Berichten van 1 december 2007 tot 31 december 2007

Tegenwoordig leeft hij verdoken in holen en spelonken, Bin Laden achterna, want hij voelt meer dan nattigheid. Schouderklopjes hier (van partijgenoten natuurlijk en van kartellers met het allure van hardleerse bevers euh wevers), schouderklopjes daar (maar dan van Waalse concurrent-premiers die in hun vuistje lachen) en vooral verdoken hanengekraai, want der Yves trekt zich terug in vice-premierstelling. Heeft de Ieperling zich in de loopgraven verschanst en wacht hij tot de Waalse aanvalsgolven zijn voorbijgetrokken? Even bezinnen hoe hij het schofferige imago kan afleggen ("Franstaligen zijn te dom om Nederlands te leren”), een uurtje blokken op het eigen volkslied ("ze zullen hem niet temmen, de fiere stoere Belg"?), overwegen hoe hij op twee benen moet leren staan (in plaats van van het ene op het andere te springen als een hoestbui van Bart De Zwever hem uit balans dreigt te brengen), een les aardrijkskunde nemen om de kijkende en luisterende pers te vriend te houden (Radio Les Hautes Fagnes zou beter passen in de context)?
Wat rest is braafjes aan het handje van papa Guy de straat oversteken naar Wetstraat 16 al waar de knepen van het vak hem kunnen worden bijgebracht door een échte staatsman.
De tricolore vlaggen overal te lande (en met de dag meer en meer) wuiven Yves weemoedig toe, een snuifje schalksheid in het kruis. Bye bye Belgium had een louterend effect moeten hebben. We hebben gelachen en gegierd, zelfs Jean-Marie De Decker had leut. Alleen bij verzuurde Vlamingen kon dit tot buikkrampen leiden. Daarom de slipjes op deze blog. Met een glimlach zou ik al tevreden zijn en met een lading zelfrelativering en bescheidenheid, waarde politici, zouden we pas echt met opgelucht gemoed de toekomst tegemoet kunnen gaan…

Vandaag is het precies 27 jaar geleden dat John Lennon vermoord werd. Niettegenstaande hij niet altijd consequent was en zijn vredelievende standpunten niet altijd in zijn eigen leven toepaste, blijft hij een icoon van een generatie. Wie hem gekend heeft, heeft hem kunnen waarderen en bewonderen en hem, ondanks zijn gebreken, een sterke figuur gevonden die een enorme invloed uitoefende op een hele generatie. Zonder John zou de wereld er anders uitzien. Laat een kaars branden vanavond als herinnering aan een groot artiest en een gedreven mens… Wie geïnteresseerd is in het toneelstuk dat ik over John schrijf mag hier klikken:
Krabbels
Adviezen en commentaar altijd welkom. Momenteel heb ik het eerste deel klaar…