Vliegshow in Kleine Brogel. De weg naar mijn stamcafe is versperd, omdat er vliegtuigen in de lucht vliegen. Even nadenken... Hoe geraak ik nu bij Bertie voor mijn dagelijkse portie vitamines? Dan maar terug naar huis.

Om een opmerkelijk berichtje op mijn blog te zetten dat ik een paar dagen geleden in De Telegraaf las. Jonge Françaises willen geen monokini meer aantrekken op het strand. Sommigen zeggen dat de badpakkentrend er zich niet meer toe leent om met 1 stukje te zonnebaden.

Eigenaardig, jonge vrouwen hebben nu meer rechten en vrijheid dan in de tijd van Brigitte Bardot toen die in de jaren 60 rebels in monokini op het strand ging liggen. Zelf heb ik ook topless in de zon gelegen, begin jaren 80, toen ik nog jong was. De monokini was toen heel gebruikelijk en vanzelfsprekend aan de zuidfranse kust.

Sociologen zoeken in het conservatieve gedrag van de Franse vrouwen serieuzere oorzaken (?). Ook de Franse overheid lijkt steeds puriteinser te worden. Zo liet een vrouwelijke minister haar medewerksters weten dat decolletés niet gewaardeerd worden. En dat in de Parijse parken vrouwen gewaarschuwd worden dat ze beter hun bovenstukje aanhouden...

Aflevering 10. Het Knoeiwerk van Maatschappelijk Werksters

De leerkrachten begrepen me en voelden met me mee. Ze gaven ook toe dat ze eerlijk gezegd niets verwacht hadden van het hele testgebeuren. Mijn dag eindigde in grandioze zelfvoldaanheid, en de hele knoeiboel van de maatschappelijk werksters verdween in de vergeetput. Weg!

10 september. Internationale Zelfmoordpreventiedag.

Zelfmoord voorkomen? Kan niet altijd! Met een ongelooflijke wilskracht willen sommigen écht niet meer bestaan. En niéts kan hen dan weerhouden om hun suïcidale plannen uit te voeren. Niéts kan hen uit de neerwaartse spiraal halen.

Anja was een laatstejaars leerling aan het lyceum. Schooljaar 1996-1997. Elke dag verscheen ze in school met extravagante kleding en provocerende haarsnit. De leerkrachten zaten verveeld met haar gedurfde outlook, maar Anja blééf elke dag haar show opvoeren. Apathisch en geconcentreerd op zichzelf, uitsluitend op zichzelf alleen. Je moet er karakter voor hebben.

Anja deed haar best om op te vallen. Ze wilde zich onderscheiden van haar medeleerlingen en stelde alles in het werk om de aandacht van haar omgeving te trekken. Met haar imago sméékte ze om aandacht. Zonder woorden. Zonder vriendinnen. Tijdens een gesprekje met haar viel me haar enorme doorzettingsvermogen op om een einde aan haar leven te maken. Praten was zinloos. Ze wilde niet praten. Ze wilde niets kwijt over zichzelf, alleen dat ze er niet meer wilde zijn. Vastbesloten en vastberaden. Alsof ze geen raad wist met haar eigen lichaam dat een last werd, dat geen zin meer had, dat teveel was.

Als 18-jarige wist Anja al precies wat ze wilde: niet meer leven! Ze was al een poos vertrouwd met de gedachte aan zelfdoding en daarom kon ze soms 'uitspreken' wat ze van plan was. De signalen die ze uitzond werden aanvankelijk door niemand in school opgevangen. Ook niet toen ze begon te spijbelen. De school noemde het heel deftig 'suïcidale neigingen'. Leerkrachten begonnen zich te moeien met Anja. Te laat. Haar zelfmoordplannen zaten al in een te ver gevorderd stadium. Spijbelen, opvallende kleding en haarsnit, die symptomen waren al veel eerder zichtbaar. De fase van signalen uitzenden, hulp roepen en smeken om aandacht was voorbij voor Anja.

En precies nù haar vastberadenheid het grootst was, werd ze bestookt met gesprekjes, met vragen, met suggesties en adviezen. Veel en veel te laat. Alle acties schampten af op Anja. Flegmatisch onderging ze de bemoeienissen van haar omgeving. Niets kon haar nog raken. Gelaten en gevoelloos liet ze iedereen aan het woord die dacht haar leven te kunnen redden.

Anja had geen dromen meer, geen toekomstplannen, niets. 'Toekomst' had ze allang geleden uit haar leven geschrapt. Waarom dan nog ontvankelijk zijn voor anderen? Voor Anja was het genoeg geweest, en niets of niemand kon dat afwenden. Alle pogingen van buitenaf versterkten alleen maar haar fatale voornemens. Tot de laatste dag bleef ze haar uiterlijk dat extravagante accent geven. Bijzonder moedig... Of waren het de allerlaatste pogingen om uit de toon te vallen, om zich verheven te voelen boven de grauwe massa waarbij ze niet wilde horen?...

In een vaal en stoffig verleden heb ik nog diskjockey gespeeld in een stijlvolle dancing in Leuven. Een fijne hobby die ook nog een aardig zakcentje opleverde. Het was de tijd van 'Je t'aime moi non plus, 'Du' van Peter Maffay, 'I am I said' van Neil Diamond... En nog meer van die dingen om van te zwijmelen en te suizebollen.

In de dancing lag een stenen vloer met grote marmeren tegels. Voor elk dansend koppeltje één tegel. Eén tegel om over te schuifelen en om tegen elkaar aan te schuren. Een nevel van hitsige hormonen hing rondom de dansende koppeltjes. En ze ademden allen een walm van lusten en begeerten uit. "Dit is de ware", ging het door menig hoofdje, maar ze werden gedreven door hun op hol geslagen libido. Verstand uitgeschakeld.

Lieve heeft toen als diskjockey heel wat mensen dichter bij elkaar gebracht, ze heeft koppeltjes gevormd. In mijn sociaal werk werd ik bijgestaan door Cupido... De cafébaas feliciteerde me met mijn neus voor romantiek en erotiek. Ik was echt blij met dat compliment.

Lezer, ga nu niet op zoek naar die dancing want die bestaat niet meer. Er is nu een kebabzaak, en tegelijk is ook de hele buurt verloederd.

Het jaar 2007. Dat imams Vlaams geld gingen krijgen, dat verontrustte me toen, en hun moskeeën en hun aanhangers zouden ook allemaal Vlaams pensioen krijgen...

Toen ik vandaag een aantal oude blogberichten herlas, viel het me op hoe voorzichtig ik alles formuleerde en alle personen onherkenbaar benoemde. Ik draaide rond de pot, kwam niet van de grond, kwam niet to the point. Dat was ook de tijd dat geen kat mijn blog kwam lezen. Zo anoniem en in het ijle schrijven, dat heb ik jarenlang volgehouden. Sien was een saaie blogger. Ja, Sien was toen mijn schuilnaam...

Ik pik er nu een episteltje uit van 23 december 2007. Titel: 'De Islamisering van onze Samenleving'. Een gedurfde aanhef vond ik toen, dat herinner ik me nog. Maar ik was zò geschrokken van het nieuwsbericht over imams die Vlaams geld zouden krijgen, dat ik er dringend iets over kwijt moest op mijn blog.

* Marino Keulen heeft op een dag zijn leven niet meer zien zitten, of in een vlaag van bewustzijnsvernauwing heeft hij de subsidiëring van moskeeën goedgekeurd. De islam promoten? Weet de regering wel waarmee ze bezig is, vroeg ik me toen af... We weten dat moslims graag geld bijeenscharrelen en schrapen, door omkopen en dreigen, dat is hun levensstijl. Hoeveel geld is er gemoeid met de islampropaganda van Marino Keulen?... Vlaams geld geven aan de islam, dat ging vanzelf, nergens tegenkantingen. Maar een betoging tegen de opkomst van de islam werd toen wél verboden!

* Wat gebeurt er in de moskeeën, vroeg ik me toen af. De klas van de islamleraar vergeleek ik met een klein moskeetjes waarin kleine moslimpjes euforisch en onhandelbaar gemaakt werden. Ze waren de oogappels van de school. En ook de oogappels van de samenleving. Onze liefde voor de islam blijkt nu eindelijk te tanen, nu het veel te laat is.

* Een onafwendbare ramp hangt boven ons hoofd als de vervlaamsing van het onderwijs geen sterkere koersrichting inslaat. Veel meer aandacht voor de westerse cultuur, en geen onderricht over minaretjes en koran voor onze Vlaamse scholieren, geen lessen samen met moslimleerlingen, geen pogingen om Vlaamse leerlingen te doen vervreemden van eigen kerk en kathedraal. Zoals leraar Maes eens terecht opmerkte: "Hoe kunnen we hen vertellen over moskeeën, ze kennen nog eens niet onze eigen kathedralen!".

* Dan zijn er ook nog instanties in het leven geroepen om onze traditionele maatschappij naar het ravijn en de filistijnen te helpen. Eerst zijn er de scholen met hun knuffelpolitiek, waardoor ze van kleine verwende moslimpjes grote brutale moslims maken met een misvormd geweten. In het atheneum van Blauwbaard heb ik leerkrachten geamuseerd horen lachen met het kattenkwaad dat hun leerlingen op straat en op de Aldi-parking uithaalden. En Turkse leerlingen mochten liegen om te overleven. Tolereren van afwijkend gedrag! Lachen met crimineel gedrag!... De wortels van de huidige ellende worden ook gesponsord door migrantendiensten, integratiecentra en OCMW, instanties die migranten in het algemeen verdedigen, die kleine allochtoontjes die naast de sporen lopen, niet tot de orde roepen, niet sanctioneren, maar wel allemaal samen rond de tafel zitten zeuren over 'oplossingen zoeken', 'dialogeren'... Ik heb ze allemaal met hun voeten op de wolken zien zweven...

Van 'Mobiliteit en Openbare werken' naar 'Onderwijs' is slechts een klein hink-stap-sprongetje. De nieuwe onderwijsminister heeft het laten zien dat het kan, zomaar van het ene ministerie naar het andere wippen. Hopla! En dan vraag ik me af hoe ze zoveel kennis op zo korte tijd kan vergaren? Ministers zijn toch geen superwezens?

Ik zou als onderwijsminister eerst beginnen met een speurtocht naar alle miljoenen die Pascal Smet uitdeelde aan de scholen. Waar is het geld gebleven? Wat is ermee gebeurd?... Zo zijn er twee 'prijsuitreikingen' geweest die me te binnen schieten. In 2011 gingen er 38 (!) miljoen euro naar de bestrijding van kansarmoede in het onderwijs. En einde 2012 kregen concentratiescholen nog eens 4 miljoen euro. Deze investeringen zijn Vlaams geld om allochtone leerlingen beter te laten presteren... je kan net zo goed miljoenen euro's in een modderpoel gooien.

Even terug naar de fortuinen. De grootste hap van de 38 miljoen tegen kansarmoede ging naar Brussel, Antwerpen en Genk, daar waar het wemelt van de allochtonen. Of die kansarm zijn, betwijfel ik. Laat ons zeggen dat ze aangeboden kansen links laten liggen.

De allereerste geldsom die naar kansarmoedebestrijding ging, was 500 miljoen Belgische franken, in 1990. Als nu elke onderwijsminister een fortuin wegschenkt aan kansarmoedebestrijding, lijkt het me een logische vraag: zijn die kansarmen kansarm gebleven? En wat hebben de scholen gedaan om kansarmoede aan te pakken?... Vragen die als eerste punt op de agenda van Crevits zouden moeten staan.

Anderhalf jaar geleden gingen 4 miljoen euro naar concentratiescholen. Om "de leefsituatie van allochtone kinderen te belichten in de lessen op de lagere school."... Leefsituatie belichten? Pascal Smet bedoelde het ondersteunen van de eigen leefwereld van allochtonen, het in stand houden en ophemelen van eigen gebruiken, eigen taal en cultuur. Volgens hem zouden de allochtonen dan beter presteren in de klas... Denkfoutje! De nieuwe plannen van Pascal Smet stonden haaks op de integratiegedachte: allochtone leerlingen horen te integreren in ònze leefwereld, ònze tradities, ònze taal en cultuur. Dàn alleen kunnen ze beter presteren.

De oorspronkelijke naam van het project was: 'Basisschool op maat van migrant'. Vier miljoen euro, uitsluitend en exclusief voor de op leerprestaties beluste allochtoontjes!

Waarom vallen vrouwen voor seriemoordenaars? Waarom zijn criminelen zo aantrekkelijk voor vrouwen? Wat is hun geheim? Welk soort vrouwen zoekt een relatie met een moordenaar?... Relatiedeskundige Rika Ponnet formuleerde onlangs in HBVL een uitleg op deze vragen.

Ze hebben allen geen gebrek aan vrouwelijke aandacht: Kim De Gelder, Ronald Janssen, Hans Van Temsche, Marc Dutroux... en het mooiste voorbeeld is de Amerikaanse seriemoordenaar die ruim 20 moorden bekende en in de gevangenis overstelpt werd met stapels liefdesbrieven. Kim De Gelder werd vanachter de tralies aanbeden door een Zweedse kunstenares. De aanbidster van Hans Van Temsche beweerde zelfs zwanger te zijn van haar dubbele moordenaar. Marc Dutroux kreeg hopen brieven van aanbidsters. Ronald Janssen heeft een godsdienstlerares als vriendin, die vrouw verliest alle geloofwaardigheid met haar uitspraak: "Ronald is een heel intelligente, lieve en sympathieke man... Ik wil hem een tweede kans geven omdat hij spijt toont..."

Hoe is de fascinatie van vrouwen voor zware criminelen te verklaren? De wetenschappelijke vakterm voor groupies die kicken op mannen achter de tralies is 'Prison groupies'. Niet alleen in Amerika met Ted Bundy, maar ook in ons land is het fenomeen prison groupies bekend.

Rika Ponnet: "Dames die vallen op zware jongens achter de tralies, hebben doorgaans een laag zelfbeeld. Ze leven geïsoleerd... Een relatie met een misdadiger voelt spannend aan en geeft hen een exclusiviteitsgevoel. De crimineel is er voor hen alleen en zij hebben het gevoel dat zij de enigen zijn die hem begrijpen... Prison groupies kunnen ook dominant zijn: omdat hun partner in de gevangenis zit, hebben zij de volledige controle..."

In het rijtje van aanbeden criminelen ontbreken Arabische namen, we zien enkel westerse namen. Volgens mij komt dat omdat hun criminele operaties in massa uitgevoerd worden. Ik heb het al gezegd: bij dat soort volk staan de enkelingen zwak, het is de kracht van de groep die telt!

En hoe zit het nu met de massamoordenaars Breivik en Lanza? Geen woord over hun aantrekkingskracht bij de vrouwen. Ik vermoed dat hun charisma weinig voorstelt omdat ze beiden problematische moeders hadden...

Vandaag in een misantropische bui. De hondjes en de poezekes van m'n buren heb ik al gegroet, en met mijn plantjes heb ik hele conversaties gevoerd. Ik heb ze ook allemaal een aaitje en een streeltje gegeven. D'r was er eentje bij dat wilde tegenspartelen... En nu ga ik naar de holle boom in mijn tuin om met de kaboutertjes te gaan babbelen, die wonen daar in een boom, hún 'kabouterhuisje', dat ze heel knus ingericht hebben. De ingang van het kabouterhuisje is afgeschermd met stukjes vermolmd hout. Met dennennaalden hebben ze binnen op de vloer dikke tapijten gelegd, en tegen de wanden zit er prachtig mos waartussen kleine bloempjes groeien. Verlichting krijgen ze van de glimwormpjes die 's nachts tegen de zoldering zweven. De kabouterbedjes zijn gemaakt van varens waarop ze heerlijk kunnen dromen, onder de wollige dekentjes van dorre blaren... Vanavond komt het zandmannetje me halen, als het tijd is om te gaan slapen. Maar het zandmannetje bestaat niet écht... Ik zal eens beginnen zoeken naar de grens tussen fantasie en werkelijkheid...

Aflevering 9. ADHD-Diagnoses en het Nattevingerwerk van PMS'ers

Vechten in Syrië

Hoe zou het afgelopen zijn met de 21-jarige Isa Özdemir die vorig schooljaar na de paasvakantie niet meer in zijn school opdaagde, het Technisch Instituut Sint-Lodewijk in Genk? Hij zou er bijna zijn diploma elektromechanica gehaald hebben. Klasgenoten vermoedden dat hij was gaan vechten tegen het regime van Assad in Syrië. Directeur Jansen begreep het niet goed: "Isa was niet iemand die opviel of het voortouw nam." ...

Wel, dát soort onopvallende slappelingen zijn precies het meest vatbaar voor terroristisch gedachtegoed dat hen met een beetje overtuigingskracht  aangepraat wordt... beïnvloedbaar en labiel, ontvankelijk voor manipulaties en valse voorstellingen... Hun psychische zwakte doet hen besluiten om te gaan 'vechten', om de held uit te hangen, in gedachten slaken ze al strijkreten en dromen van overwinningen. Hun zelfbeeld wordt opgekrikt. HIER beteken ze niets. In Syrië worden ze als helden met open armen ontvangen...

Islamonderricht en Radicalisme

En dan vraag ik me af in hoeverre islamlessen bijdragen tot het indoctrineren van weerloze jongeren? Wat vertellen islamleraars in de klas tegen hun moslimleerlingen? Heb ik nooit een antwoord op gekregen. Wat gebeurt er tijdens de islamlessen? Is er controle op de lesprogramma's van de islamleraars? Mijn afkeer voor het islamonderricht is er al vanaf de jaren 70, ik heb het al 100 keren verteld, toen een paar mafkezen in de regering de islam als godsdienst erkenden, gekken die de islam in het onderwijs wilden inbedden, gekken die minaretjes, koranverzen, bidmatjes en allerlei moslimprullaria als statussymbolen willen verheffen.

Islamleerkrachten maakten zich schuldig aan de mislukte integratie van moslimleerlingen in de normale leerlingenpopulatie. Ze waren tevens verantwoordelijk voor een buitenmaats zelfbewustzijn bij hun leerlingen. Ze stoomden hen klaar om uit te groeien tot een zelfverzekerde moslimgemeenschap, een gemeenschap die nu stapvoets onderweg is naar een islamheerschappij.

Brahim Laytouss, een voormalige islamleerkracht, klapte vorig jaar uit de biecht: "De slechte kwaliteit van de islamlessen draagt bij tot de radicalisering van moslimjongeren." ... Zijn pleidooi voor verbeteringen vonden geen gehoor bij de Moslimexecutieve.

Toen zei onderwijsminister Smet dat hij de inspectie zou inschakelen om radicale islamleraars te controleren. Moeilijk! Want in élke islamles zitten radicale elementen. Het radicalisme zit VERWEVEN in islamonderricht, radicalisme is inherent aan élke vorm van lesgeven aan moslimleerlingen! Daarom pleit ik voor een totale afschaffing van islamlessen in het onderwijs, ze zijn achtergehaald, middeleeuws en verhinderen elke vorm van integratie van moslimleerlingen in de gehele schoolbevolking. Laten we doen alsof er helemaal geen islam bestaat. Een opluchting en bevrijding voor ons Vlaamse onderwijs!

Ik hoop dat de nieuwe onderwijsminster Crevits niet vergeten is wat haar voorganger Smets beloofd heeft... Radicale islamleraars controleren!... ALLE islamleraars controleren! Mijn ervaring is dat ze allemáál iets radicaals invoeren in hun lessen.

Vanaf dit schooljaar is een taaltest verplicht voor alle leerlingen, anderstaligen én Vlaamse leerllingen, bij de aanvang van het lager onderwijs én bij de aanvang van het secundair onderwijs.

Pascal Smet maakte vorig jaar de voorbereidingen van de taalscreening: "Teveel leerlingen behalen slechte schoolresultaten omdat ze het Nederlands onvoldoende beheersen. Dat beperkt al bij voorbaat hun toekomstmogelijkheden. Om taalachterstand weg te werken is het belangrijk om snel zicht te krijgen op kennis en vaardigheid van het Nederlands. Zo verloopt de integratie van allochtonen in de Vlaamse samenleving vlotter. Nederlands is een troef om te kunnen participeren op de arbeidsmarkt en in het culturele leven." Zo klonk Pascal Smet beloftevol in januari 2013, blijkbaar weinig op de hoogte van alle taaltesten in het verleden...

In de loop van september zal nu van 130.000 leerlingen de taaltest afgenomen worden. Bij onvoldoende resultaten kunnen taalbaden en extra taallessen Nederlands georganiseerd worden. Extra baantjes, extra geld... voor allochtone leerlingen uiteraard, want die hebben de grootste taalachterstand.

Déjà vu! Déjà vu!... Niets nieuws onder de zon!... Taaltesten, taallessen, bijlessen... In het verleden heb ik alles zien verwateren en verdampen in 'parels voor de zwijnen'. Om te beginnen moest er gewacht worden op Turkse leerlingen die nog onderweg waren vanuit hun thuisland naar België, die zich op hun bedevaarttocht mentaal klaarmaakten voor het schoolgebeuren in hun gastland. Begin september zijn die charels niet allemaal present op school, nee hoor... Vervolgens moest ik ervaren dat de bestaande testen - ja, de huidige taaltest bestond reeds véél eerder onder een andere vorm - meestal niet gewaardeerd werden door de scholen. Ik heb al verteld over boze directeurs die niet konden accepteren dat hun allochtone leerlingen zo zwak uit de testen verschenen. En dan waren er ook leerkrachten die niets over de testresultaten wilden horen, omdat ze met een schone lei wilden beginnen, zonder voorkennis van de testuitslagen... Ik ben benieuwd of de testresultaten op de juiste wijze geïnterpreteerd en aangewend gaan worden...

Na een vakantie die veel te lang duurde, is het eindelijk zo ver. Gisteren zijn ze met z'n allen terug in de schoolbanken gaan zitten, kleintjes en jongeren.

Behalve de spijbelaars natuurlijk, die mogen nog even wat blijven rondhangen en de mensen ambeteren en belhamelstreken bedenken, uit verveling, of door een vage drijfveer gedreven... En uit menslievendheid en verdraagzaamheid en van die zever, moet iedereen zich begripvol opstellen, als schapen, die gretig 'het komt wel goed' zitten te knikken.

Ook zijn er Turkse leerlingen die nog niet onmiddellijk met het nieuwe schooljaar zullen starten, omdat ze nog een weekje langer vakantie vieren in hun thuisland waar ze zo graag zijn, en waar alles beter is en mooier is, en zo. Hun corrupte huisarts zal wel met een frommelbriefje hun onwettige afwezigheden op de eerste schooldagen wettigen.

Met heimwee denken de scholieren nu terug aan de projectielen die ze vanaf viaducten naar de auto's keilden. En de kleintjes denken met heimwee terug aan de fijne tijd in de supermarkt waar ze krijsend en joelend hun driften onbeheerst mochten botvieren, de omstaanders aan de kassa een schijnheilige glimlach afdwingend en hun bloeddruk een sprong in de hoogte deden maken. Ouders riepen hun rotverwende schreeuwerds niet eens tot de orde!... Vrije opvoeding en zo van die lakse opvattingen.

Met heimwee denken de allochtoontjes terug aan de vakantietijd toen ze geen Nederlands hoefden te leren, wat een verveeeelende taal, het liefst horen ze alleen maar Turks om zich heen. Alle Nederlandse woordjes die onze kostbare taalleraren hen met eindeloze moeite ingeprent hebben, zijn ze op 1 september allemaal vergeten... En dan moet ik zwijgen over 'parels voor de zwijnen'?!

Er zijn ook de blije moedertjes die liefst op 1 september moederdag willen vieren. Fijn dat ze van hun bengels af zijn. Hoeven ze geen dure opvang of ander weeshuis te verzinnen.

Hier zitten de schuldigen! Ik stel voor dat de nieuwe onderwijsminister een omhaling gaat doen in alle moskeeën, want dáár zitten de daders van de geweldige demografische uitbarsting die onze samenleving overhoop gehaald heeft. Met een collecteschaal rondgaan in alle moskeeën, waarin elke moslim verplicht wordt om minstens 100 euro te deponeren. Hij moet maar niet zo vaak de sluier van zijn madam opheffen om er een kermis van te maken. Nu zitten WIJ met de brokken. Geen plaats meer in de scholen voor al die nieuwe onverwachte voortbrengseltjes.

De komende 5 jaren wil de Vlaamse overheid 500 miljoen euro investeren in het renoveren en bouwen van schoolgebouwen. Dit plan van de nieuwe onderwijsminister krijgt kritiek van de topvrouw van het Gemeenschapsonderwijs, Raymonda Verdyck, die eerder denkt aan een bedrag van 2 miljard euro!

Hilde Crevits (CD&V) denkt aan 500 miljoen euro voor schoolgebouwen. Dat zijn 20 miljard oude franken? Heb ik goed geteld? In ieder geval een fabelachtige som waaraan we ons in het verleden zeker niet verwacht hadden. Geboortecontrole en alles onder controle, alles hadden we goed uitgekiend, er was welvaart en sociale zekerheid, schoolgebouwen op maat van de te verwachten schoolpopulatie... En dan ineens komt er een vulkaanuitbarsting, een overproductie van nieuwe kindjes waarmee we geen raad weten, die geen plaats meer vinden in de scholen, we kunnen ze toch moeilijk in de vuilnisbak kieperen?... Dan maar weer Vlaams geld er tegenaan gooien... En dat zal in de toekomst NOOIT genoeg zijn!