Beste bloggers,ik heb weer eens twee slechte dagen achter de rug.Niet dat dat iets nieuws is,en ook neit dat ik mij alweer goed voel,ik heb twee dagen in bed gelegen en en verrekt van de pijn ,ik was misselijk,en heb buikpijn omdat ik al een hele week niet heb kunnen naar de wc-pot heb kunnen gaan,en dan daar nog wat aanvallen bij en ge kunt al raden wat een leuk weekend ik heb gehad!Dus stond mijn lief vrouwke er weer alleen voor.Vooral s'avonds is het een hel met de kindjes,die wilt yogourt,die wilt choco,dan is er gekibbel rond een verhaaltje.Zaterdag ben ik niet naar onder gegaan,het ging gewoon niet,zondagmorgen ben ik dan weer opgestaan om mijn schattie wat rust te gunnen,het was toen halfzeven,een uur later was de oudste daar,ze zijn toen samen beginnen te knutsellen,zonder ruzie,ik ben toen terug naar boven gegaan,wat ik normaal niet doe,en ze waren flink samen aan het spelen en na twee uur,wat heel lang is!,begon het gekibbel en zijn we naar onder gegaan en ge kunt al raden hoe het eruit zag,het was net"Bagdad",en dan komen ze pas goed op dreef,maar daar ga ik niet over uitwijden,dat zal iedereen wel kennen hoe kindjes onderéén ruzie maken.Ik heb toen nog een aanval gehad,de vrouw was juist klaar met haar schooltaken,ik lag boven ,alweer,en begon mij weer ellendig te voelen en ben toen in slaap gevallen.Mijn liefste en mijn kroost gingen toen naar een mossel-friet feest en zat ik weer alleen thuis,ik ben rond halfzes opgestaan en heb toen mijn gazet gelezen en wat TV gekeken.Rond zeven uur was de bende terug en hebben we hun pyama's aangedaan en dan begint het weer,ik wil dit,ik wil dat en uiteindelijk is het nog acht uur!Bij de oudste moet ik nu altijd iets vertellen over de chiro,ze gaat er volgend jaar ook bij met een aantal vriendinnetjes.En vermits ik ook 20 jaar bij de chiro ben geweest moet ik altijd iets vertellen.Ik doe dit met plezier omdat dat de fijnste periode uit mijn jeugd was,ik vertel ze dan over het kamp,de weekends en allerhande dingen die we deden.En het fijnste is dan als ik stop,dan geef ik haar nog een kusje en pakt ze mij rond mijn nek en knuffelt ze eens stevig en zegt altijd,ooh,mijn lieve papa,en dan denk ik in mijn eigen,was ik maar gezond,dan kon ik nog eens zot doen met de kindjes,eens gaan zwemmen,of fietsen,of met ons allen eens naar Bokrijk gaan of iets anders doen,maar ja,dat zit er voorlopig niet in.Ik hoop dat ik eens wat stabieler wordt en nog eens iets kan doen,en nu staat de winter voor de deur en daar ben ik al bang voor.Ik hoop dat ik geen één of andere infectie krijg,anders is het weer opnametijd in dat rot ziekenhuis!Maar we zullen maar afwachten en positief vooruit kijken en hopen dat ik toch een sneeuwman kan maken!Zo ik ga nu stoppen en zal terug proberen er iedere dag iets op te zetten.
Groetjes,kristof the stiffman.
weer andere naam voor mijn ziekte!!
Hallo bloggywoggy's,ik heb een e-mail gekregen van iemand die ook SPS heeft,het is wel in het engels,maar de ziekte noemt hij"Jerking stiff person syndroom".Er zijn twee soorten in,een acute en een chronische.Bij de acute is de levensverwachting twee à drie jaar en bij de chronische,wie de mail heeft gestuurd,die heeft het al 26 jaar.Ik hoop dat ik de chronische heb,want anders ziet het er maar slecht uit!Ik zal proberen de mail hierop af te drukken,het is wel in het engels,dus ik hoop dat jullie er een beetje aan uit kunnen!het lukt me niet,maar ik zal bij de volgende een eigen beschrijving geven.Buenos nachos amigos!!
De LightSpeed Scanner, een primeur voor Europa
