Vrijdag 24 april 2015
Verloren liefde
Hopeloos dwaal ik
door bittere droomlanden,
liefste,
Ze weerspiegelen slechts naakte leegte,
de smart van een radeloze ziel.
Want jouw ster licht niet meer
en jouw liefde,
die me in haar zoete armen meedroeg,
naar het magische dal van de vlinders,
naar de blanke bloem in het zilver maanzand,
naar de zomerwind
die zong van een ontvlamd hart,
een verrukte ziel,
naar de schoonheid van het wintermeisje
met een sneeuwvlaag in haar lokken,
naar de bloeiende kracht van het volle leven,
naar de poort zonder sleutel,
het verborgen paradijs...
Die liefde,
stralend als een wonderbare dageraad,
is thans verloren voor mij,
voor immer vergaan...
Bijlagen
Geschreven door Troebadoer om 00:09
Reageer op dit bericht
3 reacties op dit bericht
Troebadoer
degeen die het niet ziet, snapt het niet
daarom draagt een mens de herinnering mee als een engel op zijn schouders,
die waakt, praat en behoedt wat vergeten zou kunnen zijn.
Alle goeds!
Wens je een fijne Zondag blogmaatje
De tijd is te traag voor wie wacht,
te snel voor wie bedeesd is,
te lang voor wie treurt,
te kort voor wie zich verblijdt,
maar voor wie het heeft is de tijd eeuwig.
Lieve groetjes dikke knuffel knappe foto en mooi geschreven en mooi clipje maatje