Wat moeten we nu denken van iemand die helemaal van de verre evenaar naar HIER komt, om ONS te zeggen wat WIJ moeten doen voor HEM en zijn lotgenoten? Het is brutaal en aanmatigend hoe deze zwarte ons de les wilt lezen.  

"De overheid moet mensen racisme afleren"

Dat zegt Wouter Van Bellingen (zie flatterende foto), directeur van het Minderhedenforum. Vanavond zit in 'Koppen' een reportage over racisme in het onderwijs. Wouter Van Bellingen vindt dat de overheid maatregelen moet nemen om racisme uit onze samenleving te bannen...

Ja Wouter, wat zijn onze leerkrachten toch een racistisch zootje. Nergens ter wereld worden minderheden zo fel gediscrineerd en geschoffeerd als in ons land en in onze scholen. Racisme tiert overal welig, niet?

Is het daarom dat:

-allochtone leerlingen voorrang hebben bij schoolinschrijvingen?

-leerlingenbegeleiders meer aandacht besteden aan allochtone leerlingen dan aan eigen leerlingen?

-er op school zoveel rekening gehouden wordt met eigen taal en cultuur van migrantenleerlingen?

-er zoveel geldverslindende migrantenprojecten uit de grond gestampt worden?

-er zoveel allochtonen slagen aan het einde van het schooljaar, terwijl ze niet voldoen?

-een Marokkaantje en een negertje vooraan in de rij mochten lopen aan de hand van een kleuterleidster, gevolgd door onze eigen Vlaamse kleutertjes?

-de Nederlandse taal een tweederangstaal werd in een project dat van het Nederlands brandhout maakte?

-allochtone leerlingen van meer privileges genieten dan onze eigen leerlingen? Zie maar hoe tolerant  leerkrachten zich opstellen jegens spijbelen, te laat komen, de klas op stelten zetten, huiswerk niet maken omdat er koranles was... Wouter, leerkrachten zijn tolerant omdat ze niet de stempel 'racist' willen krijgen!.

-de thuistaal van allochtone leerlingen geduld wordt in de klas, op de speelplaats, in de gangen?

-migrantenleerlingen het vierde en vijfde leerjaar mochten overslaan, omdat ze op de leeftijd van 12 jaar nog altijd niet beschikten over de nodige taalvaardigheid?

-migrantenleerlingen het beroepsonderwijs overbevolken, simpelweg omdat ze het vertikken om keurig Nederlands te leren spreken en schrijven?

-laatstejaars allochtonen in het middelbaar tóch nog info kregen over studierichtingen in het hoger onderwijs, terwijl ze enkel maar geïnteresseerd waren in 'den dop'?

-de islamleraar tijdens de ramadan mocht indutten in klassenraden, terwijl eigen leerkrachten steeds alert moesten blijven?

Er zijn nog veel meer voorbeelden Wouter, die de allochtone schoolbevolking als een bevoorrechte en uitverkoren populatie laten zien. Racisme en discriminatie heb ik alleen maar ervaren jegens onze Vlaamse leerlingen... En uw allochtone minderheden zouden het op school veel verder schoppen indien er in het onderwijs meer racisme mocht zijn!

In het Dachsbeck Lyceum in Brussel is een geschiedenisleraar ontslagen omdat hij op Facebook islamofobe uitspraken deed. De moeder van een van de leerlingen diende klacht in bij de schooldirectie, nadat ze een Facebook-conversatie tussen haar dochter en de leraar ontdekte. Tijdens het gesprek stelde de leraar zich vragen bij de islamitische geloofsovertuiging van het meisje. "Waarom kiezen voor een religie die zich kenmerkt door de hoogste graad van analfabetisme en die de meeste onderontwikkelde en achtergestelde landen telt?" De leraar gaat in beroep tegen de beslissing van de stad Brussel.

Wat gaan we nog allemaal beleven? De leraar stelde een serieuze vraag aan het meisje. Waarom werd haar antwoord niet afgewacht? Het had een interessante discussie kunnen worden.

Het geval lijkt een beetje op dat van juf Magalie van de Blokkendoos-school. Toen werd de heisa ook in gang gestookt door één moslimmoeder, waarna achterlijke hysterische taferelen te zien waren aan de schoolpoort.

Wellicht is de Brusselse school gezwicht voor de druk van de moeder, en om trammelant aan de schoolpoort te vermijden werd de leraar ontslagen, beschuldigd van 'islamofobie'. En als Faouzia Hariche de Brusselse schepen van Onderwijs is, dan weten we genoeg.

Als de leraar in beroep gaat, zou hij vrijgepleit moeten worden, het is te gek om iemand te beschuldigen van een fobie! De leraar kan zijn afkeer jegens de islam beredeneren, er is geen sprake van angst, zeker niet van een fobie, zijn afkeer voor de islam is gegrond. Voer voor advocaten! Een fobie is een onredelijke angst, is het dan onredelijk om angstig te zijn voor een wrede godsdienst?

Rechtbankfobie, islamofobie, xenofobie... Er worden steeds maar nieuwe fobieën uitgevonden die vroeger niet bestonden. Taalnieuwigheden om moslims en hun idiote geloofsbelijdenis te beschermen, om geboefte en crapuleus gespuis te beschermen, om vreemdelingen in ons hart te doen sluiten. Neem nu islamofobie. Dat woord komt niet voor in mijn Fobieënlijst. Honderden fobieën kom ik tegen, maar géén islamofobie. De uitvinders van dat kunstmatige begrip willen elke vijandigheid jegens de islam afstraffen met het aanwrijven van een fobie. 'Fobie', uit de psychiatrische sfeer gehaald en misbruikt om anti-islammers wijs te maken dat ze psychisch gestoord zijn, of dat ze niet goed snik zijn, of dat ze hun hoofd moeten laten nakijken... Ja, dat effect krijg je als je met psychiatrische termen begint te smijten. Islamofobie kan genezen worden door moslims in ons hart te sluiten en de islam te omhelzen en te knuffelen...

Hoever kan een samenleving gaan in het koesteren en beschermen van haar 'nieuwe' leden? Heel ver. Zelfs in het verzinnen van nieuwe 'aandoeningen'. Er is een nieuwe fobie uitgevonden. Rechtbankfobie! Een geschenk uit de hemel in deze tijd van moorden, overvallen, verkrachtingen, drugshandel, struikroverij en andere ontsporingen die een steile stijging naar boven kennen sinds de komst van allerlei soorten andere mensen dan de originele inboorlingen.  

Ik las net iets om van over de grond te rollen: Beklaagde kampt met 'Rechtbankvrees'

In een rechtbank in Brussel is de drugszaak van een vrouw uit Zaventem uitgesteld. Niet door problemen met het veiligheidspersoneel of omdat haar advocaat meer tijd nodig had om het dossier te bestuderen, wél vanwege een opstoot van 'rechtbankvrees'. "Mijn cliënte belde me vanochtend op met de boodschap dat ze niet naar hier durfde te komen", zei haar raadsman. "Ik heb haar nog proberen te overtuigen, maar dat lukte niet." Het ontlokte een lachje bij de rechter. "Nochtans is de tocht van haar woning naar hier véél gevaarlijker dan de zitting zelf." In september krijgt de vrouw een tweede kans om haar angst te overwinnen.

Atheneum, einde jaren 80. De school was toen nog multicultureel, met Vlaamse leerlingen en migrantenleerlingen broederlijk bijeen in dezelfde school en in dezelfde klas. Ja, de bekende mix waarbij de bovenlaag naar onder toe gezogen wordt en waar iedereen gelijk en evenwaardig is op hetzelfde lage genivelleerde peil. Het is bekend.

Op een dag kondigde de directeur tijdens een vergadering aan dat Vlaamse leerlingen meer moesten weten over 'de islam'. Zij moesten meer vertrouwd raken met de 'godsdienst' van hun islamitische medeleerlingen, en daarom verzocht hij de leerkrachten om daarmee rekening te houden. Hij maakte al ruwe afspraken over de inhoud van de lessen en welke leerkrachten belast gingen worden met de opdracht... Je kon al blootsvoets aanvoelen dat de man geïnstrueerd werd door de overheid.

Ik hoorde nergens iets over de inwijding van migrantenleerlingen in de katholieke godsdienst, in onze Vlaamse cultuur en haar rijkdommen, over de bouwstijl van kerken, van kathedralen, over het ontstaan van veldkapelletjes langs bosrijke wandelweggetjes... Neen, enkel van onze Vlaamse leerlingen werd verwacht dat ze zich integreerden in het wereldje van hun moslim-klasgenootjes.

En ondertussen kenden integratieprojecten van migrantenleerlingen een ongekende bloei. Parels voor de zwijnen!...

In de leraarskamer hoorde ik allerlei protesten tegen de plannen van de directeur om Vlaamse leerlingen vertrouwd te maken met islamitische aangelegenheden. Maar het bleef bij stille kreten, niemand haalde het in zijn hoofd om openlijk dwars te liggen. Het was de tijd dat we het woord 'racisme' vreesden. En die vrees betekende onze ondergang. We hadden op tijd, en eensgezind, luid en kordaat ons moeten verzetten tegen de beginnende islamisering. Nu is het te laat.

En zo begon ik vroeger sympathieën te koesteren voor het Vlaams Blok... Vroeger, toen niemand dat mocht weten. En nu wil ik het luidkeels van de daken schreeuwen!

Eergisteren in een radio-intervieuw met Ben Weyts (N-VA), is me 1 zin bijgebleven, de minister wilde "zo min mogelijk dierenleed". Neen Ben Weyts: helemaal GEEN dierenleed!"

Ik denk dat de minister zwicht voor boze moslims, en dat hij een algemeen verbod op verdoofd slachten uitstelt tot 2020 of zo. Boze moslims: "Slachten doen wij, desnoods in de tuin van de minister."

Misschien houdt onze dierenminister niet van dieren. Is die man wel op zijn plaats als minister van Dierenwelzijn? 'Ritueel slachten' hoort helemáál niet in onze westerse samenleving. Er hoéven hier geen schaapjes geslacht te worden. Middeleeuwse woestijnmanieren horen hier niet. Weg met onderdanige toegeeflijkheid aan de islam! Barbaarse praktijken moeten radicaal verworpen worden.

Moslims zijn dierenbeulen! Er moet toch een gruwelijke slechtheid zitten in mensen die weerloze beestjes op een afschuwelijke manier doen lijden. Een afgrijselijk evil moet er in die beulen verborgen zitten, beulen gedreven door de islam, beulen gedreven door satan!

Vorig jaar, uitgerekend op Dierendag 4 oktober, vierden de moslims hun Offerfeest. Ze stuurden zonder erbarmen duizenden schaapjes onverdoofd naar de dierenhemel.

Het gebeurt ook nog dat in islamitische achtertuintjes onschuldige schaapjes hun laatste adem uitblazen, beestjes vechten er hun laatste strijd, de doodsstrijd. Terwijl kleine moslimpjes van papa leren hoe ze een schaapje om zeep kunnen helpen, en toekijken hoe het beestje lijdt... Achterlijke barbaren!

Hoe kan Europa zichzelf blijven, of zichzelf handhaven, als de halve wereldbol in Europa wilt wonen? De Europese identiteit zal onherstelbaar afbrokkelen. We keren terug naar de brousse en naar onderontwikkelde toestanden. Losers, marginalen, gelukzoekers, met zwermen strijken ze hier neer en verspreiden zich over heel Europa. Ons continent is op weg naar één groot conflictgebied, als inwijkelingen hun miserie en hun gedachtegoed in hun rugzakje meebrengen.

Onophoudelijk worden drenkelingen opgevist uit diepe zeeën. Waar gaat dat eindigen? D'r komen er hoe langer hoe meer bij. Er komt geen einde aan. En wat moet er gebeuren met die massa's geredde vluchtelingen? Wat gaat Europa daarmee doen?          

Er komt misschien een tijd dat ze Europa gaan overwoekeren en in de meerderheid komen. Daar is niet veel voor nodig. Alleen maar kweken als konijnen, zonder nadenken.

En als de zee in de zomer minder woelig wordt zullen er nog wel een paar meer de oversteek wagen. Vanwaar blijven ze toch komen?

Telkens ik op tv bootjes zie en geredde zwarte negertjes, lijkt het op een heruitzending. Maar in werkelijkheid zijn het steeds nieuwe vluchtelingen die aangespoeld komen.

Een greep uit de cijfers... En dan zwijgen we nog over alles wat ik gemist heb.

In heel 2014 hebben 218.000 bootvluchtelingen geprobeerd om Europa te bereiken. In Italië alleen al zijn vorig jaar zo'n 170.000 vluchtelingen aangekomen, en verwacht wordt dat er dit jaar nog meer zullen zijn.

Begin april 2015 werden 1.500 vluchtelingen gered op één dag.

12 april 2015. De Italiaanse kustwacht bracht 978 migranten op drie verschillende schepen in de Middellandse Zee in veiligheid.

Begin mei signaleerde de VN - een groepering die het opneemt voor alles behalve voor het welzijn van de oorspronkelijke bewoners - meer dan 2.500 islamitische vluchtelingen die ronddorbberden op de Indische Oceaan.

Het weekend van 2 en 3 mei werden er meer dan 6.300 bootvluchtelingen gered. De meesten zijn onderschept door de Italiaanse kustwacht, maar ook de Griekse kustwacht heeft 530 vluchtelingen gered. Minstens 10 vluchtelingen zijn bij de gevaarlijke overtocht om het leven gekomen.

Vorige vrijdag 29 mei zijn op de Middellandse Zee in totaal zowat 4.200 vluchtelingen gered. Dat meldt de Italiaanse kustwacht, die de reddingsoperaties coördineert. Er werden op verschillende boten in totaal ook zeventien lijken aangetroffen.

De VN - ja, die vreemdelingvriendelijke club - waarschuwde 4 jaar geleden al voor een 'dreigende humanitaire crisis'. En daaraan zouden WIJ met z'n allen moeten werken, om die te helpen oplossen... De VN-vluchtelingenorganisatie deed toen beroep op de 'goodwill van de bevolking', op de 'solidariteit onder de mensen'... Ja, ja. Misschien kunnen bootvluchtelingen in particuliere huizen ondergebracht worden? Ik heb nog altijd mijn lege zolderkamertje klaarstaan voor een asielzoeker...

Lyceum, jaren 60. Het kleine steegje vlak naast de school had een deftige naam: Gazometerstraat. Aan de ene kant kwam je bijna aan Van Veldeke uit - een standbeeld van de fiere dichter midden in een bronsgroen parkje - en aan het andere eind tuimelde je bijna in het gevaarlijke Albertkanaal.

Vroeger had het steegje een slechte reputatie, omdat verliefde koppeltjes er kwamen kussen en knuffelen en liefkozen. Niemand zei: Gazometerstraat, maar wel: 't cresseerstieëgske. Lezer, dit is rasecht Hasselts dialect. Hoor er het Franse woord 'caresser' in.

Dus een steegje om stiekem te vrijen. Het was omzoomd door bossen, bomen en struiken. En in de hagen bloeiden de kleurrijkste bloemen. De hele flora en het prachtigste onkruid was er te bewonderen. Als kind loerde Lieve soms bij valavond door het dichte struikgewas op zoek naar elfjes.

Op zwoele zomeravonden werd het sprookjesachtige steegje druk bezocht door verliefden die er ongezien elkaar wilden 'verkennen'. Ze keken elkaar in de ogen, vervuld van tedere wellust. Wat een zinnelijkheid! Het was als een aards paradijs, maar dan zonder appels en zonder slangen. Heerlijke dingen gebeurden er in die prachtige natuur. Ik was er getuige van tijdens mijn dagelijkse fietstochtjes doorheen het steegje.

Jaren later...

De onderhoudswerkmannen van het lyceum gingen elk voorjaar overijverig tekeer in het romantische oerwoud rondom de school, met houtzagen, snoeimessen, onkruidverdelgers, bijlen, en meer van die moordtuigen om de natuur te vernietigen. Pure vernielzucht, geen greintje respect voor de wilde natuur.

Zo verdween er elk jaar een kostbaar stukje natuur in het steegje... En wat blijft er nu over? Ga maar eenskijken naar de decadentie van het romantische steegje. Er staan alleen nog maar enkele onuitroeibare bomen als stille getuigen van het vroegere aards paradijs.

Sesso Plus Koffie, natuurlijk product voor meer libido (mannen en vrouwen). Dat staat hier te lezen in de marge van m'n startpagina. Ik raak erdoor afgeleid. Het maakt me nieuwsgierig. Zou die koffie echt werken? Zou die echt invloed hebben op mijn driftleven? Als ik het niet probeer, zal ik het nooit te weten komen. Die lange tuinslang moet ik niet hebben. Alleen de Sesso koffie.

Het lag al lang te sudderen, het plan om een eigen islamitische school op te richten.

Twee jaar geleden groepeerden een aantal jonge moslims zich in Mechelen in een 'werkgroep voor een islamitische lagere school'. Een vzw onder voorzitterschap van Saïd Bouazza.

Ze kwamen tot wereldschokkende vaststellingen, brachten onthutsende feiten aan het licht, nooit geziene openbaringen volgden op andere verrassende onthullingen. Zo was er de taal- en leerachterstand, het vroegtijdig schoolverlaten zonder diploma, de slechte doorstroming naar hoger onderwijs, de grote kans op werkloosheid, én... de kans op een identiteitscrisis... dat komt ervan als je niet in je thuisland kunt blijven.

'Knelpunten', noemen ze dat. Om niet te moeten toegeven dat ze onbekwaam en onwillig zijn om zich te integreren in de Vlaamse gemeenschap, daarom hebben ze het over 'knelpunten'. En zo kwamen ze op het idee om zich af te zonderen van de Vlaamse schoolgemeenschap en hun eigen gang te gaan in een eigen school, om aan hun 'knelpunten' te werken. Een wondermiddel om van moslimleerlingen superleerlingen te maken.

Moslims die een eigen school ambiëren zijn op pad naar een eigen gesloten gemeenschap, hoewel ze dat ontkennen, en dan willen ze op de koop toe Vlaamse Erkenning en Vlaamse Subsidiëring. Vlaams geld voor een islamitische school? Hier klopt iets niet.

Onderwijsschepen Marc Hendrickx (N-VA) reageert niet enthousiast: "Dit is een verhaal van scheiding, terwijl wij als stadsbestuur werken aan een gemeenschappelijke toekomst voor alle Mechelaars."... Een gemeenschappelijke toekomst voor alle Mechelaars. Ja, ja.

En hoe ziet de werkgroep de aansluiting naar het Vlaamse Hoger Onderwijs? Ik kan moeilijk geloven dat in een moslimschool aan taal- en leerachterstand kan gewerkt worden, dat moslimleerlingen met een diploma middelbaar kunnen doorstromen naar hoger onderwijs. Zou dat echt de bedoeling zijn van de moslimschool? Of zitten er ergens verborgen addertjes?

Het is goed dat  moslims in aparte scholen gaan ondergebracht worden, hoe meer hoe liever, in een of ander industriegebied in de onbewoonde wereld, waar ze onze eigen Vlaamse leerlingen niet meer kunnen storen. Maar dat er Vlaams geld zou gaan naar islamitische aangelegenheden, dat klinkt onwaarachtig en onverteerbaar!...

Concentratieschooltje, begin jaren 90... Toen ik  voor het eerst kennismaakte met de bazigheid van Turkse ouders die meer te zeggen hadden dan de directeur zelf. ZIJ vertelden wat leerkrachten moesten doen om hun kindjes iets bij te leren. Zelf vonden ze het niet nodig om thuis Nederlands te spreken of om hun kindjes te stimuleren, of om interesse te tonen in het schoolgebeuren. Vonden ze niet nodig, wél dat de school hun kinderen Nederlands leerde spreken. Eén Turkse vader verlangde zelfs van me dat ik Turks tegen hem sprak. Echt gebeurd.

In de periode 1990-1991-1992 waren er abnormaal veel Turkse kleutertjes die overgingen naar het eerste leerjaar terwijl ze zich niet eens konden uitdrukken in het Nederlands en ook niet bekwaam waren om Nederlandstalige instructies te begrijpen. Ze waren met velen, die vreemde beginnertjes, het leek wel een plaag, of een epidemie, in ieder geval iets besmettelijks met ongunstige vooruitzichten.

De wijk rondom de school straalde verloedering en mistroostigheid uit. Er werd op straat geleefd en op de parking van den Aldi haalden Turkse tieners 'kattenkwaad' uit waar 's anderendaags in de leraarskamer eens hartelijk om gelachen werd. Ja, zo werkte dat in concentratiescholen met het aanbrengen van normbesef.

Als ik boos ben, dwaal ik af. Terug naar de Turkse ouders die zich aanmatigend opstelden in school.

Ze vertoonden allen dezelfde ziektesymptomen:

-Turks als thuistaal en daarvan werd geen centimeter afgeweken - ouders die het niet nodig vonden om hun kinderen te helpen met het Nederlands - Turkjes die na schooltijd 'Turkse lessen' (koranlessen) volgden en die voor geen goud wilden opgeven - ze mochten allen laat opblijven om 's ochtends met slaapogen in school te verschijnen om dan een hele dag te gapen en suffen en niets op te steken van de leerstof - ze bleven allen zo nu en dan eens een dag zomaar thuis als ze geen zin hadden om naar school te komen, en dat vonden de ouders heel vanzelfsprekend...

Migrantenwerksters hebben nooit begrepen dat ze op de eerste plaats aan een mentaliteitswijziging bij migrantenouders moesten werken, en niet om bolvette moslima's in een autootje te proppen en overal naartoe te rijden, of om Turkse gezinnen de weg te wijzen naar waar er geld te rapen viel.

Ik heb eerlijk gezegd leerkrachten opgestookt om Turkse leerlingen links te laten liggen die thuis of op de speelplaats Turks blijven spreken, links te laten liggen die 's ochtends te laat komen of niet uitgeslapen zijn, links te laten liggen die koranlessen blijven volgen, links te laten liggen die hun huiswerk niet maakten om koranles te gaan volgen, links te laten liggen die niet elke dag naar school kwamen.

Ik heb mijn best gedaan om Turkse ouders uit begin jaren 90 te wijzen op het belang van Nederlands als thuistaal, op het belang van een Nederlandstalig thuisklimaat, uit respect voor de inspanningen van de leerkracht . Het heeft niet geholpen. Ze bleven allen koppig vasthouden aan eigen taal en cultuur waarmee ze in koor "NEEN!" riepen tegen alle goedbedoelde inspanningen van de leerkracht... Ze hebben zich echt niet populair bij me gemaakt, die Turken.

Hier zijn ze dan. Ze lachen ons uit. Ze komen net van hun huisarts die op frommelbriefjes met hanenpoten neerpende dat de meisjes voor een heel schooljaar vrijgesteld werden van zwem- en turnlessen. Om religieze en psycho-sociale redenen. Ja, ja... Dokters Louette, Jansen, Claes, Kelchtermans, Demeer... een stelletje integratieboycotters die een loopje namen met hun verantwoordelijkheden en met de integratie van de meisjes in het gewone schoolleven. De dubieuze praktijken van de huisartsen werden gesteund en goedgekeurd door de schooldirectie en door de Orde van Geneesheren.

De meisjes lachen ons uit omdat ze hun zin krijgen, omdat iedereen hen gelijk geeft, omdat iedereen buigt en knielt voor hen... Niemand wil toch een racist zijn?!... Lieve wél, want als racist vind ik mezelf belangrijker dan vreemdelingen, wil ik me voor hen niet wegcijferen, wil ik me voor hen niet op de laatste rij zetten, wil ik niet werken aan mijn eigen ondergang als ik hen duld. Mijn eigen taal en mijn eigen medemensen zijn me lief... 'Racisme' als wapen tegen de dreigende overwoekering van ons Vlaamse landschap!

Die Hollanders toch. Nu willen ze ook al in de kinderopvang meertaligheid invoeren. Geïnspireerd door meertaligheid in het onderwijs.

Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Lodewijk Asscher, zit op een plan te broeden om naast het Nederlands als voertaal, ook Engels, Frans of Duits toe te laten. Voor kinderen vanaf 4 jaar. De klein boelekes moeten nog even wachten om Engels, Frans en Duits te spreken in de kinderopvang.

In zijn streven naar meertalige buitenschoolse opvang vergeet de minister welke zware emotionele impact een kinderopvang heeft op het kind, en in het bijzonder de buitenschoolse opvang. 

Hoezo, emotionele impact? 

Een zuigeling aan de moederborst is zichzelf, voelt zich geborgen en veilig, geniet van de lustige tepel waaruit het lekkere vocht komt... om dan plotseling ontrukt te worden van de gelukzaligheid van de sappige melkborst. Bij het krieken van de dag wordt de zuigeling uit zijn zalige slaap gewekt om naar de opvang gebracht te worden.

In het vroege ochtendgloren worden kindjes gedumpt in een of ander kinderhotel waar ze opgevangen worden door wildvreemden, omdat pa en ma er geen raad mee weten, omdat de kindjes niet passen in hun dagschema. Een kinderopvang is een weeshuis zonder moederlijke affectie, waar ze verweesd achterblijven zonder te weten wanneer mama hen weer komt halen. De extra psychische belasting voor kleintjes die lange tijd zonder hun moeder de dag moeten doorbrengen op een andere plek dan thuis bij hun moeder, kunnen fysieke en psychische schade lijden. Als zuigelingen 's avonds pas door hun moeder in de armen gesloten worden, maken ze kans om in zichzelf te keren, om traag en futloos te worden.  

Vanaf het euforische moment van de verwekking tot aan de bevalling, kijken ouders hunkerend en vol verwachting uit naar hun nieuwe spruit. En als het dan eenmaal zover is, als het wezentje de baarmoeder verlaat en in zijn eentje de uitgang gevonden heeft, willen ze verlost worden van dat schepseltje. Weg ermee. Naar de opvang.

Ook oudere kinderen in de opvang missen het 'thuisgevoel' na schooltijd. Ook zij worden extra belast. Zie maar eens hoe ze soms verloren ronddwalen op de speelplaats.

Genoeg over de miserie en ellende van weeskinderen in de opvang. En dan zouden ze nog eens een vreemde taal moeten leren? Het beetje vertrouwdheid van de eigen taal verliezen ze dan ook nog.

Tenslotte kan er nog een addertje verborgen zitten in de plannen van de Nederlandse minister. Meertaligheid invoeren in kinderopvang? Ik denk dat het een vermomde omweg is om later met 'opvangkinderen' in hun eigen thuistaal te kunnen communiceren...

Lyceum, schooljaar 1997-1998, onder leiding van directeur Wijsneus.

Het lyceum was toen nog een bloeiende witte school... totdat er vreemde eenden in de bijt binnensijpelden. Ik heb het zien gebeuren. Zo van die rare kwasten, verloren gelopen en verzeild geraakt in het eerste middelbaar. Geslaagd in het zesde leerjaar waar een leerkracht niet racistisch wou zijn en de Turkse leerlingen liet slagen. Ja, zo werkte dat.

Ferat was een Turkse leerling in het eerste middelbaar. Zijn klasgenoten waren blank, gemotiveerd en gedisciplineerd, zo van die eigenschappen waar we ver naar moeten zoeken bij migrantenleerlingen.

Ferat viel de eerste week van het schooljaar al uit de toon door ernstige gedragsproblemen, ook door onvoldoende capaciteiten, een onbekwame belhamel dus. Hij was er zo eentje die zich niet wilde integreren in het normale schoolgebeuren. Halsstarrig bleef ie naast de sporen lopen en in de kijker ook nog. Herhaaldelijk werd hij gewaarschuwd, maar toonde geen enkele poging om van goede wil te zijn.

Uiteindelijk organiseerde Wijsneus een speciale vergadering met als onderwerp: Verwijdering uit School. Voor migrantenleerlingen lag dat toen heel erg gevoelig. Niemand wou de onverdraagzame uithangen. Sommige leerkrachten wilden hem zelfs nog een 29ste kans geven... Vlaams Jefke zou allang met klikken en klakken buitengesmeten zijn, zonder poespas errond zoals bij migrantenleerlingen.

Lieve kreeg de ondankbare opdracht om samen met het Integratiecentrum een nieuwe school voor Ferat te zoeken. Ja, dan krijgen die sloebers ook nog eens bijstand plus een paar verlofdagen om een andere school te zoeken. En Wijsneus was verlost van een lastige karwei. Die man verstond de kunst om zich te verstoppen als het heet werd. Achter de coulissen dirigeerde hij intriges rond moeilijke leerlingen. En ondertussen was hij onzichtbaar en ongenaakbaar.

Ik voelde me bedreigd en overgeleverd aan de dames van het Integratiecentrum, aan een stelletje wilde wolvinnen die het niet eens waren met Ferats verwijdering uit school. Een Turkse medewerkster van het Integratiecentrum belde me zelfs thuis op. Het maakte een intimiderende indruk op mij.

Gewapend met een dictafoontje begaf ik me naar mijn gesprekspartners. Toch erg hé als je zulke maatregelen moet nemen om een gesprek zakelijk te houden. Het toestelletje zette de dames aan om voorzichtig te blijven en zeker niet in de aanval te gaan.

Hoe het afgelopen is met Ferat? Ik weet het niet. Dat soort kereltjes verhuist vaak van de ene naar de andere school zonder iets te bereiken, zonder iets te presteren, en dan blijven ze overal zo wat rondhangen en iedereen ambeteren tot ze rijp zijn om te gaan doppen...