Berichten van 22 mei 2006 tot 28 mei 2006

In Vilvoorde, waar burgemeester Jean-Luc Dehaene de plak zwaait, heeft men de hoofdvogel van intelligente aanpak van criminaliteit en pedofilie afgeschoten. Opdat jonge kereltjes niet meer zouden worden lastig gevallen, mogen personen  ouder dan 18 de schaarse basketpleintjes die de stad nog rijk is, ‘op politiebevel’ niet meer betreden.
Dus jongeren (en ook ouderen) die hun lievelingssport nog willen beoefenen, zien zich verplicht bij een club aan te sluiten (voor zover dat nog kan in de sportfailliete stad) willen ze problemen vermijden.
Is het zo dat men de verzuring te lijf gaat?
In navolging van dit staaltje intelligente dorpspolitiek, vond ik een viertal ludieke verbodstekens te lande. Leuk om te bekijken misschien en er zelf nog een paar andere bij te verzinnen?

Meneer de Eerste Minister,
Met lede ogen zien wij dagelijks de asielzoekers op het scherm steeds hogere eisen stellen. Deze ongenode gasten gebruiken alle mogelijke middelen om druk uit te oefenen op de overheid om hun illegale toestand te regulariseren alsof er geen wetten en verordeningen zijn waaraan iedereen onderworpen is. Niet alleen bezetten ze onze kerken en ontheiligen ze katholieke bodem, maar gaan ze ook nog eens in hongerstaking. Aldus jagen ze de gemeenschap op kosten door ons de factuur van hun ziekenhuisopname te laten betalen.
Ik zeg u, in naam van alle kappers van België: het is genoeg geweest! In plaats van zoveel aandacht te besteden aan die vaandelvluchtigen die ons land komen op stelten zetten, zou de regering beter iets doen aan de problemen van de kleine zelfstandigen. Wij, kappers, werken ons te pletter en kloppen dagen van soms meer dan 12 uur om het hoofd boven water te kunnen houden. Na een rechtstaand leven worden we niet alleen getroffen door spataders, vingerspasmen, gelkramp en lakhoest, maar worden we voor onze werklust nog gestraft met een pensioen waarmee je niet eens voldoende wc-papier kan kopen om een maand met een schone poep rond te lopen.
Omdat we nu al jaren in de woestijn prediken en er blijkbaar meer eieren onder vreemde luizen worden gelegd dan aandacht besteed aan de eigen mensen hebben we besloten om tot de actie over te gaan.
Een van de volgende dagen zullen alle Belgische kappers onverwacht tot het kaalscheren van hun klanten overgaan als de regering aan hun eisen niet tegemoetkomt.
Ik kan u verzekeren dat deze actie zijn doel niet voorbij zal schieten vermits er in onze agenda’s namen staan die bij iedereen een belletje doen rinkelen: ik denk niet dat de kaalgeschoren koppen van minister Landuyt, Herman Brusselmans, Yasmine, Sandra Kim, Carl Hoefkens, Elio di Rupo, Jan Hoet, koningin Fabiola, en Marc Reynebeau onopgemerkt zullen voorbijgaan.
Wij hebben trouwens opgevangen dat ook andere bevolkingsgroepen het hartsgrondig beu zijn: de verwaarloosde jongeren overwegen drugsparty’s ‘to the finish’, onze cipiers willen de guillotine opnieuw invoeren om de gevangenisbevolking drastisch terug te schroeven en onbegrepen sm’ers gaan zich toeleggen op wurgseks ‘without return’.
Na de ‘sans papiers’ zullen dus de ‘sans cheveux’ binnenkort hun intrede in het stadsbeeld doen zo u uw verantwoordelijkheid blijft ontlopen.
Met verbolgen groeten,

Namens de Unie van Misnoegde Kappers
Coiffeur Firmin

Je hoeft geen fan van klassieke muziek te zijn om ‘Carmen’ van Bizet te kennen, de op de gelijknamige novelle van Prosper Mérimée gebaseerde opera. Wie kent het verhaal van deze uitdagende Spaanse zigeunerin niet die een korporaal verleidt, hem aanzet tot deserteren en meesleurt in een smokkelavontuur, waarna ze hem dumpt voor een stierenvechter?
Het maakt deel uit van ons collectief geheugen en eenieder heeft wel eens de ‘Toreador’ uit volle borst meegezongen.
Maar wat zou u ervan denken mochten we de handeling naar een van de Afrikaanse townships rond Kaapstad verplaatsen, je weet wel die krottenwijken  rond de grote steden die de Apartheid kenmerkten? Wat als we van onze soldaat een politieagent maken en de stierenvechter het galakostuum van een succesrijke tenor laten aantrekken die vanuit de sloppenwijken zijn weg naar de top heeft gezongen en daarvoor door zijn medeburgers op handen wordt gedragen?
Zou het geloofwaardig zijn de Franse voertaal te verlaten en de cast in het Xhosa te laten spreken en zingen? Zou u het toejuichen dit meesterwerk dat tot ons westers cultureel erfgoed behoort door kleurlingen te zien spelen?
Zou u uitroepen: dit is te gek voor woorden? Met alle Chinezen maar niet met den dezen? Of erger: wie onze iconen besmeurt moet worden gestenigd?
Mogelijk reageert u gelaten: als Peter Sellars Don Giovanni in de achterbuurten van New York situeert en Cosi fan Tutte met Viëtnamveteranen programmeert dan kun je je aan alles verwachten toch?
Sommigen onder u zullen dit misschien boeiend vinden en zich de bedenking maken dat een verfrissende kijk op de dingen je wereldbeeld verruimt.
Hoe je het ook draait of keert: je kunt het blasfemie vinden of een stap te ver of interessant of te gek, maar negeren zou zonde zijn… Tot 4 juni kun je je nieuwsgierigheid in Flagey bevredigen, waar deze unieke filmversie draait. Ten titel van informatie: winnaar van de Gouden Beer in Berlijn in 2005.