woorden
woorden kunnen kwetsen
woorden kunnen troosten
maar bovenal worden woorden monddood gemaakt
als men zich gegrieft voelt
als men zich aangevallen voelt
als men denkt dat de waarheid gezegt wordt
als men denkt: dit is te erg
zomaar weer een blog verdwenen
en waarom?
heeft men een hekel aan progressie?
is men jaloers op populariteit?
kan men nu niet eens even lachen
en lekker uit z'n dak gaan?
en denken ach men schrijft maar?
en anders niet meer komen
met positiviteit wordt geen oorlog begonnen
dat doen alleen negatievelingen.
die niet anders doen hebben dan rotzooi trappen
en olie op het vuur te gooien
jammer dat men niet verder kijkt
dan de neus lang is
en eens tussen de regels leest
wat daar geschreven staat
maar ja zo zijn mensen
die denken niet verder na
en brullen maar wat
zonder onderbouwing
speelster



