
In Hechtel-Eksel komen binnenkort 300 nieuwe mensen wonen. Zij komen van heel ver en hoopten op massa's geld, een eigen huis, misschien wel een auto, en een hoop faciliteiten, gratis en voorniks. Ja, dat willen die verzeese overstekers.
En dan volgt de ontgoocheling van hun leven. Samen met andere soortgenoten die de oversteek waagden en nog aan het uitdruppelen en opdrogen zijn van hun avontuur op de Middellandse Zee, moeten ze hun privacy delen met lotgenoten. Ze zijn ook met zovelen.
Onze Theo Francken doet niets anders dan heel Vlaanderen rondreizen op zoek naar villa's voor zijn oogappels. Leuren en bedelen doet hij ganser dagen, zoekend naar hotels, kastelen, buitenverblijven, privéwoningen... om alles wat hier ongewenst aan land gekomen is een dak boven het hoofd te geven, niet alleen een dak, maar alles erop en eraan. Je zou haast denken dat hij smoor is op al die vreemde wezens met hun vreemde culturen.
Het domein voor de nieuwkomers ligt pal tegenover de Autokeuring waar mijn auto gisteren binnenstebuiten gekeerd werd en met verrekijkers naar m'n papieren gekeken werd of ik wel tot in de puntjes in orde ben.
Het zou wenselijk zijn dat de overheid ook zo minutieus omging met al het tuig dat hier arrogant en opdringerig een onderkomen komt opeisen. Tuig dat eist dat de plaatselijke bevolking hen daarbij financieel ondersteunt.
Zeg lezer, zijn onze leiders nog wel bekommerd om ONS welzijn? Vragen ze zich echt nooit af wat de eigen bevolking denkt en voelt bij de bestorming van ons dagelijkse gangetje door een stelletje vreemde luizen? We mogen hen gerust vreemde luizen of zelfs ongedierte noemen, want als we ons niet defensief-agressief opstellen, gaan we zeker onze ondergang tegemoet.
Ik vertelde dus dat ik gisteren in Hechtel-Eksel was om reglementair in orde te zijn met mijn wagen, mijn mobiele vrijheid. Toen zag ik daar aan de overkant een hoop militaiten - onze legerjongens - aan het werk om zich uit te sloven voor vreemd tuig. Gisteren nog hebben ze op het hele terrein zitten rondrijden met bedden om de loodsen in te richten... En dan denk ik, hadden die vreemde sloebers hun bedden zélf niet bij kunnen hebben, waarom moet WIJ daarvoor zorgen?
En dan vraag ik me ook af of die legerjongens niet beter hun energie en kwaliteiten konden stoppen in het verdedigen van onze landsgrenzen, das toch makkelijker dan overal tuinhuisjes en berghutjes te bouwen om onverwachte overvallers in onder te brengen.
De overlast kent geen eind. Nu moeten er nog extra bushaltes komen, extra straatverlichting, scholen moeten gezocht worden om de kindvluchtelingen over te verdelen... Onze militairen, als slaven van de vluchtelingen, zijn zich nu aan het uitsloven, terwijl de wooncontainers dreigen op te geraken. Het is mogelijk dat vluchtelingen die in de loop van deze maand arriveren nog in geen container terechtkunnen. De wooncontainers zijn op, wordt er gezegd...
3 reacties op dit bericht
Achteraf gezien...
heeft Fikken een spanndend, doch mooi leven gehad.: Schelpjes rapen op het strand van Heist & Zeebrugge dat ik dan (tijdens het "seizoen") omruilde met kinders-uit-het-binnenland voor paperen bloemen-op-een-houten steeltje.
Dan kwam de "mobilisatie" waarbij één van mijn aangetrouwde oom s-van-moederskant, soldaat werd in kaki-uniform èn, als afscheid z'n handen door mijn haren streek...Waauw zeg, van een belgisch soldaat
.Kort nadien, kwam er een Frans expeditieleger die zelfs doordrong tot in Breda om belgische & Nederlandse troepen bij de staan.
Er lagen d'r ook in Heist gelogeerd terwijl hun "keukencompagnie" zich in Blakenberge bevond. Doch... op 10 mei, sloeg er een officier van de genie in paniek, èn vond er niks béters op dan de twee bruggen over het (oude) kanaal Zeebrugge-Brugge te doen springen... de soldaten zaten dus in Heist & Knokke zonder eten, noch drinken.
De burgerbevolking bracht dan mandenvol boterhammen èn grote waterkannen ("kitten") met koffie... mijn moeder deed dit ook, èn klein Fikske hielp ook met een klein ex-melkkannetje van amper één liter.
Als "grand merçi" kreeg Fikken een "handje" en één woelde eens flink door mijn haren... 'k was de hemel te rijk : een Franse soldaat in blauw tenue, zeg !
Korte tijd nadien, kwamen er 2 soldaten bij ons thuis binnen om onze identiteitskaarten te controlleren... tiens-tiens verdorie... wééral een ànder soort soldaten en, omdat eentje de papieren van mijn moeder bekeek terwijl die andere z'n geweer schuin vasthadkeek ik toch ietwat verschrikt .
"Keine Angst, kleine Bube, zei de ene, èn.... wreef ook eens op mijn koppetje: Gedaan met die achterdocht, en ja, fier omdat dié soort soldaat ook eens lachend door mijn haren streek (wist ik veel het verschil tussen vriend of vijand)-->pfff...Dàt veranderde wel in de komende maanden toen mijn vader het mij grondig uitlegde.
Voor zover mijn historie tot +- eind van de vacantie 40 (ja, 'k zat reeds in het 1e)-lagere want mama had mij reeds thuis leren lezen & schrijven èn natuurlijk ook tellen-tot-100)
Oeijjejoei...
Al ik dàt allemaal lees, dan merkt Fikken hovéél verschil er is tussen hem èn zijn lieve Blogbazin.
Als "jong meisje" speelde zij liever met de jongentjes... ik vééleer met de meisjes hoor, èn, met ouder te worden, werd zelfs de interesse nog groter: vooàl voor hetgeen dat zij in hun bloes èn onder hun rokje hadden.
De "doodsberichten "leest Fikken eveneens in het plaatselijk blad, vooràl om te kijken dar zijn naam er nog niet bij staat.
En... dat de jeugd niks van spelen (meer) kent, is de schuld van de ouders, de kinderen mogen zich, noch hun kleren niet (meer) vuil maken; dus werd het knikkeren op de speelplaats/straat afgeschaft. (àndere "bevuilende spelletjes eveneens)
Maar... de kinderen, (+- 11-12 jaar) konden het zo'n 30 jaar geleden (!) evenmin hoor. Kijk, ik had toen 2 kleine dochtertjes, èn die werden echt "str***verwend" met Lego (omdat ik wél besefte dat dit een "blijvertje" zou worden.)
Toén had men zelfs kleine blokjes met slechts één nopje bovenaan...
maar, nà enkele jaren waren die niet meer te vinden omdat kinderen het geduld niet meer konden opbrengen om er een vier/vijftal op elkaar te stapelen om (bv) een pilaartje te maken... dààrop en daadoor lanceerde Lego zèlf zulke pilaartjes in-één-stuk om het de kinderen "gemakkelijker" te maken. Zo zie je maar... luiheid bestaat al vele jaren.
Beste Lieve
Ik ga niet ontkennen dat er te dikke kindjes rondlopen om welke reden dan ook, maar de redenen die u geeft lijken mij zeer juist. Als je zo een artikel leest zit daar natuurlijk altijd een dubbele bodem in, of een addertje onder het gras. Het wordt zo subtiel aangegeven dat je het op het eerste zicht niet onmiddelijk door hebt. Het is de onderzoekers of (r)overheid niet te doen om de gezondheid van de kindjes. Als je zoiets in een krant als het *Behang van Limburg (zusterkrant van Gazet van Antwerpen) leest of via andere media verneemt, wil dat gewoon zeggen dat de (r)overheid "legaal" in onze zakken gaat zitten. De (r)overheid komt dan met verzinsels als suikertaks en vettaks, dit om onze kinderen zogezegd te weerhouden van frisdrank, snoep, en chips te verorberen. Het gaat hem gewoon om in onze zakken te zitten en de media speelt het spel van de (r)overheid mee. Dat komt er van als kranten enkel overleven op (r)overheids subsidies. Het spreekwoord indachtig "wiens brood men eet, diens woord men spreekt."
* geen schrijffout.