Ik ben Simonne
Ik ben een vrouw en woon in Limburg () en mijn beroep is zonder.
Ik ben geboren op 02/10/1954 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Powerpointjes maken,kienen,vakantie gaan en genieten van mijn kleinkinderen.
Dit blogje is tot stand gekomen door mijn zus Roosje waarvoor mijn dank,zonder haar was het me nooit gelukt.
Ik zou jullie even willen laten weten dat ik er niet ben,ga voor enkele dagen naar zee. Ik wens jullie ook allen een fijn en zonnig weekend toe. Ik zal er woendag weer terug zijn. Lieve groetjes en tot wederhoren.
Vogeltjes zijn zeer druk in de weer. Ze vliegen steeds heen en weer. Met wat takjes in hun bekje, verzamelen zij het materiaal, voor hun nieuwe stekje. Ook de eendjes in de beek, broeden naarstig op hun nieuwe kweek. Sommigen hebben eieren,wel een stuk of tien. Wij kijken er al naar uit om de kuikentjes te zien. Plezant hoe zij hun kroost veel liefde geven. De lente brengt weer nieuw leven.
Knopjes ontsluieren hun blaadjes, 'tzal mooi zijn langs de wandelpaadjes. Deze knopjes worden bloemen, echt de moeite waard om ze te vernoemen. Getooid met prachtige kleuren, verspreiden ze de allerbeste geuren, 't is een prachtig fleurig boeket, voor ons op de wereld gezet. Wat is de natuur toch mooi, bloemen op zijn pracht in hun lentetooi. Dus geniet van alle kleuren en fijne geuren, want deze schoonheid kan je alleen maar opbeuren.
Dolfijnen. Om het powerpointje te bekijken Klik op het plaatje. Klik dan op download now,even wachten. Klik dan op clock here to download this file. Powerpoint Simonne.
Jij bent mijn trouwe vriend. Al voel ik me niet goed, al voel ik me slecht. Dan toon jij hoe het moet. Je heft met je snuit mijn kin op en geeft me een zoen op de mond. Je wrijft zachtjes met je hoofd, over mijn gezicht en likt m'n tranen op.
Als ik me goed voel, dan ga je je ook volledig geven. Samen crossen we er dan op los, samen geven we ons leven. Dan beleven we zoveel leuke momenten. Zo die dingentjes vanuit de prenten. Gewoon helemaal perfect.
Jij troost me wanneer het nodig is. Jij bent altijd beschikbaar voor een knuffel. Jij bent altijd even lief voor mij. Daar ben ik jou super dankbaar voor, mijn trouwe vriend.
Geloof in jezelf,in de kracht die je hebt. De kracht die jou, door het leven leidt. Door goede en door slechte tijden. Geloof in de verborgen kwaliteiten. Die iedereen bezit, en die je de juiste weg zullen wijzen. Geloof in morgen en wat de dag je zal brengen. En probeer alles van de zonnige kant te bekijken. Want met een positieve kijk op het leven. Is er géén grens aan jouw mogelijkheden.
Bloemenpracht. Om het powerpointje te bekijken,klik op het plaatje. Klik dan op download now,even wachten. Klik dan op click here to download this file. Powerpoint Simonne.
Moeder,ik kan je niet meer volop in de bloemen zetten, waarvan jij zo ontzettend hield. Ik kan alleen een kaarsje voor je foto laten branden, en dankbaar denken aan die blije dagen, waarop jij mij van ganser harte dagelijks hebt bezield. Jij hebt mij hoopvol leren kijken naar een nieuwe morgen, waarop alles veel lichter en minder hard zou zijn. Ik proef nu dezelfde zachte inborst en voel twee grote tedere handen die ervoor zorgen dat er meegevoeld en geleefd wordt. bij kommer en kwel,verdriet of pijn. Ik hoop dat je als je mij nu bezig ziet, dat je dan hartstikke,hemelsgelukkig mag zijn!
Er werd mij eens gezegd, "Tijd heelt alle wonden" Mischien word de pijn wel minder. Maar het gemis blijft bestaan. Net zoals het gevoel dat je graag bij hem wilt zijn. Want zonder hem doet het pijn. Tijd heelt niet alle wonden. Door de tijd heen leer je alleen, om met de pijn te leven. Een wond heelt nooit helemaal. Want de lidtekens draag je elke dag met je mee.
In deze tijd van het jaar. Nu de dagen fors gaan lengen. Wens ik je al het goede. Dat Pasen je kan brengen. Moge de schoonheid van dit seizoen. De winter vlug verdringen. En dat de vreugde van Pasen. Je het hele jaar door mag omringen. Volijk Pasen.
Hoeveel pijn kan een hart verdragen? Hoeveel ellende kan je doorstaan? Hoeveel rampen en tegenslagen? Hoeveel zware klappen kan je aan? Hoeveel leed kun je alleen verdragen? Hoe dapper moet je kunnen zijn? Om geen mens te laten merken, Dat je hart breekt van de pijn. Hoeveel dromen moet je laten varen? Hoe sterk moet je op je benen staan? Om je zelfvertrouwen te bewaren. En je niet totaal te laten gaan. Hoeveel tranen moet je laten vloeien? Voor de allerdiepste wond heelt. En de liefde nog één keer kan bloeien. In een hart dat veel geleden heeft.
Emoties...het zijn"rare"dingen. Soms moeilijk te bedwingen. Voor de één makkelijker om mee om te gaan, dan de ander,ze worden verwerkt, met een lach of een waterlander. Soms zijn er zoveel emoties, dat je er geen weg mee weet. Je krijgt het gevoel alsof het je vanbinnen opvreet. Het is de kunst om te leren ermee om te gaan. Zodat de vreugde in jezelf,de plaats inneemt van jou traan. Vaak moet je dingen nemen,zoals ze komen en ook weer gaan. Accepteren dat het zo is,je binnenste leren verstaan. Je hart openen voor hen,die je willen helpen en verzorgen. Zodat voor jou de zon weer gaat schijnen,het liefst iedere morgen.
Carnaval vieren. Dat doen ze beneden de rivieren. De mensen zijn daar goed verkleed. Als je dat maar weet. Ze maken veel plezier. Dus hebben ze vaak vertier. De praalwagens zijn mooi versierd. Nu hopen op wat goede weer. Want dat is beter voor de sfeer. Maak hiervan een bruisend feest. Dan kan je later zeggen,blij dat ik ben geweest.
Wat is geluk toch een kostbaar iets, het is voor al het geld in de wereld niet te koop. Zonder geluk is de waarde van het leven weinig of niets, als je niet gelukkig bent,ken je meestal ook geen hoop. Koester het geluk dus alle dagen, laat het niet vernietigen,maar ga er voor. Blijf het steeds in je hart meedragen, eens dan breekt het zonnetje weer door. Weg met de donkere gedachten, weg met alle verdriet en pijn. Van het leven weer het mooiste verwachten, zo hoort het toch altijd te zijn.