wordt uitgesloten van opvang.  Verder zal de opvang voortaan eindigen op het moment van het bevel om het grondgebied te verlaten. Asielzoekers zullen zelf moeten aantonen dat de aanvraag in hun specifieke geval gegrond is.

                             

- Door de strengere wet op de gezinshereniging die er moest toe leiden dat minder mensen hun partner en familie naar ons land zouden laten overkomen,komen er elke maand honderden migranten minder ons land binnen.

Het parlement duwde de wet er nog onder lopende zaken door en werd op 22 september vorig jaar van kracht. Vóór die datum keurde de DVZ doorgaans zeven op de tien visumaanvragen voor gezinshereniging goed.  Maandelijks krijgen nu 300 tot 400 migranten minder een visum om naar ons land te komen in het kader van de gezinshereniging.

"De wet doet dus wat ze bedoeld heeft', zegt de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ).

Binnen de allochtone gemeenschap zijn de meningen over de nieuwe wet overwegend negatief.

9.673:  Nadat de regering Leterme besloot om niet alle  ambtenaren die met pensioen gingen te vervangen is het aantal federale ambtenaren in ons land in vier jaar tijd (van 2008 tot en met 2011) met bijna 10.000 gedaald, van 141.727 naar 132.054.

90.404 :  De Belgische staatsveiligheid
moest vorig jaar op verzoek van Binnenlandse Zaken 126 keer buitenlandse staats- en regeringsleiders beschermen.  In totaal waren ze daar 90.404 uren mee bezig.

228  :  Uit een Dexia-studie uit december 2011 over de financiering van de politiezones blijkt dat in 2011 de Belg gemiddeld 228 euro betaalde voor de werking van de lokale politie. 

In Wallonië geeft men 216 euro uit per inwoner, in het Brusselse gewest loopt dit op tot 407 euro per inwoner.  In Vlaanderen komt het op 204 euro per inwoner.

In 2005 ging het om een gemiddelde van 201 euro.

In totaal begrootten de politiezones in 2011 samen meer dan 2,47 miljard euro aan uitgaven, 1 procent meer dan in 2010. De personeelsuitgaven (85,2 procent) nemen de grootste hap uit het budget, de werkingsuitgaven zijn goed voor 11,2 procent.

Elke politiezone heeft twee belangrijke financieringsbronnen: de gemeentelijke toelage, goed voor 61 procent en de federale toelage van 38 procent.  Dat 1% tekort om tot een sluitend budget te geraken zal dan van de wafelenbak of zoiets moeten komen.

De zeldzame dag 29 februari
was ook de

Internationale Dag van de Zeldzame Ziekten.

Als je ziekte zeldzaam is.....

We spreken over een zeldzame ziekten,  ook weesziekten genoemd, als deze voorkomen bij minder dan 5 op 100.000 personen en het merendeel zelfs bij minder dan één op 100.000.

Op dit ogenblik zijn er ongeveer 7.000 weesziekten gekend en deze zijn vaak levensbedreigende of invaliderende aandoeningen.

Omdat deze ziekten zo zeldzaam zijn, worden ze weinig bestudeerd, kennen artsen de beelden amper, wordt de diagnose vaak (te) laat gesteld en is een behandeling moeilijk te vinden of zelfs onbestaande..

Naast het zeldzame karakter hebben ze de volgende kenmerken:

-       Gaat vaak om chronische en levensbedreigende aandoeningen

-       Gaat vaak gepaard met verlies van autonomie en verminderde levenkwaliteiten

-       Er bestaat meestal geen efficiënte behandeling

80% van de zeldzame ziekten heeft een genetische oorsprong.  Daarnaast kan het ook gaan om allergieën, infectieziektes, zeldzame vormen van kanker of aangeboren misvormingen.

De meeste komen pas aan het licht op volwassen leeftijd.

Zeldzame ziekten zijn moeilijk vast te stellen.  Een vroege diagnose is nochtans essentieel.

In België hebben naar schatting meer dan 65.000 Belgen op één of andere manier met een zeldzame ziekte te maken. Omdat ze zo zeldzaam zijn, worden deze ziektes weinig bestudeerd, kennen artsen de beelden amper, wordt de diagnose vaak (te) laat gesteld en is een behandeling moeilijk te vinden of zelfs onbestaande.

Medicijnen die gebruikt worden voor de diagnose, de preventie en de behandeling van zeldzame ziektes worden ‘weesgeneesmiddelen’ genoemd.  Het onderzoek naar deze geneesmiddelen is heel complex en precies omdat deze patiënten zo dun gezaaid zijn, bestaat er weinig interesse in de ontwikkeling van medicatie omdat deze voor farmaceutische bedrijven allerminst winstgevend zijn waardoor ze niet geneigd zijn hiervoor zware investeringen te doen in het onderzoek en de ontwikkeling ervan.

Ook wetenschappelijk onderzoek komt maar mondjesmaat op gang.    

De meest bekende zeldzame ziekte is mucoviscidose.

Volgens Jonathan Ventura, vertegenwoordiger van RaDiOrg.be, de Nationale Organisatie voor zeldzame aandoeningen, moeten er dringend multidisciplinaire expertisecentra voor de vele andere zeldzame ziekten opgericht worden.

Dit was meteen het thema van deze Internationale Dag Zeldzame Ziekten.

De zeldzame ziekte die bij mij nu 1jaar en drie maand geleden plots in alle hevigheid uitbrak, dermatomyositis, komt slechts voor bij 5 op het miljoen.  Hier spreken we dus al van een zéér zeldzame ziekte.

Tot nu toe heb ik het overleefd, maar genezen ervan ben ik zeker niet.  Ik weet al dat ik er zelfs nooit nog van zal genezen.