Donderdag 10 juni 2010
het Hof van Eden van nu:
.
Archief
.Vrijdag 19 maart 2010
de steppe zal bloeien
De steppe zal bloeien - Lied van de opstanding
De steppe zal bloeien
de steppe zal lachen en juichen.
De rotsen die staan
vanaf de dagen der schepping
staan vol water, maar dicht.
De rotsen gaan open.
Het water zal stromen
het water zal tintelen, stralen,
dorstigen komen en drinken.
De steppe zal drinken,
de steppe zal bloeien,
de steppe zal lachen en juichen.
De ballingen keren,
zij keren met blinkende schoven.
Die gingen in rouw
tot aan de einden der aarde
een voor een, en voorgoed,
die keren in stoeten.
Als beken vol water
als beken vol toesnellend water
schietend omlaag van de bergen.
Met lachen en juichen -
die zaaiden in tranen
die keren met lachen en juichen.
De dode zal leven
de dode zal horen: nu leven.
Ten einde gegaan
en onder stenen bedolven
dode, dode, sta op,
het licht van de morgen.
Een hand zal ons wenken
een stem zal ons roepen: Ik open
hemel en aarde en afgrond.
En wij zullen horen
en wij zullen opstaan
en lachen en juichen en leven.
Huub Oosterhuis
Zaterdag 6 februari 2010
In de veelheid van geluiden...prachtige tekst !!
In de veelheid van geluiden
in het stormen van de tijd,
zoeken wij het zachte suizen
van het woord, dat ons verblijdt.
En van overal gekomen,
drinkend uit de ene bron,
bidden wij om nieuwe dromen,
richten wij ons naar de zon.
Want wij mensen op de aarde
raken van het duister moe.
Als uw hart ons niet bewaarde
sliepen wijten dode toe.
Laat uw dauw van vrede dalen
in de voren van de tijd.
Vat ons samen in de stralen
van uw goedertierenheid.
Die ons naam voor naam wilt noemen,
al uw liefde ons besteedt,
zingend zullen wij U roemen
en dit huis zingt met ons mee!
Uit : Tussentijds 5
Vrijdag 4 december 2009
De maagdelijkheid van Maria
De ontvankelijkheid van Maria is geen berusting. Zij is niet een doetje die met zich laat sollen. Nee, nee. Integendeel. Haar ontvankelijkheid is een teken van moed en van hoop. Wek in mij, God, uw kracht. In die ontvankelijkheid wordt de dochter van Sion de moeder van de Messias. In die ontvankelijkheid is zij ook maagd. Dat maagd-zijn is een teken. Lange tijd gold en geldt ook nu nog onder veel christenen dat het teken alleen maar waardevol is als het ook een biologisch teken is. Jezus is de Zoon van God want niet Jozef maar God is zijn vader. En als reactie daarop halen vele andere kerkmensen hun schouders op, of haken zelfs af: Hoe kun je dat nu nog geloven? Het is jammer als de gesprekken zo gaan. Voor de maagdelijkheid van Maria moeten we niet te rade gaan bij biologen maar bij de profeten en bij heel het eerste testament. Zij hebben altijd al geweten dat een man wel een kind kan verwekken en een vrouw een kind kan baren maar de eerstgeborene onder de zusters en broeders verwekken en baren, dat kunnen ze niet. Dat is al zo bij Abraham en Sara, bij Isaäc en Rebekka, bij Jakob en Lea en Rachal, bij de vader en moeder van Simson, bij Elkana en Hanna, bij Zacharias en Elisabeth. Dat is temeer nog zo bij Jozef en Maria. Mensen kunnen wel kinderen verwekken en baren. Maar de Messias wordt ze door God geschonken. Zelf denk ik dat Jezus naar zijn menselijkheid verwekt en geboren is als wij allen. Maar als de Messias, als Zoon van God is Hij niet uit de wil van een man en niet uit de vruchtbaarheid van een vrouw maar uit God geboren. En wat van Jezus geldt, geldt door Hem voor ons allen, zegt de evangelist Johannes in het veertiende vers van zijn beroemde eerste hoofdstuk. Als gelovigen, als zusters en broeders van Jezus de eerstgeborene zijn wij niet uit de wil van een man maar uit God geboren. Maria is onze zuster die als geen ander mensenkind ons voorgaat en ons leert om voor God open te staan en de Messias te verwachten in het eigen bestaan.
Fragment uit de preek van ds. Jan. C.Bos.
Uitgesproken in de Ontmoetingskerk in Haarlem
op 6 december 2009.
Zondag 29 november 2009
Psalm 25 opnieuw
Naar U, Levende,
klimt mijn ziel.
U vertrouw ik:
dat Gij zijt.
U verlang ik
ooit te zien.
Door de nacht heen
zien Uw ogen
mij.
Van mijn ellende
keer U niet af.
Mijn vertrouwen
beschaam het niet.
Op U wachtte ik
levenslang.
Elke dag weer
zoeken mijn ogen
jou.
Laat je nu vinden
liefde.
Keer je niet af.
2.
Zoudt Gij ooit mij beschamen?
Zendt Uw licht en Uw trouw.
Doe mij gaan op uw weg.
Gezegend Gij
die eeuwig hier nu zijt
al uw gerechten indachtig
delen wij dit brood en deze beker
sacrament van hoop
dat niets onmogelijk is bij U
en zingen om een nieuwe aarde.
Doe mij gaan op Uw weg.
Zendt Uw licht en Uw trouw.
Zoudt Gij ooit mij beschamen?
Huub Oosterhuis
Donderdag 19 november 2009
22 november. De zondag van de voleinding
Vrienden die zijn overleden
|
||
| Koor Tekst: Willem Barnard |
||
| Vrienden die zijn overleden, al wie ons zijn voorgegaan, vouw ze samen in de vrede van uw ene naam. Laat ze niet tot niets bevriezen Allen die zo, zonder adem |
||
Woensdag 18 november 2009
taizee
Maandag 16 november 2009
mijn kerk
de ontmoetingskerk.
onze kerk staat aan de frankrijklaan in haarlem (schalkwijk)
onze kerk hoort bij de pkn.
klik op de foto voor de website van onze kerk
en zo ziet het er uit van binnen
huub oosterhuis
onze kerk staat aan de frankrijklaan in haarlem (schalkwijk)
onze kerk hoort bij de pkn.
klik op de foto voor de website van onze kerk
1) Zomaar een dak boven wat hoofden
deur die naar stilte open staat.
Muren van huid, ramen als ogen
speurend naar hoop en dageraad.
Huis dat een levend lichaam wordt
als wij er binnen gaan
om recht voor God te staan.
2) Woorden van ver, vallende sterren
vonken verleden hier gezaaid.
Namen voor Hem, dromen, signalen
diep uit de wereld aangewaaid.
Monden van aarde horen en zien,
onthouden, spreken voort
Gods vrij en lichtend woord.
3) Tafel van Een, brood om te weten
dat wij elkaar gegeven zijn.
Wonder van God, mensen in vrede,
oud en vergeten nieuw geheim.
Breken en delen, zijn wat niet kan
doen wat ondenkbaar is,
dood en verrijzenis.
huub oosterhuis
Zondag 15 november 2009
themakanaal spirit 24
Zondag 17 mei 2009
waar hoor je bij ??
WAAR HOOR JE BIJ?
VAN WELKE KERK BEN JE?
Die vragen krijg ik nog wel eens te horen.
Dan antwoord ik: ‘Ik ben hervormd geboren’.
Maar ja, wat geef ik daarmee eigenlijk aan? En dus vul ‘k aan: rechtzinnig daarenboven dat is een vrijzinnige manier van geloven.
Maar toen ik nog jong was, is mij al geleerd: Een goed woord voor hervormd is gereformeerd. dus behoor ‘k ook tot de gereformeerde kerk.
en doe gereformeerd gemeentewerk. En de kerk is al oud! Dat is zonder meer, dus ben ik eigenlijk ook oud-gereformeerd.
Ik ben christelijk zo is me geleerd, dus ben ik ook christelijk gereformeerd.
Ik kan ook zeggen, dat kan er ook mee door, dat ik tot een christengemeente behoor.
Christus bevrijdde mij, tot liefde en hoop, dus vast en zeker, vrijgemaakt ben ik ook. Omdat men in mijn kerk ook aan dopen doet, past baptistengemeente me ook wel goed.
In mijn kerk komt ook jaarlijks ‘t pinksterfeest voor, dus is het dat ik ook tot de pinkstergemeente behoor.
En omdat het steeds om het evangelie gaat, kan evangelische gemeente ook geen kwaad.
Ik vaar op ‘t bijbels apostolisch gezag, dat is de reden dat ik me ook apostolisch noemen mag.
Tenslotte is het gewoon een klein publiek: de kerk is algemeen, dus ‘k ben ook katholiek. Je weet nu tot welke kerk/gemeente ik hoor.
Of komt mijn antwoord je wat verwarrend voor?
Je hebt gelijk!
Die namen!
Wat een gedoe!
Daarom wens ik je van ganser harte toe, dat op de vraag: waar hoor je bij?
Van wie ben jij (bent u)?
Je antwoord zij: Van Christus ben ik!
Straks en...Nu
