Zondag 24 september 2006
Het kapitalistische alfabet
Globalisering is een woord dat steeds vaker in ons taalgebruik opduikt. Van Dale omschrijft het werkwoord als ‘verspreid raken over de hele wereld’. De wereld wordt kleiner, de ondernemer vaart er wel bij, want het betekent dat zijn bedrijf steeds grotere afzetmarkten (en dus hogere winsten) binnenrijft, maar minder een zegen voor de gewone man, waar hij ook woont. Dat is de visie van Geert van Istendael.In zijn ‘Alfabet van de globalisering’ koppelt hij aan elke letter van het alfabet een begrip dat het failliet van de globalisering moet symboliseren.
Ik pik een aantal cassante uitspraken uit het boekje die aan duidelijkheid niet te wensen overlaten. Verplichte lectuur voor wie het leven zoals we het leiden als vanzelfsprekend beschouwt.
(Armoe) Een zootje mummelende vrekken in burchten, dat zijn wij. (blz.11)
(Boeren) Vrije markt waar het de rijkaard goed uitkomt, gigantische marktverstoring, eveneens waar het de rijkaard goed uitkomt. (blz.14)
(Don Augusto*) Op de bodem van ieder groot fortuin ligt een kleine smerigheid. (blz. 23)
(Groei) En zie, daar komt een meneer aanrijden in een BMW, hij laat het raampje zakken en hij zegt: ik maak me zorgen, mijn rijkdom groeit niet snel genoeg. (blz. 41)
(Honger) Er is, zoals het liedje zingt, genoeg voor iedereen**. En toch krijgt niet iedereen genoeg. (blz. 45)
(Illegalen) Het eigenaardigste van alles is dat de autoriteiten de illegalen wel als echt beschouwen als ze hen vinden, maar als niet echt zolang ze hen niet vinden. (blz. 48)
(Jeugdwerkloosheid) Ongelijkheid, ach, de politiek heeft het al heel lang opgegeven dààr nog iets tegen te doen. (blz. 49)
(Kapitalisme) Eén vraag telt: hoeveel geld kan ik zo snel mogelijk in mijn zakken proppen, de herkomst heeft geen belang. (blz. 54)
(Markt) Er bestaan missschien behoeften waar geen mens voor wil betalen of waar heel weinig mensen geld voor willen uitgeven. Die worden dus verwaarloosd, al zijn ze niet minder reëel. Gedichten. Mispels. Aluin. Schone lucht. Stilte. (blz. 60)
(Neoliberalisme) Wat in de Verenigde Staten (en in Groot-Brittannië) regel is wordt vroeg of laat ‘s werelds wet. (blz. 64)
(Privatisering) Privatisering treft altijd het hardst de mensen die het al niet zo breed hebben. (blz. 71)
(Roofbouw) Externalisering staat niet in Van Dale, maar je zou het kunnen omschrijven als: zelf winst opstrijken en de kosten laten betalen door anderen. (blz. 78)
(Solidariteit) In Brussel hebben we daar een krachtige uitdrukking voor: E dik verke weit ni dat e moêger ‘oenger ‘eit. Een dik varken weet niet dat een mager honger heeft. (blz. 83)
(Vervoer) Meer verkeer. Dender. Stink. Brul. Dat is, kort samengevat, de oekaze van de Europese Commissie. (blz. 99)
(Vrouw) Flexibele arbeid is een duur woord voor wat vroeger heette: slafelijke arbeid. (blz. 110)
* Zo werd de auteur zijn vader door Zuid-Amerikaanse vrienden genoemd.
** Het liedje in kwestie is van Bots: ‘Zeven dagen lang’ (1976)