Limburgse Moskee weigert TV-Opnames

Dat zegt Jos Van Der Hoeven, topman van de christelijke onderwijsvakbond COC. Hij vraagt zich af of kleine klassen in het secundair onderwijs nog wel te verantwoorden zijn. De wildgroei aan studierichtingen heeft als gevolg dat er aan kleine groepjes les gegeven wordt, er moeten minimumnormen komen voor het aantal leerlingen per klas, zegt hij, waarmee hij de autonomie van de scholen om hun middelen te besteden in vraag stelt. Daarmee raakt hij aan de vrijheid van onderwijs die grondwettelijk vastgelegd is.

Voilà, dit bericht is alweer één van de signalen in de richting van pleidooi voor grotere klassen, meer en meer leerlingen moeten in 1 klas. Dat is de trend tegenwoordig. Helemaal tegengesteld aan het streven van de jaren 70 en 80 toen individueel onderwijs betracht werd, toen de aandacht ging naar 'het individu' in de klas.

De tijd is nu aangebroken om met alle mogelijke middelen en verklaringen voor de dag te komen, zolang het maar niet gaat over het onbeheerste seksgedrag in de allochtone bedden en over het niet in te tomen beest dat in de moslim naar boven komt van zodra zijn moslima al haar textiel netjes op haar nachtkastje gestapeld heeft. Van studies wordt nu verwacht dat ze uitleggen waarom klassen te klein zijn, als ze maar zwijgen over de wildgroei in de uitheemse huishoudens.

"Wildgroei aan studierichtingen? Kleine klassen niet te verantwoorden"?... Ik denk dat Jos Van Der Hoeven nooit de tijd gekend heeft toen men streefde naar individu-gericht onderwijs en individuele aanpak... onderwijsvernieuwing waarbij het individu centraal stond, kleine groepjes dus, en ook kleinere klasjes.

"Wildgroei aan studierichtingen"?... Als oorzaak van het lesgeven aan kleine groepjes?... Het schoentje knelt ergens anders, op een gevoelig plekje waarover niet luidop gesproken mag worden. Het probleem is dat er teveel leerlingen zijn, teveel leerlingen om onder te brengen in te kleine ruimtes. Ruimtes die altijd al voldoende waren in een tijd van verantwoorde gezinsplanning, toen onze maatschappij nog stabiel en de toekomst te voorspellen was, ruimtes die nu onverwacht te klein en te eng geworden zijn voor de massale toestroom van verse leerlingen, hun aantallen zijn niet meer bij te benen, vanwaar komen ze eigenlijk? Nee, nee, niet uit de lucht, wél van een ongebreidelde voortplantingsdrift van onze nieuwe medemensen. Vroeger ongekend, onbestaand, ongeweten. Schoolgebouwen werden vroeger op maat gemaakt van de te verwachten populatie, dat kon perfect, dat kwam altijd uit. Nu is niets meer te plannen, niets meer te voorzien, niets meer te voorspellen... Plotseling zijn er scholen met plaatstekort, anderen moeten kinderen bijeen zetten, veel te dicht bijeen, misschien wel een opeenstapeling in de hoogte?... Waar gaat het heen?... Ik ben benieuwd hoe ze het Capaciteitsprobleem gaan aanpakken als de centjes op zijn?... Ze kunnen toch niet éindeloos scholen bijbouwen?!... Of ze moesten onbeschaamd alle rusthuizen gaan inpalmen? Of alle kerken? Of voetbalcantines? Of leegstaande huizen?...

Hamont, een rustig dorpje bovenaan in Limburg. Het dorpspleintje kende geen afgebakende parkeerplaatsen, geen parkeerautomaten, geen parkeerschijven nodig, geen verkeersdrempels, geen regeltjes, niets, en toch bolde de hele samenleving daar als vanzelf. De dorpelingen keken wel even verwonderd naar enkele zeldzame hoofddoekgevallen, als bezienswaardigheden, als vergissingen van de natuur, als uitlopers van een of ander  mensenras, als verschoppelingen van de maatschappij... De verwondering van de dorpelingen was kortstondig en daarna ging iedereen weer zijn eigen weg.

Het dorpspleintje telde wel vier verschillende banken, en zelfs twee apothekers. Een opticien, een kapper en een bakker verdienden er ook hun brood. En natuurlijk was er de kerk en zijn kerktoren waaronder heel wat meningsverschillen en andere onenigheden opgelost werden. En na de misviering waren er maar twee stappen nodig naar taverne 'Forum', het centrale pronkstuk van het hele marktplein.

Jarenlang, dag in dag uit, kwam er een groepje asielzoekers genieten van een kopje koffie in 'Forum', waar cafébazin Nicole even haar voorhoofd fronste wanneer de vreemde mannen binnenkwamen. Maar voor de rest bediende ze hen even keurig als de trouwe klanten aan de toog en aan de tafeltjes. Het was de tijd dat een tas koffie 45 frank kostte, en een Westmalletripel 65 frank.

De klanten van taverne Forum luisterden met verbazing naar het vreemde taaltje van de mannen, iets Oost-Europeesachtigs of zo. Verbazing omdat ze in hun vertrouwde omgeving  geen 'indringers' gewend waren... Bij het binnenkomen gingen de vreemde mannen regelrecht naar een tafeltje in de hoek, zonder iemand te groeten. Ze gedroegen zich opvallend, maar niet luidruchtig, en waren altijd druk bezig met uitvoerige telefoongesprekken. Atijd een gsm tegen hun oor, alsof ze zo geboren waren. Een louche aangelegenheid!  Zeker wanneer ze buiten op het marktplein aan het onderhandelen waren met chauffeurs van Franse auto's, je kon niet naast de opzichtige Franse nummerplaten kijken. En wanneer ze daarmee klaar waren, nog even een gsm-pje naar wie weet, en dan in een slentergangetje naar hun volgende bestemming. Zo ging dat haast elke dag. Activiteiten die tijd én geld kostten, een doorsnee werkman zou dit niet kunnen betalen, en ook niet de tijd voor hebben...

Om even naar lucht te happen en op adem te komen. Om teksten, die zwaar op de maag liggen, te verteren.

Ik heb me vroeger vaak afgevraagd wat nu precies de bedoeling was van de ADHD-medicatie 'rilatine'. Om als gedrogeerde beter te kunnen presteren op school? Leerpilletjes slikken om rustiger en aandachtiger te kunnen studeren?... Hoe kwam het dan dat de rapportcijfers van ADHD'ertjes nooit verbeterden? En waarom verbeterden hun prestaties in de klas nooit?
 
Een onderzoek naar het verband tussen rilatinegebruik en schoolprestaties is mij niet bekend, maar ik hoef me enkel te baseren op de leerlingen met het zogezegde ADHD die ik in diverse scholen opvolgde, om te kunnen besluiten dat hun schoolse vorderingen niét verbeterden door rilatinegebruik. Studiehouding en gedrag verbeterden wel, en ouders en leerkrachten mochten even op adem komen, ze hoefden ook niet meteen een opvoedingsstrategietje te bedenken om aandachts- en concentratiestoornissen aan te pakken. De opvoeders gingen dus vrijuit.

In het lyceum hanteerde de directeur een lijstje van probleemleerlingen om te bespreken tijdens de vergaderingen. Op dat lijstje stonden ook de namen van rilatinegebruikertjes die hardnekkig op dat lijstje bleven staan, ze waren er niet weg te slaan, niet zozeer omwille van gedragsproblemen, maar wel door onvoldoende leerprestaties.

ADHD heeft niet altijd bestaan. Op een mooie ochtend werd ik wakker en het was er. Uit het niets. Ineens. Onverwachts. Aanvankelijk meende ik iets gemist te hebben, voelde me schuldig om mijn onwetendheid over het ADHD-fenomeen en de daarbij horende rilatinemedicatie. Maar ik had echt niets gemist, aan mijn bijscholing mankeerde er niets. Achteraf bleek dat ADHD werd uitgevonden als nieuwe 'ziekte' om die te kunnen linken aan de rilatinepil. In de jaren 90 heb ik ADHD een rage zien worden, ik heb ADHD zien hypen, ik heb de verering van de rilatinepil euforische vormen zien aannemen. Rilatine kwam op mij over als een legale drug voor hyperactieve en onaandachtige leerlingen. En in mijn opleiding bracht de professor rilatine in verband met psychische stoornissen!

CLB'ers, als uitgehongerde en op sensatie beluste aasgieren, wierpen zich gretig op het ADHD-probleem in de scholen. Ze hielden informele gesprekjes met ouders en leerkrachten, deden willekeurige observaties en vaststellingen, lichtzinnig en amateuristisch, om uiteindelijk argeloze moedertjes naar de huisarts te verwijzen om de wonderpil 'rilatine' te halen. Ik heb het eerder al eens gehad over 'het nattevingerwerk van CLB'ers'  (5.9.14) die er in slaagden om ADHD-diagnoses uit hun duim te zuigen, zoals kaartlegsters en paragnosten ook tewerk gaan, of zoals louche zigeunermadammen in kermiskraampjes zitten te turen in glazen bollen of andere schemerige toestanden...

Apotheker Haesbrouck: "ADHD is een verzonnen aandoening waarvoor geen neurologische diagnosecriteria bestaan. Een verzonnen ziekte, omdat een ziekte voorgewend moest worden om een toxicomanie te mogen instellen. Verzonnen om van rilatine als psychoticum een kaskraker te maken. In rilatine zit de chemische stof methylfedinaat die onder de opiumwetgeving valt, daarom is rilatine schadelijk, het verwoest zenuwstelsels van kinderen, het doet controleverlies over het gedrag ontstaan, agressief gedrag dat dan weer bijgestuurd moet worden door antipsychotica, En door deze winstgevende bipolariteit zwijgt de medische wetenschap over het werkingsmechanisme van rilatine."

Elk jaar worden er alarmerende stijgingen vastgesteld van het aantal scholieren. Een wereldvreemde vriendin begreep me niet: "Iedereen heeft toch maar 1 of 2 kindjes?"... De uit de hand lopende aantallen zijn niet meer bij te benen zijn, de curven stijgen tot hoog in de lucht en nog verder tot in het heelal. De onderwijswereld kan de overproductie van kindjes van onze productieve medemensen niet meer aan. In de landbouwsector zouden ze er korte metten mee maken met het teveel aan producten...         

Capaciteitsproblemen in de scholen! Nog een geluk dat het aantal spijbelende kleuters stijgt, en het aantal niet-ingeschrevenen eveneens. Stel nu eens dat ALLE kleuters naar school zouden komen, dan barsten alle Vlaamse kleuterklassen uit hun voegen. Op zolderkamers en in kelders moet onderkomen gezocht worden, op daken en in regengoten, in kolenhokjes, in berghokken, op straten en pleinen, in tenten en barakken, in containers en garageboxen... en toch zal er nooit, NOOIT, ruimte genoeg zijn, ook niet om te ademen, als die tendens van wildgroei zich voortzet.

1 op 4 Limburgers is van vreemde afkomst. In Brussel en grote steden ligt dat aantal natuurlijk hoger, en landelijke gebieden tellen wellicht iets minder vreemde afkomstigen. Recent las ik dat "1 0p 7 Belgen van vreemde afkomst is" en dat het aantal vreemdelingen in ons land is blijven stijgen sinds 2002. "Blijven stijgen"?... Vroeger verklaarde de overheid in een schrijven aan scholen en aan hulpverleners dat wij met een vooroordeel geplaagd zitten als we denken dat er meer en meer buitenlanders hier binnenkomen... Om ons te plagen, om ons te susen, om ons te misleiden... om ons wijs te maken dat we oerdom zijn als we denken dat er meer vreemdelingen hier gaan aanstranden!...

Uit cijfers van Leerlingentellingen van 2012, 2013 en 2014 blijkt dat het leeuwenaandeel van alle kleuters in het Brussels gewest woont, dat de niet-westerse kleuters talrijker zijn dan de westerlingen, en dat de anderstalige kleuters talrijker zijn dan de Nederlandstaligen. Er is niet alleen een stijging van kleuters met een vreemde culturele achtergrond en anderstaligheid, maar tevens een dáling van westers gecultureerden en Nederlandstaligen... De kloof wordt dus steeds groter: meer concentraties in Brussel en grote steden, meer niet-westerse invloeden, meer anderstaligheid.

Er breken slechte tijden aan voor heterofielen! Zij zullen in de verdrukking geraken en in de vernieling ook nog. Gediscrimineerd en verguisd zullen ze worden... Een gezonde normale seksuele voorkeur telt niet meer mee, het is te alledaags. Extremiteiten en perverse voorkeuren moeten het zijn, die komen op tv. Hoe onnatuurlijker, hoe liever...

Het onderwijstijdschrift Klasse wil de stereotiepe hetero-norm in de schoolomgeving aanpakken. Het taboe rond homoseksulaiteit en transgenders moet doorbroken worden, zeggen ze,  omdat transgender- en holebi-jongeren zich beter voelen als er in de school informatie aanwezig is over hun geaardheid...

Dat was het berichtje dat ik onlangs in de krant las, over complexe gendertoestanden, een lesje over: "Hoe breng ik jonge kinderen in de war?". Ik wist meteen dat ze zich lieten inspireren door een vroegere actie van Pascal Smet die de "seksuele geaardheid bespreekbaar wilde maken in school", om discriminatie wegens seksuele geaardheid te bestrijden.

Homo's, lesbiennes, biseksuelen, transgenders, transseksuelen, en nog zoveel andere seksueel geperverteerden... het moet allemaal kunnen, het moet allemaal bespreekbaar worden. Allemaal moeten ze uit de kast komen... En dan vraag ik me af, hoe zijn ze d'r in geraakt? Waarom zijn ze d'r zolang in blijven zitten? En waarom willen ze nu met luid tromgeroffel en klaroengeschal er allen samen naar buiten stormen, uit die kast... Om wat te doen? Om hun 'anders-zijn' te delen met jan-en-alleman? Zonder discretie?

De reclame rond de eindeloze variëteiten tussen 'jongen' en 'meisje' doet de heterofiel wankelen op zijn voetstuk. De heterofiel vraagt zich af of hij nog wel normaal is. Hetero's komen niet meer aan bod. Op televisie lijkt het of iedereen op zijn eigen geslacht valt, in bed duikt met seksegenoten, rollebolt met alles wat tot het eigen geslacht hoort...

Pascal Smet: "Homo zijn is geen keuze, het is wat je bent."... Ik protesteer. Voor homoseksualiteit kan je wél kiezen. Als hetero geboren, is het mogelijk om je daarna als 'selfmade-homo' te manifesteren gedurende je hele leven. Dat is mogelijk, en het homo-zijn is dan een bewuste keuze, en dus is homo dan niét wat je echt bent... Selfmade-homo's bestaan echt!

Wouter Van Bellingen, directeur Minderhedenforum: "In vijf jaar tijd is het aantal Vlamingen dat mensen met een migratieachtergrond niet vertrouwt gestegen van 28 naar 40%. Een gevaarlijke tendens."

Zeg eens Wouter, er moet toch een reden zijn voor dat wantrouwen?!

Het spijbelprobleem is weer eens actueel. Onderwijsminister Hilde Crevits wordt geconfronteerd met een erfenis van alle vorige onderwijs ministers en in het bijzonder van Pascal Smet die met roze brillen en zondagse handschoenen het probleem aanpakte.

Men zoekt nu naar oorzaken van de stijging van problematische afwezigheden.

Ik zal het allemaal nog eens opnieuw vertellen.

Laks spijbelbeleid

Pascal Smet stuurde in 2013 meer dan 10.000 (!) waarschuwingsbrieven naar ouders van hardnekkige spijbelaars. En in 2014 herhaalde hij hetzelfde scenario. Hij tikte de ouders persoonlijk op de vingers door hen te wijzen op het slechte schoolgedrag en dreigde met een intrekking van de studietoelage. 

Ik denk niet dat ouders van spijbelaars geschrokken zijn van de waarschuwingsbrieven van de minister. Als ze durven toelaten dat hun kinderen overal rondhangen behalve in het klaslokaal, dan zijn ze wel erger gewend. Een waarschuwingsbrief schampt af op hen.

Ik zal toch eens mijn brievenbus moeten ledigen, dacht ik zonet. En zoals elke maandag lag er het reclameblaadje van den Aldi erin, plus nog een onopvallend pamfletje over de Nationale Actiedag Tegen Woninginbraak. "1 dag niet": op 11 december 2014 zal er 1 dag zijn zonder woninginbraken... Alsof inbrekers op die dag gaan thuisblijven.

"... Elke dag vinden er in België meer dan 200 inbraken plaats. Dat moeten we een halt toeroepen. Gezinnen, buren, vrienden, verenigingen, scholen, politie, overheden... samen kunnen we er wat aan doen!... Maak van je huis, straat en wijk een veilige plek. Wat kan jij doen?"... En dan volgen er een aantal tips en adviezen voor de bewoners om ongewenst bezoek te weren.

En ik bleef maar zoeken op het pamfletje, maar nergens kon ik iets bespeuren over: "En zo gaat de overheid de dieven pakken!".

Boosaardige mensen uit het verleden doemen soms op in mijn geheugen, naar aanleiding van een film of een nieuwsberichtje verschijnen ze in mijn gedachten en mijmeringen. Vandaag was het de beurt aan verpleegster L.D., werkzaam in het atheneum van directeur Blauwbaard. Een ideale werkplek, want ze hield van alles wat vreemd en uitheems was.

'Wolven in schaapsvacht', boosaardige etterende kankergezwellen, door en door slechte mensen die zich onschuldig voordoen, ze zijn zeldzaam, de 'EVILS'. En toch dwalen ze rond in ieder milieu en in alle lagen van de bevolking. Ze zijn niet te herkennen, ze zijn vermomd als schapen, en zo kunnen ze hun slag thuishalen. Ze traumatiseren, en dan is het te laat... Wolfsklemmen zouden we op zak moeten hebben!... En het liefst ook nog een blog dat bevrijdt van alle kwaadaardigheid uit het verleden.

Roodkapje liet zich misleiden door de boze wolf die ze in het bos tegenkwam. Omdat de wolf vriendelijk was, praatte Roodkapje onbevreesd met hem, zonder te weten dat het een kwaadaardig beest was. Hans en Grietje lieten zich ook misleiden door de gemene toverheks die zich voordeed als een vriendelijk oud vrouwtje. De kinderen mochten smullen van het peperkoekenhuisje zoveel ze wilden, en daarna kregen ze een warm bedje. Toén voerde de toverheks haar snode plannen uit... Sprookjes lopen goed af, maar in het echt is er altijd een dramatisch einde.

Terug naar verpleegster L.D. Zij was een vriendinnetje van Horbert. Samen verzonnen ze valstrikken om collega's in de fout te laten gaan. L.D. spande haar netten door zich in te leven in haar slachtoffer, door zich op gelijke golflengte af te stellen. Ze stelde zich sociaal voelend op, was bereid tot hulpverlening, toverde tranen van medeleven in haar ogen, en toen kreeg ze vrije toegang tot het gevoelsleven van haar 'slachtoffer' dat overging tot bekentenissen, dat zich geheimen en intimiteiten liet ontfutselen...

Vandaag over 'Kopvodden' en de bedreiging van de islam voor onze samenleving: https://blog.seniorennet.be/rechts. "... En: "Er zijn nog zekerheden in het leven: de islam zal onze cultuur blijven tarten en onze samenleving voortdurend op de proef stellen..." (Vlaams Belang).

Minister Crevits stelde een brief op naar aanleiding van het arrest van de Raad van State over religieuze symbolen op school. Ze zei dat het verbod op levensbeschouwelijke kentekens tot de autonomie van de onderwijsinstellingen behoort en dat ze er zich niet mee ging moeien... Oei!

"De omzendbrief van Hilde Crevits over religieuze kentekens kan een einde maken aan de discriminatie van moslimmeisjes of leerlingen uit andere gemeenschappen". Dat is het antwoord van het Minderhedenforum op de brief die de Vlaamse minister van Onderwijs aangekondigde over het arrest van de Raad van State over religieuze symbolen op school. Wouter Van Bellingen, directeur Minderhedenforum, is een rasechte neger, terwijl zijn naam vertrouwd-Vlaams klinkt. Oppassen geblazen dus met wolven in schaapsvacht. Zijn betoog vervolgt: "Wordt de hoofddoek niet uit de school geweerd, dan erkent de minister interculturaliteit als een gegeven en niet langer als een probleem. Het is een goede stap in de richting naar respect voor alle gemeenschappen in ons land." 

Het woord 'Respect' is gevallen. En daarmee wil ik graag nog eens mijn gedacht zeggen over moslimmeisjes die zich op school willen doen gelden, zich willen manifesteren om zich bewust te onderscheiden van hun Vlaamse klasgenootjes. Zij tonen met hun vreemde klederdracht niet het minste respect voor de school die hen liefdevol opgevangen heeft, zij tonen geen respect voor hun leerkrachten en medeleerlingen, met hun andersgeaarde klederdracht.

Graag zou ik 'de hoofddoek als religieus symbool' willen ontzenuwen. Een hoofddoek als een kledingstuk van een vreemde bevolkingsgroep, van andersgecultureerden. En als we dan nog eens kunnen aantonen dat de islam als godsdienst niets voorstelt, en eerder een politieke beweging is met een pathologisch karakter, dan stort de mythe van de hoofddoek als religieus symbool als een kaartenhuisje in elkaar.

Een hoofddoek IS helemaal geen symbool, en heeft nog minder iets met religie te maken. Het is een ordinair exotisch kledingstuk dat verheven wordt tot Symbool... Symbool waarvan? Van de islam? Het is een uitvinding om de islam te promoten in de westerse samenleving. Het is een verzinsel om het gebrek aan integratiebereidheid te verdoezelen... Waar is de tijd dat er zo gehamerd werd op integratie van moslims, van allochtonen? Waar zijn de miljoenen en miljarden naartoe die in geldverslindende integratieprojecten gepompt werden?! Ja, waar is dat fortuin naartoe? Het moet tochérgens gebleven zijn?!

We zullen het decennialange gekrakeel over 'de hoofddoek' nooit winnen. In het begin toen er hier slechts een paar moslims rondliepen had men de eerste ziektesymptomen krachtdadig moeten bestrijden. Dat is niet gebeurd. Islamonderwijs en moslimpjes werden gekoesterd. Nu is het te laat. Het is een epidemie geworden en onze egotrippende politici zie ik niet in staat om hun verzoenende islamomhelzing vaarwel te zeggen.

Aflevering 14. Het Roddelkotje van Jetje