Archief

op een mooie zondag met de bus naar blijswijk in zuid-holland
het was heel erg mistig onderweg
maar hoe verder we kwamen hoe helderder het werd
we moesten op het sportveldencomplex zijn en daar was de start voor het wandelen
we hebben 10 kilometer gewandeld door een prachtig natuurgebied
we zijn om kwart over 11 gestart en om kwart voor twee waren we weer op de plaats van bestemming
het was een hele mooie route
langs en door weilanden en een heel stuk langs de rotte met hele mooie doorkijkjes
een hond zwom maar heen en weer in het water
hij kon er maar geen genoeg van krijgen maar zijn bas moest hem toch maar aan de riem doen want hij sprong er zo weer in
ik heb even staan praten en de hond zwemt daar alle dagen en mag dan 6 keer heen en weer zwemmen dat is toch 3 kilometer
en het is heel gezellig druk met skeelers skaters langlouffers fietsers ruiters een paardesjees op de weg en bootjes op het water groot en klein
veel vogels en wijdse uitzichten
mooi weer wat wil een mens nog meer
het heeft heel veel indruk gemaakt hoe mooi holland dan toch is
s'avonds was de zonsondergang ook al zo mooi aan het strand
al die kleuren en dan lage wolken in het duinlandschap en de hogere duinen daar bovenuit een prachtgezicht
daar heb ik op een bankje gezeten zo eens heerlijk zitten te genieten
een paar meeuwen boven het hoofd en de sterren kwamen een voor een tevoorschijn en binnen de korste keren was het donker
het is een heerlijke dag geweest

speelster

muziek

klanken om te dansen
klanken om mee te neurie-en
klanken om te zingen
klanken om te luisteren

klanken die verblijden
klanken die emoties laten tonen
klanken waar je tranen van krijgt
klanken die ontroeren

muziek
zo universeel
soms een eendagsvlieg
soms kan het eeuwen doorstaan

speelster

2 armen om me heen
mam ik ben niet alleen
zo veel vrienden
zoveel hulp

wat is het toch fijn
na al die pijn
van verdriet
om het verlies

de radeloosheid
de onmacht
de vraag waarom
hoe, ach kom

ik zag het aankomen
maar kon niets zeggen
nu wel helpen
en de pijn stelpen

laat maar uitrazen
en de rust keert weer
maar het wordt
nooit meer als weleer

speelster

hoe is het mogelijk
je hele leven op zijn kop
geen rooie cent meer in je zak
en verdreven uit je huis

zij is er met je beste vriend vandoor
en geeft aan je praten geen gehoor
alles wat ze zegt is gebakken lucht
van vertrouwen is geen sprake meer

je dacht ik hou van haar
en zij houd van mij
ze heeft je totaal uitgekleed
blindelings vertrouwen is geschaad

schulden waar je niets van weet
komen als donderslag bij heldere hemel
en niet eens op jouw naam
hoe is het mogelijk

je zelfvertrouwen is geschaad
je vertrouwen in anderen is geschaad
maar hulp door je openheid en oprechtheid
staat aan je kant

je staat stevig op de grond
je eigen ik is niet gebroken
trots en fier sta je rechtop
om er weer tegenaan te gaan

met hulp zal het zeker lukken
weer terug op het ouderlijk nest
om wonden te likken
en een arm om je heen

speelster

taal heeft iets eigenaardigs
vooral als het geschrevene
uit gesproken moet worden
baby=beebie en geen babei
jam=sjem en geen jam
hoe leg je een kind uit dat
een c geen c is maar een k
dat een e geen e is maar een u
dat een ee geen ee is maar een ii
dat een ij geen ij is maar een u
ik kan dat makkuluk zeggen
ik lees nivoo op een lomschool
ik sgrijf soms zoo als ik het spreek
en dat bevalt priemaa
kofschip is een eezulsbruggutju
en zoo kan ik nog wel eevun door gaan
taal ziir inturussant
en tog sgrijf ik het maar op de ouderwetse manier
en toch schrijf ik het maar op de ouderwetse manier
zo kom ik weer op het oude niveau
taal is eigen en aardig
Speelster

Het leven gaat door

door gevoelens heen en weer geslingerd te worden
emoties niet de baas zijn
niet die arm om je heen waar je zo naar verlangd
wat is het leven dan zwaar

en toch kruip je weer overeind
met een lach op je gezicht
weer je schouders eronder
waar haal je de kracht vandaan

een vrolijk melodietje
een hazelaar staat in bloei
de zon schijnt
een heldere regenboog

dat maakt je dag weer goed
dat geeft je weer moed
om daar mee aan de slag te gaan
en de zorgen zijn even van de baan

speelster

dit is het verhaal van wat ons is overkomen
toen het zo hoog opliep heb ik midden in de nacht deze brief geschreven en naar alle instanties gebracht

21-9-1993

geachte M

Toen wij in 1980 in dit huis kwamen wonen was het pays en vree.
nadat wij naast ons andere buren kregen gebeurden er rare dingen
ik heb haar er over aangesproken en ik kreeg een ontwijkend antwoord.
nooit is ze ook maar aan de deur geweest.
u moet weten, wij hebben een gedragsgestoorde zoon zoals er wel meer in deze stad wonen
de ouders van die kinderen hebben de zelfde problemen als wij
toen onze zoon 6 jaar werd was zijn toestand onhoudbaar voor ons
op school ging het niet goed en thuis ging het niet goed
onze zoon riep alleen maar negatieve reacties op
via de huisarts en de schoolbegeleidingsdienst konden we eindelijk de hulp krijgen die we hard nodig hadden voor onze zoon
hij is toen geplaatst op de lomschool en via het RIAGG kregen we gezinstherapie
sindsdien is het stapsgewijs bergopwaarts gegaan
van 40 driftbuien op 1 dag is het teruggegaan naar 40 driftbuien in de maand en soms nog minder
het is voor ons een lange zware moeilijke weg maar we zijn nog steeds op de goede weg om een stabiel mens te vormen van onze zoon met zeer strakke regels
wat niet in dank wordt afgenomen in de omgeving en toen zijn de pesterijen begonnen
omdat onze zoon opvliegend van aard is als hem onrecht wordt aangedaan is hij een echt pispaaltje in de buurt, ook al omdat hij van dat prachtige rode haar heeft
ze schelden hem uit voor rode biet en als je dat alle dagen hoort gaat het wel eens vervelen
ik hou hem dan voor dat ze jaloers zijn op je mooie haar want op school wordt hij niet uitgescholden
toen in 1989 onze dochter ongeneeslijk ziek werd
ze kreeg een heupziekte is door de zorg van ons en de spacialist na 5 jaar het heuglijke nieuws gekomen ze is genezen maar ze blijft beperkt mobiel en zal waarschijnlijk als ze 18 is geopereerd moeten worden om mobiel tekunnen blijven
in de tijd dat ze ziek was is ze uitgescholden voor waggeleendje en meer van dat soort mooie taal
met de buurvrouw en haar zoontje hadden we een fijn contact maar dat was gauw over
zij met haar problemen en wij met de onze
wij houden van tuinieren en ik kan niet tegen de zon
zijn houdt niet van tuinieren en niet van rotzooi(bladeren ) in de tuin
In de winter is het van o wat heb je een mooie takken. in de lent is het van wat worden de takken al weer mooi groen
in de zomer is het ja je hebt toch wel lekker schaduw van de bomen hè?
maar O WEE als het herfst wordt dan zijn de poppen aan het dansen
toen had ik niet zo door wat zij ons aandeed
ik heb het nooit gemeld bij de politie
want als ik haar er over aansprak kreeg ik een ontwijkend antwoord maar nu na al die tijd weet ik wel beter
drie jaar geleden heb ik voor het eerst de politie gebeld en is de wijkagent bij me langsgeweest en we hebben een goed gesprek gehad
toen is het weer een tijdje goed gegaan maar als de bladeren vallen is het mis
vorig jaar waren plots alle vissen dood in de vijver
in september begon ze de bladeren in de vijver te gooien
ik heb haar daar over aangesproken en gevraagd of ze ze niet achter in de tuin wilde gooien want daar heb ik een composthoop
ze antwoorde hou je rotzooi bij je en waar bemoei je je mee
van het voorjaar heb ik de vijver heringericht en er een net overheen gespannen
er kwamen aan de andere kant nieuwe buren wonen en nu was de hetze compleet tegen ons gezin
na ze eerst geholpen te hebben begonnen ze te zeuren als onze kinderen eens bonje hadden
we hadden een prachtige tussen heg als erfafscheiding en toen ik op een dag thuis kwam was de heg verdwenen en er stond een 2 meter hoge houten schutting voor in de plaats zonder er met ons te overleggen
ik speel al 30 jaar acoordeon en wat me nu overkomt gaat alle perken te buiten
dit is waarschijnlijk de tendens van deze tijd
aangezien ik op een accordeonclub zit en hier en daar optreed moet ik thuis studeren
dat wordt me gewoon onmogelijk gemaakt
maar ik zie het positieve in van het geheel en dan kan ik wel wat hebben
ik noem het gewoon pesterij
op een gegeven ogenblik kunnen ze helemaal niet meer van ons velen
je zou de hele dag op je stoel moeten gaan zitten en je mond houden dan zijn de buren gelukkig maar zo zit het leven toch niet in elkaar?
als ik accordeon speel zet ik de radio op 2 en dan weet ik dat ik niet te hard speel
nooit heb ik daar problemen mee gehad maar nu
deze buren aan bijde zijden zetten hun radio keihard aan
maar mij hebben ze daar niet mee ik kan dan rustig mijn vingeroefeningen doen en als het dan zachter word speel ik in mijn eigentempo verder
het pesten begint steeds grimmiger vormen aan te nemen
onze zoon is op een zondagmiddag naar het politiebureau gestapt om eens vragen te stellen en te vertellen wat hem dwars zit o.a schelden spugen zandkluiten gras gooien enz........
in overleg met de coordinator zijn na ongeveer 2 weken 2 agenten verhaal komen halen en daarna met de ouders van de pesters gaan praten
de dagen daarna werd het pesten alleen nog maar erger
onze kinderen werden niet alleen uitgescholden
wijzelf werden nu ook uitgejouwd in de vorm van brillejood dikzak vieze vette hoer en meer van dat soort mooie taal
woensdag middag kwamen er 2 agenten aan de deur
onze zoon zou de buurvrouw hebben uitgescholden
ik weet zeker dat hij dat niet gedaan heeft want ze was niet eens thuis
zondagavond 8-8-93 kwamen we thuis van een dagje den haag en de hele vijver lag weer vol met bladeren
ik heb ze eruit gevist en de volgende dag een net gekocht en dat over de vijver gespannen
nu ze ons niet meer op die manier kan pesten probeert ze het op een andere manier
woensdagmiddag 15-9-93 is de achterband van de fiets van me moeder lekgestoken tussen kwart voor twee en drie uur
toen onze zoon uit school kwam stond de buurkongen hem al op te wachten
de grijze vuilniscontainer die naast de deur stond had hij tegen de fiets van onze zoon gegooid en er zat een hele deuk in het spatbord wat onze zoon er net nieuw op had gezet
onze zoon heeft teon de kolder in de kop gekregen en is vreselijk uit zijn slof geschoten
alle opgekropte woede van de afgelopen weken kwam er uit
hij heeft de buurjongen een schop gegeven en de buurjongen schopte terug
toen heeft onze zoon de fiets van de buurjongen op de grond gegooid en een flinke trap tegen het achterwiel gegeven en op dat moment komt de buurvrouw naar buiten en begint mij uit te maken voor teringwijf vieze hoer en a-sociaal kreng
ik zeg dat ze bij haar zoon moet wezen want die begon
de grijze bak heb ik weer overeind gezet en toen gooide ze de groene bak om maar die was nog zo goed als leeg
ondertussen heb ik onze zoon zover gekregen dat hij wat kalm werd
en ben naar binnen gegaan nadat ik zijn fiets in de schuur heb gezet
donderdag belde de school of ik hem wilde halen want hij durfde niet naar huis
vrijdagmiddag werd werd hij ook bekogeld met afgekloven appels
in de tijd dat hij zijn schooltas in huis zet is zijn fietssleuteltje uit zijn fiets gehaald en mijn man ziet die jongen hard wegrennen
de politie is geweest en zei dat de fietssleutel boven water zou komen maar dat is helaas niet gebeurt
de fietsenmaker heeft zaterdag het slot verwijderd en er een ander opgezet anders kon hij maandag niet op kamp
alle dagen worden er appeltjes en kluiten gras tegen het huis aangegooid
en het keuken raam besmeurd met gekookte rijst
en waarom?
als u het weet mag u het zeggen
ik zit in verscheidenen besturen en commissies
nu als ik cq wij a-social zouden zijn zou dat waarschijnlijk niet gebeuren
als de buurvrouw een hetze tegen ons heeft laat ze dat dan eens tegen ons in het gezicht zeggen en niet bepaalde figuren uit de buurt er voor op laten draaien
mensen die hier net zo lang wonen als wij spreken er schande van
wij zijn 17 jaar getrouwd en dat wordt waarschijnlijk niet meer gewaardeerd
kijk dat de buurvrouw niet aan de man kan komen daar kunnen wij niets an doen
wij proberen de verstandhouding goed te houden
onze kinderen hebben nog nooit iemand uitgescholden want daar staat en sanctie op
maar de figuren in de wijk doen de hele dag niets anders als wij in de wijk op straat lopen
wij zijn alleen binnen veilig
dit is toch niet normaal of wel soms.

hoogachtend ..........speelster

na dit relaas werd het pesten alleen nog maar erger maar dat wordt vervolgt

na de brief kwam er iemand van de woningbouw langs om te praten
of het niet verstandig zou zijn als wij in de gelegenheid gesteld zouden worden om te verhuizen
ik stond perplex
wij die geen kwaad in de zin hebben moeten weg
om wat een ander ons aandoet?
daar kan ik niet alleen over beslissen
daar moet ik het eerst met de rest over hebben
en het politieonderzoek loopt ook nog dat wil ik ook nog even afwachten
ondertussen worden de pesterijen alleen nog maar erger
maar daarover straks meer
het politieonderzoek levert niets op
en dan komt er schot in de zaak
de man van de woningbouw komt weer langs met een voorstel
omdat voor ons het woongenot zo is verpest is zijn voorstel dat wij mogen zeggen waar we graag zouden willen wonen
oke daar gaan we mee akkoord
binnen nu en 3 maanden kunnen we verhuizen
na een korte inspectie van de woning en beloftes van onze kant om het schoon en leeg op te leveren
krijgen we een andere woning
ondertussen ziet het huis er niet uit
het is herfst en het wordt kouder buiten
en wat er nu gebeurt het is gewoon een slapstick en zo heb ik het ook beleeft
elke dag worden er zo'n 150 eieren tegen het huis aan gekwakt
de eerste 2 dagen heb ik het schoon gespoten maar er was geen beginnen aan
binnen de korste keren zat er weer eierstruif tegenaan
en toen de eieren op waren werden er zakjes met limonade en yogidrink tegen het huis gegooid
ik maakte het nu maar 1 keer per week schoon met de tuinslang en heet water
de gordijnen hield ik angstvallig dicht
zodat ik niet zag wat er allemaal gebeurde
elke dag werd er op hetzelfde tijdstip een grote stuiter tegen het kamerraam gegooid
toen op een gegeven moment haalde ze straat steentjes uit de straat en gooide die tegen het raam
net zolang tot het raam brak
het was gelukkig dubbel glas en het binnenraam bleef heel
maar toch we zaten toen met en kapot keukenraam
voordeurraam en het huis zag er niet uit
toen lag er ook nog eens een zootje vullis voor de deur
dat heb ik 3 dagen laten liggen en niemand in het buurtje vond dat erg behalve de pester
2 dagen daarna kwam de politie aan de deur verhaal halen
alsof ik de eieren er zelf tegen aankwakte
de millieupolitie kwam ook
maar omdat ik die persoon toevallig goed kende
en uitgelegt heb wat er speelt maakte die er verder geen werk van
elke dag was het een verrassing hoe het er uitzag als ik weer thuiskwam
ondertussen had ik een verhuiswagen geregeld
en dozen gevraagd
kon ik op me gemak inpakken
we hebben 6 weken ingepakt gestaan
omdat ik wist dat we zouden weggaan konden ze treiteren wat ze wilden ons deerde het niet meer
we werden bedreigt en ze zouden ons verbranden
en die bedreigingen waren wel angstig
daar belde ik de politie voor op
maar hun nee was mijn ja
en wij stonden in ons hemd zogezegt
tot het verlossende woord kwam een andere woning
in een rustige buurt vlakbij bos strand en duinen
we werden met man en macht verhuisd
binnen 2 uur was het huis leeg
en op hun gemak konden ze het andere huis weer volstouwen op een rustige en knappe manier
ja en dan komt er een rust over ons heen
en ik moet zeggen ook dat was wennen
dat je weer gewoon over straat kan lopen
ik kan nu heel goed voelen wat een ander voelt die zo bedreigd wordt
ondertussen wonen we er nu nog en het bevalt ons heerlijk
geen geklier en iedereen is vriendelijk wat je uitstraald krijg je ook terug
maar soms .........
als ik aan die tijd terug denk kan ik alleen maar dankbaar zijn dat ik dat heb meegemaakt want zo'n ervaring daar groei ik van ook al klinkt dat gek
mij zal niemand klein krijgen
ik mag mij zo nu en dan klein voelen maar zal dat niet uitdragen

het dreigement is wel ten uitvoer gebracht
een vuurwerkbom op de voordeur
maar toen woonden wij er niet meer
de woningstichting den helder is heel coulant geweest en we kregen geen rekening van vernielingen van de woning want zolang de sleutels niet ingeleverd zijn blijf je verantwoordelijk maar in deze speciale situatie was het overmacht .

speelster

er staan koeien in de wei
grazend en herkauwend
van de koe komt melk
nee hoor, dat komt uit een pak
dat koop je in de supermarkt

vroeger kwam de melkman
bij mijn moeder aan de deur
hulpvaardig ook dat hoorde erbij
even helpen met de wasketel
die moest op het vuur

tegenwoordig heb je machines
het huishouden stelt niet veel meer voor
boenen. poetsen, is in een wip gereed
dus werken buitenshuis is een pre
status vergaren, hoe goed gaat het ons

maar de andere kant van de madaille
is sleutelkinderen, geen gezelligheid
een verharde maatsshappij
ikke,ikke en de rest kan stikken
solidariteit wat is dat?

dat sterken opkomen voor de zwakken
steeds minder hoor je dat geluid
soms bekruipt mij de gedachte
in wat voor maatschappij leef ik
met mijn handicap en mijn sores

ik leef mijn leven met veel plezier
en kijk op niemand neer
weet niet van jalouzie en haat
vriendschap en liefde
dat staat hoog in mijn vaandel

speelster

Voortdurend gaan er nieuwe deuren open

en oude deuren gaan dicht
een herinnering blijft over
elke dag is een nieuwe deur
die opent perspectief

wat je gister niet af kon maken
daar doe je nu je voordel mee
nieuw materiaal, opnieuw denken
en de klus is zo geklaard

nieuwe deuren openen nieuwe tijd
onbevangen het diepe inspringen
sommigen kunnen dat heel goed
en het succes is verzekerd

speelster

hoe ik het doe weet ik niet
het is een gevoel wat me overmand
en hup het staat op het scherm
zomaar spontaan geboren
me vingers typen vlugger dan ik het kan bedenken
ik schrijf het ook pas op als het op het scherm staat
want als ik moet schrijven dan ben ik de helft al weer kwijt
dus mijn gedichtjes worden tegenwoordig op de pc geschreven

met loslaten doe je niemand pijn

je kunt alleen maar trots zijn als het goed gaat
en goed loslaten is een bevrijding
groeien en bloeien
met tevredenheid

loslaten

het hele leven
bestaat uit loslaten
hoe ouder je wordt
hoe meer je moet loslaten

geniet van de nieuwe dingen
en koester de herinneringen
zo wordt loslaten
een tevreden gevoel

speelster

zoals te zien is schrijf ik alles met een kleine letter dan hoef ik niet na te denken hoe ik en wanneer ik een hoofdletter nodig heb.

want anders ben ik het verband van het gedicht kwijt
mijn handicap is dat ik niet kan onthouden

dus als ik mijn gedachte niet aan de pc kan toevertrouwen is het meteen weer weg en kan ik het niet terugroepen

en het is zo heerlijk om eens lekker van me af te schrijven en dat te delen
ik heb gemerkt dat mensen er troost uit putten of op een andere gedachte komen

en daarom leek het me leuk om een blog te starten met mijn gedachten in deze vorm

speelster